Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Ἐψάλαμε κατὰ τὴν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου στὴν τρίτη (γ΄) ᾠδὴ τὴν Καταβασία: «Τῷ πρὸ τῶν αἰώνων, ἐκ Πατρὸς γεννηθέντι ἀῤῥεύστως Υἱῷ, καὶ ἐπ᾿ ἐσχάτων ἐκ Παρθένου, σαρκωθέντι ἀσπόρως, Χριστῷ τῷ Θεῷ βοήσωμεν· Ὁ ἀνυψώσας τὸ κέρας ἡμῶν, ἅγιος εἶ Κύριε» (Καταβασία γ΄ ᾠδῆς Χριστουγέννων).
Ὁ Υἱός, τὸ δεύτερο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, γεννήθηκε ἀπὸ τὸν ἀγέννητο Πατέρα «ἀῤῥεύστως» ποὺ σημαίνει ἀπαθῶς. Εἶναι Υἱὸς Μονογενὴς καὶ γεννήθηκε ἀπὸ τὴν οὐσία τοῦ Πατρὸς καὶ γι’ αὐτὸ εἶναι ὁμοούσιος πρὸς τὸν Πατέρα. Ἡ γέννηση τοῦ Υἱοῦ εἶναι ἄχρονη καὶ ἄναρχη! Αὐτὸ ὑπονοεῖ ἡ ἔκφραση «πρὸ τῶν αἰώνων», ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ ποιητής, ἢ «πρὸ πάντων τῶν αἰώνων» ποὺ λέγουμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεώς μας.
Ὁ Υἱός, ὁ Ὁποῖος γεννήθηκε ἀνάρχως καὶ ἀπαθῶς ἀπὸ τὸν Θεὸ Πατέρα «ἐπ’ ἐσχάτων» «ὅτε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου» (Γαλάτ. 4, 4), σαρκώθηκε ἀπὸ τὴν Παρθένο Μαρία «ἀσπόρως». Τὸ «ἐπ’ ἐσχάτων» τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, ποὺ ἀντιστοιχεῖ στὸ «πρὸ τῶν αἰώνων» τῆς ἀϊδίου γεννήσεως, προσδιορίζει τὸν χρόνο, κατὰ τὸν ὁποῖο ὁ Κύριος σαρκώθηκε. Καὶ τὸ «ἀσπόρως» τῆς συλλήψεως ἀπὸ τὴν ἁγία Παρθένο δηλώνει τὸν ὑπερφυσικὸ τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο ὁ Χριστὸς προσέλαβε τὴν ἀνθρώπινη φύση, δηλαδὴ χωρὶς τὴ μεσολάβηση ἀνδρικοῦ σπέρματος.
Τὶς ἐκφράσεις «ὁ ἀνυψώσας τὸ κέρας ἡμῶν» καὶ «ἅγιος εἶ Κύριε» ὁ ἱερὸς Κοσμᾶς ὁ μελωδὸς τὶς δανείζεται ἀπὸ τὴν τρίτη βιβλικὴ ᾠδὴ τῆς ἁγίας Ἄννης (Α΄ Βασ. 2, 1-2).
Ὁ Κύριος μὲ τὴν ἐνανθρώπησή Του «ἀνύψωσε τὸ κέρας ἡμῶν», δηλαδὴ κατέστησε κὶ ἐμᾶς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ Τὸν πιστεύουμε καὶ Τὸν ἀκολουθοῦμε μετόχους τῆς δικῆς Του δυνάμεως καὶ τῆς δικῆς Του δόξας. Τὰ κέρατα τῶν ζώων φανερώνουν τὴ δύναμή τους. Ἔτσι καὶ οἱ Χριστιανοί, πιστεύοντας στὸν Γεννημένο Σωτῆρα μας τὸν Ἰησοῦ Χριστό, μετέχουν στὴ δύναμη καὶ τὴ δόξα Του.
Στοὺς καιρούς μας, κατὰ τοὺς ὁποίους πνευματικὲς ἀξίες, παραδόσεις καὶ ἀρχὲς θεμελιωμένες στὴν παγκόσμια συνείδηση κλονίζονται∙ σήμερα ποὺ πολλοὶ ἔχουν χάσει τὸν προσανατολισμό τους μέσα στὶς πολυθόρυβες ἀποχρώσεις τῆς ζωῆς, ἐνῶ παράλληλα ὑψώνονται εἴδωλα μίας νοοτροπίας, ἡ ὁποία ἀρνεῖται παρακαταθῆκες αἰώνων, ἡ ἁγία Ὀρθοδοξία μὲ τὴν Γέννηση τοῦ Σωτῆρα Χριστοῦ καὶ μέσῳ τοῦ ἀσκητικοῦ της ἰδεώδους ἀνοίγει ὁρίζοντες φωτὸς καὶ ἐλπίδος.
Ὁ Κύριος μᾶς ἀνύψωσε καὶ μᾶς ἔδωσε δύναμη! Μᾶς χάρισε φῶς, γιατὶ εἶναι Αὐτὸς τὸ Φῶς τὸ ἀληθινό∙ μᾶς χάρισε τὴ θεογνωσία γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ παλεύουμε μὲ ὅλα τὰ σκύβαλα τοῦ ἄκοσμου κόσμου μας καὶ μᾶς χάρισε, τέλος, τὴν ἁγιότητα καὶ τὴν αἰωνιότητα.
Γι’ αὐτό, πρέπει νὰ πάψουμε νὰ ἐπηρεαζόμαστε ἀπὸ τὸ δαιμονικὸ πνεῦμα τοῦ αἰῶνος τούτου, ποὺ δαιμονοποιεῖ τὴ ζωή μας καὶ νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ ἀστέρι τῆς Βηθλεέμ, ὥστε νὰ ἀνεύρουμε μέσα στὴ φάτνη ἐσπαργανωμένο τὸν Σωτῆρα Κύριο καὶ νὰ Τὸν προσλάβουμε καὶ νὰ Τὸν τοποθέτησουμε στὴ φάτνη τῆς καρδιᾶς μας καὶ νὰ ἐνωθοῦμε μαζί Του.
Ἀδελφοί μου, κ α λ ὰ κ α ὶ ε ὐ λ ο γ η μ έ ν α Χ ρ ι σ τ ο ύ γ ε ν ν α!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Ὁ Μητροπολίτης
† Ο ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΦΕΡΣΑΛΩΝ
ΤΙΜΟΘΕΟΣ
