Το μυστήριο της βάπτισης είναι ένα από τα επτά μυστήρια της Εκκλησίας. Είναι το Μυστήριο της εισόδου του νέου μέλους στη ζωή της Εκκλησίας.
Ο ιερέας βυθίζει το παιδί τρεις φορές στο νερό, μία στο όνομα του Πατρός, μία στο όνομα του Υιού και μία στο όνομα του Αγίου Πνεύματος. Αυτή η κίνηση του βυθίσματος συμβολίζει την τριήμερη ταφή και ανάσταση του Χριστού. Συμβολίζει όμως και τον θάνατο του παλαιού ανθρώπου και την γέννηση του νέου στο Βασίλειο του Θεού.
Δεύτερο Μυστήριο, που τελείται την ίδια ώρα με το Βάπτισμα, είναι το Χρίσμα. Χρίζεται ο νεοφώτιστος με Άγιο Μύρο στα κύρια μέρη του σώματός του (μέτωπο, αυτιά, στήθος, πλάτη, χέρια, πόδια ) και δέχεται τα χαρίσματα και τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος.
Κατά την ημέρα της βάπτισης, οι καλεσμένοι δίνουν συχνά δυο λάθος ευχές προς το νεοφώτιστο μέλος. Ας δούμε ποιες είναι αυτές:
«Καλορίζικο το Όνομα». Καταρχήν καλορίζικο λέμε για αντικείμενα και όχι για ανθρώπους.
Το όνομα δεν είναι κάτι που το αγοράσαμε και θα το πουλήσουμε αύριο επειδή δεν μας αρέσει. Το όνομα δεν είναι ούτε κινητό, ούτε αυτοκίνητο, ούτε αθλητικά παπούτσια.
Εξάλλου το Ιερό Μυστήριο της Βαπτίσεως δεν το κάνουμε για να δώσουμε κάποιο όνομα στο παιδί αλλά για να γίνει Χριστιανός και να «μπολιαστεί» με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Το όνομα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δίνεται με την ευχή της 8ης ημέρας από την γέννηση του παιδιού , η λεγόμενη ευχή της ονοματοδοσίας. Πολλοί δεν το κάνουν διότι δεν το γνωρίζουν οπότε τοποθετεί η Εκκλησία στην τελευταία ευχή των αφορκισμών το όνομα που θα δοθεί στο παιδί για να προχωρήσουμε στο Μυστήριο.
Την ευχή «καλορίζικο» το λένε κάποιοι και στις γέννες. Για φανταστείτε; Καλορίζικο το παιδί από πού το αγοράσετε; και πόσο; Το πήρατε με έκπτωση; Θέε μου! Λές και μιλάμε για ρούχα ή παπούτσια!
Εκτός ότι είναι μια ευχή εκτός τόπου και χρόνου που λέμε λαϊκά μοιάζει σαν να αγοράσαμε μια ταμπέλα στο παιδί που μπορούμε να την πετάξουμε, να την πουλήσουμε ή να την νοικιάσουμε.
Την ευχή αυτή την λέει ο κόσμος στους γονείς στο τέλος του Μυστηρίου, λές και δεν έγινε κάτι άλλο (Βάπτισμα και Χρίσμα), αλλά θα πούμε αυτήν την ευχή για να ικανοποιήσουμε και την οικογενειακή ματαιοδοξία.
Το όνομα δεν ανήκει σε κανέναν παππού και σε καμία γιαγιά άσχετα αν κάποιοι επιλέγουν να το δίνουν. Το όνομα έχει να κάνει με ένα Άγιο πρόσωπο του οποίου τιμητικά δανειζόμαστε το όνομα και έχουμε την πρόσκληση να γίνουμε μιμητές του Αγίου που έχουμε το όνομα του. «Τιμή μάρτυρος, μίμηση μάρτυρος» όπως μας λέει και ο Ιερός Χρυσόστομος.
Αλήθεια ποιος νοιάζεται για το Ιερό Μυστήριο του Χρίσματος που γίνεται μετά την τριπλή κατάδυση ανάδυση του παιδιού στο νερό. Ποιος ενδιαφέρεται για την καλλιέργεια των αρετών; Ποιός θα το πάει σε πνευματικό; Ποιός θα του μάθει την προσευχή; Ποιός θα του δείξει την πορεία της θεραπείας και την κατα χάριν Θεώσεως; ψιλά γράμματα αδερφοί μου.
Να το δείτε όπως επιθυμείτε.
Λές και το παιδί είναι μια ηλεκτρονική κούκλα χωρίς βούληση και θέληση και θα πατήσουμε κάποια κουμπάκια για να γίνει όπως θέλουμε σύμφωνα με την ναρκισσιστική μας ματαιοδοξία. Η σωστή ευχή είναι: Να το δείτε όπως ΕΠΙΘΥΜΕΙ! Και να ζήσει εν Χριστώ και να γίνει Άγιος! Καλή πορεία Αγιασμού! Καλό αγώνα! Να γίνει Ουρανοπολίτης!
Δηλαδή αν το παιδί επιθυμεί να γίνει μοναχός και οι γονείς δεν θέλουν τι γίνεται; Αν το παιδί θέλει να γίνει ηλεκτρολόγος ή φούρναρης και οι γονείς θέλουν να γίνει γιατρός; τι γίνεται θα το αποκληρώσουν;
Δηλαδή το παιδί είναι μια κούκλα που μιλάει και απλά εμείς θα χορεύουμε επάνω του τα δικά μας εγωϊστικά παιχνίδια;
Θυμάμαι ένα γεγονός που μου το ανέφερε ο Πνευματικός μου πατέρας. Του είπε μια γυναίκα :Πάτερ μου ! Ότι θέλει ο Θεός για το παιδί μου! Να γίνει το θέλημα του Κυρίου! Πιστεύω στο Θεό και την Θεία πρόνοια και ότι θέλει εκείνος ας γίνει.
Της απαντά λοιπόν ο πνευματικός μου:
– Αν είναι θέλημα Κυρίου και επιθυμία του παιδιού να γίνει μοναχός;
Για να πάρει την απάντηση της μητέρας
– Ε όχι και Μοναχός! Είπαμε! Να γίνει το θέλημα του Θεού αλλά όχι και έτσι.
ΧΑΙΡΕ Βάθος ματαιοδοξίας και εγωισμού αμέτρητο.
Ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος λέει: Δὲν θὰ σὲ ὀνομάσω μάνα ἐπειδὴ γέννησες, γιατὶ καὶ τὰ ζῷα καὶ τὰ θηρία γεννοῦν αὐτὸ εἶνε φαινόμενο φυσικὸ ποὺ νομοθέτησε ὁ Θεός. Ὄχι λοιπὸν ἡ γέννησι ἀλλὰ ἡ ἀνατροφὴ θὰ σὲ ἀναδείξῃ μητέρα. Ἔτσι οἱ γονεῖς θὰ γίνετε φῶς ποὺ θὰ λάμπῃ στὸ σπίτι.
Ελάχιστοι είναι οι άνθρωποι που αντιλαμβάνονται γιατί παντρεύονται , γιατί κάνουν παιδιά , γιατί τα βαπτίζουν και ποια είναι η πορεία της ζωής τους. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να ικανοποιήσουν το τέρας του ΚΟΣΜΙΚΟΥ ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ αδιαφορώντας για τον Ουρανό και την Βασιλεία του Θεού. Να περάσουμε καλά στο γάμο, να δούμε παιδιά και εγγόνια και να καμαρώνουμε.
Τώρα αν μιλήσουμε για την Βασιλεία των Ουρανών , την Δευτέρα Παρουσία, την σωτηρία της ψυχής , τον Αγιασμό του ανθρώπου θα πάρουμε την κλασσική αφοπλιστική απάντηση
Αυτά είναι των παπάδων.
π. Σπυρίδων Σκουτής
