Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος, το πρωί της Κυριακής 30 Νοεμβρίου 2025, χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία, τιμώντας τη ιερά μνήμη του αγίου, ενδόξου και πανευφήμου αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, στον ομώνυμο Ιερό Ναό της Τ.Κ. Καρποχωρίου.
Κατά τις λατρευτικές Συνάξεις τέθηκε προς προσκύνηση, αγιασμό και επιστηριγμό των χριστιανών απότμημα του ιερού λειψάνου του αγίου, ενδόξου και πανευφήμου αποστόλου Ανδρέου του πρωτοκλήτου, το οποίο φυλάσσεται ως τιμαλφές απόκτημα στην Ενορία.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε, ότι το ευαγγελικό ανάγνωσμα που αναγνώστηκε, αναφέρεται στην κλήση του Αγίου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, ο οποίος διάβαζε τις γραφές και ήταν αναζητητής του Θεού.
Γι’ αυτό και όταν ο Τίμιος Πρόδρομος εγκαταστάθηκε στις παρόχθιες περιοχές του Ιορδάνη ποταμού ,προετοιμάζοντας τους ανθρώπους για την έλευση του Μεσσία και τελώντας το βάπτισμα της μετανοίας, ο Άγιος Ανδρέας έγινε μαθητής του.
Όταν ο Τίμιος Πρόδρομος υπέδειξε τον Χριστό λέγοντας «ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ», ο Άγιος Ανδρέας μαζί με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη Τον πλησίασαν και Τον ρώτησαν «ραββί· ποῦ μένεις;», όχι για να ικανοποιήσουν την περιέργειά τους, αλλά γιατί έτσι εξέφρασαν την επιθυμία τους να μείνουν μαζί Του και να ικανοποιήσουν την πνευματική αναζήτησή τους.
Ο Κύριος με πολλή απλότητα τους απάντησε: «ἔρχεσθε καὶ ἴδετε»,καλώντας τους να Τον ακολουθήσουν, όπως με τον ίδιο τρόπο καλεί και τον κάθε άνθρωπο.
Ο Άγιος Ανδρέας ως Πρωτόκλητος, ανταποκρίθηκε αμέσως στην κλήση του Χριστού και όταν συνάντησε τον αδελφό του Σίμωνα Πέτρο, του είπε με πολύ ενθουσιασμό και χαρά: «εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν·».
Ακολουθώντας τον Χριστό και ζώντας κοντά Του, βίωσε την διδασκαλία Του, τα θαύματά Του, τον σταυρικό Του θάνατο, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του.
Αυτή η κλήση του Θεού στην αναζήτηση του ανθρώπου, είναι το επιστέγασμα της ενανθρωπίσεως του Θεού Λόγου και της παρουσίας Του στη ζωή μας και στην προσωπική συνάντησή μας με τον Χριστό, πρέπει να ανταποκριθούμε στην κλήση Του όπως ο άγιος Ανδρέας.
Ο Χριστός όταν Τον ακολουθήσουμε, δεν καταστρατηγεί την ελευθερία μας, αλλά κάνει θεοειδή την ζωή μας και έχοντας την ελπίδα μας σε Αυτόν, αναφωνούμε και εμείς: «εὑρήκαμεν τὸν Μεσσίαν·».
