Την Κυριακή 18 Ιουνίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων λειτούργησε,κήρυξε τον θείο λόγο και τέλεσε μνημόσυνο εις μνήμη του Καπετάν Καψάλη στο παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου Αλεξανδρείας.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των ΚΓ΄Παυλείων εκδήλωση τιμής και μνήμης του Μακεδονομάχου καπετάν Καψάλη σε συνεργασία με τον Λαογραφικό Όμιλο Ντόπιων Αλεξανδρείας και Περιχώρων <<ΤΟ ΡΟΥΜΛΟΥΚΙ>>.
Αρχικά απηύθυνε χαιρετισμό ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων ο οποίος πραγματοποίησε και τα αποκαλυπτήρια τιμητικής επιγραφής.
Από πλευράς του Λαογραφικού Ομίλου Ντόπιων σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο κ.Διονύσιος Ματόπουλος.Κατόπιν ακολούθησε ομιλία απο τον Ιστορικό κ.Δημήτριο Πανταζόπουλο ο οποίος αναφέρθηκε στην αγωνιστικότητά του Καπετάν Καψάλη στον κάμπο του Ρουμλουκιού κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα.
Την εκδήλωση πλαισίωσε χορευτικά ο Λαογραφικός Όμιλος Ντόπιων ¨Το Ρουμλούκι¨. Στο τέλος της εκδήλωσης ο Σεβασμιώτατος έδωσε τα αναμνηστικά των ΚΓ΄Παυλείων.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θ.Λειτουργία
«Οἱ δέ εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτόν».
Tήν περασμένη Κυριακή ἡ Ἐκκλησία μας ἑόρτασε πάντας τούς Ἁγίους της· ἑόρτασε ὅλα ἐκεῖνα τά πιστά καί εὐσεβῆ τέκνα της τά ὁποῖα ἀνά τούς αἰῶνες ἔζησαν τήν ἐν Χριστῷ ζωή, καί τελειώσαντες τόν δρόμο καί τηρήσαντες τήν πίστη, κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο, ἔλαβαν τόν στέφανο τῆς δικαιοσύνης. Οἱ Ἅγιοι Πάντες εἶναι οἱ καρποί τῆς παρουσίας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μέσα στήν Ἐκκλησία, τό ὁποῖο ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πε- ντηκοστῆς πού κατῆλθε παραμένει στήν Ἐκκλησία καί ἁγιάζει τούς πιστούς, γι ̓ αὐτό καί ἑορτάζονται τήν πρώτη Κυριακή μετά τήν Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς.
Γιά νά μήν θεωρήσουμε ὅμως, ἀδελφοί μου, ὅτι ὁ κύκλος τῶν Ἁγίων ἔχει κλείσει καί ὅτι οἱ Ἅγιοι εἶναι μόνο ἱερές μορφές τοῦ παρελθόντος καί τῆς ἱστορίας, ἡ Ἐκκλησία μας μᾶς ἐπαναφέρει σήμερα στήν ἀρχή τῆς δημόσιας ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, ὅταν κάλεσε, ὅπως ἀκούσαμε στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, τόν Χριστό νά καλεῖ τούς πρώτους μαθητές του κοντά του.
Τό σημαντικό ὅμως γιά μᾶς στό εὐαγγελικό αὐτό ἀνάγνωσμα δέν εἶναι πῶς ὁ Χριστός καλεῖ τούς μαθητές του, ποιούς ἐπιλέγει νά καλέσει καί γιά ποιόν λόγο, ἀλλά εἶναι ἡ ἀνταπόκριση τους στήν πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ. Διότι ἡ ἀνταπόκριση αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή τοῦ συνδέσμου τους μέ τόν Χρι- στό, εἶναι ἡ ἀρχή τῆς πορείας τους κοντά του, εἶναι ἡ ἔκφραση τῆς ἀποφασιστικότητος καί τῆς θελήσεώς τους νά βαδίσουν μέ προσήλωση τόν δρόμο τῆς ἁγιότητος, καθώς ἡ πορεία στά ἴχνη τοῦ Χριστοῦ εἶναι αὐτή πού ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν ἁγιότητα.
Ὁ Χριστός ἦταν σχεδόν ἄγνωστος στούς πρώτους μαθητές του. Μόνο κάποιοι ἀπό αὐτούς, πού εἶχαν μαθητεύσει κοντά στόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Πρόδρομο εἶχαν ἀκούσει γι ̓αὐτόν, ἀλλά αὐτό δέν τούς ἐμπόδισε, ὅταν ὁ Χριστός τούς πλησίασε καί τούς κάλεσε νά τόν ἀκολουθήσουν, νά ἐγκαταλείψουν τά πάντα καί νά πορευθοῦν ὀπίσω του.
Δέν εἶναι ἄλλωστε τυχαῖο καί τό γεγονός ὅτι ὁ εὐαγγελιστής Ματθαῖος ἀναφέρεται δύο φορές στή σύντομη σημερινή εὐαγγελική περικοπή στήν
ἀπάντηση τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ στήν κλήση του, παρότι εἶναι καί τίς δύο σχεδόν ἡ ἴδια. «Εὐθέως ἀφέντες τό πλοῖον καί τόν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ».
Δέν εἶναι ὅμως μόνο ἡ ἀνταπόκριση τῶν μαθητῶν στήν πρόσκληση τοῦ Χριστοῦ, δέν εἶναι μόνο ἡ ἀπόφασή τους νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό ἐγκαταλείποντας πρόσωπα καί πράγματα ἀγαπητά, ἀπό τά ὁποῖα χιλιάδες ἄλλοι πολύ δύσκολα θά ἀποδεσμευόταν. Εἶναι ἡ ἀμεσότητα τῆς ἀνταποκρίσεως. Ἡ ἀμεσότητα τῆς ἀποφάσεως νά ἀκολουθήσουν τόν Χριστό. Εἶναι αὐτό τό «εὐθέως», πού ἐπαναλαμβάνει δύο φορές ὁ ἱερός εὐαγγελιστής. Δέν σκέφτηκαν τήν πρόσκληση τοῦ Ἰησοῦ. Δέν ρώτησαν ποιός ἦταν, ποῦ θά πήγαιναν, τί θά ἔκαναν, πόσο καιρό θά διαρκοῦσε αὐτή ἡ συμπόρευση μαζί του. Δέν ὑπολόγισαν τό κέρδος ἤ τή ζημία. Δέν μέτρησαν τίς συνέπειες πού θά εἶχε. Δέν τό συζήτησαν οὔτε κἄν μέ αὐτούς πού ἐγκατέλειπαν. Τόσο μεγάλη ἦταν ἡ ἑτοιμότητά τους. Τόσο πολύ τούς εἶχε ἑλκύσει ἡ μορφή του, ὥστε δέν δίστασαν οὔτε γιά μιά στιγμή, ἀλλά «εὐθέως ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ», ἀποδεικνύοντας μέ τήν ἀπόφασή τους ὅτι ὁ Χριστός ἦταν ὁ μεγαλύτερος πλοῦτος τῆς ζωῆς τους, ὁ πιό πολύτιμος θησαυρός τους, τό πιό ἀγαπημένο τους πρόσωπο, αὐτός κοντά στόν ὁποῖο θά εὕρισκαν τά πάντα καί δέν θά τούς ἔλειπε τίποτε.
«Εὐθέως ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ».
Αὐτή ἡ ἑτοιμότητα τῶν μαθητῶν τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό μήνυμα τοῦ σημερινοῦ εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος καί γιά μᾶς, ἀδελφοί μου. Γιατί αὐτή εἶναι πού μᾶς χρειάζεται στήν πνευματική μας ζωή. Αὐτή εἶναι πού περιμένει καί θέλει ἀπό ἐμᾶς ὁ Χριστός, ὁ ὁποῖος δέν εἶναι γιά μᾶς ἕνας ἄγνωστος, ὅπως ἦταν γιά τούς μαθητές του, ὅταν τούς κάλεσε νά τόν ἀκολουθήσουν.
Ἐμεῖς ξέρουμε ποιός εἶναι καί ποῦ θά μᾶς ὁδηγήσει, ἐάν τόν ἀκολουθήσουμε. Γι ̓αὐτό καί δέν ἔχουμε καμία δικαιολογία νά καθυστε- ροῦμε, ἀλλά θά πρέπει εὐθέως καί ἐμεῖς νά ἀνταποκρινόμαστε στήν κλήση του.
Καί ὡς κλήση τοῦ Χριστοῦ δέν λογίζεται μόνο ἡ πρόσκλησή του νά πιστεύσουμε καί νά γίνουμε μέ τό μυστήριο τοῦ βαπτίσματος μέλη τῆς Ἐκκλησίας του, κάτι πού ὅλοι τό ἔχουμε κάνει μέ τόν ἕνα ἤ μέ τόν ἄλλο τρόπο στή ζωή μας, ἀλλά εἶναι ἡ καθημερινή κλήση του νά ἐφαρμόζουμε τό θέλημά του στή ζωή μας· νά τό ἐφαρμόζουμε στά μικρά καί τά ἁπλά γεγονότα καί ἐπιλογές τῆς ζωῆς· νά τό ἐφαρμόζουμε ἀπομακρυνόμενοι ἀπό τήν ἁμαρτία καί τούς πειρασμούς της καί ἀποφεύγοντας τίς παγίδες τοῦ πειρασμοῦ στίς ὁποῖες ἐκτιθέμεθα, ὅταν καθυστεροῦμε· νά τό ἐφαρμόζουμε χωρίς δεύτερες σκέψεις καί ὑπολογισμούς· νά τό ἐφαρμόζουμε «εὐθέως» καί ἐμεῖς, ὅπως οἱ μαθητές του, γιά νά εἴμαστε ὄχι μόνο στό ὄνομα μαθητές του ἀλλά πραγματικοί καί γνήσιοι μαθητές του, καί νά ἔχουμε τή χάρη του καί τήν εὐλογία του στή ζωή μας.
Ο χαιρετισμός του Σεβασμιωτάτου στην εκδήλωση
Ἄν ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου εἶναι γραμμένη μεταξύ πολέμων καί εἰρήνης, ἡ ἱστορία τοῦ μαρτυρικοῦ αὐτοῦ τόπου, τοῦ Βάλτου, τοῦ Ρουμλουκιοῦ, εἶναι γραμμένη μέ τά αἵματα τῆς θυσίας τῶν ἡρωικῶν ἐκείνων ἀγωνιστῶν τῆς εἰρήνης, ἐκείνων πού συστρατεύθηκαν στά μεγάλα ἰδανικά τῆς πατρίδας καί τῆς ἐλευθερίας καί ἔδωσαν τά πάντα γιά νά μείνει αὐτή ἡ ἔνδοξη γωνιά τῆς γῆς ἑλληνική καί ὀρθόδοξη· γιά νά μποροῦν οἱ κάτοικοί της νά καυχῶνται γιά τούς προγόνους καί τήν ἱστορία τους, καί γιά νά ἀπονέμουν τόν δίκαιο ἔπαινο τῆς τιμῆς καί τοῦ σεβασμοῦ τους σέ ἐκείνους πού θυσιάσθηκαν γιά τήν ἐλευθερία της.
Μία τέτοια ἡρωική μορφή, ἕναν τέτοιον ἀγωνιστή τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγώνα πού θυσιάσθηκε στόν πόλεμο γιά τήν ἐλευθερία τοῦ Ρουμλουκιοῦ καί τήν ἕνωσή του μέ τήν Ἑλλάδα τιμοῦμε σήμερα. Ὁ ἥρωάς μας εἶναι ὁ Χρῆστος Πραντούνας, γνωστός περισσότερο μέ τό ψευδώνυμο «καπετάν Καψάλης», ψευδώνυμο ἐμπνευσμένο ἀπό τόν ἡρωικό προπάππο του, τόν Χρῆστο Καψάλη, πού στήν ἱστορική ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου πυρπόλησε τό σπίτι μέσα στό ὁποῖο βρισκόταν ὅσοι δέν μποροῦσαν νά φύγουν, γιά νά μήν πέσουν στά χέρια τῶν Τούρκων, καί πῆρε μαζί του στόν θάνατο καί δεκάδες ἀπό αὐτούς.
Τιμοῦμε ἕνα γενναῖο νέο ἀξιωματικό πού ἀπέδειξε μέ τή θυσία του τήν ἀγάπη του πρός τήν πατρίδα· πού ἀπέδειξε μέ τήν προσφορά του στήν πατρίδα καί τό κοινό καλό πώς ὑπάρχουν ἄνθρωποι μέ ἰδανικά καί ἀξίες. Ἄνθρωποι πού ἀξίζουν τήν τιμή τῶν συνανθρώπων τους γιά τούς ὁποίους θυσιάζουν καί τή ζωή τους. Γιατί τέτοιος ἦταν ὁ καπετάν Καψάλης πού τιμοῦμε μέ τή σημερινή ἐκδήλωση, πού διοργάνωσε ἡ Ἱερά Μητρόπολή μας σέ συνεργασία μέ τόν Λαογραφικό Ὅμιλο Ντόπιων Ἀλεξάνδρειας καί Περιχώρων «τό Ρουμλούκι», ἐδῶ στό ἱερό παρεκκλήσιο τοῦ ἁγίου Γεωρ- γίου τῆς Ἀλεξάνδρειας, στό πλαίσιο τῶν ΚΓ ́ Παυλείων, πού φέτος ἔχουν ὡς γενικό θέμα «Πόλεμος καί εἰρήνη κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο».
Ποιός ἦταν ὅμως ὁ καπετάν Καψάλης καί τί πρόσφερε στόν τόπο μας, θά μᾶς πεῖ ὁ σημερινός μας ὁμιλητής κ. Δημήτριος Πανταζόπουλος, ὁ ὁποῖος θά μᾶς παρουσιάσει τήν προσωπικότητά του.
Τόν εὐχαριστῶ θερμά καί εὐχαριστῶ καί ὅλους ἐσᾶς πού συμμετέχετε στή σημερινή ἐκδήλωση τιμῆς γιά τόν ἡρωικό αὐτό ἀγωνιστή τοῦ Μακεδονικοῦ ἀγώνα.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
