Η μνήμη Αγίων, όπως ο Άγιος Νικόλαος, φέρνει στην μνήμη μας την εικόνα του ζήλου που ένας άνθρωπος έχει για το Θεό και για τα έργα του Θεού. Σ’ ένα από τα απόστιχα της εορτής ψάλλουμε: «Χαίροις ο ζήλου θείου πλησθείς». Ο Άγιος Νικόλαος ήταν γεμάτος από θεϊκό ζήλο. Αυτό σημαίνει ότι η καρδιά του είχε κάποια χαρακτηριστικά, τα οποία σήμερα δεν είναι εύκολο να τα συναντήσουμε. Αυτά ήταν η επιθυμία να αρέσει στο Θεό ακόμη κι αν δεν ήταν αυτό ευχάριστο για τους ανθρώπους, η χαρά της κοινωνίας του Θεού στη ζωή ως η ανώτατη μορφή ηδονής και την ίδια στιγμή ο αγώνας για διάδοση της Αλήθειας που είναι ο Θεός και του τρόπου της που είναι η πίστη σε όλους τους ανθρώπους.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να νοήσει τη ζωή του χωρίς τους συνανθρώπους του. Έτσι πλασθήκαμε από το Θεό, να είμαστε υπάρξεις που κοινωνούμε την ζωή στα πρόσωπα των άλλων. Δεν είναι μόνο ότι κατανοούμε ότι είμαστε έτεροι, διαφορετικοί ατενίζοντάς τους. Είναι ότι δεν μπορούμε να υπάρξουμε ουσιαστικά αν δεν αγαπούμε, αν δεν κοινωνούμε, αν δεν μοιραζόμαστε ό,τι είναι εφικτό μαζί τους. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται να κάνουμε συμβιβασμούς. Δεν είναι οι άλλοι όπως τους θέλουμε. Και για να μην μας απομονώσουν, αισθανόμαστε την ανάγκη να αρέσουμε σ’ αυτούς, δηλαδή να μας αποδεχτούν γιατί στις ιδέες, την συμπεριφορά μας, τους στόχους μας, ακόμη και στις αξίες μας, μπορούμε να βρούμε την τομή με τις αντίστοιχες δικές τους προτεραιότητες. Οι συμβιβασμοί πολλές φορές είναι επώδυνοι. Κρίνουμε ότι πρέπει να αφήσουμε στο περιθώριο τα δικά μας, προκειμένου να αποφύγουμε την απόρριψη. Ενίοτε κρύβουμε αυτό που πιστεύουμε, για να αποφύγουμε συνέπειες δυσάρεστες, οι οποίες φτάνουν ακόμη και στο μαρτύριο του αίματος, της συνειδήσεως, της μοναξιάς. Ο πεπλησμένος όμως θείου ζήλου  δεν βλέπει τα πράγματα έτσι. Κρίνει ότι οφείλει να αγαπά την δόξα του Θεού και όχι την δόξα των ανθρώπων. Τολμά να έρχεται σε ρήξη με τα ανθρωπίνως κατεστημένα, τα ανθρωπίνως  πολιτικώς ορθά, τα ανθρωπίνως αποδεκτά, όταν αυτά έρχονται σε αντίθεση, σε ρήξη με ό,τι αγαπά και ζητά ο Θεός. Αρκεί να γνωρίζει το θέλημά Του. Και αυτό γίνεται όταν ο ζηλωτής είναι ενταγμένος στην Εκκλησία.

Ο άνθρωπος, από την φύση του, επιδιώκει τη ηδονή, την ευχαρίστηση σε ό,τι κάνει. Και δεν είναι μόνο η ηδονή του σώματος και της σαρκός. Είναι και η ηδονή του πνεύματος, του νου και της καρδιάς, η οποία επέρχεται όταν ο άνθρωπος προοδεύει, όταν γίνεται αποδεκτός, όταν εκπληρώνει τους στόχους του και τις φιλοδοξίες του, όταν βλέπει ότι μπορεί ο εαυτός του να είναι ευχαριστημένος. Ο πεπλησμένος θείου ζήλου δεν προσκολλάται στις ανθρώπινες ηδονές. Επιλέγει την υπέρτατη ηδονή της κοινωνίας με το Θεό. Και αυτό σημαίνει ότι θέλει την καρδιά του όσο το δυνατόν καθαρή από τους λογισμούς της ματαιότητας, εναποθέτει πάσαν βιοτικήν μέριμναν, «μη στρατευόμενος ταις του βίου πραγματείαις» και την ίδια στιγμή μνημονεύει Αυτόν που αγαπά, Τον κοινωνεί εν τοις μυστηρίοις και αναπαύεται όταν βρίσκεται στο ναό Του και όταν η ύπαρξή Του γίνεται ναός του Θεού. Δεν ελκύεται από την ηδονή του κακού, αλλά αναζητεί στη σχέση με το Θεό την ηδονή του καλού. Ο Θεός είναι ο πλέον ελκυστικός και επιζητεί την συναρπαγή της προσευχής, της αγάπης, της συνάντησης μαζί Του. Κι εδώ κύρια προϋπόθεση είναι η σχέση με την Εκκλησία.

Ο άνθρωπος, τέλος, έχει ως στοιχείο της ύπαρξής του την αναζήτηση της αλήθειας. Όχι μόνο για τον κόσμο και τη ζωή, αλλά και για τον εαυτό του, για κάθε πτυχή της ύπαρξής του. Για να βρει όμως την αλήθεια ο άνθρωπος καλείται να απαντήσει στο ερώτημα περί Θεού, αν ο Θεός υπάρχει, Ποιος και τι είναι για τη ζωή του. Αλλιώς ο άνθρωπος βρίσκει αλήθειες, όχι όμως την Αλήθεια. Αποθεώνει το μερικόν, το περιστασιακό, όχι όμως το συνολικό, το συνεχές και την ίδια στιγμή άχρονο. Ο πεπλησμένος θείου ζήλου έχει βρει στον Θεό την Αλήθεια που αναζητά. Διότι ο Θεός είναι η Αλήθεια και στο πρόσωπο του Χριστού αυτή η Αλήθεια όχι απλώς ενσαρκώνεται, αλλά οδηγεί τον άνθρωπο στην θέωση. Και αξίζει να αγωνιστεί κανείς αυτή η Αλήθεια, ακέραιη, ακαινοτόμητη, υγιαίνουσα να γίνει κατανοητή, να γνωσθεί στους άλλους ανθρώπους. Γι’ αυτό και ο ζηλωτής δεν αρκείται στην προσωπική του σωτηρία. Εντάσσεται στο Σώμα του Χριστού που είναι η Εκκλησία και αγωνίζεται οι πάντες να φωτιστούν από το Χριστό. Γι’ αυτό και όταν η Αλήθεια αμφισβητείται, είναι έτοιμος να μαρτυρήσει περί Αυτής.  Να επιχειρηματολογήσει, να την υπερασπιστεί. Πάντως, δεν επαναπαύεται στα του εαυτού. Και την ίδια στιγμή ζει όντας αληθινός. Κοινωνός της Αληθείας, φωτισμένος και φωτίζων, κεκαθαρμένος και καθαίρων.

Αυτό έκανε και ο Άγιος Νικόλαος στη ζωή του. Υπήρξε ο κατά Θεόν ζηλωτής. Βρήκε την Αλήθεια και αγωνίστηκε γι’ αυτήν να τη ζήσει στη ζωή του. Και δεν αρκέστηκε στην προσωπική του σωτηρία, αλλά αγωνίστηκε οι πάντες να γνωρίσουν τον Χριστό ως την μοναδική σώζουσα Αλήθεια και κατέστη κανόνας πίστεως. Και η πίστη του έγινε εικόνα της πραότητος, έγινε η διδαχή της εγκρατείας και της ταπεινώσεως. Την ίδια στιγμή η αληθινή απόλαυσή του ήταν η κοινωνία με το Θεό. Τον ζούσε στην Θεία Ευχαριστία, στην διακονία της Αγάπης, της προσευχής, της υπομονής, της νίκης κατά της αμαρτίας, στην πτωχεία του κακού. Και ο ζήλος του τον έκανε να μην υπολογίζει ούτε την ανθρώπινη εξουσία, όταν υπερασπίστηκε την αλήθεια της Αγίας Τριάδος και του προσώπου του Χριστού κατά την Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο, ακόμη και φυλακιζόμενος για την πίστη, αλλά και όταν ό,τι έκανε δεν ήθελε να μαθαίνεται από τους ανθρώπους, για να μην χάσει τον μισθό του εν ουρανοίς.

Ζούμε σε μια εποχή στην οποία ο ζήλος ενίοτε χρησιμοποιεί τον μανδύα της εκκλησιαστικότητας, αλλά δεν είναι πάντοτε γνήσιος. Άλλοτε πάλι ως χριστιανοί είμαστε ευχαριστημένοι με την δική μας σωτηρία, με την δική μας θρησκευτικότητα, χωρίς να έχουμε αγωνία για την Αλήθεια, χωρίς να μοιραζόμαστε ό,τι μας δόθηκε. Συχνά ζούμε εντελώς εκκοσμικευμένα, με αποτέλεσμα η σχέση με το Θεό να είναι ένα καθήκον μέσα σε όλα τα άλλα και όχι η μεγαλύτερη χαρά. Γι’ αυτό και εύκολα κρυβόμαστε από τους άλλους ή σιωπούμε όταν η Αλήθεια της πίστης αμφισβητείται. Χρειάζεται περισσότερη και γνησιότερη μετοχή στην εκκλησιαστική ζωή και την ίδια στιγμή να έχουμε προ οφθαλμών μας το παράδειγμα των Αγίων, όπως ο Άγιος Νικόλαος, για να μπορούμε να θερμαίνουμε τον ζήλο της αγάπης προς τον Θεό και να είναι αυτός κατ’ επίγνωσιν. Το χρειαζόμαστε σε μία γενικά άγευστη ουσιαστικής χαράς και παραδομένη σε απρόσωπες επιθυμίες πραγματικότητα, από την οποία μόνο η πίστη και η αγιότητα μπορούν να μας βγάλουν.

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο [email protected] άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Λαμπρό πολυαρχιερατικό συλλείτουργο για τον Πολιούχο του Περιστερίου Άγιο Αντώνιο

Με τη δέουσα λαμπρότητα εορτάστηκε η Ιερά Μνήμη του πολιούχου, εφόρου και προστάτου της πόλεως του Περιστερίου Αγίου Αντωνίου του Μέγα εις τον φερώνυμο...

Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο και Ιερά Λιτανεία για τον πολιούχο της Βεροίας Όσιο Αντώνιο τον Nέο

Κατά το διήμερο 16 και 17 Ιανουαρίου η Βέροια εόρτασε με λαμπρότητα, τηρουμένων των προβλεπόμενων υγιεινομικών μέτρων, τον πολιούχο και προστάτη της πόλεως  Όσιο Αντώνιο...

† Συναξάρι Ἁγίου Ἀθανασίου, Πατριάρχου Ἀλεξανδρείας

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου Γενικοῦ Διευθυντοῦ τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ῾Ο Μέγας Ἀθανάσιος γεννήθηκε κατά τό ἔτος 295 μ.Χ. στήν Ἀλεξάνδρεια ἀπό Χριστιανούς γονεῖς. Ἔτυχε...

Λειτουργικές παρουσίες του Μητροπολίτου Χαλκίδος

Το Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2022, ο Σεβασμιώτατος κ.Χρυσόστομος υπεδέχθη στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Χαλκίδος τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορίνθου κ. Διονύσιο, τον Πανιερώτατο...

Ο Εσπερινός του Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις στη Λάρισα

Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Ιωαννίνοις Λαρίσης στην συνοικία Ηπειρώτικα μετέβη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος και...

Χειροτονίες Διακόνου και Πρεσβυτέρου στη Μελβούρνη

Δύο χειροτονίες κληρικών, ενός Διακόνου και ενός Πρεσβυτέρου, τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος την Κυριακή, 16 Ιανουαρίου, στον Ιερό Ναό των Αγίων...

Εγκράτεια όχι μόνο στα υλικά αγαθά, αλλά και στη σκέψη και τα λόγια και τις πράξεις

Το μεσημέρι, ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’, αφού περιήλθε τα Καταστήματα των Καμαρών, του επινείου της Σίφνου, και ευχήθηκε για το νέο έτος στους...

Φθιώτιδος Συμεών: «Απόφαση χωρίς κόστος δεν υπάρχει»

 Στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου,  στην έδρα της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Θαυμακού, στον ιστορικό και αρχαίο Θαυμακό της Φθιώτιδος, ιερούργησε σήμερα Κυριακή...

Ο Χριστός είναι η ζωή μας

Στον Ενοριακό Ιερό Ναό του Αγίου Βησσαρίωνος Ραχούλας χοροστάτησε στον Όρθρο και τέλεσε την Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος,...

Οι Μητροπολίτες Μεσσηνίας και Φθιώτιδος στον πανηγυρίζοντα Ναό του Αγ. Αντωνίου πολιούχο Περιστερίου

Ευλαβείς και φιλέορτοι χριστιανοί, προσήλθαν το εσπέρας της Κυριακής 16ης Ιανουαρίου, εις τον εορτάζoντα Ιερό Ναό του πολιούχου, εφόρου και προστάτου της πόλεως του...

«Όποιος θεωρεί τον εαυτό του αγιότερο μέσα στην Εκκλησία, διαχωρίζεται από τον Χριστό»

  Στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Βόλου λειτούργησε σήμερα ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, παρουσία πλήθους πιστών, τηρουμένων των μέτρων για την προστασία της δημόσιας υγείας. Κατά...

Πολυαρχιερατικός Εσπερινός για τον πολιούχο της Βεροίας Όσιο Αντώνιο τον Νέο

Την Κυριακή 16 Ιανουαρίου το απόγευμα ξεκίνησαν στη Βέροια οι λατρευτικές εκδηλώσεις για τον πολιούχο της πόλεως Όσιο Αντώνιο τον Νέο. Στα προπύλαια του πανηγυρίζοντος Προσκυνηματικού...

Κυριακή ΙΒ’ Λουκά στον Άγιο Ιωάννη Hornsey/Haringey

Στον Ιερό Ναό Αγ. Ιωάννου του Βαπτιστού Λονδίνου στην περιοχή Hornsey/Haringey χοροστάτησε του Όρθρου και προέστη της Θείας Λειτουργίας ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μελιτηνής κ....

Ὁ Μητροπολίτης Καστορίας στήν Ι.Μ.Ἄγ. Ἀναργύρων καί τό Νεστόριο

Στήν Ἱερά Μονή Ἁγίων Ἀναργύρων Μελισσοτόπου ἑόρτασε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης τόσο τήν ἀπόδοση τῆς Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανίων, ὅσο καί τήν μνήμη τῶν ἐν...

Κανείς δεν έγινε ό,τι έγινε από μόνος του…

Συμπαραστατούμενος από τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Βρύσεως, Αρχιμ. Ιωαννίκιο, από τον Εφημέριο του Ναού π. Γεώργιο και το Διάκονό του, ο Σεβασμιώτατος κ....