Την Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου Μαλγάρων.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἡ γέννησίς σου, Θεοτόκε, χαράν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ».
Στήν κατήφεια πού ἐπικρατοῦσε στόν κόσμο ὡς συνέπεια τῆς ἁμαρτίας καί τῆς ἀπομακρύνσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό, ἐξαιτίας τῆς παρακοῆς τῶν πρωτοπλάστων, τό πρῶτο χαρμόσυνο γεγονός εἶναι τό γεγονός τό ὁποῖο ἑορτάζει καί πανηγυρίζει σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Εἶναι ἡ γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Εἶναι ἡ γέννηση τῆς Mητέρας τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων, πού εἰσέρχεται σήμερα στή ζωή τοῦ κόσμου καί ἐγκαινιάζει μέ τήν ἑορτή της τό νέο ἐκκλησιαστικό ἔτος πού ἄρχισε πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες.
Ὁ ἑορτασμός τῆς γεννήσεως τῆς Θεοτόκου στήν ἀρχή τοῦ νέου ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους ἔχει ἕναν συμβολικό καί πνευματικό χαρακτήρα, καθώς μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι σέ αὐτόν τόν νέο χρόνο στόν ὁποῖο μόλις εἰσήλθαμε, σέ ἕναν χρόνο, στόν ὁποῖο μεταφέρουμε τό βάρος τῆς δυσκολίας καί τῶν προβλημάτων πού δημιούργησε ἡ πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, ἀλλά καί ὅλα ὅσα ἀντιμετωπίζουμε ὡς ἄνθρωποι καθημερινά, δέν ὑπάρχουν μόνο προβλήματα καί δοκιμασίες, δέν ὑπάρχει μόνο θλίψη καί πόνος, ὑπάρχει καί χαρά. Καί αὐτή τή χαρά μᾶς τήν χαρίζει ὁ Θεός, μᾶς τήν χαρίζει ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, ἡ γέννηση τῆς ὁποίας «χαράν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ».
Μᾶς ὑπενθυμίζει ἀκόμη ὅτι ἡ Παναγία μας ἀποτελεῖ γιά ὅλους μας τήν ἀρχή τῆς ζωῆς, τήν ἀρχή τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς, τήν ὁποία καλούμεθα ὅλοι νά ζήσουμε, καθώς ἔχουμε πλέον αὐτή τή δυνατότητα, γιατί ἡ Παναγία μας μέ τή συμμετοχή της στό σχέδιο τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου καί τή γέννηση τοῦ Υἱοῦ της ἔγινε ἐκείνη ἡ ὁποία ἀπεκατέστησε τή σχέση τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό. Ἔγινε Ἐκείνη ἡ ὁποία ἔφερε τόν Θεό στή γῆ γιά νά σώσει τούς ἀνθρώπους, ἀλλά ἔγινε καί Ἐκείνη ἡ ὁποία διά τῶν πρεσβειῶν της καί τῆς μεσιτείας της στόν Υἱό της χαρίζει στούς ἀνθρώπους τή σωτηρία.
Χωρίς τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο ἡ ἐλπίδα τοῦ ἀνθρώπου νά ἀπαλλαγεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία καί νά ἐπιστρέψει στόν ἀπωλεσθέντα παράδεισο τῆς Ἐδέμ θά παρέμενε ἀνεκπλήρωτο ὄνειρο καί ἀσίγαστος πόθος· μέ τήν Παναγία, ἔγινε ἁπτή πραγματικότητα, πίστη καί ἐλπίδα ὅλων τῶν χριστιανῶν, καθώς ἡ Παναγία εἶναι πού μᾶς τήν ἐξασφαλίζει ὄχι μόνο μέ τήν ὑπακοή της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί μέ τίς ἀνύστακτες προσευχές της πρός χάριν τῆς σωτηρίας τοῦ καθενός μας.
Ἡ Παναγία μας ὅμως εἶναι καί ἡ ἀρχή μιᾶς νέας ἐποχῆς. Ἄν μέ τή γέννησή της ἄρχισε νά γράφεται τό βιβλίο τῆς Kαινῆς Διαθήκης, μέ τόν εὐαγγελισμό της καί μέ τή γέννηση τοῦ Yἱοῦ της ὁ κόσμος εἰσῆλθε στή νέα ἐποχή τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.
Aὐτή τή νέα ἐποχή, τήν ἐποχή τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, στήν ὁποία ζοῦμε ὅλοι, ἔστω καί ἄν δέν τό συνειδητοποιοῦμε, μᾶς ὑπενθυμίζει ἡ Παναγία μας μέ τήν ἑορτή τῆς γεννήσεώς της. Kαί δέν μᾶς τήν ὑπενθυμίζει γιά κανένα ἄλλο λόγο, ἀλλά γιά νά μᾶς παρακινήσει νά θυμηθοῦμε πώς ἔχουμε χρέος ἀπέναντι στόν ἑαυτό μας, ἀπέναντι σέ Ἐκείνη, τή μητέρα μας, καί ἀπέναντι στόν Yἱό της, πού θυσιάστηκε γιά χάρη μας, νά πορευόμαστε στή ζωή αὐτή, στό νέο ἐκκλησιαστικό ἔτος, ἀλλά καί πάντοτε «ἐν καινότητι ζωῆς», ὅπως ἔζησε Ἐκείνη. Nά ζοῦμε πάντοτε σύμφωνα μέ τίς «καινές ἐντολές» τοῦ Xριστοῦ, ἔχοντας νεκρώσει τόν «παλαιό ἄνθρωπο», τόν ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας καί τῆς φθορᾶς, τῆς ὅλης καί τῆς σάρκας, πού φέρουμε μέσα μας καί ἔχοντας οἰκειοποιηθεῖ τόν νέο, πού ἐνδυθήκαμε μέ τή βάπτισή μας, προκειμένου νά εἰσέλθουμε διά τῆς θύρας στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Kαί ἄς μήν ξεχνοῦμε ὅτι θύρα εἶναι ἡ ἴδια ἡ Παναγία μας· εἶναι αὐτή ἡ ὁποία ὄχι μόνο μᾶς εἰσάγει στόν νέο ἐκκλησιαστικό χρόνο, ἀλλά μᾶς εἰσάγει, ἐάν τό θελήσουμε καί ἀγωνισθοῦμε γι’ αὐτό καί ἄν τῆς τό ζητοῦμε καθημερινά στόν ἀτελεύτητο χρόνο τῆς αἰωνίου ζωῆς.
Ἑορτάζοντας, λοιπόν, σήμερα τό θαυμαστό καί χαρμόσυνο γεγονός τῆς γεννήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἄς ἀποφασίσουμε καί ἐμεῖς νά κάνουμε μία νέα ἀρχή στή ζωή μας, ἄς προσπαθήσουμε νά μετέχουμε τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, τήν ὁποία μᾶς προσφέρει ἡ Ἐκκλησία μας διά τῶν ἁγίων μυστηρίων της, ἀλλά καί μᾶς δίδει ὁ Θεός, ὅταν τοῦ τήν ζητοῦμε μέ ταπείνωση καί ἀγωνιζόμαστε νά τήν κρατήσουμε, ὥστε μέ τή χάρη του νά μπορέσουμε καί ἐμεῖς παρά τίς δυσκολίες καί τά προβλήματα πού μπορεῖ νά ἀντιμετωπίζουμε στή ζωή μας, νά ἔχουμε καί τή χαρά καί τή χάρη πού δίδει ὁ Θεός σέ ὅσους ἀγωνίζονται γιά νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημά του, ὅπως ἔδωσε καί στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τό Γενέσιο τῆς ὁποίας τιμοῦμε σήμερα.
Πατέρες καί ἀδελφοί μου, βλέπουμε ὅτι ἡ καταφυγή μας στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο μᾶς χαρίζει τή χάρη τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί ὅλα ἐκεῖνα τά ὁποῖα ἔχουμε ἀνάγκη καί εἶναι πρός σωτηρία μας. Ἤδη διερχόμεθα μία ὄντως δύσκολη περίοδο, τήν περίοδο τοῦ κορωνοϊοῦ, τήν περίοδο τῆς κρίσεως, καί ἕπεται συνέχεια. Κύριος οἶδε μέχρι ποῦ θά φθάσουν ὅλα αὐτά τά προβλήματα. Ἐάν δέν ἔχουμε νά καταφύγουμε κάπου, τότε εἴμεθα γιά κλάματα.
Τόν Θεό μπορεῖ νά τόν θεωροῦμε κάποια φορά ὅτι εἶναι μακριά μας, ἡ Παναγία ὅμως. πού ὑπῆρξε ἄνθρωπος. εἶναι τόσο κοντά στά προβλήματά μας, εἶναι τόσο κοντά στίς δυσκολίες τῆς καθημερινότητός μας! Καί σεῖς ἐδῶ πού ἔχετε τήν εὐκαιρία νά καταφεύγετε στόν ναό της, καί ὅλοι βέβαια οἱ πιστοί, ἀλλά ἰδιαιτέρως ἐσεῖς, πού ἔχετε ἐδῶ τήν Παναγία μας, τή Γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μήν τό ξεχνᾶτε, ὄχι μόνο τίς Κυριακές ἀλλά καθημερινά, νά περνᾶτε, νά τῆς ζητᾶτε νά βοηθήσει στά προβλήματα ὄχι μόνο τά προσωπικά ἀλλά καί τά προβλήματα ὅλης τῆς οἰκουμένης. Βλέπετε ὅτι ὅλη ἡ οἰκουμένη ταλαιπωρεῖται. Καί γιατί τάλαιπωρεῖται; ἐξ ἁμαρτιῶν μας. Τά λάθη τῶν ἀνθρώπων πολλές φορές μᾶς ὁδηγοῦν σ᾽ αὐτή τήν κατάσταση. Γι᾽ αὐτό, καλό θά εἶναι νά ἀκοῦμε καί αὐτούς πού θέλουν νά μᾶς βοηθήσουν νά ξεπεράσουμε τή δυσκολία καί τή δοκιμασία τοῦ κορωνοϊοῦ. Ἄς κάνουμε ὑπακοή καί ἄς τηρήσουμε αὐτά πού μᾶς λένε. «Στῶμεν καλῶς, στῶμεν μετά φόβου» ἐν ὑπακοῇ καί παρακλήσει πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο. Ἀμήν.
