Ο Τάφος του Οσίου Νήφωνος

Μητροπολίτου Φαναρίου Ἀγαθαγγέλου,
Γενικοῦ Διευθυντοῦ Ἀποστολικῆς Διακονίας

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Πατρίδα το σίου Νήφωνος πρξε Πελοπόννη­σος (Μωριάς). Πιθαν χρονολογία τς γεννήσεώς του εναι τ 1418. Η μητέρα του, Μαρία, καταγόταν π τν Πελο­πόννησο, πατέρας του μως, Μανουήλ, καταγόταν π τ Δαλ­ματία (Σκλαβωνία) κα ταν σύμβουλος το μεγάλου αθέν­του κα δούκα τς Δαλματίας, Γεωργίου. Ομως ξαι­τίας τς τιμιότητός του συκοφαντήθηκε κα φυλακίστηκε π τν δούκα. Σ τρες μέρες το νήγγειλαν τι ποφασί­σθη­κε ν θανατωθε, σύζυγος μως το δούκα πο πλη­ρο­φο­ρή­θηκε τ γεγονός, πέτυχε ν δηγήσουν μπροστά της τὸν Μα­­νουήλ. Γνωρίζοντας τι ο κατηγορίες ταν ψευδες, τν φυ­γάδευσε νύχτα πρς τν Πελοπόννησο, που αθέν­της ταν δελφός της Θωμς. Ο Μανουλ παρουσιά­σθηκε στὸν Θω­­μᾶ κομίζοντας μαζί του κα πιστολς τς ­δελφς του. Οταν Θωμς πληροφορήθηκε τ σκευω­ρία, διέταξε ν παρα­μεί­νει στ παλάτι του κα τν ρισε πρτο στν αλή του.

Μετ π κάποιο χρονικ διάστημα αθέντης παρα­κίνησε τὸν Μανουλ ν βρε σύζυγο κα ν δημιουρ­γήσει ο­κογένεια. Ο Μανουλ πέλεξε τὴν Μαρία, νεαρ παρθένο, ε­­γεν στν καταγωγή, σάξιά του, ποία κατα­γόταν π τν Πελοπόννησο. Ο γάμος τους δωσε μεγάλη χαρ στν αθέντη Θωμᾶ, διότι μεταξ λλων, σύμφωνα μ τ Βίο, δι­έ­κρινε στ ζευγάρι μεγάλα χαρίσματα, κα κυρίως τν λεη­μοσύνη κα τ βαθει θρησκευτικ ελάβεια. Η Μαρία γέν­νησε τρία παιδιά, δύο γόρια, τὸν Δημήτριο κα τὸν Νικόλαο, κα να κορίτσι, τὴν Μαρία. Επειτα π ξι χρόνια πέθανε Μανουλ κα σύζυγός του Μαρία μεινε χρα σ νεαρ λικία. Παρ τς συνεχες παραινέσεις τν συγγενν της ν ξαναπαντρευτε, ατ μεινε πιστ στν πρτο της γάμο, προκαλώντας κόμη κα τ θαυμασμ το αθέντη τς Πε­λο­ποννήσου γι τ σεμνότητά της.

Η Μαρία στ συνέχεια σχολήθηκε ποκλειστικ μ τ διαπαιδαγώγηση τν παιδιν της. Τν πρτο της γιό, τὸν Δημήτριο, τν παρέδω­σε στ νάκτορα το αθέντη Θω­μᾶ, ποος τν δέχθηκε μ χαρ κα τν εχε ς συγκά­θεδρο μαζ μ τος γιούς του, ν μαθαίνει κοντά του τ ρμόδια γι τν μελ­λοντικ καταρτισμό του. Τν δεύτερο, τὸν Νικόλαο, τν ­στειλε στ σχολεο γι ν μάθει τ ερ γράμ­ματα, ν κράτη­σε κοντά της τν κόρη της.

Ο Νικόλαος π μικρς δειχνε τ μεγάλο του ζλο κα τν φεσή του στ γράμματα, ναζητώντας τ μάθηση κοντ σ προικι-σμένους διδασκάλους. Σ λικία δώδεκα ­τν γνώριζε πταιστα λα τ κκλησιαστικά, κολουθίες κα να­γνώσματα. Η γάπη του γι τ ερ γράμματα τν σπρω­ξε στ μελέτη τν Βίων τν γίων κα θαυμασμός του γι τ μάθηση τς λληνικς εχε ς ποτέλεσμα ν ­ρι­στεύσει στ λληνικ φροντιστήριο, ξεπερνώντας τος λλους μαθη­τς κα προκαλώντας τ θαυμασμ κόμη κα το δι­δα­σκά­­λου του Εθυμίου.

Τς μέρες κενες, σύμφωνα μ τ διήγηση το Βίου του, πέρασε π τ σχολεο του νας ερομόναχος, ᾿Ιω­σήφ, κορυφαος πιστή-μονας κα διδάσκαλος, κα Νικό­λαος, κρυφ π τ μητέρα του κα τ διδάσκαλό του, το ζήτησε ν τν πάρει στ συνοδεία του. Ο ᾿Ιωσφ τν δέ­χθηκε κα τν πρε μαζί του διδάσκοντάς του τ φιλοσοφία.

Στν ᾿Επίδαυρο κουσαν τι βρίσκεται νας μεγάλος σκητής, ᾿Αντώνιος. Ο ᾿Ιωσφ μ τν Νικόλαο ζήτησαν ν δον τ γέροντα γι ν πάρουν τν ελογία του. Ο Νι­κό­λαος νθουσιάσθηκε κα ζήτησε ν μείνει κοντά του. Παρ τς προφάσεις κα ντιρρήσεις το γέροντα, Νικό­λαος πέ­μενε στν πιθυμία του κι τσι μεινε κοντ στ γέροντα, στν σκηση κα τν προσευχή. Μετ π μικρ χρονικ διάστημα Νικόλαος ζήτησε π τὸν γέροντα ᾿Αντώνιο ν τν κείρει μοναχό. Ο ᾿Αντώνιος τν κειρε κα τν νόμασε Νήφωνα, ν στ συνέχεια Νήφων παρέμενε κοντά του πιδιδόμενος σ αστηρ σκηση κα χο-ντας ς ργόχειρο τν καλλιγραφία. Η πίδοσή του στν καλλιγραφία τν ­κανε γνωστ στ γύρω περιοχή, που ντέγραψε πολλ ερ κείμενα κατ παραγγελία φημερίων τν γύρω χωριν.

Σ σύντομο χρονικ διάστημα κοιμήθηκε γέροντας ᾿Αντώνιος κα Νήφων μεινε μόνος. ᾿Αφο ζησε γι ρκε­τ χρονικ διάστημα στν συχία, μαθε πς στ κά­στρο τς Νάρδας μενε νας σοφώτατος νθρωπος μ τ νομα Ζα­χαρίας, πο εχε λθει π τ Αγιον Ορος κα γνώριζε τν λληνικ κα τ σλαβονικ γλσσα. Η πιθυ­μία του ν πλη­ροφορη­θε γι τ ζω το μοναχισμο στ Αγιον Ορος, λλ κα ν διδαχθε π τ σοφία το διδασκά­λου, τν φερε κοντά του, κα τσι ντάχθηκε στ συνοδεία του.

Τ διάστημα κενο πρχε μεγάλη σύγχυση κα τα­ραχ στς ᾿Εκκλησίες ξαιτίας τς λεγομένης “γδόης Συνό­δου”, πο συνεκλήθη π τν ατοκράτορα ᾿Ιωάννη Πα­λαι­ο­λόγο στ Φλωρεντία κα ο νατολικο δν θελαν ν τ δεχθον. Ο Ζαχαρίας μ τὸν Νήφωνα, μόλις τ πληρο­φορή­θηκαν ατά, πέρασαν π κε (Νάρδα) στν ᾿Ασκά­λωνα δι­δάσκοντας στς κατ τόπους κκλησίες, τος χριστιανος ν παραμένουν σταθερο στς παραδόσεις κα τ διδασκα­λία τν ᾿Αποστόλων κα τν Οκουμενικν Συνόδων. ᾿Απ κε στ συνέχεια νέβηκαν στ κάστρο τς Τρουΐας. Ο αθέντης το τόπου, Γεώργιος Σκεδρ πέγης, τος ποδέ­χθηκε μ μεγάλη τιμ κα τος φιλοξένησε στ παλάτι του. ᾿Εκενο τ διά­στημα πέθανε στν Κωνσταντινούπολη ᾿Ιωάννης Παλαιο­λόγος κα στ θρόνο νέβηκε δελφός του Κων-σταντνος, ποος συγκρότησε σύνοδο πο κήρυ­ξε κυρη τ σύνοδο τς Φλωρεντίας.

Τ 1453 ο Τορκοι κατέλαβαν τν Κωνσταντινού­πο­λη· φόβος κα τρόμος τς καταδίωξης τρεψε σ φυγ τος χριστιανούς. Ετσι κα Ζαχαρίας μ τὸν Νή­φωνα κρύ­φτηκαν γι κάποιο χρονικ διά-στημα σ᾿ να ­ρος, μέχρι ν πάψει σύγχυση, κα στ συνέχεια πγαν στ χώρα τν ᾿Α­χριδν κα γκαταβίωσαν σ᾿ να μοναστήρι τς περιοχς πο ταν φιερωμένο στν Υπεραγία Θεοτόκο.

Τ διο χρονικ διάστημα πέθανε ρχιερέας τς Πρώ­της ᾿Ιου-στινιανς, δηλαδ τς ᾿Αχρίδος, Νικόλαος κα σύνα­ξη τν πισκόπων κα τν κληρικν τς πόλεως ζή­τησε π τὸν Ζαχαρία ν γίνει νέος τους ρχιεπίσκοπος. Παρ τς ντιρρήσεις το Ζαχαρία τελικ τν χειροτόνησαν ρ­χιερέα. Τότε Νή­φων ζήτησε τν ελογία το διδασκάλου του Ζα­χαρία γι ν το πιτραπε ν καταφύγει κα ν μονά­σει στν Αθω. Ο Ζαχαρίας, ν κα πιθυμοσε ν τν κρατή­σει κοντά του, στόσο καθ᾿ πόδειξη κα νς γγέλου σ ­ραμα, σύμφω-να μ τν φήγηση το Βίου το σί­ου Νή­φωνος, πείσθηκε κα φησε τὸν Νήφωνα ν φύγει.

Ο Νήφων μετέβη ρχικ στ μον Βατοπεδίου, που συνάντησε πολλος μοναχος πο γωνίζονταν στ μεγάλα στάδια τς ρετς κα τς προσευχς. ᾿Ερχόμενος στς Κα­ρυ­ς συνάντησε τν Πρτο το Αγίου Ορους Δα­νιήλ, ποος το ζήτησε ν διδάξει στος πατέρες π τς γνώσεις του. Περνώντας π τ σκήτη κα τ σπήλαια τν Καρυν συν­άντησε μεγάλους σκητές. ᾿Επισκέφθηκε κα τ μον το Χα­ρίτωνος (Κουτλουμουσίου) κα φο μεινε κε ρκετ και­ρό, πγε στ μον το Παντοκρά­τορος κα μετ στ σπή­λαιο Κρήτη. Εμεινε κοντ σ α­στηρος σκητς διδάσκον­τας κα διδασκόμενος κα ζοσε π τν καλλιγραφία. Μετ π κάποιο χρονικ διάστημα ο πατέρες τς μονς τς Μεγίστης Λαύρας το γίου ᾿Αθανασίου το ζήτησαν ν μεταβε κα ν διδάξει κα σ᾿ ατούς. ᾿Απ κε πληροφο­ρή­θηκε γι τ μον το Μα­νουλ Κομνηνο το Τιμίου Προ­δρόμου, τ λεγόμενη το κυρο Διονυσίου, τι τν παι­νο­σαν γι τν τρόπο λει­τουργίας της. Ετσι πέρασε π τ Σκή­τη τς Αγίας Αν­νης κα φθασε στ μον Διονυσίου. ᾿Εκε κάρη μικρό­σχημος μοναχός. Επειτα π μικρ χρο­νικ διάστημα χει­ροτονήθηκε ναγνώστης, ποδιάκονος, ερο­διάκο­νος κα ερεύς. Τ νάρετο το βίου του μαρτυρεται κα π τ ξς περιστατικό: Κάποτε Νήφων μεινε ξω π τ μοναστήρι μ᾿ να γέροντα, τν Πετρώνιο κα τ βρά­δυ, τν ρα τς προσευχς, Πετρώνιος εδε τ Νήφωνα ν φωτίζεται λόκληρος ν προσευχόταν. Εθς μέσως Πε­τρώνιος πεκάλυψε στν γούμενο τς μονς τ συμβάν. Μ τ συνετ πέμβαση το γουμένου μεινε μυστικό, γι ν μ φύγει Νήφωνας λόγω τν παίνων.

Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους

Τς μέρες κενες συνέπεσε ν λθουν στ Αγιον Ο­ρος δύο Θεσσαλονικες ρχοντες γι ν προσκυνήσουν τ ερ μνημεα. Οταν πισκέφθηκαν τ μον Διονυσίου συν­έπεσε ν λειτουργε Νήφων, ποος στ συνέχεια κή­ρυξε κα τ θεο λόγο, προκαλώντας τους δέος, στε ταν πέστρεψαν στ Θεσσαλονίκη μίλησαν γι᾿ ατν μ τ καλύ­τερα λόγια.

Σ πολ σύντομο χρονικ διάστημα κοιμήθη ρχι­επίσκοπος Θεσσαλονίκης Παρθένιος κα ο πίσκοποι πο συνλθαν μαζ μ τν κλρο ποφάσισαν ν κλέξουν νέο ρχιερέα τς πόλεως τὸν Νήφωνα. ᾿Αντιπροσωπεία δύο πι­σκόπων κα κληρικν φθασε στ μον Διο-νυσίου κα ζήτη­σε π τος προεσττες πατέρες ν τν παρακινήσουν ν δεχθε. Ο πατέρες μως ρνήθηκαν ν τος βοηθήσουν, διότι θεω­ροσαν διαίτερη ελογία τν παρουσία το Νήφωνος νά­μεσά τους. Ο πίσκοποι μ τος κληρικούς, βλέποντας τι ο προσπάθειές τους μεναν καρπες, προσευχήθηκαν γι τν πιτυχία τς ποστολς τους. Τν πομένη, μετ τ θεία Λειτουργία, παρουσία τς πρεσβείας προκάλεσε τν περιέργεια κα τ ζωηρ νδιαφέρον το Νήφωνος ν μάθει γιατί λθαν στ μονή. Μόλις ρχισε ν ντιλαμβά­νεται τί συμβαίνει καθησύχασε τν γούμενο βεβαιώνοντάς τον τι θ μείνει κοντά τους κα δν θ δεχθε τς προτά­σεις τς πρεσβείας. Ο γού-μενος μως μ προορατικ διά­θεση το ξήγησε τι ο πίσκοποι λθαν ν τν πάρουν γι ν τν κλέξουν κα ν τν χειροτονήσουν ρχιεπίσκο­πο Θεσσαλο­νίκης. Θλίψη κατέλαβε τότε τ Νήφωνα κα τος πατέρες τς μονς γι τ νδεχόμενο πομακρύνσεώς του π κοντά τους. Στν θρόα σύναξη πο πραγματοποιήθηκε στ καθο­λικ τς μονς, ο πίσκοποι κα ο κληρικο τς Θεσ­σα­λο­νίκης παρέδωσαν στ χέρια το Νήφωνος τ γράμματα πο κόμιζαν π τν πόλη τους, παρακαλώντας τον ν ­ποδε­χθε τν κλογ στν ρχιεπισκοπικ θρόνο. Ο γού­μενος τότε παρενέβη θετικ πρς τν πιθυμία τς πρε­σβείας κα πεκάλυψε στ σύναξη πς σ νειρο το εχε ποδειχθε ν παροτρύνει τὸν Νήφωνα ν δεχθε.

Τν πομένη, γρήγορα γρήγορα πρεσβεία ναχώρη­σε μαζ μ τὸν Νήφωνα π τ Αγιον Ορος γι τ Θεσ­σαλονίκη, φοβούμενοι μήπως ο μοναχο πο κατέφθα­σαν π τς γύρω μονές, τ κελλι κα τς σκτες, μόλις πληρο­φορήθηκαν τ γεγονς γι ν τν σπασθον κα ν τν χαιρετήσουν, το μετέβαλλαν τν τελικ γνώμη.

Μόλις φθασαν στ Θεσσαλονίκη πλθος πιστν συγ­κεν­τρώθηκε γι ν τν χαιρετήσει. Τν πρώτη Κυριακ χει­ροτονήθηκε ρχιεπί-σκοπος Θεσσαλονίκης. Η χειροτονία το Νήφωνος στν ρχιεπι-σκοπικ θρόνο τς Θεσσαλονίκης το­πο­θετεται χρονικ τ 1482, κα διετέλεσε ρχιεπίσκοπος γι πέντε χρόνια. Στ Συνοδικ τς Θεσσα-λονίκης στόσο να­φέρεται μέσως μετ τν ρχιεπίσκοπο Γρηγόριο Νή­φων: “Νήφωνος το παναγιωτάτου μν δεσπότου το θειο­τάτου μη­τροπολίτου Θεσσαλονίκης περτίμου κα ξάρχου πάσης Θετταλίας, πολλ τ τη”. Σημειώνεται δηλαδ τι Νήφων γινε ρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης μετ τ θάνα­το το Γρη­γορίου, τ 1439. Στν πραγμα-τικότητα μως τν Γρηγόριο διαδέχθηκε στ θρόνο Μεθόδιος κα ατν Παρθένιος, προκάτοχος το Νήφωνος. Δν μπορε ν προ-ταθε καμμία ταύτιση γι τ διο πρόσωπο κα τ 1439 κα τ 1482. Ισως ν πρχε κα λλος Νήφων πο ρχιερά­τευσε μετ τν Γρηγόριο.

᾿Επειδ ταν κόμη νωπ τ προβλήματα πο προ­κά­λεσαν ο λατινόφρονες κα σύνοδος τς Φλωρεντίας, λλ κα ζω στ σκλαβι κάτω π τ ζυγ τν Τούρκων (᾿Αγαρηνν), Νήφων ρχισε εθς μέ­σως ν κηρύττει στος πιστος συστηματικ γι τ ρθ δόγματα κα τν παράδοση τς ᾿Εκκλησίας μας, παρακι­νώντας ταυτόχρονα τος πλουσίους κα τος εγενες τς πόλεως ν πιδί-δονται συ­χνότερα στν λεημοσύνη. Η φήμη του ξεπέρασε τ ρια τς πόλεως κα τς παρχίας του κα πλώθηκε σ᾿ λη τ Θεσ­σα­λία, φθά-νοντας κόμη κα στν Κωνσταντινούπολη. Επειτα π δύο χρόνια διαποίμανσης, τ 1484, κλήθηκε π τν Πατριάρχη κα τος ρχιερες τς Κωνσταντινούπολης ν τν πισκεφθε, φο ταν δη γνωστς ο ρετές του, κανότητά του ν διοικε ρθ κα μ τάξη τν παρχία του κα ο βαθεις θεολογικές του γνώσεις.

Στν Κωνσταντινούπολη, που παρέμεινε συμμετέχον­τας στν Πατριαρχικ Σύνοδο, βρκε τ διδάσκαλό του ρ­χιεπίσκοπο ᾿Αχριδν Ζαχαρία, ποος μως λίγες μέ­ρες μετ ρρώστησε κα πέθανε. Τν κηδεία του τέλεσε διος Νήφων, ς μαθητής του. Στ διάστημα τς κε παρα­μο­νς του κοιμήθηκε κα Πατριάρχης Συμεν Α¢ Τραπε­ζούντιος. Ο ρχιερες κα κληρικο τς Κωνσταντι­νούπολης στ σύνοδο πο συγκάλεσαν κα στν ποία συμμετεχε κα ᾿Εφέσου Δανιήλ, ξέλεξαν, παρ τ θέλη­σή του, νέο Πα­τριάρχη τν Θεσσα-λονίκης Νήφωνα. Ο Μη­τροπολίτης Ηρα­κλείας το δωσε τ πατριαρ-χικ δικανίκι­ον κα κλήθη ν ρχιερατεύσει στν Οκουμενικ θρόνο περ τ τέλη το 1486.

᾿Αμέσως νέος Πατριάρχης ρχισε μ σβεστο ζ­λο ν κηρύττει καθημεριν τ δόγματα κα τς διδασκαλί­ες τς ᾿Εκ­κλησίας, γωνιώντας ν διαφυλάξει τν ρθοδοξία π κάθε εδους πιβουλές. Μαρτυρεται δ τι μ τν σθε­ναρ παρου­σία του κατάφερνε ρκετ συχν ν κατηχε κα ν βαπτί­ζει κρυφ χριστιανος πολλος μουσουλμάνους.

Πολ σύντομα μως ξέσπασαν ριδες κα κδηλώθηκε μσος κα φθό­νος γι τ πρόσωπό του σχηματίζοντας ν­αν­τίον του φα­τρίες κληρικν πο πιθυμοσαν τν νατροπή του κα κατόρθωσαν τε­λικ ν τν κδιώξουν π τ Πα­τριαρχεο. Ατ ναφέρει Βίος το Οσίου. Ωστόσο, τ πράγματα π τ στορικ δρώμενα ταν κάπως διαφο­ρε­τικά. Οταν ἀπέθανε Πα­τριάρχης Συμεών, φησε ρκετ μεγάλη περι­ουσία, ποία θ πρεπε ν φορολογηθε ν περιέλθει στ δημόσιο. Αρμόδιος πάλληλος ταν γις το φιλο­σόφου Γ. ᾿Αμι-ρούτζη Σκερδέμπεης, ποος πίσης κατα­γόταν π τν Τραπε-ζοντα. Ο Νήφων γι ν πο­φύ­γει τ φορολογία παρουσίασε ς νόμιμο κληρονόμο το Συ­μεν κάποιο μακριν νεψιό του τν Βασί-λειο. Ο σουλτά­νος Βαγιαζτ πληροφορήθηκε τ συμβν κα πειτα π τς ντονες πιέσεις το Σκερδέμπεη, ποος πεδίω­κε ν δη­μεύσει τν περιουσία, κα πιθανς κατεχε κα τ ­ξίωμα το πουργο τν οκονομικν, ργισμένος προχώ­ρησε σ βι­αιότητες κατ τς ᾿Εκκλη-σίας, ρπάζοντας ερ κειμήλια, διώκοντας ερες κα διατάσσοντας τ βίαιη πο­μάκρυνση το Πατριάρχη. Ο Νήφων μως κρυφά, ν κα κ­πτωτος, ρ­χόταν στν Πόλη κα κτελοσε τ καθήκοντά του. Οταν μα­θεύτηκε κα ατό, σουλτάνος διέταξε ν τν πομακρύ­νουν ριστικά, σως στς ρχς το 1488, κα ν κλέξουν λλον Πατριάρχη. Τν ᾿Ιούλιο το 1488, πειτα π λιγό­μηνη χηρεία, ξελέγη γι δεύτερη φορ Πατριάρ­χης Διο­νύσιος Α¢. ᾿Εγκαταλείποντας λοιπν τ Πατρι-αρ­χεο, πέρασε στ Σωζόπολη, σ᾿ να μοναστήρι πο ταν ­φ­ιερωμένο στν Τίμιο Πρόδρομο κα μεινε κε σκούμε­νος στν συχία. Ωστόσο, ντονη προσωπικότητά του συ­γκέν­τρωσε γύρω του πλήθη πιστν πο ρχονταν ν τν σπα­σθον κα ν κού­σουν τ διδασκαλία του.

Στ μοναστήρι μεινε δύο χρόνια, σπου κα πάλι τν κάλεσαν στν πατριαρχικ θρόνο τς Κωνσταντινουπό­λεως. ᾿Εδ μλλον γίνεται κάποια σύγχυση π τ βιογρά­φο του, διότι μετ τν παραί-τηση το Διονυσίου Α¢ στ τέλη το 1490 στν πατριαρχικ θρόνο νλθε Μάξιμος κα παρ­έμεινε ως τς ρχς το 1497. Ο Νήφων κλήθηκε στ θρό­νο τ θέρος το 1497, παρ τ θέλησή του. Ενα περιστα­τικ μως κάπως συνήθιστο, πο μᾶς παραθέτει Βίος, στα-θηκε φορμ ν κδιωχθε πάλι π τν Κωνσταν­τινού­πολη κα μάλιστα ατ τ φορ μ βίαιο τρόπο. Συναν­τή­θηκε ξαφνικ ν πέστρεφε περπατώντας στ κτήριο το Πατριαρχείου μ τν Τορκο σουλτάνο, λλ δν τν χαι­ρέ­τησε πως ριζαν ο νόμοι προσκυνώντας τον, προκαλώντας τν ντονη ργή του. Ο σουλτάνος διέταξε ν ξορισθε μέσως μ στρατιωτικ συνοδεία στν ᾿Αδρια­νούπολη. Υπ­άρχει στόσο κα μία λλη κδοχή, ποία ποστηρίζεται π τν στορικ ᾿Ιωάννη Μαλάλα, τι κύρια ατία γι τν σύντομη β¢ πατριαρχία το Νήφωνος Β¢ πρξε γε­νι­κ σύγχυση κα ναταραχ πο εχαν προκαλέσει μ σκάν­δαλα προκάτοχός του Μάξιμος Δ¢ κα λλοι ρχιερες, μη­τροπολτες κα πίσκοποι, κα τσι κδιώχθηκε π τν πα­τριαρχικ θρόνο. Μετ π πολλς κακουχίες στ δια­δρο­μή, στν ᾿Αδριανούπολη το πιτρά­πηκε μόνο ν κατοικε στν κκλησία το γίου Στεφά­νου, π αστηρ περιορι­σμό, χωρς ν μπορε ν κηρύττει κα ν διδάσκει στος πιστούς.

Η φήμη το Αγίου διαδόθηκε π κε στ γειτονικ Μεγάλη Βλαχία κα τότε αθέντης Ράδουλας ξέφρασε ζωηρότατο νδιαφέρον ν τν γνωρίσει. Συνέπεσε τότε ν τν κα­λέσει σουλτάνος στν Κωνσταντινούπολη γι ν πλη­ρώ­­­σει τ βασιλικ τέλη. Ο Ράδουλας δν χασε τν εκαι­ρία περ­νώντας π τν ᾿Αδριανούπολη κα μαθαί-νοντας τι γι­ος Νήφων βρίσκεται κε ξόριστος π αστηρ περιο­ρι­σμό, ν μεταχειρισθε ποιοδήποτε μέσο γι ν τν δε. Κατόρ­θωσε λοιπν ν πάρει δεια κα ν συναντήσει τν Αγιο. Εμεινε κθαμβος π τ σπουδαία προσωπικότητά του κα το ζήτησε ν το ποσχεθε, πς ν κατόρθωνε ν πάρει τν δεια π τ σουλτάνο, θ τν κο-λουθοσε μαζί του στ Βλαχία, στν πόλη Τζάρα.

Στ Μεγάλη Βλαχία Νήφων διεπίστωσε σοβαρ προ­βλήματα στν τοπικ ᾿Εκκλησία κα πιδόθηκε μ διαί­τερο ζλο στν πο-κατάσταση τς κκλησιαστικς τάξεως κα τς ρθς λειτουργίας τν μοναστηριν, ν σ δεύτε­ρο λλ ξίσου σημαντικ πίπεδο γω-νίσθηκε μ τ συστη­ματικ δι­δασκαλία κα τ κηρύγματά του ν προσελκύσει τ θρη­σκευ­τικ νδιαφέρον τν κατοίκων. Ο αθέντης τν ξουσιο­δό­τησε ν χει τν ποκλειστι­κ εθύνη γι τ ζη­τήματα τς τοπικς ᾿Εκκλησίας. Ο Νήφων ζήτησε ν συγ­κληθε τοπικ σύνο-δος κα ν κλη­θον σ᾿ ατν ο γού­με­νοι λων τν μοναστηριν τς Ογγροβλαχίας, ο ερες τν παρχιν κα ο ρχοντες το παλατιο μαζ μ τν αθέν­τη. Ο Νήφων φο κανε διορ­θωτικς παρεμβάσεις στν τά­ξη τς τοπικς ᾿Εκκλησίας, πι­λύοντας πληθώρα προβλη­μά­των, χειροτόνησε κα δύο πι­σκόπους σ διορισμένες πι­σκο­πές. Στ συ-νέχεια περάτωσε τ σύνοδο κρατώντας γι μία πιπλέον βδομά­δα μόνον τος γουμένους τν πολ πο­μακρυσμένων μο­ναστηριν.

Τν καιρ κενο μως δημιουργήθηκε να σοβαρότα­το πρόβλημα μέσα στ παλάτι. Ο αθέντης Ράδουλας πάν­τρεψε παράνομα τν δελφή του μ ναν εγεν π τν Μπογδανία, ποος μως ταν δη παντρεμένος στν πα­τρίδα του π που εχε καταφύγει στ Βλαχία. Η πρώ­τη του γυναίκα στειλε πιστολς στν αθέντη κα στὸν Νήφω­να, που τος πεκάλυπτε τι εχε κα παιδι π τ γάμο της μ τν Μπόγδανο. Ο Νήφων ρχικ κάλεσε κα πέ­πληξε τν διο τν Μπόγδανο, χωρς μως κανένα οσια­στικ ποτέλεσμα. Στ συνέχεια, μ τν δια αστηρό­τητα πευθύνθηκε κα στν αθέντη πού, ν γνώριζε γι τν πρτο γά­μο το Μπόγδανου, τν πάντρεψε μ τν δελφή του. Ατ προκάλεσε τν ντονη δυσφορία το Ράδουλα, ποος τν κατηγόρησε δικα, τι δθεν θέλει ν λλοιώσει τς τοπι­κς παραδόσεις τς Βλαχίας αθαιρετώντας νεξ­έ­λεγκτα π τν πρώτη στιγμ πο λθε στν Τζάρα. Εκ­πληκτος Νήφων π τν ξαφνικ μεταστροφ το α­θέν­τη, το θύμισε τι κενος τν παρακάλεσε ν λθει στ Βλαχία κα το τόνισε πς ατς ,τι κανε τ κανε ­χον­τας ς μοναδικ γνώμονα τ νόμο τς ᾿Εκκλησίας.

Βγαίνοντας π τ παλάτι πγε στν κκλησία, ζή­τη­σε ν συγκεντρωθε λαός, φόρεσε τν ρχιερατική του στο­λή, κήρυξε μ παρρησία στ συγκεντρωμένο πλθος κα στ συνέχεια φόρισε τν Μπόγδανο γι τν παράνομο δεύτερο γάμο του κα λους σους τν βοήθησαν, θέτοντάς τους κτς ᾿Εκκλησίας. Προφήτευσε δ τι τόσο Μπόγ­δανος σο κα αθέντης θ χουν κακ τέλος ξ ατίας τν ­μαρτιν τους. Στ συνέχεια πέθεσε τν ρχιερατική του στο­λ πά­νω στν γία Τράπεζα το ναο κα ποσύρθηκε.

Ο αθέντης Ράδουλας διέταξε μέσως ν παύσουν ν τν θεω-ρον ρχιερέα κα ν τν πομονώσουν πειλώντας πς ποιος τν βοηθοσε θ κινδύνευε μ τ ζωή του κα μ μεση δήμευση τς περιουσίας του. Ο Νήφων πιθυμόν­τας ν κτονωθε νταση, να-χώρησε σ μία κρη τς χώρας κα κε ζοσε μόνος του. Ωστόσο, νας νέος μ ε­γενικ καταγωγ π τος ρχοντες τν Βεσαράβων, π τος μαθητς το Νήφωνος, Νεάγουλος Νεάγκος, μ κίν­δυ­νο τς διας του τς ζως ψήφησε τς διαταγς το Ρά­δουλα κα τν πισκεπτόταν κρυφ προμηθεύοντάς τον μ τρόφιμα κα πιζητώντας κυρίως τ συναναστροφ μαζί του κα τ διδασκαλία του.

Επειτα π κάποιο χρονικ διάστημα Ράδουλας σκεπτόμενος τν ργ πο θ προκαλοσε προσωπικότη­τα το Νήφωνος θέλησε ν τν μεταπείσει μ κολακεες, λλ συνάντησε κα πάλι τν καμπτη πιμονή του ν πε­ρ­ασπίζει τ δίκαιο κα τ σωστό. Ο Νήφων ταν κλήθηκε ν παρουσιασθε νώπιόν του, μ κα μ παρρησία τν κατ­ήγγειλε γι τς μεθοδεύσεις του κα προέβλεψε τι θ λ­θουν πολλ κακ στν τόπο. Στ συνέχεια φυγε π τ παλάτι κα πγε ν συναντήσει τν Νεάγκο. Σ᾿ ατν πε­κάλυψε τι πολλ κακ θ βρον τν Τζάρα κα τι δι­ος θ κινδυνεύσει μαζ μ τ γενιά του, λλ στ τέλος θ τν περιμένουν μεγάλες τιμς κα δόξα. Ενα σημαντικ περι­στατικ πο δν ναφέρει Βίος το σίου Νήφωνος, εναι τι τ 1502, ταν Αγιος βρισκόταν στ Βλαχία, φθασε ντιπροσωπεία π τν Κωνσταντινούπολη πο το ζήτησε ν νέλθει γι τρίτη φορ στν Οκουμενικ θρόνο. Ομως Νήφων ρνήθηκε κα στς 26 ᾿Ιουνίου το 1503 στειλε κα γγράφως τν παραίτησή του πρς τν δη κλεγμένο πατριάρχη Παχώμιο Α¢.

Ο Άγιος Νήφων και οι μαθητές του Ιωάσαφ και Μακάριος

᾿Αφο συνέβησαν ατά, τ 1505 Νήφων μαζ μ δύο νέους μαθητές του, τν ᾿Ιωάσαφ κα τν Μακάριο, ποφά­σισε ν γκατα-λείψει τ Βλαχία κα κατέβηκε στ Μακε­δονία, π κε στ Πετόλια κα τέλος φθασε στ Αγιον Ορος, που προσευχόταν ν παραμείνει ως τ τέ­λος τς ζως του. ᾿Αρχικ πγε στ μον Βατοπεδίου, που π πολ παλαι μόναζαν δύο μαθητές του. Ο πατέ­ρες τς μο­νς, λλ κα ο σκητς π τ γύρω περιοχ χάρηκαν μ τν ρχομό του. Στ χρονικ διάστημα πο παρέμεινε στ μον συνέβη ν πεθάνουν κα ο δύο πα­λαιο μαθητς το Νήφω­νος κα τος νταφίασε διος.

Ο νας π τος μαθητς το Νήφωνος, Μακάρι­ος, το κμυ-στηρεύθηκε τ βαθύτερη πιθυμία του ν μαρ­τυρήσει γι τν ᾿Ιησο Χριστό. Ο Νήφων, φο τν ελό­γησε, το πέτρεψε ν φύγει· Μακά-ριος μόλις φθασε στ Θεσσαλονίκη μαρτύρησε δι᾿ ποκεφαλισμο.

Ο Νήφων πρε τ μαθητή του ᾿Ιωάσαφ κα κρυ­φ ποχώρησε π τ μον Βατοπεδίου γι τ μον Διονυ­σί­ου. Μόλις φθασε κε χάρηκε διότι διεπίστωσε πς τ τυ­πικ τς μονς ταν πως τ φησε πρ πολλν τν. Σύμφωνα μ τν παράδοση πο φησε κτίτορας τς μο­νς, κάθε νέος μοναχς πρεπε πρτα ν δοκιμασθε σ ταπεινς πη­ρεσίες, ς βορδωνάρης στ μουλάρια ν κου­βαλ ξύλα κα λλα λικ κα στ συνέχεια γινόταν δεκτς π τ μονή. Ο Νήφων πο δν ναγνωρίσθηκε π τος πα­τέρες, π­έ­κρυψε τν πραγματική του διότητα κα δέχθηκε ν πο­στε τς δοκιμασίες. Ομως κατ τ διάρκεια μίας πηρεσίας του ς νυκτερινς φύλακας ξαιτίας το κινδύνου πι­δρο­μς πειρατν, τν εδαν τόσο μοναχς πο βρι-σκόταν μαζί του σο κα πατέρες π τ μοναστήρι, τν ρα πο προ­σ­ευχόταν ν γίνεται πύρινος κα φωτεινός. Ο πατέρες τς μονς μέ-σως συνάχθηκαν κα προσευχήθηκαν ν τος φα­νερωθε ποις πραγ-ματικ ταν ατς νθρωπος. Ετσι σ ραμα ποκαλύφθηκε στν γούμενο π τν γιο ᾿Ιωάννη τν Πρόδρομο τι ταν Πατριάρχης Νήφων. Ο πατέρες τς μονς ποδέχθηκαν τν Πατριάρχη Νήφωνα μ ναμμέ­να κερι κα τιμς κα Νήφων μεινε στ συνέχεια κοντά τους διδάσκοντας τος πατέρες κα τος πολλος λλους μοναχος κα σκητς πο συγκεντρώνονταν π τ γύρω κελλι κα τς σκτες.

Κατ τ διάρκεια τς δεύτερης παραμονς του στ μον Διονυ-σίου Πατριάρχης Νήφων συνέβαλε σ μεγά­λο βαθμ μεταξ λλων κα στν νοικοδόμηση πολλν τμη­μάτων της. Παρέδωσε στ μον κα ρκετος κανόνες, ο ποοι μως καταστράφηκαν π πυρκαγι πειτα π πυρ­πόλησή της μαζ μ πολλ λλα χειρόγραφα, ερ κει­μήλια κα βιβλία.

Ο γιος Νήφων κοιμήθη σ λικία νενήντα τν. Λίγο πρν τ θάνατό του, δύο δελφο κα πατέρες τς μο­νς, πο στ παρελθν εχαν πικράνει μ τ συμπεριφο­ρά τους τν Αγιο, το ζήτησαν ν τος φήσει γραπτς συγ­χω­ρητικς εχές. Πράγματι, ποτακτικς κα μαθητς το Νήφωνος, ᾿Ιωάσαφ, γραψε καθ᾿ παγόρευσιν τς εχές, Α­γιος μετέλαβε τν χράντων μυστηρίων κα κοιμήθη στς 11 Αγού-στου το 1508.

Λίγο διάστημα πρν λλ κα μετ τ θάνατο το ­γίου Νήφωνος, ρχισαν ν συμβαίνουν στ Μεγά­λη Βλαχία λα τ δειν πο εχε προβλέψει Αγιος νώπι­ον το α­θέντη Ράδουλα στν αλή του, ξ ατίας τς ­σέβειάς του. Επεσε λοιμς στ χώρα κα διος Ράδου­λας πέθανε μ φρικτ θάνατο, φο τ σμα του ρχιζε ν σαπίζει κα ν προκαλε δυσβάστακτη δυσωδία.

Στν γεσία νλθε μ πραξικοπηματικ τρόπο Μί­χνας, γις το Δράκου ρμάση, ποος προκάλεσε πολλς σωτερικς διαμάχες κα προχώρησε σ σφαγς κα διωγ­μος πολλν εγενν το τόπου. Θέλησε ν φανίσει κα τν γε­νι τν Βεσαράβων εγενν, λλ τν τελευταία στιγ­μ γλύ­τωσε μαθητς το γίου Νήφωνος, Νεάγκος, πο κατέ­φυγε στν Κωνσταντινούπολη. ᾿Εκε μ τν σύμ­φωνη γνώ­μη το Τούρκου σουλτάνου συγκεντρώθηκε τουρ­κικς στρα­τς πο νίκησε τν Μίχνα κα ποκατέστησε στν ξουσία τν γι το Ράδουλα, τν Βλάδουλα. Ομως μ τν πιρρο το Μπόγδανου Βλάδουλας ρχισε ν πιβουλεύεται τ ζω το Νεάγκου, πο τν θεωροσε πί­δοξο σφετεριστ το θρό­νου του, κα θέλησε ν τν θανα­τώσει. Ο Νεάγκος κατέφυ­γε γι δεύτερη φορ στν Κων­σταντινούπολη κα ο Τορ­κοι πο παρενέβησαν μ στρατό, φο νίκησαν τν Βλά­δουλα κα τν θανάτωσαν, νέδειξαν νέο βοεβόδα στ Βλα­χία τν Νεάγκο, μ τ σύμφωνη γνώμη κα το λαο.

Ο Άγιος Νήφων με τον Βοεβόδα της Βλαχίας

Ο Νεάγκος ζήτησε π τν τότε Πατριάρχη Κων­σταν­τινουπόλεως Παχώμιο, ν χειροτονήσει μητροπολίτη Ογ­γροβλαχίας, πέρτιμο κα ξαρχο Πλαγινν κα Σεβερί­νων τν Μακάριο, ποκαθιστώντας τσι τν τάξη στν δη τα­ραγμένη τοπικ ᾿Εκκλησία. Στ συνέχεια Νεά-γκος ­στειλε πιβλητικ πρεσβεία εγενν στ μον Διονυσίου το Αγί­ου Ορους κα ζήτησε ν το παραχωρήσουν τ λείψανο το γίου Νήφωνος, δίνοντας πόσχεση πς θ στήριζαν οκονομικ μ κάθε τρόπο τς νάγκες τς μο­νς. Ο μο­ναχοί, πειτα π μεγάλη περί-σκεψη, παρέδωσαν τμμα π τ τίμιο λείψανο, τν κάρα κα τ δεξι χερα το Αγίου, στν πρεσβεία. Τ λείψανα μεταφέρθηκαν στ Βου-κουρέστι κα τοποθετήθηκαν μ πολλς κα μεγάλες τι­μς σ πολυτι­μότατο κουβούκλιο στ μον το Ντάλου, ν τιμία κά­ρα το Αγίου, πο τν κρατοσε κοντά του σο ζοσε Νεάγκος, μετ τ θάνατό του φιερώθηκε μ ρητ ντολή του στ μον το Αρτζεσι. Ορίσθηκε δ ν ορτάζεται μ μεγάλες τιμς μνήμη το γίου Νήφωνος στς 11 Α­γούστου, μέρα τς κοιμήσεώς του. Πάρα πολλ θαύματα μαρτυ-ρονται τι γιναν μέσως μετ τν κταφ το τι­μί­ου λειψάνου το σίου Νήφωνος, πότε κα εω­δίασε, τόσο στ μον Διονυσίου σ σθενες κα νάπη­ρους μοναχούς, σο κα ργότερα ταν μετα-φέρθηκε στ Βλαχία.

᾿Απ τν συγγραφέα το Βίου το γίου Νήφωνος, πρτο το Αγίου Ορους Γαβριήλ, Αγιος ναφέρεται κα ς νέος κτί­τορας τς μονς Διονυσίου, διότι κατ τ δεύτε­ρη παραμονή του κε συνέβαλε στν νοικοδόμηση πολλν κτισμάτων της κα φιέρωσε κανόνες σ᾿ ατν πο πως να­φέραμε δυστυχς δν σώζονται. ᾿Εκτς π τς δύο πι­σημάνσεις γι τ χειρόγραφη παράδοση το Βίου του πο προαναφέρθηκαν, σώζεται πίσης κα στ χειρό­γραφη συλ­λογ τς ᾿Αμβροσιανς Βι­βλιοθήκης. ᾿Επίσης πάρχει τερον πιτάφιον πίγραμ-μα ες τν πατριάρχην Κωνσταντινουπό­λε­ως Νήφωνα Β¢ θα­νόντα” το μοναχο Μαξίμου Τριβόλη. Τέλος, σώζονται δύο κόμη πιγράμματα, τ να στ χειρό­γραφη συλλογ τς μονς Διονυσίου, κα τ λλο στ λάρ­να­κα τν ερν λειψάνων το Αγίου. ᾿Ασματικ ᾿Ακολου­θία πρς τιμν το γίου Νήφωνος συνέθεσε ατρς ᾿Ιωάννης Κομνηνός, μετέπειτα Ιερόθεος μητροπολίτης Δρύστρας.

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Κυριακή Α΄ Λουκά στην Μητρόπολή Λεμεσού

Την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου, Α΄ Λουκά, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον ιερό ναό Παναγίας Ευαγγελιστρίας, στην κοινότητα  Λόφου. Ο...

Πειραιώς Σεραφείμ: «Αυτή η νόσος αποτελεί μία απόλυτη ένδειξη της ευθύνης μας απέναντι στο μεγάλο δώρο της ζωής»

Το «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», με την κοινωνία των προσώπων που επιτυγχάνει, αποτελεί μια απάντηση, σε όλη αυτή την τραχύτητα και σκληρότητα του κόσμου μας,...

Στο χωριό των πολυτέκνων, στην Χρυσομηλιά Καλαμπάκας ο Σταγών και Μετεώρων Θεόκλητος

Στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Χρυσομηλιάς λειτούργησε σήμερα 27 Σεπτεμβρίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών και Μετεώρων κ. Θεόκλητος. Στο κήρυγμά του προς το πλήρωμα της...
video

«Ενθρόνιση» του Φθιώτιδος Συμεών στην Κάτω Τιθορέα

Ατμόσφαιρα ιδιαίτερα εορταστική, κλίμα «ενθρονίσεως» επικράτησε σήμερα στον Ι. Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Κάτω Τιθορέα, όπου ιερούργησε για πρώτη φορά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης...

Η δεύτερη κατά το έτος Πανήγυρη του Προσκυνήματος του Οσίου Ιωάννου του Ρώσσου

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέσθηκε το Σαββατοκύριακο 26 – 27 Σεπτεμβρίου 2020 η δεύτερη κατά το έτος Πανήγυρη του Ιερού Προσκυνήματος του Οσίου Ιωάννου του...

Νέο Λειτουργικό Πρόγραμμα του Ι.Ν. Αγίου Εφραίμ στη Νέα Άμπλιανη Λαμίας

Από την Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος ανακοινώνεται ότι τίθεται σε ισχύ το νέο λειτουργικό πρόγραμμα του Ιερού Μητροπολιτικού Παρεκκλησίου του Αγίου Εφραίμ, το οποίο ευρίσκεται στο Πνευματικό...

Κυριακή Α΄ Λουκά στην Μητρόπολη Νεαπόλεως

Στον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος Πολίχνης ιερούργησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νεαπόλεως  και Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβας , την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020. «Η Ευαγγελική περικοπή μάς οδηγεί σήμερα στη Γαλιλαία...

Αγιασμός στους ανακαινισμένους χώρους του συσσιτίου των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Λαρίσης

Την Ακολουθία του Αγιασμού τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος στους ανακαινισμένους χώρους του ενοριακού συσσιτίου των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων Λαρίσης...

Αγιασμός για την εγκατάσταση νέων αδελφών στην Μονή Παναγίας Πανυμνήτου και Προφήτου Ηλιού Αλιάκμονος

Το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε Αγιασμό στην Ιερά Μονή Παναγίας Πανυμνήτου και Προφήτου Ηλιού Αλιάκμονος...

Κυριακή Α΄ Λουκά στην Μητρόπολη Διδυμοτείχου

«Αφέντες άπαντα ηκολούθησαν αυτώ». Μ’ αυτή τη φράση έκλεισε, αγαπητοί, η ευαγγελική περικοπή που ανεγνώσθη σήμερα. Μια φράση από την οποία θα μπορούσαμε να αντλήσουμε...

«Ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ»

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μας λέει πως οι ψαράδες της Γαλιλαίας συγκεκριμένα και πρακτικά απαρνήθηκαν τον εαυτό τους και τα δικά τους, ακολούθησαν το...

Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας στο Μετόχι της Μονής Βουλκάνου

Στον Ιερό Ναό της Ζωοδόχου Πηγής, του Μετοχίου της Ιεράς Μονής Βουλκάνου, στην πόλη της Μεσσήνης, τέλεσε την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020 την Θεία...

Λαμπρός εορτασμός του Αγίου Νεομάρτυρος Μανουήλ του Κρητός στη Μύκονο

Σήμερα το πρωί στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Μεγάλης Παναγιάς Μυκόνου τελέσθηκε Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος και ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου κ. Δωροθέου Β', με τη...

Αρνητικός στον Covid ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ειρηναίος

Αρνητικός στον Covid ο Αρχιεπίσκοπος Με αναπνευστικό πρόβλημα εισήχθη στην ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, Ειρηναίος. Με λοίμωξη του αναπνευστικού εισήχθη στο νοσοκομείο...

Κυριακή Α΄ Λουκά στην Δρυάδα Παγγαίου

Την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον ενοριακό Ιερό Ναό...