Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς 8 καί τό πρωΐ τῆς Δευτέρας 9 Νοεμβρίου 2026, ἑορτή τοῦ ἁγίου Νεκταρίου, Ἐπισκόπου Πενταπόλεως τοῦ Θαυματουργοῦ, ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος λειτούργησε στόν ἑορτάζοντα Ἐνοριακό Ναό τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου, στόν Πλατανίτη τῆς Ναυπάκτου.
Τήν Κυριακή τό ἀπόγευμα, ὁ Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στόν πανηγυρικό Ἑσπερινό πλαισιούμενος ἀπό τούς Ἱερεῖς: π. Θωμᾶ Βαμβίνη, Γενικό Ἀρχιερατικό Ἐπίτροπο, Ἀρχιμ. π. Πολύκαρπο Θεοφάνη, Ἱεροκήρυκα, Ἀρχιμ. π. Παΐσιο Παρασκευᾶ, Ἱεροκήρυκα, π. Γεώργιο Παπαβαρνάβα, π. Γεώργιο Γεωργάτο, π. Ἀθανάσιο Νικόπουλο, τόν Ἐφημέριο τοῦ Ἱ. Ναοῦ π. Κωνσταντίνο Βακάλογλου καί τόν Διάκονο π. Ἱερόθεο Καλλία.
Ὁ Σεβασμιώτατος στό κήρυγμά του ἀνέλυσε τό Προκείμενο τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἡμέρας, τῆς Κυριακῆς, «Ἰδού δή εὐλογεῖτε τόν Κύριον, πάντες οἱ δοῦλοι Κυρίου». Αὐτό ἀναφέρεται σέ ὅσους τηροῦν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί στούς ἀγγέλους οἱ ὁποῖοι εἶναι οἱ πραγματικοί δοῦλοι τοῦ Θεοῦ, διότι ὁ Ἑσπερινός πού γίνεται τήν Κυριακή τό ἀπόγευμα, παραπέμπει στούς ἀγγέλους στούς ὁποίους εἶναι ἀφιερωμένη ἡ Δευτέρα ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος. Οἱ ἄγγελοι εἶναι οἱ πραγματικοί δοῦλοι τοῦ Θεοῦ, διότι μετέχουν ἀναλόγως στίς ἐλλάμψεις τῆς Θεαρχίας, κατά τόν ἅγιο Διονύσιο τόν Ἀρεοπαγίτη. Στό σύγγραμμά του «Περί οὐρανίου ἱεραρχίας» κάνει λόγο γιά τίς τρεῖς διακοσμήσεις τῶν ἀγγέλων καί κάθε διακόσμηση ἔχει τρεῖς τάξεις, οἱ ὁποῖες οἰκειοποιοῦνται τίς θεαρχικές ἐλλάμψεις, τίς μεταδίδουν στίς κατώτερες τάξεις καί αὐτές ὁρμοῦν στήν μέθεξη τῶν ἀνωτέρων, διά τῆς καθάρσεως καί φωτισμοῦ, μέ τήν ἀποβολή τῆς ἄγνοιας, διά τῆς τελειοτέρας γνώσεως⋅ ἔτσι ἐννοεῖται ἡ κάθαρση. Συνέχισε ὅτι αὐτό τό Προκείμενο ἀναφέρεται καί στόν ἅγιο Νεκτάριο, Ἐπίσκοπο Πενταπόλεως, διότι ὑπῆρξε δοῦλος Θεοῦ καί ἐπίγειος ἐν σώματι ἄγγελος. Μάλιστα ἀπό δοῦλος ἔφθασε στό νά γίνη υἱός τοῦ Θεοῦ. Στήν προοπτική αὐτή ἀνέλυσε ἕνα κήρυγμα πού ἔκανε ὁ ἅγιος Νεκτάριος στό ὁποῖο ὁμίλησε μεταξύ τῶν ἄλλων ὅτι ὁ σκοπός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νά μᾶς ἁγιάση μέ τήν κάθαρση ἀπό τίς ἁμαρτίες μας, τόν ἁγιασμό μας καί τήν φιλίωσή μας μέ τόν Θεό. Αὐτή ἦταν ἡ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Νεκταρίου, πού φανερώνει ὅτι ἐξέφραζε τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας καί εἶχε ἐκκλησιαστικό καί πατερικό φρόνημα.
Ὁ Σεβασμιώτατος κατέληξε ὅτι πρέπει νά αἰσθανόμαστε τήν Ἐκκλησιαστική ζωή ὡς μετοχή στήν καθαρτική, φωτιστική καί θεοποιό ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ. Αὐτός εἶναι ὁ σκοπός τῆς Ἐκκλησίας, καί αὐτό ἀναδεικνύει ἁγίους, διαφορετικά ἐκκοσμικεύεται.
Τήν Δευτέρα τό πρωΐ, τελέσθηκε πανηγυρική ἀρχιερατική θεία Λειτουργία. Μέ τόν Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν οἱ Ἱερεῖς: Ἀρχιμ. π. Πολύκαρπος Θεοφάνης, Ἱεροκήρυξ, Ἀρχιμ. π. Παΐσιος Παρασκευᾶς, Ἱεροκήρυξ, π. Γεώργιος Παπαβαρνάβας, π. Παῦλος Σίνης, ὁ Ἐφημέριος τοῦ Ἱ. Ναοῦ π. Κωνσταντίνος Βακάλογλου καί ὁ Διάκονος π. Ἱερόθεος Καλλίας.
Στό κήρυγμά του ὁ Σεβασμιώτατος παρουσίασε ἕνα κήρυγμα πού ἔκανε ὁ ἅγιος Νεκτάριος στόν Μητροπολιτικό Ναό τῶν Ἀθηνῶν, στήν ἑορτή τοῦ ἁγίου Νικολάου, τήν 6η Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1904, στό ὁποῖο ἀνέλυε τό χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, «Πεποίθαμεν γάρ, ὅτι καλήν συνείδησιν ἔχομεν, ἐν πᾶσι καλῶς θέλοντες ἀναστρέφεσθαι» καί ὁμίλησε περί τῆς ἀγαθῆς συνειδήσεως. Ὁ ἅγιος Νεκτάριος εἶπε ὅτι ἡ ἀγαθή συνείδηση εἶναι τό μέγιστον τῶν ἀγαθῶν, ἀπό ἐκεῖ προέρχεται ἡ εἰρήνη τῆς ψυχῆς, ἡ γαλήνη τῆς καρδιᾶς, ἡ ἠρεμία στό πνεῦμα μας, αὐτή χύνει στήν καρδιά τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί φέρνει τούς καρπούς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Στήν συνέχεια ὁ ἅγιος Νεκτάριος συνδέει τήν ἀγαθή συνείδηση μέ τήν θεία υἱοθεσία, ὅτι γινόμαστε τέκνα Θεοῦ μέ τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀναφέροντας τό χωρίο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεός τό Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ Αὐτοῦ εἰς τάς καρδίας ὑμῶν κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ Πατήρ, ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλοι, ἀλλ’ υἱοί· εἰ δέ υἱοί καί κληρονόμοι Θεοῦ διά Χριστοῦ» (Γαλ. δ΄, 6). Ἑρμήνευσε τό χωρίο αὐτό ὅτι, ὅποιος ἔχει ἀγαθή συνείδηση καί καθαρά καρδία εἶναι υἱός ἀγαπητός τοῦ Θεοῦ, ἔχει ἔνοικο μέσα στήν καρδιά του τό Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ Αὐτοῦ, ἔχει παρρησία στόν Θεό καί γίνεται δεκτός ἀπό τόν Θεό. Αὐτός ὁ ἄνθρωπος, ὅπως εἶπε ὁ ἅγιος Νεκτάριος, ἔχει ὅλα τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «Τίνος πλέον ἐπιδέεται; Οὐδενός! Ἀληθῶς οὐδενός. Ναί χριστιανοί ἀδελφοί, οὐδενός. Ἐπειδή εἶναι ὁ ἔχων ἀγαθήν συνείδησιν, διότι ἔχει ἔνοικον τό ἄκρον ἀγαθόν». Συνεπῶς: «Μακάριος καί τρισμακάριος ὁ ἄνθρωπος, ὁ ἀγαθήν κεκτημένος συνείδησιν».
Ὁ Σεβασμιώτατος ἔδωσε μεγάλη σημασία στό «οὐδενός», πού τό εἶπε τρεῖς φορές ὁ Ἅγιος. Κατέληξε ὅτι ὁ ἅγιος Νεκτάριος εἶχε ἀγάπη, ἀντιμετώπισε τίς συκοφαντίες, διότι εἶχε «ἀγαθήν συνείδησιν», εἶχε βάθος ἐσωτερικό, πληρότητα ἐσωτερική, ἦταν Ἐπίσκοπος, ἀλλά καί ἀσκητής καί ἡσυχαστής. Γι’ αὐτό καί τόν ἀνέδειξε ὁ Θεός στήν Ἐκκλησία διά τῶν θαυμάτων του.
Παρόντες ἦταν ὁ Περιφερειακός Σύμβουλος Δυτικῆς Ἑλλάδος καί Πρόεδρος τοῦ Δικηγορικοῦ Συλλόγου Μεσολογγίου κ. Χρῆστος Παΐσιος, ὁ Δημοτικός Σύμβουλος Ναυπακτίας κ. Ἀνδρέας Κωνσταντόπουλος καί πολλοί πιστοί πού ἦλθαν νά τιμήσουν τόν λαοφιλῆ θαυματουργό ἅγιο Νεκτάριο.
Ἰδιαίτερη εὐλογία ἦταν ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος ἱερούργησε φορώντας ἐπιγονάτιο πού ἀνῆκε στόν ἅγιο Νεκτάριο, τό ὁποῖο κατέχει ὡς πολύτιμο κειμήλιο. Μετά τό τέλος τῆς θείας Λειτουργίας τό Ἐκκλησιαστικό Συμβούλιο προσέφερε πρωϊνό κέρασμα γιά ὅλους.
