Σε δύο όμορφες παραθαλάσσιες περιοχές της Φθιώτιδος σε Ανατολική Φθιώτιδα και Λοκρίδα ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών για την απόδοση της Δεσποτικής Εορτής της Αναστάσεως του Κυρίου.
Το απόγευμα ο κ. Συμεών χοροστάτησε στον Αναστάσιμο Εσπερινό της Αποδόσεως του Πάσχα στο Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο Αναστάσεως του Κυρίου στην παραλία Πελασγίας.
Τον Σεβασμιώτατο στον Αναστάσιμο Εσπερινό πλαισίωσαν οι Πατέρες της Αδελφότητος της Ιεράς Μονής Αγίου Βλασίου Στυλίδος, με προεξάρχοντα τον Άγιο Καθηγούμενο και Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. του Οικουμενικού Θρόνου π. Εφραίμ Τριανταφυλλόπουλο, καθώς και άλλοι πατέρες της Ανατολικής Φθιώτιδος, ενώ παρέστησαν πολλοί πιστοί από την ευρύτερη περιοχή, ο Δήμαρχος Στυλίδος κ. Ιωάννης Αποστόλου και εκπρόσωποι άλλων συλλόγων και φορέων του τόπου.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος μεταξύ άλλων τόνισε:
«Η Ανάσταση του Χριστού είναι η νίκη πάνω στο θάνατο και είναι ακριβώς ο τρόπος και ο τόπος, αλλά και ο χώρος της ζωής μας ο οποίος νοηματοδοτεί όλη την υπόλοιπη ζωή μας γι’ αυτό και ακριβώς το λόγο κάθε Κυριακή όπως γνωρίζουμε εορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού.
Ο Ιερός Χρυσόστομος σημειώνει, ότι ενώ ο Χριστός πριν την Ανάστασή του πραγματοποίησε όλα τα θαύματά του κατά την ημέρα του Σαββάτου, αποκαθηλώνοντας την εσφαλμένη, την στενόμυαλη, την στενόκαρδη, την στενόψυχη αντίληψη περί Σαββάτου την οποίαν είχαν οι Ιουδαίοι της εποχής, οι ευσεβείς της εποχής, θεωρώντας ότι ο άνθρωπος έγινε για το Σάββατο και όχι το Σάββατο για τον άνθρωπο, μετά την Ανάστασή Του, σημειώνει ο Ιερός Χρυσόστομος, και είναι και αυτό σημείον της Αναστάσεως και της μαρτυρίας της Αναστάσεως πραγματοποιεί τις εμφανίσεις του αλλά και τις ειρηνεύσεις του προς τον άνθρωπο, προς κάθε άνθρωπο, τις πραγματοποιεί ημέρα Κυριακή και έτσι καθιερώνει με αυτόν τον τρόπο ήδη με την Ανάστασή του και την αργία και την Ανάσταση της Κυριακής και το αναστάσιμο και τα προνόμια, τα οποία παρέχει αυτή η μέρα ένα εκ των οποίων κατοχυρώνεται και στον εικοστό (20ο) Κανόνα της Α’ Οικουμενικής Συνόδου την οποία ιδιαίτερα ενθυμούμεθα αυτή την περίοδο με την επέτειο των 1700. Στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο διατυπώνονται και διαφυλλάτονται τα προνόμια, τα λεγόμενα της Κυριακής για τα οποία έδωσαν μάχη οι Πατέρες όχι μόνο σε όλες τις Συνόδους ακόμα και στα πρόσφατα χρόνια οι Κολλυβάδες Πατέρες κατά την Φιλοκαλική αναγέννηση, οι οποίοι για ένα από τα οποία πολύ σημαντικό έδωσαν μάχη πνευματική ήταν να διαφυλάξουν τα προνόμια της Κυριακής μεταξύ των οποίων είναι και η όρθια στάση της προσευχής.
Καθώς λοιπόν φτάνουμε σε αυτό το σημείο είναι ευκαιρία σε κάθε τέλος είναι καλό να το κάνουμε αυτό ώστε το τέλος να είναι και μία αρχή να κάνουμε και έναν απολογισμό, να αναρωτηθούμε κατά πόσο γίναμε πιο αναστάσιμοι σε σχέση με τη νύχτα της Αναστάσεως, με το πρώτο Χριστός Ανέστη, είπαμε άπειρα Χριστός Ανέστη, ψάλλαμε αναρίθμητα Χριστός Ανέστη, είναι μία ευκαιρία να αναρωτηθούμε αν αυτοί οι ψαλμοί και αυτοί οι ύμνοι και αυτές οι ευχές άγγιξαν όντως την καρδιά μας και δεν ήταν απλώς λόγοι εθιμοτυπικοί, δεν ήταν απλώς λόγοι στο πλαίσιο μίας λαογραφικής παράδοσης ή ενός κώδικα ευγένειας.
Η Ανάσταση είναι ένα από τα βασικότερα δόγματα της Εκκλησίας αλλά και μία από τις θεμελιώδεις εμπειρίες της Εκκλησίας και η εμπειρία δεν βρίσκεται μόνο στην ψηλάφηση του Θωμά, δεν βρίσκεται μόνο στη συνάντηση του Χριστού με τους μαθητές μετά την ανάσταση, με τις Μυροφόρες γυναίκες, δε βρίσκεται μόνο στις εμφανίσεις του Αναστημένου Χριστού, αλλά βρίσκεται στις εμφανίσεις του αναστημένου ανθρώπου, των αναστημένων ανθρώπων, όλων ημών.
Η Ανάσταση του Χριστού φανερώνεται εάν εμφανίζεται στη δική μας προσωπική ανάσταση, στην ανάσταση της κάθε ημέρας, στην ανάσταση της ζωής μας και αυτή η ανάσταση εκφράζεται με την πίστη, με την εμπιστοσύνη δηλαδή στον αναστημένο Χριστό πού ακριβώς αυτή η εμπιστοσύνη, η ανώτερη έκφρασή της, είναι η υπέρβαση του φόβου απέναντι στο θάνατο. Ασφαλώς είναι ο θάνατος ένας τεράστιος εχθρός που έρχεται η Ανάσταση του Χριστού να τον κάνει έναν ποθητό φίλο, έναν αγαπημένο φίλο, ένα προσδοκώμενο φίλο «ἵνα μὴ τὸ κακὸν ἀθάνατον γένηται» και προκειμένου να γίνει η είσοδος, το διόδιο, το πέρασμα, το εισιτήριο, η δίοδος για τη βασιλεία των ουρανών.
Εύχομαι πραγματικά αντί να βάζουμε ορθοδοξόμετρα και πιστόμετρα και άλλα είδους θερμόμετρα και είναι ευκαιρία να βάλουμε ένα χαρόμετρο όχι με κριτήριο το χάρο, αλλά με κριτήρια τη χαρά. Να μετρήσουμε πόση χαρά έχουμε μέσα μας, πόση χαρά δίνουμε στους διπλανούς μας και πόσο χαρά μπορούμε να αντέξουμε στη ζωή μας γιατί πολλές φορές κλείνει τόσο πολύ η καρδιά μας που δεν μπορούμε να αντέξουμε τη χαρά. Κι αυτό ξέρετε πότε φανερώνεται; Από το πώς διαχειριζόμαστε τη χαρά του διπλανού. Έχει χαρά το διπλανό σπίτι και εμάς μας πιάνει μελαγχολία. Έχει χαρά και επιτυχία ο γείτονας και εμάς μας πιάνει κατάθλιψη με τη χαρά του διπλανού, αντί η χαρά του να γίνεται δική μας χαρά και αυτό είναι μία απόδειξη πόσο μακριά είμαστε από την ανάσταση και πόσο είμαστε εγκλωβισμένοι στον θάνατο και πόσο θέλουμε να ζούμε τον θάνατο γι’ αυτό και θέλουμε τον θάνατο. Η Ανάσταση του Χριστού να διαποτίζει ακόμα και τα πιο δύσβατα και σκοτεινά μονοπάτια της ύπαρξης μας».
Το πρωί της Τετάρτης 28 Μαΐου 2025 ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών ιερούργησε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος στην Λουτρόπολη των Καμένων Βούρλων συνεορτάζοντας μαζί με την Απόδοση του Πάσχα και την μνήμη του νέφους των Αγίων και των Μαρτύρων του Πόντου, της Κωνσταντινουπόλεως, της Θράκης, της Καππαδοκίας και της Μικράς Ασίας, εκ μεταθέσεως (29 Μαΐου) λόγω της Δεσποτικής Εορτής της Αναλήψεως του Κυρίου.
Στον Ιερό Ναό φυλάσσεται η Ιερά εικόνα της Συνάξεως των Αγίων, την οποία ιστόρησε η φιλόκαλος και φιλάγιος αγάπη και το σέβας του πολιού Προϊσταμένου του Ναού, Αρχιμ. π. Χριστοφόρου Κολοκυθά.
Τον Σεβασμιώτατο στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία πλαισίωσαν εκτός από τον π. Χριστοφόρο, ιερείς της περιοχής καθώς και πατέρες, επιτελικά στελέχη του Γραφείου Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως και του Κατασκηνωτικού Κέντρου «Η Αγία Αικατερίνη», του Καινούργιου Λοκρίδος.
Τους Ιερούς ύμνους απέδωσαν οι ιεροψάλτες του Ναού με προεξάρχοντα τον Διευθυντή του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως «Γερμανός ο Μελωδός» Δρ. κ. Ανδρέας Ιωακείμ, ενώ οι Ιερές Ακολουθίες μεταδόθηκαν απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Μητροπόλεως (89,4 Fm) και από διαδικτύου.
Στο κήρυγμα του ο Σεβασμιώτατος χαρακτηριστικά τόνισε:
«Φτάσαμε σήμερα στο τελευταίο Χριστός Ανέστη, στην τελευταία Θεία Λειτουργία της αναστάσιμης περιόδου, της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής, της Εορτής των Εορτών, της Εορτής του Αγίου Πάσχα και φυσικά καλείται η ζωή μας πάντοτε να είναι ένα διαρκές Πάσχα και να ζούμε την Ανάσταση του Χριστού και να την παρατηρούμε μέσα στον κόσμο.
Οι Άγιοι των οποίων τη Σύναξη εορτάσαμε σήμερα μια μέρα νωρίτερα, λόγω της μεγάλης Δεσποτικής Εορτής της Αναλήψεως από αύριο πάντες οι Άγιοι οι εν Νέα Ρώμη, Κωνσταντινουπόλει, Θράκη, Πόντο, Μικρά Ασία και Καππαδοκία, όλοι ανεξαιρέτως υπήρξαν και είναι μάρτυρες της Αναστάσεως στον κατάλληλο χρόνο, στον κατάλληλο τόπο και με τον κατάλληλο τρόπο έδωσαν τη μαρτυρία της Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, έδωσαν τη μαρτυρία της Αναστάσεως του Γένους, την μαρτυρία της Αναστάσεως της Ρωμιοσύνης και γι’ αυτό είναι ιδιαίτερη ευλογία που τιμούμε αυτή τη Σύναξη εδώ στην Λουτρόπολη των Καμένων Βούρλων, στον Ιερό Μητροπολιτικό μας Ναό . Εύχομαι να μας αξιώνει ο Θεός και εμείς στη ζωή μας να δίνουμε τη μαρτυρία της Αναστάσεως στον τόπο που ζούμε, με τον τρόπο που πρέπει και την κατάλληλη στιγμή».
Ο π. Χριστοφόρος προσεφώνησε τον Σεβασμιώτατο και εγκαρδίως και υιικώς τον ευχαρίστησε για μία ακόμη παρουσία του στην Λουτρόπολη των Καμένων Βούρλων, σημειώνοντας την αξία, την ευλογία και την ιστορικότητα της ημέρας για την πόλη και την περιοχή, καθότι πρώτη φορά Αρχιερέας και δη ο οικείος Ποιμενάρχης ιερουργεί στο Ναό περίοδο Αναστάσιμη και αυτή την ημέρα της αποδόσεως της Εορτής του Πάσχα.
Στην Αρχιερατική Θεία Λειτουργία μεταξύ των πιστών παραβρέθηκαν: ο Δήμαρχος Καμένων Βούρλων κ. Ηλίας Κυρμανίδης, καθώς και εκπρόσωποι συλλόγων και φορέων του τόπου και της πόλεως του Βόλου.
