Το Σάββατο 24 Ιουνίου, το βράδυ πραγματοποιήθηκε, στο πλαίσιο των ΚΓ Παυλείων, μουσική εκδήλωση στο Δημοτικό Θέατρο Νάουσας
Την εκδήλωση παρακολούθησαν οι Σεβ.Μητροπολίτες: Ιεραπύτνης κ. Κύριλλος, εκπρόσωπος της ΑΘΠ του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, Τριπόλεως κ.Θεοφύλακτος,εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, Αρχιεπίσκοπος Ιορδάνου κ. Θεοφύλακτος,εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων ,Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος,εκπρόσωπος της Εκκλησία της Κύπρου, Βεροίας κ.Παντελεήμων, ο Αρχιμ. Εφραίμ, Καθηγούμενος Ιεράς Μ.Μονής Βατοπαιδίου και ο Ηγούμενος Ανδρέας εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Πολωνίας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων απηύθυνε χαιρετισμό και αμέσως μετά ξεκίνησε το πλούσιο μουσικό και χορευτικό πρόγραμμα.
Στο α΄μερος της εκδήλωσης την χορωδία πλαισίωσε η παιδική και νεανική χορωδία του ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως υπό τη γενική διεύθυνση της κ.Μαρίας Πέτκου.
Στο β΄μέρος της εκδήλωσης συμμετείχε το Λύκειο των Ελληνίδων Νάουσας χορεύοντας διάφορα τοπικά τραγούδια. Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων απένειμε το χρυσό μετάλλιο του Απ. Παύλου στο Λύκειο Ελληνίδων Νάουσας για την πολύχρονη προσφορά του στον θεσμό των Παυλείων. Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε η πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Ναούσης.
Την εκδήλωση παρουσίασε με μεγάλη επιτυχία ο Αρχιμ.Αρσένιος Χαλδαιόπουλος.
Ο χαιρετισμός του Σεβ.Μητροπολίτου Βεροίας κ.Παντελεήμονος:
Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες στόν ἴδιο αὐτό φιλόξενο χῶρο τοῦ Δημοτικοῦ Θεάτρου τῆς Ναούσης εἴχαμε τή χαρά νά παρακολουθήσουμε στό πλαίσιο τῶν μουσικῶν καί καλλιτεχνικῶν ἐκδηλώσεων τῶν ΚΓ ́ Παυλείων τή Συναυλία τῶν καθηγητῶν καί τῶν χορωδιακῶν συνόλων τοῦ Ὠδείου τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως ὑπό τόν τίτλο «Μελωδίες τῆς εἰρήνης».
Μία ὅμως πόλη μέ μεγάλη μουσική παράδοση, ὅπως ἡ Νάουσα, ἡ ὁποία συμμετέχει κάθε χρόνο ἐνεργά στό πρόγραμμα τῶν Παυλείων, δέν μποροῦσε παρά νά συμμετέχει καί μέ μία δεύτερη συναυλία στά φετινά Παύλεια, αὐτή πού θά ἔχουμε τή χαρά νά ἀπολαύσουμε ἀπόψε.
«Μουσική πού ἑνώνει καί εἰρηνεύει» εἶναι ὁ τίτλος τῆς ἀποψινῆς μουσικῆς ἐκδηλώσεως στήν ὁποία συμμετέχουν ἡ Παιδική καί ἡ Νεανική Χορωδία τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως ἀλλά καί τό ἱστορικό Λύκειο τῶν Ἑλληνίδων τῆς Ναούσης.
«Μουσική πού ἑνώνει καί εἰρηνεύει». Ἔτσι θά ἔπρεπε νά εἶναι κάθε μουσική. Γιατί ἡ μουσική εἶναι ἡ ἁρμονία τῶν ἤχων. Καί οἱ ἦχοι εἶναι ἡ φωνή τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι ἡ φωνή τῶν ὄντων, εἶναι ἡ φωνή τῆς κτίσεως καί τοῦ κόσμου. Οἱ ἦχοι εἶναι αὐτοί πού χάρισε ὁ Θεός στήν πλάση ὡς μέσο ἐπικοινωνίας, ἐκφράσεως τῶν συναισθημάτων, ἀπολαύσεως καί ἀναπαύσεως.
Γι ̓αὐτό καί δέν θά ἦταν δυνατόν ὅλοι αὐτοί οἱ ἦχοι νά εἶναι παρά- φωνοι, νά διασποῦν καί νά διαχωρίζουν τούς ἀνθρώπους, νά ταράζουν τήν ἡσυχία τους καί νά τούς ἀναστατώνουν.
Ἔτσι θά ἔπρεπε νά εἶναι. Ἀλλά στούς ἤχους ἐπεμβαίνουν καί οἱ ἄν- θρωποι καί τούς ἀλλοιώνουν καί καταστρέφουν τήν ἁρμονία τους καί δέν τούς ἀφήνουν νά ἐπιδράσουν εἰρηνευτικά στήν ψυχή τους καί στό περιβάλλον.
Καί αὐτό δέν συμβαίνει μόνο στίς ἡμέρες μας, συμβαίνει ἀπό τότε πού ἡ ἀπομάκρυνση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν Θεό ἔφερε τή σύγχυση στίς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων, ὅταν προσπαθοῦσαν νά ὑψώσουν τόν πύργο τῆς Βαβέλ. Ἔφερε τή σύγχυση στά συναισθήματα τῶν ἀνθρώπων, καί ἔτσι ἔκανε τούς ἤχους πού τά ἐκφράζουν νά μήν ἐκφράζουν πλέον μόνο τήν ἀγάπη, τή χαρά, τή συμφιλίωση, τήν ἀλληλεγγύη, ἀλλά καί τόν ἐγωισμό, τό μίσος, τόν φθόνο, τήν κακία. Καί ἔτσι δημιουργήθηκαν ἦχοι, δη- μιουργήθηκαν μουσικές, πού φοβίζουν, πού διχάζουν, πού ὀργίζουν, πού χωρίζουν, πού προκαλοῦν.
Γιατί ὁ ἄνθρωπος δέν ἀνάγκασε μόνο τήν κτίση νά ὑποταγεῖ στή μα- ταιότητα, ὅπως γράφει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «τῇ γάρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα ἀλλά διά τόν ὑποτάξαντα», ἀλλά καί ὅλα τά ὄντα καί ὅλους τούς ἤχους, μέ πρώτους τούς δικούς του ἤχους, τή δική του μουσική.
Καί ἄν ἀκούσουμε γύρω μας τή μουσική πού μερικές φορές ἀκούεται, τή μουσική πού κάποιοι νέοι καί κάποια παιδιά μας ἀκοῦν καί ἄν δοῦμε ποῦ τούς ὁδηγεῖ αὐτή ἡ μουσική, πού καί ἡ ἔντασή της μόνο καταστρέφει κάθε δυνατότητα ἐπικοινωνίας, τότε δέν εἶναι δύσκολο νά κατανοήσουμε πόσο διαφορά ἔχει ἀπό τή μουσική πού ἑνώνει καί εἰρηνεύει, ἀπό τή μουσική πού θά ἔχουμε τή χαρά νά ἀπολαύσουμε ἀπόψε ἀπό τά χείλη τῶν νέων μας καί τῶν παιδιῶν μας πού συμμετέχουν στή Νεανική καί τήν Παιδική χορωδία τοῦ Ὠδείου τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως.
Τότε δέν εἶναι δύσκολο νά καταλάβουμε πόσο χαρούμενοι πρέπει νά εἴμαστε πού καί σήμερα ὑπάρχουν νέοι, ὑπάρχουν παιδιά, σάν τά παιδιά καί τούς νέους μας, πού ἀγαποῦν τήν ἀληθινή μουσική, τή μουσική πού εἶναι ἔκφραση τῆς ἁρμονίας τῆς ψυχῆς, ἔκφραση τῆς ἁρμονίας τῶν συναισθημάτων τοῦ ἀνθρώπου, πού προσφέρει καί σέ ὅσους τήν ἐκφράζουν μέ τή φωνή τους ἤ μέ τά μουσικά ὄργανα, ἀλλά καί σέ ὅσους τήν ἀκοῦν· πού προσφέρει τή χαρά τῆς ἐπικοινωνίας καί τήν ἱκανοποίηση τῆς γαλήνης καί τῆς ἠρεμίας πού ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη.
Γι ̓ αὐτό καί θά πρέπει νά συγχαροῦμε τούς νέους καί τά παιδιά μας πού μέσα ἀπό τίς τάξεις τοῦ Ὠδείου τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως καί τίς Χορωδίες του μαθαίνουν νά ἀγαποῦν τήν ἀληθινή μουσική καί τήν προσφέρουν καί σέ ὅλους μας πού χαιρόμαστε μέ τήν πρόοδό τους. Μαθαίνουν νά ἐκφράζουν τά συναισθήματά τους καί νά ἐπικοινωνοῦν μέσω αὐτῆς μέ τούς ἀνθρώπους γύρω τους. Μαθαίνουν νά ἐκφράζουν μέ αὐτήν τήν ἀγάπη καί τήν εὐγνωμοσύνη τους στόν Θεό καί πρωτοκο- ρυφαῖο ἀπόστολο Παῦλο, τόν ἱδρυτή τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας. Γιατί στόν ἱδρυτή τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας ὀφείλεται ὅλο τό ἔργο τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως, ὀφείλεται ὅλη ἡ προσπάθεια πού γίνεται σέ ὅλους τούς τομεῖς καί βέβαια καί στή μουσική. Καί εἶναι μεγάλη ἡ χαρά μας πού ἡ προσπάθειά μας αὐτή βρίσκει τόσο μεγάλη ἀνταπόκριση, καί ἔτσι ἀπό- ψε ἔχουμε καί πάλι τή χαρά νά ἀπολαύσουμε μιά ἀκόμη ὡραία συναυλία ἀπό τή Νεανική καί Παιδική χορωδία τοῦ Ὠδείου μας.
Ὅμως ἀπόψε ἡ ἐκδήλωση δέν εἶναι μόνο μουσική. Εἶναι καί χορευτική, καί μάλιστα μέ τή συμμετοχή ἑνός σπουδαίου συλλόγου τῆς πόλεώς μας, τοῦ Λυκείου τῶν Ἑλληνίδων Ναούσης, πού μέ τή ὑπερπεντηκονταετῆ διαδρομή του ἔχει γράψει τή δική του ἱστορία σ ̓ αὐτή τήν πόλη καί ἔχει ἀφήσει τό στίγμα του στά πολιτιστικά δρώμενά της.
Ἡ παρουσία καί ἡ δράση τοῦ Λυκείου τῶν Ἑλληνίδων Ναούσης εἶναι σημεῖο ἀναφορᾶς γιά τήν πόλη μας, καθώς τά μέλη του μέ ἀγάπη καί σεβασμό συγκεντρώνουν στοιχεῖα τῆς παραδόσεως αὐτοῦ τοῦ ἡρωικοῦ τόπου, ξαναζωντανεύουν ἤθη καί ἔθιμα καί μεταδίδουν τήν ἀγάπη γιά ἕνα σημαντικό στοιχεῖο τῆς ἱστορίας μας, τούς παραδοσιακούς χορούς καί τίς τοπικές ἐνδυμασίες, στίς νεώτερες γενιές.
Ὅμως ἡ προσφορά τοῦ Λυκείου τῶν Ἑλληνίδων τῆς Ναούσης ἔχει μία ἰδιαίτερη βαρύτητα. Γιατί μέ τίς δραστηριότητές του, μέ τή χορευτική του ὁμάδα, δέν διατηρεῖ καί δέν μεταλαμπαδεύει ἁπλῶς παραδοσιακούς χορούς τῆς πατρίδος μας ἤ τῆς Μακεδονίας στούς νεώτερους, συντηρώντας ἔτσι, ὅπως εἶπα, ἕνα σημαντικό στοιχεῖο τῆς ἱστορίας της. Ἀποτυπώνει καί διδάσκει συγχρόνως τήν ἴδια τήν ἱστορία αὐτῆς τῆς ἡρωικῆς πόλεως. Κληροδοτεῖ τή μνήμη τῆς θυσίας τῶν ἡρωικῶν γυναικῶν τῆς Ναούσης, πού στή δύσκολη καί σκληρή ὥρα τοῦ χαλασμοῦ, αὐτές δέν δίστασαν νά ἐπιλέξουν τόν θάνατο, ἀφοῦ δέν μποροῦσαν νά ἔχουν τήν ἐλευθερία. Δέν δίστασαν νά πέσουν στά παγωμένα νερά τῆς Ἀράπιτσας, προκειμένου νά μήν πέσουν στά χέρια τῶν ἀλλοθρήσκων ἐχθρῶν τους. Καί ἔτσι ἔδωσαν μέ αὐτή τή γενναία θυσία τους μήνυμα ἡρωισμοῦ καί ἀνδρείας σέ ὅλο τόν κόσμο καί ἄφησαν ἀνεπανάληπτο παράδειγμα γενναιότητος καί τόλμης. Καί αὐτό ἀκριβῶς τό παράδειγμα καί τό ἦθος τῶν ἀνδρείων Ναουσαίων γυναικῶν πού θυσιάσθηκαν γιά νά μήν δοκιμάσουν τήν ἀτίμωση, πού ἔβαλαν τίς ἀξίες τῆς ἐλευθερίας καί τῆς ἀξιοπρεπείας πιό ψηλά καί ἀπό τήν ἴδια τους τή ζωή, ἀλλά καί τά αἰσθήματα τῆς συγκινήσεως καί τῆς ἐθνικῆς ὑπερηφανείας πού προκαλεῖ αὐτή ἡ θυσία σέ ὅλους μας, προβάλλει μέ θαυμαστό τρόπο μέσα ἀπό τούς παραδοσιακούς χορούς τό Λύκειο τῶν Ἑλληνίδων τῆς Ναούσης καί ἀξίζει γι ̓ αὐτό τόν θαυμασμό μας.
Εὐχαριστοῦμε, λοιπόν, ἀπόψε θερμά μαζί μέ τά μέλη τῶν χορωδιῶν πού θά μᾶς τραγουδήσουν μουσικές πού ἑνώνουν καί εἰρηνεύουν, καί τούς χοράρχες τους, καί τό Διοικητικό Συμβούλιο καί τά μέλη τοῦ Λυκείου τῶν Ἑλληνίδων Ναούσης πού συμμετέχουν στά ΚΓ ́ Παύλεια καί θά χο- ρέψουν παραδοσιακούς χορούς στήν ἀποψινή ἐκδήλωση πρός τιμήν τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου καί ἱδρυτοῦ τῆς τοπικῆς μας Ἐκκλησίας.
