Την Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2026, παραμονή της μεγάλης Θεομητορικής εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, χοροστάτησε και ομίλησε κατά τον πανηγυρικό Εσπερινό στην παλαίφατη και ιστορική Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας, στην πόλη της Κέρκυρας. Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Κουτσούρης, υπό την πνευματική καθοδήγηση του οποίου η Μονή επανδρώνεται σταδιακά, ώστε, όπως χαρακτηριστικά ευχήθηκε ο Σεβασμιώτατος, «το μοναστήρι ξανά πάλι να ιδεί δόξες παλαιές». Αξίζει να σημειωθεί ότι η προσέλευση των πιστών στον Εσπερινό ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, μεταξύ των οποίων παρέστη και ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Στέφανος Γκίκας.
Ο Σεβασμιώτατος κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα, έλαβε αφορμή από την υμνολογία περί την Παναγίας μας και συγκεκριμένα από το στίχο της θ’ Ωδής των κανόνων, «Νενίκηνται τῆς φύσεως οἱ ὅροι ἐν σοὶ, Παρθένε ἄχραντε». Σήμερα και αύριο, η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει την πάνσεπτον Κοίμηση της Θεοτόκου. Κατά την παράδοση και τη διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, η Παναγία μας, μετά την παράδοση της ψυχής της στα χέρια του Υιού και Θεού της, δεν παρέμεινε στον τάφο. Ο ίδιος ο Κύριος παρέλαβε την ψυχή της, ενώ οι Απόστολοι, μαθητές του Κυρίου μας, φρόντισαν για την ταφή του πανάχραντου σώματός της στη Γεθσημανή. Όταν, μετά από τρεις ημέρες, έφθασε ο Απόστολος Θωμάς και θέλησε να την προσκυνήσει, ανοίχθηκε ο τάφος και διαπιστώθηκε ότι η Παναγία είχε μετατεθεί στον ουρανό όχι μόνον κατά την ψυχή, αλλά και κατά το σώμα.
Η Θεοτόκος είναι η «Μήτηρ της ζωής», διότι ζωή είναι ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος μάς εζωποίησε Ο άνθρωπος, ενώ έλαβε από το Θεό την αγάπη, τη μακροθυμία, τη χρηστότητα, την αγαθοσύνη, την ειρήνη και όλα τα άλλα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και πλάσθηκε κατ’ εικόνα Θεού, τα παρέδωσε στην αμαρτία και στον πειρασμό. Έρχεται όμως ο Χριστός και ανακαινίζει την πεπτωκυία ανθρώπινη φύση με τη δική Του θυσία. Το θάνατο, στον οποίο καταδικάστηκε ο άνθρωπος, τον εξουδετέρωσε με τον δικό Του θάνατο και με τη δική Του Ανάσταση χάρισε και σε εμάς την ανάσταση, ώστε να μη μείνει κανείς νεκρός στον τάφο και στο μνήμα.
Στο πρόσωπο της Παναγίας μας, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, νικήθηκαν οι όροι της φύσεως. Ο Θεός μάς καλεί να ζήσουμε κατά φύσιν, ενώ εμείς συνεχίζουμε να ζούμε μία παρά φύσιν κατάσταση. Οι Άγιοι αγωνίστηκαν να φθάσουν στην κατά φύσιν κατάσταση και να την υπερβούν, φθάνοντας στην υπέρ φύσιν κατάσταση, στην οποία έφθασε η Παναγία μας. Αυτή είναι η θέωση, το «καθ’ ὁμοίωσιν», ο αγιασμός του ανθρώπου. Η Παναγία δεν είναι Θεός, είναι άνθρωπος, αλλά θεώθηκε, φθάνοντας στο μέτρο της θεώσεως που ο ίδιος ο Θεός χάρισε στον άνθρωπο.
Η υπέρβαση των όρων της φύσεως φανερώνεται στην αειπαρθενία της Θεοτόκου, η οποία υπήρξε Παρθένος προ του τόκου, κατά τον τόκο και μετά τον τόκο, αλλά και στον Ευαγγελισμό της. Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ της μετέφερε το θέλημα του Θεού να γίνει Μητέρα Του, εκείνη απόρησε: «Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;». Με την εμπιστοσύνη της όμως στον Θεό συντελέστηκε εν Πνεύματι Αγίω η ενανθρώπιση του Υιού και Λόγου του Θεού. Ακόμη και κατά τον τοκετό υπερβαίνονται οι όροι της φύσεως, καθώς η Παναγία ανωδίνως εγέννησε τον Κύριό μας, καθώς ανηδόνως συνέλαβε.
Καταλήγοντας, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε ιδιαιτέρως στην Παναγία την Πλατυτέρα, σημειώνοντας ότι έγινε πράγματι «Πλατυτέρα των Ουρανών», πατά στη γη και μας οδηγεί στον ουρανό. Είναι η κλίμαξ την οποία προτύπωσε το όραμα του Ιακώβ, η κλίμαξ διά της οποίας κατέβηκε ο ίδιος ο Θεός για να συναναστραφεί μαζί μας. Κάλεσε, τέλος, τους πιστούς να γονατίσουν ενώπιον της Παναγίας και να την ικετεύσουν να γίνει η μεσίτρια πάντων, η Πλατυτέρα των Ουρανών για τον καθένα μας και η γέφυρα που θα μας μεταφέρει από τα γήινα στα επουράνια, ώστε να ζήσουμε τη χαρά της Βασιλείας του Θεού.
