Ο νεομάρτυρας Γεώργιος, ο πολιούχος των Ιωαννίνων, γεννήθηκε το 1808 στο χωριό Τσούρχλι των Γρεβενών, το οποίο σήμερα, προς τιμή του, μετονομάστηκε σε «Αγιος Γεώργιος». Στα 18 του έμεινε ορφανός και κατέφυγε στα Ιωάννινα. Εκεί υπηρετούσε ως ιπποκόμος σε Τούρκους προύχοντες.
Αρραβωνιάσθηκε μια νεαρή χριστιανή, την Ελένη, αλλά συκοφαντήθηκε ότι ενώ πριν από χρόνια είχε εξισλαμιστεί, ξαναέγινε χριστιανός και οδηγήθηκε τότε στη φυλακή των Ιωαννίνων, όπου ομολόγησε ότι ουδέποτε έγινε μουσουλμάνος και, αφού εξετάσθηκε και βρέθηκε απερίτμητος, αφέθηκε ελεύθερος.
Μετά από δύο χρόνια κατηγορήθηκε και πάλι, ότι ενώ ήταν μουσουλμάνος, επέστρεψε στον χριστιανισμό και υποβλήθηκε για έξι ημέρες σε φοβερά βασανιστήρια, με σκοπό να αρνηθεί την πίστη του. Παρά το γεγονός ότι πιεζόταν από πολλούς χριστιανούς να φυγαδευτεί στην ελεύθερη Ελλάδα, για να σωθεί, δεν υπέκυψε στις πιέσεις, ούτε των Τούρκων για να αλλαξοπιστήσει, αλλά ούτε και των ομοθρήσκων του για να διασωθεί.
Την Τετάρτη το πρωί, στις 11 Ιανουαρίου του 1838, κάποιος Οθωμανός συκοφάντησε τον Γεώργιο, ότι ενώ ήταν Τούρκος άλλαξε την πίστη του και έγινε χριστιανός. Με την άδικη αυτή συκοφαντία, ο νεαρός φουστανελάς συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Στις απειλές των άπιστων με δυνατή φωνή και χωρίς φόβο απαντούσε: «Ποτέ δεν γίνηκα Τούρκος, ούτε αρνήθηκα τον Χριστό μου».
Την Πέμπτη το πρωί οδηγήθηκε στον ανακριτή. Την Παρασκευή οι βασανιστές, του βυθίζουν βελόνια στα νύχια και, αφού τον ξαπλώνουν στη γη, του βάζουν μεγάλες και ασήκωτες πέτρες στο στήθος. Το Σάββατο οδηγήθηκε πάλι στον ανακριτή, όπου μαζεύτηκαν πολλοί Οθωμανοί, για να δουν την έκβαση του μαρτυρίου του. Του προτάθηκε να αλλαξοπιστήσει και να του κάνουν μεγάλες τιμές, χωρίς αποτέλεσμα. Τότε έβγαλε ο κριτής την απόφαση της θανατικής καταδίκης. Την Κυριακή ο νεομάρτυρας οδηγήθηκε στον Μουσταφά Πασά, ενώπιον του οποίου ο Γεώργιος ομολόγησε την πίστη του. Τη Δευτέρα το πρωί οδηγήθηκε στην αγορά του χάνδακος του μεγάλου φρουρίου, όπου και απαγχονίστηκε. Το ευωδιάζον μαρτυρικό σκήνωμα του Γεωργίου δωρήθηκε στον μητροπολίτη Ιωαννίνων, ο οποίος το έθαψε έξω από το Ιερό Βήμα του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Αθανασίου. Στις 26 Οκτωβρίου του 1971 τα λείψανά του ανακομίσθηκαν στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου.
Η ταφή
Τρεις ήμερες παρέμεινε το μαρτυρικό σώμα του γενναίου αθλητού της πίστεως Γεωργίου στην αγχόνη. Εκεί, δίπλα στην πύλη του κάστρου, στο πιο κεντρικό σημείο της πόλεως, για να μπορέσουν να το δουν όλοι. Οι Τούρκοι φύλακες ομολόγησαν ότι έβλεπαν κάθε νύχτα ένα φως που κατέβαινε στο κεφάλι του νεομάρτυρα Γεωργίου. Το θαύμα διαδόθηκε αστραπιαία και πολλοί έσπευδαν να το δουν.
Την τρίτη ήμερα κάποιοι ιπποκόμοι ζήτησαν την άδεια να πάρουν το άγιο σκήνωμα να το θάψουν. Ετσι, το απόγευμα της 19ης Ιανουαρίου, ξεκρέμασαν το σώμα και διαπίστωσαν ότι, παρά το κρύο, αυτό διατηρούσε τη θερμοκρασία του και ήταν μαλακό και εύκαμπτο. Το κατέβασαν σε βάρκα που περίμενε στην τάφρο του Κάστρου και με μεγάλη προφύλαξη, ακολουθώντας τα νερά της λίμνης, το μετέφεραν στον ναό του Αγίου Αθανασίου.
Σύμφωνα με την παράδοση, όσοι πιστοί πήραν κομμάτια από την τριχιά της αγχόνης του νεομάρτυρα, ή από το πανί του εσωρούχου του για ευλογία, είδαν αμέτρητα θαύματα, αφού αυτά η χάρη του Θεού τα έκανε δοχεία ιαμάτων. Το ίδιο συνέβη και με το ζωνάρι του, καθώς και με την κάλτσα του, όπως διηγήθηκαν αξιόπιστα πρόσωπα από τα Τρίκαλα.
Την ώρα που το λείψανο του αγίου βρισκόταν στον ναό, πριν την εξόδιο Ακολουθία, ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Ιωακείμ ο Χίος, κάλεσε τον πρωτοψάλτη του Μητροπολιτικού Ναού Πέτρο Γεωργιανή, που ήταν και ζωγράφος, να ζωγραφίσει την εικόνα του Αγίου, που πέρασε στην ιστορία ως «φουστανελάς».
Εφημερίδα «Κιβωτό της Ορθοδοξίας»
