Είμαστε πολύ ευλογημένοι, γιατί έχουμε έναν Θεό «άδικο». Έναν Θεό έτη φωτός μακριά από την ανθρώπινη δικαιοσύνη. Έναν Θεό Του οποίου η «κρίσις δκαία εστί», δίκαιη, όχι με ορθολογικά κριτήρια, αλλά με κριτήριο την ευσπλαχνία και τη σοφία Του, γιατί εκτός από Δίκαιος Κριτής είναι και Θεός Αγάπης, ελέους, οικτιρμών και φιλανθρωπίας. Του αρκεί ένα «Μνήσθητι» βγαλμένο από τα βάθη της ψυχής μας για να μας βγάλει από το λάκκο της φθοράς και της αμαρτίας.
Τρανή απόδειξη, ο Ληστής επάνω στο Σταυρό. Λέγει η Παράδοση της Εκκλησίας, ότι όταν η Αγία οικογένεια πορευόταν στην Αίγυπτο για να ξεφύγει από την οργή του Ηρώδη, εμφανίσθηκαν καθοδόν κάποιοι ληστές με σκοπό να τους ληστέψουν. Ένας ληστής τότε πλησίασε την Υπεραγία Θεοτόκο για να δει τι κρατάει στην αγκάλη της. Μόλις είδε το Θείο βρέφος εξεπλάγη από την τόση χάρη και ομορφιά Του και είπε : « Και ο Θεός αν έπαιρνε σάρκα ανθρώπινη, δεν θα μπορούσε να είναι πιο όμορφος από Αυτό το παιδί!». Κατόπιν διέταξε τους συνεργούς του να μην αρπάξουν τίποτα από αυτούς τους οδοιπόρους. Τότε η Παναγία, γεμάτη ευγνωμοσύνη του είπε : « Γνώριζε ότι αυτό το Παιδί θα σε ανταμείψει με ανταμοιβή μεγάλη , επειδή εσύ σήμερα το προστάτεψες». Αυτός ο ληστής, ονόματι Δυσμάς, είναι που τριάντα τρία χρόνια αργότερα σταυρώνεται δίπλα στο Χριστό, ο Οποίος Χριστός, βλέπων τη μετάνοια του, του λέγει: «Αμήν λέγω σοι σήμερον μετ εμού έση εν τω Παράδείσω».
Είτε αυτό το περιστατικό, που αναφέρεται στην Αίγυπτο, είναι ιστορικά αληθινό, είτε όχι, έχει μικρή σημασία. Αυτό που έχει αξία είναι το πώς η μετάνοια μπορεί πραγματικά και την τελευταία στιγμή να σώσει τον άνθρωπο. Όσο μεγάλα και αν είναι τα αμαρτήματα μας, μη ξεχνάμε πως το έλεος του Θεού είναι μεγαλύτερο. Πολλές φορές η ανθρώπινη δικαιοσύνη κάνει λάθη, μα η θεία ποτέ. Ο Άγιος Ληστής έρχεται να μας δείξει πως ακόμη κι αν σου απομένει μια ανάσα πριν σε «αρπάξει» ο θάνατος, ακούμπα επάνω της αυτά τα λόγια « Μνήσθητι μου Κύριε». Γιατί αυτή είναι η δικαιοσύνη του Θεού, ψάχνει ως την τελευταία στιγμή την ευκαιρία να σε σώσει. Οι άνθρωποι κρίνουμε και δικάζουμε το «φαίνεσθαι» ενώ ο καρδιογνώστης Κύριος, ο γνωρίζων νεφρούς και καρδίας, εξετάζει το «είναι» της ψυχής μας, την πρόθεση μας και τα βάθη της καρδίας μας. Αυτή την αληθινή μετάνοια είδε και μες στην καρδία του ληστή, και από ληστή υλικών αγαθών τον έκανε ληστή του ουράνιου πλούτου, ληστή του Παραδείσου, γιατί αυτός ο άνθρωπος, που μόνο αυτό ήξερε να κάνει στη ζωή του, να κλέβει, «έκλεψε» την πρώτη θέση στον Παράδεισο!
Ένα βήμα μας χωρίζει αγαπητοί από την ένδοξη Ανάσταση του Χριστού και ο Ληστής του Σταυρού μας δείχνει πως ακόμη έχουμε χρόνο, ακόμη και οι της εντεκάτης είναι ευπρόσδεκτοι να εισέλθουν εις την χαρά του Κυρίου μας. Καλή Ανάσταση!
Παναγιώτου του Αργείου
