Την Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, πανηγυρίζει η Iερά Μονή Παναγίας Δοβρά στη Βέροια.
Το εσπέρας της παραμονής στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαίος ενω έλαβαν μέρος οι Σεβ.Μητροπολίτες Τριπόλεως κ. Θεοφύλακτος, Κίτρους κ. Γεώργιος, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Νιέρι και όρους Κένυας κ. Νεόφυτος και ο Σεβ.Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος, στο τέλος του εσπερινού, τέλεσε την κουρά (ρασοευχή) του δοκίμου Αρσενίου Ανγνώστου. Στο νέο Μοναχό, που είναι πτυχιούχος της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης, δόθηκε το όνομα, Θεόδωρος, προς τιμήν του πνευματικού του πατρός Θεοδώρου Γρηγοριάτη.
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΒΕΡΟΙΑΣ κ. ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΡΑ
«Ἀείζωα προχέουσα νάματα ἐκ Πηγῆς Ἁγνή, μή διαλίπῃς Παρθένε πρεσβεύουσα πάντοτε ὑπέρ τῶν δούλων σου».
Αὐτή τήν ἱκεσία ἀναπέμπει ὁ ἱερός ὑμνογράφος πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου μας, τή Ζωοδόχο Πηγή, καί αὐτή τήν ἱκεσία ἐπαναλάβαμε καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, πρό ὀλίγου πρός τήν ἔφορο καί προστάτιδα τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς. Γιατί παρότι ζοῦμε σέ ἕνα κόσμο στόν ὁποῖο ἡ ἐπιστήμη καί ἡ τεχνολογία ἔχουν δημιουργήσει τίς ὑποδομές ἐκεῖνες ὅπου καί τά πιό ἄνυδρα καί ἄγονα μέρη μποροῦν νά μετατραποῦν σέ εὔφορα καί γεμάτα ζωή· παρότι ζοῦμε σέ ἕνα κόσμο στόν ὁποῖο ἡ πρόοδος τῆς ἐπιστήμης τῆς ἰατρικῆς καί τῆς φαρμακολογίας κάνει πολλούς νά πιστεύουν ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν ἔχει πιά ἀνάγκη ἀπό θαύματα, ἄν κοιτάξουμε προσεκτικά γύρω μας, ἄν ρωτήσουμε τούς ἀνθρώπους διπλά μας, ἄν ἐξετάσουμε τήν ψυχή μας, θά διαπιστώσουμε ὅτι τελικά ζοῦμε «ἐν γῇ ἐρήμῳ καί ἀβάτῳ καί ἀνύδρῳ», γιατί λείπει ἀπό τή ζωή τοῦ κόσμου ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, γιατί λείπει ἡ πίστη πού δημιουργεῖ θαύματα στή ζωή μας καί ἀναζωογονεῖ τήν ὕπαρξή μας. Γιατί συχνά ἀφήνουμε τή ζωή μας νά ἐξελίσσεται ἐρήμην τοῦ Θεοῦ καί χωρίς τή ζωοποιό χάρη τῆς ἀγάπης του· ἀφήνουμε τήν ψυχή μας μακριά ἀπό τή ζωογόνο χάρη τῆς Παναγίας μας, πού μπορεῖ νά τήν ἀρδεύσει μέ τά νάματά της καί νά τήν θεραπεύσει ἀπό τίς πληγές καί τά τραύματά της.
Γι᾽ αὐτό καί σήμερα πού ἑορτάζουμε τή θαυματουργό χάρη τῆς Παναγίας τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς εἶναι εὐκαιρία νά συνειδητοποιήσουμε πόσο διαφορετική μπορεῖ νά γίνει ἡ ζωή μας μέ τήν παρουσία της στήν ψυχή μας καί στόν κόσμο μας. Πόσο διαφορετική μπορεῖ νά γίνει ἡ ζωή μας, ἄν ἀφήσουμε τά ἀείζωα νάματα τῆς χάριτός της νά κατακλύσουν τήν ψυχή μας.
Γι᾽ αὐτό καί σήμερα, παραμονή τῆς ἑορτῆς τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, τῆς ἡμέρας κατά τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία μας μνημονεύει τά ἀπειράριθμα θαύματα πού ἐπιτελοῦσε ἡ ἱερά εἰκόνα της γιά αἰῶνες στήν Κωνσταντινούπολη, τήν παρακαλέσαμε καί ἐμεῖς μαζί μέ τόν ἱερό ὑμνογράφο, νά μᾶς χαρίζει ὡς πηγή τῆς Ζωῆς καί τέξασα τή Ζωή, τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τά ζωήρρυτα νάματα τῆς χάριτός της καί νά μήν παύει ποτέ νά μεσιτεύει ὑπέρ τῶν δούλων της, νά μεσιτεύει γιά χάρη ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά ἰδιαιτέρως γιά χάρη ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀφιέρωσαν τή ζωή τους καί τήν ὕπαρξή τους στή διακονία της, ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι ἀφοσιώθηκαν στή διακονία τοῦ Υἱοῦ της καί προσέφεραν τόν ἑαυτό τους στήν ἀγάπη του.
Ἕνας ἀπό αὐτούς ἵσταται αὐτήν τήν ἐπίσημη ὥρα τῆς πανηγύρεως τῆς Ἱερᾶς μας Μονῆς, τῆς Μονῆς τῆς Παναγίας τῆς Δοβρᾶ, ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ βήματος. Ἕνας νέος, πτυχιοῦχος τῆς Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Σχολῆς τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ ὁποῖος προέρχεται ἀπό μία εὐλογημένη ἑνδεκαμελῆ οἰκογένεια, πού ἔχει προσφέρει ὡς δόκιμη μοναχή καί μία θυγατέρα της εἰς τήν Ἱερά Μονή τῆς Ὁρμύλιας, καί ὁ ὁποῖος ἐνεδύθη πρό ὀλίγου «χιτῶνα δικαιοσύνης καί ἀγαλλιάσεως τοῦ ἀγγελικοῦ σχήματος», ἔλαβε τό παλλίον «εἰς στολήν ἀφθαρσίας καί σεμνότητος» καί «τό κουκούλιον τῆς ἀκακίας» καί ἐπεσφράγισε, συγκαταριθμούμενος καί ἐπισήμως εἰς τούς ἀδελφούς τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Ἀδελφότητος ὑπό τή σκέπη τῆς Παναγίας τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, τήν ἐπιθυμία του νά ἀφιερώσει τή ζωή του στόν Χριστό καί στή διακονία τῆς Ἐκκλησίας του.
Αὐτή ἡ ἐπιθυμία πού συνεῖχε τήν καρδία σου ἀπό τήν παιδική σου ἡλικία καί τήν ὁποία καλλιέργησες μέ τό πέρασμα τῶν χρόνων, μέ τή βοήθεια καί τήν καθοδήγηση τοῦ πνευματικοῦ σου πατρός, π. Θεοδώρου, τῆς οἰκογενείας σου, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους κ. Γεωργίου, πλησίον τοῦ ὁποίου διηκόνησες στόν ἱερό ναό τῶν ἁγίων Ἀναργύρων τόσα χρόνια, ἀλλά καί ὅλων τῶν κληρικῶν καί τῶν πνευματικῶν προσώπων πού βρέθηκαν δίπλα σου μέχρι σήμερα, πού σέ ἐκτίμησαν καί σέ ἀγάπησαν, ἔγινε μέ τή χάρη τῆς Παναγίας μας πραγματικότητα.
Ἀπό σήμερα ἀρχίζει μία νέα ζωή γιά σένα. Προσέφερες στόν Χριστό καί στήν Παναγία Μητέρα του ὡς δῶρο τόν ἑαυτό σου καί τήν ἀφιέρωσή του, καί ἔλαβες ὡς ἀντίδωρο τῆς προσφορᾶς σου καί ὡς ἐπιβεβαίωση τοῦ δώρου, τό δικό σου δῶρο, τό μοναχικό ἔνδυμα καί τό μοναχικό σου ὄνομα.
Ἀπό αὐτή τή στιγμή τό ὄνομά σου θά σοῦ θυμίζει ὅτι ὅλη ἡ ζωή σου πρέπει νά εἶναι ἕνα δῶρο στόν Θεό, θά πρέπει ἡ ζωή σου νά εἶναι ζωή ἑνός πιστοῦ στρατιώτου τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἦταν καί ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς Θεόδωρος, τοῦ ὁποίου τό ὄνομα ἔλαβες. Θά πρέπει νά εἶσαι ὑπόδειγμα συνεποῦς καί καλοῦ μοναχοῦ, ὅπως εἶναι καί ὁ πνευματικός σου πατέρας, π. Θεόδωρος Γρηγοριάτης, ὁ ὁποῖος μέ τούς λόγους του, μέ τίς συμβουλές του, μέ τό παράδειγμα τῆς ζωῆς του σέ καθοδήγησε καί σέ στήριξε μέχρι αὐτή τή στιγμή πού σέ παρέδωσε στή χάρη τῆς Παναγίας μας ὡς τό δῶρο του στήν Ἐκκλησία καί στήν Ἱερά μας Μονή.
Γνωρίζοντας τόν σεβασμό σου καί τήν ἀγάπη σου πρός τόν πνευματικό σου πατέρα, καί παρά τά διάφορα προγνωστικά καί τήν ἀρχική μου ἀπόφαση, θέλησα νά σοῦ δώσω τό ὄνομά του, γιά νά σοῦ θυμίζει καί ἐκεῖνον, ὡς ὑπόδειγμα, ὅπως εἶπα, μοναχικῆς ζωῆς, ὡς ὑπόδειγμα καλοῦ ὑποτακτικοῦ, ἀλλά καί γιά νά σοῦ θυμίζει τούς μαρτυρικούς ἀγῶνες τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου, καθώς ἡ ζωή τοῦ μοναχοῦ εἶναι μαρτύριο, μαρτύριο συνειδήσεως.
Θέλησα ὅμως νά σοῦ δώσω τό ὄνομα Θεόδωρος καί γιά ἕναν ἀκόμη λόγο, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καί ἡ αἰτία νά ἀλλάξω τήν προτέρα μου ἀπόφαση. Καί αὐτός εἶναι ὅτι πρίν ἀπό δύο ἑβδομάδες εἶχα τήν εὐλογία νά λάβω ἀπό κάποιον φίλο κληρικό τοῦ ἐξωτερικοῦ ἕνα τεμάχιο τοῦ ἱεροῦ λειψάνου τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Τήρωνος. Καί θεώρησα ὅτι ἦταν ἀπό Θεοῦ αὐτή ἡ εὐλογία γιά τήν Ἱερά μας Μονή, εὐλογία πού συνδυάζεται καί μέ τή δική σου εἴσοδο στήν Ἀδελφότητά μας, πού εἶναι καί αὐτή ἕνα δῶρο τοῦ Θεοῦ.
Ἀγωνίσου, λοιπόν, ἀπό σήμερα νά ζήσεις τή νέα σου ζωή ὡς μοναχός μέ ὑπακοή καί ταπείνωση, μέ διάθεση νά ἀγωνισθεῖς μέ γενναιότητα στόν στίβο τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, ὥστε νά ἔχεις μέσα στήν ψυχή σου τή χάρη τοῦ Θεοῦ καί νά βρίσκεσαι πάντοτε ὑπό τή μητρική προστασία τῆς Παναγίας μας, ὥστε νά μεταποιεῖς τόν ἔσω σου ἄνθρωπο εἰς κατά Θεόν ἄνθρωπο, νά μεταποιεῖς τίς ἀδυναμίες σέ ἀρετές καί τά χαρίσματά σου σέ μέσα γιά νά διακονεῖς καί τούς ἀδελφούς σου στή Μονή καί τούς ἀδελφούς σου ἐν τῷ κόσμῳ.
Ἀξιοποίησε τά χαρίσματα μέ τά ὁποῖα σέ προίκισε ὁ Θεός γιά τήν ὠφέλεια τῶν ἀνθρώπων καί τῆς ψυχῆς σου. Γνωρίζω τήν ἐξωστρέφειά σου καί τήν κοινωνικότητά σου. Μήν τίς ἀφήνεις νά διασποῦν τήν προσοχή σου καί νά σέ παρασύρουν σέ ἐνασχολήσεις ποικίλες. Μεταποίησέ τες σέ φροντίδα καί μέριμνα γιά τούς ἀδελφούς σου καί γιά τό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας. Ἀξιοποίησέ τες γιά νά ἑλκύσεις καί ἄλλους ἀνθρώπους κοντά στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία του. Ἀξιοποίησέ τες γιά νά προσεγγίσεις τά παιδιά καί τούς νέους καί νά τά βοηθήσεις, ὅπως καί σύ βοηθήθηκες στήν πνευματική σου πορεία ἀπό ἄλλους μεγαλυτέρους σου στήν ἡλικία, μέσα στό πνευματικό ἔργο τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, μέσα ἀπό τή σχέση σου μέ τήν Ἱερά Μονή ὁσίου Γρηγορίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους, μέσα στά κατηχητικά μας Σχολεῖα καί τίς κατασκηνώσεις.
Διότι ἔτσι θά αὐξάνεις τή χάρη τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή σου, πού θά σέ βοηθᾶ καί θά σέ ἐνισχύει στόν καθημερινό σου ἀγώνα, στόν ἀγώνα τῆς προσευχῆς, τῆς ὑπακοῆς, τῆς ταπεινώσεως, τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, τῆς καθάρσεως τῆς ψυχῆς σου ἀπό ὅ,τι στέκεται ἐμπόδιο γιά νά πλησιάσεις αὐτόν στόν ὁποῖο ἀφιέρωσες ἀπό σήμερα τή ζωή σου.
Καί εὔχομαι πατρικά διά τῶν πρεσβειῶν τῆς Παναγίας μας, τῆς Ζωοδόχου Πηγῆς, καί διά τῶν εὐχῶν τῶν Σεβασμιωτάτων Ἀρχιερέων, τοῦ χοροστατοῦντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σμύρνης κυρίου Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος σέ γνωρίζει παιδιόθεν, τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κίτρους κυρίου Γεωργίου, πλησίον τοῦ ὁποίου ἐδιδάχθης πολλά, ἀλλά καί τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Τριπόλεως κυρίου Θεοφυλάκτου, τοῦ Καθηγουμένου τῆς Μονῆς, τοῦ πνευματικοῦ σου πατρός, τῶν πατέρων καί ἀδελφῶν τῆς Μονῆς, τῶν ἀγαπητῶν σου γονέων καί οἰκείων καί ὅλων τῶν συμπαρισταμένων καί συμπροσευχομένων σήμερα, νά ἀκτινοβολεῖς πάντοτε τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως, πού κρατᾶς συμβολικά σήμερα στά χέρια σου, ἀπό τήν ψυχή σου, καί νά ἀξιωθεῖς αὐτό τό φῶς νά καταυγάζει τήν ψυχή σου καί νά τό ἀτενίσεις καί κατά τήν ἡμέρα τῆς ἐνδόξου παρουσίας τοῦ Κυρίου μας.
