Στον ιερό Ναό Αγ. Αναργύρων Χιονοχωρίου, στις πλαγιές του Μενοικίου Όρους, όπου υπάρχει και το αρχαίο σπηλαιώδες ασκητήριο του 13ου μ.Χ. αιώνος του πρώτου κτίτορος της ιεράς Μονής Τιμ. Προδρόμου Σερρών, Επισκόπου Εζεβών Ιωαννικίου, ιερούργησε, σήμερα, Κυριακή 24 Αυγούστου 2025, ο Σεβ. Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, ο οποίος προ της απολύσεως της θ. Μυσταγωγίας, εκήρυξε, απευθυνόμενος με εμπνευσμένο λόγο στο εκκλησίασμα του γραφικού πετρόκτιστου χωρίου της Μητροπολιτικής περιφερείας των Σερρών, που προσήλθε να μετάσχει της θ. Λειτουργίας, τονίζοντας ότι, η τέλεση του μυστηρίου της θ. Ευχαριστίας με την διδαχή του λόγου του Θεού, του θείου κηρύγματος, προβάλλει ενώπιον μας, ως μία αφορμή για τον προσωπικό μας αγιασμό, την πνευματική οικοδομή και τον πνευματικό μας αναβαπτισμό, για την βίωση του μυστηρίου της Εκκλησίας, ως Σώματος Ιησού Χριστού και ως οικογενείας του Θεού, αλλά και ως ευκαιρία για αδελφική αναστροφή και κοινωνία. Παρετήρησε ότι, σήμερα υπάρχει έλλειμμα ουσιαστικής γνώσεως περί της ζωής της Εκκλησίας μας, με αρκετούς χριστιανούς μας να έχουν αναγάγει την θ. Ιερουργία σε μία περιστασιακή, ευλαβική συνήθεια εθιμικού χαρακτήρος, μένοντας στην επιφάνεια των πραγμάτων και αφήνοντας την ψυχή και την ζωή τους ακαλλιέργητη, πεινασμένη και διψασμένη πνευματικώς. «Ο Ίδιος ο Δεσπότης Χριστός, είπε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος, σε κάθε θ. Λειτουργία ‘’στρώνει’’ το ψυχοτρόφο Τραπέζι της Βασιλείας Του και μας προσκαλεί όλους να γίνουμε συνδαιτημόνες στο Δείπνο της Ζωής. Είναι ο προσφέρων και ο προσφερόμενος στην πνευματική Του Τράπεζα, καλώντας τον καθένα από εμάς να γίνει μέτοχος Ζωής αιωνίου. Η αδιαφορία μας, όμως, μας κάνει δυσκίνητους προς την αρετή και την αγιότητα. Ο Χριστός όλους μας θέλει, όλους μας αγαπά, για όλους μας ήλθε στον κόσμο, για να καθαρίσει τα λάθη, να θεραπεύσει τις αμαρτίες μας, να μας αναστήσει από τον πνευματικό θάνατο, να μας χριστοποιήσει και να μας οδηγήσει στον ουρανό, στον πατρικό μας Οίκο, στην πρώτη Πατρίδα μας. Μας καλεί να μετάσχουμε ελευθέρως και με καθαρή συνείδηση στο άγιο Ποτήριο της Ζωής, διά του οποίου γινόμεθα σύσσωμοι και σύναιμοι με Εκείνον, χριστοφόροι, θεοφόροι, ναοφόροι».
Στον εμπνευσμένο, από την σημερινή Ευαγγελική περικοπή «των μυρίων ταλάντων», λόγο του, ο Σεβ. Ποιμενάρχης της Σερραϊκής Εκκλησίας κ. Θεολόγος, προσέφερε χριστοκεντρικές σκέψεις, ωφέλιμες και επιστηρικτικές για τον πνευματικό αγώνα των πιστών, αναφερόμενος στα δύο διαφορετικά πρόσωπα, που παρουσιάζονται στο Ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας, τα οποία ενσαρκώνουν τις δύο πνευματικές καταστάσεις˙ της αγάπης, της συγχωρητικότητος, της ενσυναίσθησης, από την μία πλευρά και της πονηρίας, της αχαριστίας, σκληροκαρδίας, της πνευματικής τελματώσεως, από την άλλη.
«Η σημερινή παραβολή, είπε ο Σεβασμιώτατος, προβάλει ενώπιόν μας, ως μία ευκαιρία πνευματικού αναστοχασμού και αγώνος κατά της αγνωμοσύνης, της σκληροκαρδίας και της πονηρίας, που ως μία βαθιά υπαρξιακή τραγωδία μας χωρίζουν από τον Θεό.
Το παράδειγμα του σκληρόκαρδου δούλου της Ευαγγελικής περικοπής, επεκτείνεται και στους αχαρίστους και πονηρούς της κάθε εποχής. Σ’ αυτούς, οι οποίοι εγκλωβισμένοι μέσα στην εγωμανή πολυπλοκότητα των ιδικών τους μέτρων και σκοπιμοτήτων, θεωρούν τους εαυτούς τους το κέντρο του κόσμου, εξυπηρετούν τις ιδικές τους ιδιοτέλειες και επιθυμίες, μεταβάλουν την ζωή τους σ’ ένα αλληλοαναιρούμενο σύνολο μικροψύχου διαθέσεως και απαιτήσεων. Η ασπλαχνία και η στενόκαρδη διάθεση λειτουργούν ως κλέπτες της ψυχής μας, λεηλατούν τους κόπους και την ικμάδα του πνευματικού μας αγώνος, στεγνώνουν την ψυχή ολίγον κατ’ ολίγον και οδηγούν τον άνθρωπο στην πνευματική αδιαφορία, την πώρωση και την αναισθησία. Η σκληροκαρδία, ως συνέπεια του εγωκεντρικού φρονήματος ‘’φορτώνει’’’ με πνευματικά βαρίδια την ανθρώπινη ψυχή, η οποία τελικά καταλήγει να ζει έναν βίον αβίωτον.
Ο αγαθός και πιστός άνθρωπος του Θεού, από την άλλη πλευρά, είναι φιλότιμος, αληθινός, ευγνώμων, με ενσυναίσθηση στον πόνο του αδελφού, ελπίδα και εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού, ο Οποίος ήλθε στον κόσμο για να ελευθερώσει, να αναπαύσει, να συγχωρήσει και να σώσει τους ‘’κοπιώντας και πεφορτισμένους’’, από την αμαρτία ανθρώπους, να προσφέρει Ζωή και περίσσεια Ζωής.
Στην πνευματική πορεία μας, λοιπόν αδελφοί, ας αποφύγουμε την στενοκαρδία του ευεργετηθέντος, αλλά αχαρίστου δούλου, που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους πνευματικών ναυαγίων. Ας παραμείνουμε ευγνώμονες στις ευεργεσίες του Κυρίου μας. Ας είναι το στοιχείο αυτό, που θα πιστοποιεί και θα φανερώνει την ποιότητα της πίστεως και του ήθους μας, σ’ έναν κόσμο ανευχαρίστητο και στενόκαρδο, όπου πλεόνασε και η ανθρώπινη απληστία, αχαριστία και σκληροκαρδία».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Σεβασμιώτατος, επαίνεσε τους παρευρικομένους Χιονοχωρίτες, οι οποίοι τελευταίως επιδίδονται σε μία συγκινητική προσπάθεια αναβιώσεως του μαρτυρικού χωρίου τους με την μακραίωνη ιστορία και παράδοση, που προ αρκετών δεκαετιών εγκαταλείφθηκε ολοκληρωτικώς λόγω των δυσμενών ιστορικών περιπετειών (βουλγαρικές επιδρομές), αλλά και των πολύ σκληρών οικονομικών συνθηκών. «Οφείλουμε, είπε ο Σεβασμιώτατος, να μην ξεχνούμε τις ρίζες μας, τον πνευματικό, αξιακό και πολιτιστικό πλούτο της ενδόξου και πολύπαθούς φυλής μας. Χρέος μας είναι να παραμείνουμε, με βαθιά ευγνωμοσύνη, μνήμονες των πολλών και μεγάλων ευεργεσιών του αγίου Θεού στην ζωή μας, σε προσωπικό, κοινωνικό, εθνικό επίπεδο. Καθημερινός μας αγώνας, ας είναι να σταθούμε δυνατοί, αληθινοί Χριστιανοί και γνήσιοι πατριώτες, εμπνεόμενοι από την ένδοξη ιστορία μας, διδασκόμενοι από τα λάθη του παρελθόντος και συνεχώς αναβαπτιζόμενοι, εθνικώς και πνευματικώς στην αγία κολυμβήθρα της ορθοδόξου πίστεώς μας, της πολιτιστικής μας ταυτότητος και της εθνικής μας κληρονομιάς. Αυτά τα μεγάλα και υπερούσια για την ζωή μας εδίδαξε ο σήμερον εορταζόμενος μεγάλος άγιος και διδάσκαλος του Έθνους μας, ο Άγ. Κοσμάς ο Αιτωλός. Χριστός και Ελλάδα μας χρειάζονται! Πάνω σε αυτό το ιερό δίπολο θεμελιώνεται και από αυτό εξασφαλίζεται η πνευματική, υπαρξιακή και εθνική μας επιβίωση και πρόοδος, σε ένα κόσμο, όπου πολλά από τα ουσιώδη υπονομεύονται, ενώ άλλα, ερήμην της γνώσεως και της θελήσεως του λαών, αναθεωρούνται, επανασχεδιάζονται και ανακατανέμονται με απρόβλεπτες συνέπειες».
Να σημειωθεί, ότι κατά την διάρκεια της θ. Μυσταγωγίας ανεγνώσθη η Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος «Περί των καταστρεπτικών πυρκαϊών», που αποτέφρωσαν μεγάλο μέρος του δασικού πλούτου της Πατρίδος μας, αφάνισαν περιουσίες συνανθρώπων μας, αλλά το και χειρότερον, έθεσαν σε κίνδυνο ζωές αδελφών μας.
