Ολοκληρώθηκε και η δεύτερη μεγάλη περιοδεία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών σε πολλά σημεία της Περιφερειακής Ενότητος Φθιώτιδος, σε Ιερές Μονές και, απομακρυσμένα μικρά χωριά για τις Παρακλήσεις στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Συγκεκριμένα ο κ. Συμεών χοροστάτησε στις Ιερές Παρακλήσεις: στο Ιερό Παρεκκλήσιο Κοιμήσεως της Θεοτόκου στην παραθαλάσσια Αρκίτσα Λοκρίδος, στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου στα ορεινά Κανάλια Δυτικής Φθιώτιδος με τους μόλις 9 κατοίκους, σε Ιερές Μονές της Ανατολικής Φθιώτιδος, στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Στυλίδος και στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μύλων, καθώς και στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο ορεινό και απομακρυσμένο χωριό Δάφνη με τους μόλις 5 κατοίκους.
Ο κ. Συμεών στην Αρκίτσα τόνισε χαρακτηριστικά ότι «αν η φυσική μας μητέρα, με το βιολογικό της αισθητήριο και με την ανιδιοτελή της αγάπη, καταλαβαίνει τι απασχολεί και βασανίζει τα παιδιά της, πολύ και ασύγκριτα περισσότερο η Παναγία Μητέρα μας, λουσμένη και πλημμυρισμένη Άγιο Πνεύμα, τα δευτερεία έχουσα της Τριάδος, γνωρίζει πριν από εμάς για εμάς, τι είναι ωφέλιμο και σωτήριο για εμάς, βλέπει τον πραγματικό μας κόσμο και όχι την επίπλαστη εξωτερική μας εικόνα και μεσιτεύει προς τον Υιό Της μονάχα για «τα προς σωτηρίαν αιτήματα». Η Παναγία μας είναι η μόνη που μας αγαπά απόλυτα, αυθεντικά και τέλεια».
Στα Κανάλια της ορεινής Δυτικής Φθιώτιδος, ο κ. Συμεών, όπου με συγκίνηση έγινε δεκτός από τον 98χρονο ιερέα π. Γεώργιο Δερνίκα, ο οποίος εξακολουθεί να ιερουργεί κανονικότατα, τόνισε, μεταξύ των άλλων, ότι «η σχέση μας με την Παναγία είναι άμεσα συνυφασμένη με την ταυτότητα μας. Προστρέχοντας στην Παναγία και προσευχόμενοι μπροστά στην Χάρη Της ανακτούμε την ηρεμία μας, την γαληνή μας, την ισορροπία μας. Πηγαίνουμε μπροστά της ταραγμένοι και φεύγουμε με την γαλήνη, που μας χαρίζει το χάδι της, η τρυφερότητα τας, η στοργή της. Η Παναγία μας ξανακάνει παιδιά. Γινόμαστε και πάλι παιδιά κοντά στην Παναγία μας».
Στην Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Νεράιδας Στυλίδας ο κ. Συμεών, αφού αναφέρθηκε με αγάπη και σεβασμό στο πρόσωπο του σεβαστού Καθηγουμένου π. Ιγνατίου Σάπιου τόνισε χαρακτηριστικά ότι «οι αιρετικοί χριστιανοί της Δύσεως προσέγγισαν αιρετικά και το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτοκου. Οι μεν παπικοί το υπερτίμησαν με την λεγόμενη «μαριολατρεία», οι δε προτεστάντες την υποτίμησαν σε σημείο βλασφημίας και ύβρεως του Παναγίου ονόματος Της. Η ορθόδοξη Θεολογία αποτυπώνοντας την εν Αγίω Πνεύματι εμπειρία της ορθοτόμησε την αλήθεια της για την Παναγία μας συνοδικά και εκκλησιαστικά με αποκορύφωμα την Γ’ εν Εφέσω Οικουμενική Σύνοδο. Η Παναγία μας είναι η Υπεραγία Θεοτόκος, η Αειπάρθενος, η Μεσίτρια. «Και Σε μεσίτριαν έχω προς τον Φιλάνθρωπον Θεόν» της ψέλνουμε. «Μεσιτεία προς τον Ποιητήν αμετάθετον» Της διακηρύττουμε. Μεσιτεύει η μητέρα όλων μας προς τον Σωτήρα Χριστό, για να τύχουμε της σωτηρίας. «Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ, Σώσον ημας» ψέλνουμε σε κάθε θεία Λειτουργία, για να μην λησμονούμε ότι η σωτηρία μας δεν είναι ατομικό μας κατόρθωμα, αλλά περνάει μέσα από την σχέση μας με την Θεοτόκο. Σωζόμαστε με την πρεσβεία της Θεοτόκου και πάντων των Αγίων».
Στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Μύλων Πελασγίας ο κ. Συμεών έγινε δεκτός με συγκίνηση από την γερόντισσα Ιουστίνα εν μέσω σφοδρής βροχοπτώσεως και μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «τα νέφη, των λυπηρών εκάλυψαν, την αθλίαν μου ψυχήν και καρδίαν, και σκοτασμόν εμποιούσι μοι Κόρη, αλλ’ η γεννήσασα φως το απρόσιτον, απέλασον ταύτα μακράν, τη εμπνεύσει της θείας πρεσβείας σου» ψέλνουμε στην Ιερά Παράκληση.
Έρχονται τα λυπηρά αυτού του κόσμου, λογισμοί, αμαρτίες, πάθη, δοκιμασίες και κρύβουν τον καθαρό ήλιο και την διάφανη θέα από το οπτικό μας πεδίο. Χάνει ο άνθρωπος την ηλιοφάνεια της Χάριτος του Αγίου Βαπτίσματος και βυθίζεται στον σκοτασμό της φιλαυτίας και της αμετανοησίας. Η πάλη ενάντια στον λογισμό, η εκκοπή του ιδίου θελήματος και η ενάρετη κατά Χριστόν ζωή είναι ανέφικτη άνευ της βοηθείας της Θεοτόκου. Όλη η ασκητική ιδιαίτερα παράδοση μας απέδειξε ότι το χάρισμα της νοεράς ησυχίας και της καρδιακής ευχής δεν μπορεί να επιτευχθεί ει μη μόνον δια της Θεοτόκου. Η Παναγία μας γίνεται εγγυήτρια της Χάριτος για τον κάθε αμαρτωλό και απελπισμένο άνθρωπο που αναζητεί μετάνοια και θείο Έλεος».
Τέλος, στην απέχουσα αρκετές ώρες από την Λαμία ορεινή Δάφνη ο κ. Συμεών αφού τέλεσε ο ίδιος άνευ ιερέως την Ιερά Παράκληση τόνισε μεταξύ άλλων ότι «πλατυσμόν εν ταις θλιψεσι» ζητούμε από την Παναγία Μητέρα μας στην προσευχή μας στον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα. Οι θλίψεις και περιστάσεις του μάταιου τούτου βίου, οι δοκιμασίες, τα προβλήματα, οι απογοητεύσεις, τα διάφορα βάσανα, πάντοτε εγκυμονούν τον κίνδυνο να μας παρασύρουν σε μια απομόνωση, σε κλείσιμο της καρδιάς μας, σε «στενοχωρία» κατά κυριολεξία και εν τέλει σε απομάκρυνση και από τον Θεό και από τον συνάνθρωπο, σε μια σκληροκαρδία. Παρακαλούμε λοιπόν την Παναγία μας, μέσα στις θλίψεις μας, να μαλακώνει η καρδιά μας, να ανοίγει η καρδιά μας, να ωριμάζουμε και να καλλιεργούμαστε ώστε η λύπη μας να είναι «κατά Θεόν» και να οδηγεί σε μετάνοια, σε ελπίδα και σε αισιοδοξία».
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών όπου και αν βρέθηκε δέχθηκε την αγάπη, τον σεβασμό και την αρχοντική φιλοξενία των κληρικών, των αρχόντων, των Δημάρχων Λαμιέων και Στυλίδος, των Αντιπεριφερειαρχών και όλου του κόσμου, ενώ είχε με όλους ουσιαστική πνευματική επικοινωνία, προτρέποντας όλους για μία ακόμη φορά σε ενότητα, ανταλλάσσοντας συγχρόνως ευχές για το επικείμενο «Πάσχα του Καλοκαιριού».
