Μετά απο μια συζήτηση που είχα με ένα νέο παλικάρι….
– Παπά ερωτεύτηκα! Είναι αμαρτία ! ;
– Όχι παιδί μου , το ότι η καρδιά σου ερωτεύεται σημαίνει ότι εισαι ερωτικός άνθρωπος. Γιατί άνθρωπος που δεν μπορεί να ερωτευτεί άνθρωπο που βλέπει δεν μπορεί να ερωτευτεί τον Θεό που δεν βλέπει. Αν η καρδιά σου δεν χτυπάει ερωτικά για όλη την δημιουργία πως θα αγαπήσεις τον δημιουργό; Αλλοίμονο στους ανέραστους ανθρώπους. Απλά παιδί μου αν ο έρωτας μείνει μόνο στο σαρκικό επίπεδο θα τον κατασπαράξει η νόσος του θανάτου…
Να πας τον έρωτα στην ολοκλήρωση του, να προσφέρεις αυτό τον έρωτα σου στο Χριστό στο Ιερό Μυστήριο του γάμου. Να πάρει την οσμή το θανάτου και να καλλιεργήσεις τον ερωτά σου με την μπολιασμένη εν Χριστώ αγάπη. Και θα δεις ότι αυτός ο έρωτας θα κρατήσει για πάντα και μετά τον θάνατο.
– Πως θα κρατήσει και μετά τον θάνατο πατερ;
– Διότι τα στέφανα θα τα αναλάβει ο Χριστός και η ζωή σου με τον άνθρωπο που επέλεξες θα έχει βαπτιστεί στο Χριστό με το Μυστήριο του Γάμου. Θα γίνει το σπίτι σας εργαστήριο Αγιότητος! Αν έχεις ερωτευτεί πραγματικά, έλα να το ομολογήσεις ενώπιο Θεού και ανθρώπων. Έλα να γίνει ο έρωτας σου για αυτόν τον άνθρωπο ταξίδι αγάπης που θα καταλήξει στο ουρανό. Είσαι έτοιμος; Σε αγαπά εκείνη; Εσύ την αγαπάς; Με αγάπη ανευ όρων; Δηλαδή αν την δεις στο καροτσάκι , αν δεν κάνετε παιδιά, αν την δεις με Καμμένο πρόσωπο; Αν ο έρωτας σου έχει τέτοια μπολιάσματα αγάπης και αιωνιότητάς έλα να παντρευτείς την κοπέλα που αγαπάς και έλα να βαπτίσουμε την σχέση σου με τον Χριστό….Να μυρίσει η σχέση σου Παράδεισο , αιωνιότητα και ο θάνατος να κάνει υπόκλιση στο μεγαλείο της θυσίας που έχετε ο ένας για τον άλλο. Τότε ο έρωτας σας όχι μόνο αμαρτία δεν είναι αλλά και ένα σκαλοπάτι για την σωτηρία και την αγιότητα.
– Πως θα καταλάβω αν αυτή η αγάπη αξίζει τα πάντα;
– Λίγο αγώνα παιδί μου. Να κάνετε εγκράτεια να δοκιμαστεί ο έρωτας σας στο καμίνι της υπομονής και της αναμονής της ελεύσεως του Κυρίου. Να αγωνιστείτε για να διαγνωστεί τι αγάπη έχετε ο ένας για τον άλλον.
– Πω πω ! Αγώνας η αγάπη πάτερ! Θέλει κόπο δηλαδη…
– Θέλει λίγο κόπο αλλά περισσότερο τρόπο. Και ο τρόπος είναι η αγάπη του Χριστού…..με το καλό παιδί μου να έρθει η ώρα του στεφανώματος…
π. Σπυρίδων Σκουτής
