Η μνήμη Αγίων, όπως ο Άγιος Νικόλαος, φέρνει στην μνήμη μας την εικόνα του ζήλου που ένας άνθρωπος έχει για το Θεό και για τα έργα του Θεού. Σ’ ένα από τα απόστιχα της εορτής ψάλλουμε: «Χαίροις ο ζήλου θείου πλησθείς». Ο Άγιος Νικόλαος ήταν γεμάτος από θεϊκό ζήλο. Αυτό σημαίνει ότι η καρδιά του είχε κάποια χαρακτηριστικά, τα οποία σήμερα δεν είναι εύκολο να τα συναντήσουμε. Αυτά ήταν η επιθυμία να αρέσει στο Θεό ακόμη κι αν δεν ήταν αυτό ευχάριστο για τους ανθρώπους, η χαρά της κοινωνίας του Θεού στη ζωή ως η ανώτατη μορφή ηδονής και την ίδια στιγμή ο αγώνας για διάδοση της Αλήθειας που είναι ο Θεός και του τρόπου της που είναι η πίστη σε όλους τους ανθρώπους.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να νοήσει τη ζωή του χωρίς τους συνανθρώπους του. Έτσι πλασθήκαμε από το Θεό, να είμαστε υπάρξεις που κοινωνούμε την ζωή στα πρόσωπα των άλλων. Δεν είναι μόνο ότι κατανοούμε ότι είμαστε έτεροι, διαφορετικοί ατενίζοντάς τους. Είναι ότι δεν μπορούμε να υπάρξουμε ουσιαστικά αν δεν αγαπούμε, αν δεν κοινωνούμε, αν δεν μοιραζόμαστε ό,τι είναι εφικτό μαζί τους. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται να κάνουμε συμβιβασμούς. Δεν είναι οι άλλοι όπως τους θέλουμε. Και για να μην μας απομονώσουν, αισθανόμαστε την ανάγκη να αρέσουμε σ’ αυτούς, δηλαδή να μας αποδεχτούν γιατί στις ιδέες, την συμπεριφορά μας, τους στόχους μας, ακόμη και στις αξίες μας, μπορούμε να βρούμε την τομή με τις αντίστοιχες δικές τους προτεραιότητες. Οι συμβιβασμοί πολλές φορές είναι επώδυνοι. Κρίνουμε ότι πρέπει να αφήσουμε στο περιθώριο τα δικά μας, προκειμένου να αποφύγουμε την απόρριψη. Ενίοτε κρύβουμε αυτό που πιστεύουμε, για να αποφύγουμε συνέπειες δυσάρεστες, οι οποίες φτάνουν ακόμη και στο μαρτύριο του αίματος, της συνειδήσεως, της μοναξιάς. Ο πεπλησμένος όμως θείου ζήλου  δεν βλέπει τα πράγματα έτσι. Κρίνει ότι οφείλει να αγαπά την δόξα του Θεού και όχι την δόξα των ανθρώπων. Τολμά να έρχεται σε ρήξη με τα ανθρωπίνως κατεστημένα, τα ανθρωπίνως  πολιτικώς ορθά, τα ανθρωπίνως αποδεκτά, όταν αυτά έρχονται σε αντίθεση, σε ρήξη με ό,τι αγαπά και ζητά ο Θεός. Αρκεί να γνωρίζει το θέλημά Του. Και αυτό γίνεται όταν ο ζηλωτής είναι ενταγμένος στην Εκκλησία.

Ο άνθρωπος, από την φύση του, επιδιώκει τη ηδονή, την ευχαρίστηση σε ό,τι κάνει. Και δεν είναι μόνο η ηδονή του σώματος και της σαρκός. Είναι και η ηδονή του πνεύματος, του νου και της καρδιάς, η οποία επέρχεται όταν ο άνθρωπος προοδεύει, όταν γίνεται αποδεκτός, όταν εκπληρώνει τους στόχους του και τις φιλοδοξίες του, όταν βλέπει ότι μπορεί ο εαυτός του να είναι ευχαριστημένος. Ο πεπλησμένος θείου ζήλου δεν προσκολλάται στις ανθρώπινες ηδονές. Επιλέγει την υπέρτατη ηδονή της κοινωνίας με το Θεό. Και αυτό σημαίνει ότι θέλει την καρδιά του όσο το δυνατόν καθαρή από τους λογισμούς της ματαιότητας, εναποθέτει πάσαν βιοτικήν μέριμναν, «μη στρατευόμενος ταις του βίου πραγματείαις» και την ίδια στιγμή μνημονεύει Αυτόν που αγαπά, Τον κοινωνεί εν τοις μυστηρίοις και αναπαύεται όταν βρίσκεται στο ναό Του και όταν η ύπαρξή Του γίνεται ναός του Θεού. Δεν ελκύεται από την ηδονή του κακού, αλλά αναζητεί στη σχέση με το Θεό την ηδονή του καλού. Ο Θεός είναι ο πλέον ελκυστικός και επιζητεί την συναρπαγή της προσευχής, της αγάπης, της συνάντησης μαζί Του. Κι εδώ κύρια προϋπόθεση είναι η σχέση με την Εκκλησία.

Ο άνθρωπος, τέλος, έχει ως στοιχείο της ύπαρξής του την αναζήτηση της αλήθειας. Όχι μόνο για τον κόσμο και τη ζωή, αλλά και για τον εαυτό του, για κάθε πτυχή της ύπαρξής του. Για να βρει όμως την αλήθεια ο άνθρωπος καλείται να απαντήσει στο ερώτημα περί Θεού, αν ο Θεός υπάρχει, Ποιος και τι είναι για τη ζωή του. Αλλιώς ο άνθρωπος βρίσκει αλήθειες, όχι όμως την Αλήθεια. Αποθεώνει το μερικόν, το περιστασιακό, όχι όμως το συνολικό, το συνεχές και την ίδια στιγμή άχρονο. Ο πεπλησμένος θείου ζήλου έχει βρει στον Θεό την Αλήθεια που αναζητά. Διότι ο Θεός είναι η Αλήθεια και στο πρόσωπο του Χριστού αυτή η Αλήθεια όχι απλώς ενσαρκώνεται, αλλά οδηγεί τον άνθρωπο στην θέωση. Και αξίζει να αγωνιστεί κανείς αυτή η Αλήθεια, ακέραιη, ακαινοτόμητη, υγιαίνουσα να γίνει κατανοητή, να γνωσθεί στους άλλους ανθρώπους. Γι’ αυτό και ο ζηλωτής δεν αρκείται στην προσωπική του σωτηρία. Εντάσσεται στο Σώμα του Χριστού που είναι η Εκκλησία και αγωνίζεται οι πάντες να φωτιστούν από το Χριστό. Γι’ αυτό και όταν η Αλήθεια αμφισβητείται, είναι έτοιμος να μαρτυρήσει περί Αυτής.  Να επιχειρηματολογήσει, να την υπερασπιστεί. Πάντως, δεν επαναπαύεται στα του εαυτού. Και την ίδια στιγμή ζει όντας αληθινός. Κοινωνός της Αληθείας, φωτισμένος και φωτίζων, κεκαθαρμένος και καθαίρων.

Αυτό έκανε και ο Άγιος Νικόλαος στη ζωή του. Υπήρξε ο κατά Θεόν ζηλωτής. Βρήκε την Αλήθεια και αγωνίστηκε γι’ αυτήν να τη ζήσει στη ζωή του. Και δεν αρκέστηκε στην προσωπική του σωτηρία, αλλά αγωνίστηκε οι πάντες να γνωρίσουν τον Χριστό ως την μοναδική σώζουσα Αλήθεια και κατέστη κανόνας πίστεως. Και η πίστη του έγινε εικόνα της πραότητος, έγινε η διδαχή της εγκρατείας και της ταπεινώσεως. Την ίδια στιγμή η αληθινή απόλαυσή του ήταν η κοινωνία με το Θεό. Τον ζούσε στην Θεία Ευχαριστία, στην διακονία της Αγάπης, της προσευχής, της υπομονής, της νίκης κατά της αμαρτίας, στην πτωχεία του κακού. Και ο ζήλος του τον έκανε να μην υπολογίζει ούτε την ανθρώπινη εξουσία, όταν υπερασπίστηκε την αλήθεια της Αγίας Τριάδος και του προσώπου του Χριστού κατά την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, ακόμη και φυλακιζόμενος για την πίστη, αλλά και όταν ό,τι έκανε δεν ήθελε να μαθαίνεται από τους ανθρώπους, για να μην χάσει τον μισθό του εν ουρανοίς.

Ζούμε σε μια εποχή στην οποία ο ζήλος ενίοτε χρησιμοποιεί τον μανδύα της εκκλησιαστικότητας, αλλά δεν είναι πάντοτε γνήσιος. Άλλοτε πάλι ως χριστιανοί είμαστε ευχαριστημένοι με την δική μας σωτηρία, με την δική μας θρησκευτικότητα, χωρίς να έχουμε αγωνία για την Αλήθεια, χωρίς να μοιραζόμαστε ό,τι μας δόθηκε. Συχνά ζούμε εντελώς εκκοσμικευμένα, με αποτέλεσμα η σχέση με το Θεό να είναι ένα καθήκον μέσα σε όλα τα άλλα και όχι η μεγαλύτερη χαρά. Γι’ αυτό και εύκολα κρυβόμαστε από τους άλλους ή σιωπούμε όταν η Αλήθεια της πίστης αμφισβητείται. Χρειάζεται περισσότερη και γνησιότερη μετοχή στην εκκλησιαστική ζωή και την ίδια στιγμή να έχουμε προ οφθαλμών μας το παράδειγμα των Αγίων, όπως ο Άγιος Νικόλαος, για να μπορούμε να θερμαίνουμε τον ζήλο της αγάπης προς τον Θεό και να είναι αυτός κατ’ επίγνωσιν. Το χρειαζόμαστε σε μία γενικά άγευστη ουσιαστικής χαράς και παραδομένη σε απρόσωπες επιθυμίες πραγματικότητα, από την οποία μόνο η πίστη και η αγιότητα μπορούν να μας βγάλουν.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο [email protected] άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Ο νέος Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Περιφέρειας Θεσσαλίας στον Μητρ. Λαρίσης

Με την ευκαιρία της αναλήψεως των καθηκόντων του στην Αστυνομική Διεύθυνση της Περιφέρειας Θεσσαλίας, επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμο, ο...

Η εορτή του Αγίου Τρύφωνος στην Παλαιοκαρυά Τριχωνίδος

Στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Παλαιοκαρυάς Τριχωνίδος ιερούργησε την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2023, εορτή του Αγίου Μάρτυρος Τρύφωνος, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αιτωλίας...

Η εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου στην Παναγία την Παρηγορήτρια

Μία από τις πιο όμορφες εορτές του Ενιαυτού θα γιορτάσουμε αύριο: Την Υπαπαντή του Κυρίου μας, μία από τις 12 μεγάλες εορτές της Ορθόδοξης...

Ο Μητροπολίτης Χαλκίδος στο 1ο Πρότυπο Γενικό Λύκειο

Την Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2023, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, μετέβη, κατόπιν προσκλήσεως, στο 1ο Πρότυπο Γενικό Λύκειο Χαλκίδος, όπου τον...

10ετές μνημόσυνο π. Θεοφίλου Ζησοπούλου

Με την ευκαιρία της συμπληρώσεως 10 ετών από την προς Κύριον εκδημία του αειμνήστου αρχιμανδρίτου π. Θεοφίλου Ζησοπούλου τελέστηκε την ημέρα της μνήμης του,...

Ημερίδα στην Σύνοδο για την εκκλησιαστική περιουσία και τους δασικούς χάρτες.

Εκ Συνοδικής Αποφάσεως, ληφθείσης στην Συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της 10ης μηνός Ιανουαρίου 2023 και κατόπιν προτάσεως του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης...

«Είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριον σου»

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΠΑΠΑΝΤΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ «ΕΙΔΟΝ ΟΙ ΟΦΘΑΛΜΟΙ ΜΟΥ ΤΟ ΣΩΤΗΡΙΟΝ ΣΟΥ»   (Λουκ.2,31)    ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού      Η μεγάλη θεομητορική και συνάμα...

Η Υπαπαντή του Κυρίου και ο Σαραντισμός των βρεφών

Η Υπαπαντή του Κυρίου και Σαραντισμός των βρεφών. «Κόλπους Πατρός τυπούσι του σου, Χριστέ μου, του Συμεών αι χείρες, αι φέρουσί σε.» (Τους κόλπους του ουρανίου...

«Φως εις αποκάλυψιν εθνών»

Του μακαριστού Μητροπολίτου Καστορίας κυρού Σεραφείμ Μας γεμίζει με ιερή συγκίνηση η δεσποτική και συγχρόνως θεομητορική εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου στις 2 του μηνός...

Ο Μητρ. Λαρίσης στην αλλαγή Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης

Την Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2023 έγινε στην Αεροπορική Βάση Ελευσίνας, παρουσία του Α/ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Κωνσταντίνου Φλώρου, η τελετή παράδοσης – παραλαβής της Διοίκησης Αεροπορικής...

Οι νέοι επικεφαλής Αστυνομίας και Πυροσβεστικής στον Μητρ. Φθιώτιδος

Εθιμοτυπικές επισκέψεις επί τη αναλήψει των καθηκόντων τους πραγματοποίησαν στον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Συμεών ο νέος Γενικός Περιφερειακός Αστυνομικός Διευθυντής Στερεάς Ελλάδας Ταξίαρχος...

Επίσκεψη της επιτετραμμένης της Πρεσβείας των ΗΠΑ Maria Olson στον Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως

Το πρωί της Τρίτης 31 Ιανουαρίου 2023 επισκέφθηκε τον Μητροπολίτη μας κ. Άνθιμο στο Επισκοπείο της Μητροπόλεως η επιτετραμμένη της Πρεσβείας των Η.Π.Α. στην...

Ἡ Ἱερά Μητρόπολη Καστορίας τίμησε τούς συνταξιοδετηθέντες ἐκπαιδευτικούς

Μέσα στούς κατάμεστους ἀπό μαθητές καί ἐκπαιδευτικούς Ἱερούς Ναούς, τιμήθηκε ἡ Ἑορτή τῶν Τριῶν Ἁγίων Μεγάλων Ἱεραρχῶν καί Οἰκουμενικῶν Διδασκάλων στήν Ἱερά Μητρόπολη Καστορίας. Ὁ...

Η εορτή των Τριών Ιεραρχών στο Λονδίνο

Εορταστική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα το βράδυ, 30 Ιανουαρίου 2023, στον Ι. Ναό Τιμίου Σταυρού και Αρχαγγέλου Μιχαήλ Golders Green του Λονδίνου, για τον...

Επίσκεψη στην Πατριαρχική Καθέδρα του Πρέσβη της Ελλάδος στην Αίγυπτο

Επίσημη επίσκεψη στην Πατριαρχική Καθέδρα πραγματοποίησε την 31η Ιανουαρίου 2023 ο νέος Πρέσβυς της Ελλάδος στην Αίγυπτο, Εξοχ. κ.Νικόλαος Παπαγεωργίου. Υποδεχόμενος ο Μακαριώτατος τον κ....