Μετά βαθυτάτης κατ’ ἄνθρωπον θλίψεως ἀναγγέλλομεν εἰς τόν ἱερόν Κλῆρον τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καί τό πλήρωμα τῆς καθ’ ἱεράν νῆσον Τῆνον παροικούσης Ἐκκλησίας τήν πρός Κύριον ἐκδημίαν τοῦ Αἰδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Ἀντωνίου Ἀπέργη, Ἐφημερίου τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν καί Ἀρχιερατικοῦ Ἐπιτρόπου Τήνου διατελέσαντος, μετά τοῦ ὁποίου μᾶς συνέδεαν, ἐπί ἤμισυ καί πλέον αἰῶνος, ἰσχυροί πνευματικοί καί φιλικοί δεσμοί, σφυρηλατηθέντες κατά τήν ἀπό κοινοῦ φοίτησίν μας εἰς τήν Θεολογικήν Σχολήν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, κατά τά ἔτη 1973-1977.
Ὁ μεταστάς, γόνος τῆς ἱερατικῆς οἰκογενείας τοῦ ἀειμνήστου Πρεσβυτέρου Ματθαίου Άπέργη καί τῆς εὐλαβεστάτης Πρεσβυτέρας Ἀργυρώς, ἐγεννήθη εἰς τόν Τριαντάρον τῆς ἱερᾶς νήσου Τήνου, τήν 15ην Δεκεμβρίου 1933.
Ἐχειροτονήθη Διάκονος τήν 25ην Ἀπριλίου τοῦ 1959 εἰς τό Καθολικόν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Βαρβάρας Σύρου ὑπό τοῦ ἀοιδίμου προκατόχου μας Φιλαρέτου καί ἀπό τό 1959 ἕως τό 1968 ὑπηρέτησε ὡς Ἱεροδιάκονος εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Εὐαγγελιστρίας.
Πρεσβύτερος ἐχειροτονήθη τήν 23ην Μαρτίου τοῦ 1968 εἰς τόν Πανίερον Ναόν Εὐαγγελιστρίας Τήνου, ὑπό τοῦ μακαριστοῦ προκατόχου μας Δωροθέου Α΄, ἀπό τόν ὁποῖον ἔλαβε καί τό ὀφφίκιον τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου τό 1974 εἰς τόν Ἱερόν Μητροπολιτικόν Ναόν τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Τήνου, εἰς τόν ὁποῖον ἀπό τήν 1ην Ἀπριλίου 1968 ἕως καί τήν συνταξιοδότησίν του τό 2010 εὐόρκως διηκόνησεν, ἀνεκαίνισεν, ἐξωράϊσεν καί μέ πολύτιμα ἱερά σκεύη κατεκόσμησε.
Ἀπό τό 2004 ἕως τό 2010 διετέλεσε Ἀρχιερατικός Ἐπίτροπος Τήνου, θέσιν τήν ὁποίαν μετ’ εὐσυνειδησίας καί ὑπηρεσιακῆς εὐθύνης διηκόνησε.
Τήν 28ην Δεκεμβρίου 1958 ἐνυμφεύθη τήν εὐσεβεστάτην διδασκάλισσαν Ἄνναν Καλαμαρᾶ, μετά τῆς ὁποίας ἀπέκτησεν δύο ἐκλεκτά τέκνα καί ἱκανούς σήμερον Ἐκπαιδευτικούς, τόν Ματθαῖον καί τήν Χριστιάναν, αἱ οἰκογένειαι τῶν ὁποίων, μετά τῆς Πρεσβυτέρας του, μέ στοργήν τόν περιέθαλψαν καί ὡς ἄγγελοι τόν ἀντιπελάργησαν κατά τάς ἐσχάτας ἡμέρας τῆς ζωῆς του.
Πτυχιοῦχος τῆς ἑπταταξίου Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς Πάτμου καί τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, εὐγενής καί φιλόξενος, ἔντιμος καί συνετός οἰκογενειάρχης, ἄξιος καί ταπεινός διάκονος τῶν Μυστηρίων τοῦ Θεοῦ, πιστός τηρητής τῆς τάξεως καί τῶν παραδόσεων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἠγάπα, ἐσέβετο καί ἐτίμα καί μέ ὑποδειγματικήν ἀφοσίωσιν διηκόνησεν καί εἰς τήν οἰκίαν του Ἀβραμιαίως ἐφιλοξένησε τόσον τόν ἀείμνηστον Προκάτοχόν μας Δωρόθεον Α’, ὅσον καί τήν ταπεινότητά μας, ὁσάκις, ὡς Ἱεροκήρυξ καί Ἐπίσκοπος ἐπισκεπτόμεθα τήν ἱεράν νῆσον, ἀλλά καί πολλούς Ἀρχιερεῖς και ἱερεῖς προσκυνητάς τῆς Μεγαλόχαρης.
Μέ τήν σεμνότητα, τήν ἀνιδιοτέλειαν, τήν ὑψηλήν αἴσθησιν καθήκοντος, τήν ἀγαθήν πρός ὅλους προαίρεσιν, τόν ζῆλον καί τό γνήσιον Ἐκκλησιαστικόν ἦθος καί φρόνημά του, προσέφερε ἀξιομίμητο πρότυπο καλοῦ καί εὐσυνειδήτου Κληρικοῦ.
Τόν μακαριστόν Πρωτοπρεσβύτερον Ἀντώνιον Ἀπέργην θά ἐξοδεύσωμεν, μετά τοῦ ἱεροῦ Κλήρου, τῶν οἰκογενῶν, τῶν Ἐνοριτῶν καί τῶν συμπολιτῶν του, τό Σάββατον, 24 Ἰουλίου, καί ὥραν 1ην μεταμεσημβρινήν, ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τῶν Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν, πόλεως Τήνου.
† Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΥΡΟΥ & ΤΗΝΟΥ
ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄
Ἑρμούπολις, 22 Ίουλίου 2021
