Η Υπαπαντή του Κυρίου και Σαραντισμός των βρεφών.

«Κόλπους Πατρός τυπούσι του σου, Χριστέ μου, του Συμεών αι χείρες, αι φέρουσί σε.»

(Τους κόλπους του ουρανίου Πατέρα συμβολίζουν, Χριστέ μου, τα χέρια του Συμεών που Σε κράτησαν στην αγκαλιά του.)

Μόλις πέρασαν σαράντα ημέρες από την γέννηση του Θεανθρώπου, προσεφέρθη ο Κύριος στο ιερό υπό Μητρός Παρθένου, και υπεδέχθη Αυτόν ο πρεσβύτης Συμεών. Κατά τη διάταξη του Μωσαϊκού νόμου «παν άρσεν πρωτότοκον έσται αφιερωμένον τω Θεώ, και την εις τούτον  νενομισμένην θυσίαν προσενέγκη, ζεύγος τρυγόνων, ή δύο νεοσσούς περιστερών». Δηλαδή, κάθε πρωτότοκο αρσενικό παιδί ήταν αφιερωμένο στο Θεό, και προς τούτο γινόταν μία συγκεκριμένη τελετή στο ναό, περιλαμβάνουσα και προσφορά δύο τρυγονιών ή περιστεριών.

Λαβών δε ο πρεσβύτης Συμεών τον Κύριο της δόξης στα χέρια του είπε το:   «Νυν απολύεις τον δούλον σου Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου, ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων των λαών Φως εις αποκάλυψιν εθνών και δόξαν λαού σου Ισραήλ».

Τώρα, δηλαδή, Κύριε, ας πεθάνω, αφού είδα το Σωτήρα του κόσμου. Διότι αυτό περίμενε χρόνια ο δίκαιος Συμεών˙ να δει με τους οφθαλμούς του τον Κύριο και Θεό του. Και πλέον ευτυχισμένος μπορούσε να υπάγει εις τας αγκάλας του Θεού.

Έπειτα από αυτή τη γενική αναφορά, γίνεται κατανοητό ότι ο σαραντισμός έχει τις ρίζες του στην εποχή του Μωυσή (καθώς αυτό το στοιχείο το αντλούμε μέσα από τον Μωσαϊκό νόμο). Λέγοντας «σαραντισμό», εννοούμε ότι η μητέρα προσφέρει το νεογέννητο στο ναό και αυτό προς δόξαν του τριαδικού Θεού.

Η γυναίκα, έπειτα από την κύηση χρειάζεται ένα διάστημα ώστε να επανέλθει και πάλι στην προ του τοκετού κατάσταση. Αυτό το διάστημα ίσως είναι λιγότερο από της σαράντα  ημέρες, αλλά από τη στιγμή την οποίαν οι πατέρες της εκκλησίας θέσπισαν αυτό τον συμβολικό αριθμό, οφείλουμε κι εμείς να τον υπακούμε.. Σίγουρα αυτοί κάτι παραπάνω θα γνώριζαν για να εισάγουν αυτό το διάστημα των σαράντα ημερών. Ας μη μας διαφεύγει άλλωστε ότι την εποχή διαμορφώσεως των τελετουργικών της Εκκλησίας μας, τόσες ημέρες εχρειάζοντο.

Η γυναίκα λοιπόν, κατά το πρότυπο της  Παναγίας, έπειτα από σαράντα ημέρες πηγαίνει το βρέφος στο ναό για δυο λόγους. Πρώτον, για να εισάγει το βρέφος στο ναό, ώστε αυτό να μπορεί στη συνέχεια να βαπτισθεί και να συμμετάσχει στην εν Χριστώ λατρευτική ζωή, και δεύτερον για να καθαρισθεί και αυτή (καθώς οι ευχές του σαραντισμού αναφέρονται και στον καθαρισμό της γυναικός).

Παρατηρούμε ότι, όταν η γυναίκα έρχεται στο ναό για να λάβει υπο του ιερέως την ευχή του σαραντισμού, ο ιερεύς δεν την αφήνει να μπει στον κυρίως ναό, διότι θεωρείται ακόμα ακάθαρτη. Ακάθαρτη και όχι αμαρτωλή, όπως το συγχέουν πολλοί άνθρωποι στις ημέρες μας. Η γυναίκα δεν διέπραξε καμία αμαρτία, αντιθέτως έφερε στον κόσμο έναν άνθρωπο. Ακαθαρσία θεωρείται ό,τι αποβάλλεται από τον ανθρώπινο οργανισμό, δια τούτο και παραμένει η γυναίκα έπειτα από την κύηση στον οίκο της για σαράντα ημέρες, ώσπου να καθαριστεί  πλήρως και να μπορεί να συμμετάσχει και πάλι στη λατρευτική ζωή της εκκλησίας.  Γι΄αυτό το λόγο και διαβάζει ο ιερεύς την ευχή στον πρόναο του ναού και έπειτα καθώς λαμβάνει στα χέρια του το βρέφος και το εισάγει στον κυρίως ναό, τότε και η γυναίκα, αφού έχει καθαρισθεί από τις ευχές, ασπάζεται μετ’ ευλαβείας τις εικόνες. Όλα αυτά γίνονται προς μίμηση του σαραντισμού του Κυρίου.

Ας δούμε όμως τώρα λίγο αναλυτικότερα την ακολουθία του σαραντισμού:
Σήμερα, ως γνωστόν, η ακολουθία του σαραντισμού αποτελείται από τέσσερις ευχές. Θέμα και των τεσσάρων ευχών είναι η προσαγωγή του βρέφους στο ναό κατά το πρότυπο του Κυρίου (σύμφωνα με τις διατάξεις του Μωσαϊκού νόμου). Οι ευχές αποτελούν ευλογίες του βρέφους και δεήσεις υπέρ αυτού, που κατά «μίμησιν» του Κυρίου προσάγεται στο ναό και αφιερούται στο Θεό. Αυτός είναι και ο εμφανείς σκοπός της ακολουθίας. Το παιδί εισέρχεται στην εκκλησία και αυτό σαραντίζει και όχι η μητέρα του. Η μητέρα συνοδεύει το βρέφος και ευλογείται μαζί με αυτό. Αναφέροντας ότι, η ευλογία περιλαμβάνει και τους δυο γονείς μαζί, και όχι μόνο την μητέρα, όπως συνήθως γίνεται.

Πρέπει επίσης να επισημανθεί το γεγονός, ότι το βρέφος είναι χωρίς αμφιβολία αβάπτιστο, διότι προϋποθέτουν και οι δυο ευχές ότι η είσοδός του στο ναό γίνεται για πρώτη φορά, καθώς ζητούν να αξιωθεί «εν καιρώ ευθέτω» του αγίου βαπτίσματος. Εξ άλλου οι ευχές της πρώτης ημέρας, της ογδόης, (και όχι του «μισού σαραντισμού» που εν αγνοία του ο λαός ζητά επίμονα από τους ιερείς, η οποία και δεν υφίσταται στα λειτουργικά βιβλία της Ορθοδόξου Εκκλησίας) και της τεσσαρακοστής παρουσιάζουν προοδευτικό χαρακτήρα και εντάσσονται ουσιαστικά στις προβαπτισματικές πράξεις. Η κλιμάκωσις είναι φανερή. Την πρώτη ημέρα ευλογείται το βρέφος και χαιρετίζεται η έλευσή του στο κόσμο. Την όγδοη λαμβάνει το όνομα και χαρακτηρίζεται πια «δούλος Χριστού» και «χριστιανός». Την τεσσαρακοστή ημέρα εισέρχεται στο ναό του Θεού και «προσφέρεται» σε Αυτόν. Έπονται δε, η κατήχησις, το βάπτισμα, το χρίσμα και η θεία κοινωνία.

Επίσης, κατά την παράδοση αλλά και κατά τις τυπικές διατάξεις της ακολουθίας, έπειτα από την ανάγνωση των ευχών, ο ιερεύς κρατώντας στα χέρια του το άρσεν βρέφος, το εισάγει στο ιερό βήμα, ενώ με το θήλυ βρέφος τελεί την Απόλυση της Ακολουθίας στον σολέα του ναού. (σύμφωνα βέβαια με τον καθηγητή κ. Ι. Φουντούλη, εισάγει ο ιερεύς το βρέφος στο Ιερό Βήμα αδιακρίτως φύλλου και εξηγεί: «ούτε οι ευχές, ούτε οι τυπικές διατάξεις της ακολουθίας κάνουν διαχωρισμό μεταξύ φύλου, αλλά εισάγονται στο ιερό βήμα και προσκομίζονται στο Θεό, καθώς ο ιερεύς τα ανυψώνει με τα χέρια του στον ουρανό, ως «δώρον» και «ανάθημα». Πού αλλού θα προσφερθεί το δώρο στο Θεό, παρά στο θυσιαστήριό του; Αυτό ακριβώς ερμηνεύει και την είσοδο όλων των βρεφών αδιακρίτου φύλου στο Άγιο βήμα. Δεν έχει καμία σχέση με την ιερωσύνη που επιφυλάσσεται στους άνδρες. Πρόκειται περί πράξεως προσφοράς του νέου ανθρώπου στο Θεό και για τον χριστιανισμό δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ άρρενος και θηλαίου»).

Συνελόντι ειπείν,  ο σαραντισμός είναι μια πανάρχαια λειτουργική πράξη της εκκλησίας μας, η οποία έχει τις ρίζες της στον Μωσαϊκό νόμο, καθώς αυτός γίνεται σήμερα ως προτύπωση της Υπαπαντής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και οι γυναίκες συμβολίζουν την Παναγία, η οποία έφερε στις αγκάλες της τον Υιόν της και τον πρόσφερε στον ναό ως θυσίαν «ευπρόσδεκτη».

Άλλωστε αυτός είναι και ο λόγος που η Ορθόδοξος Ανατολική Εκκλησία θεωρεί και εορτάζει αυτήν την ημέρα της Υπαπαντής του Κυρίου, στο πρόσωπο της Παναγίας Θεοτόκου, η οποία πρόσφερε τον Υιό της στην Εκκλησία, όλες τις μητέρες ανά τον κόσμο,  οι οποίες προσφέρουν τα παιδιά τους για «σαραντισμό» στους ναούς, κατά το δικό της πρότυπο και σύμφωνα με την παράδοση μας.

Έτσι λοιπόν σήμερα η Εκκλησία του Χριστού μας, πανηγυρίζοντας εκτός της Αναστασίμου ημέρας της Κυριακής και της Δεσποτικής αλλά και Θεομητορικής εορτής της Υπαπαντής εορτάζει, τιμά και υμνεί για την προσφορά τους, τις μητέρες όλου του κόσμου, χαρακτηρίζοντας αυτήν την σημαντική ημέρα του εκκλησιαστικού ημερολογίου, στο .πρόσωπο της Θεομήτορος Παναγίας, ως την παγκόσμια «Ημέρα της Μητέρας» ή την «Γιορτή της Μητέρας», σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας μας. (και όχι την πρώτη Κυριακή του Μαΐου, όπως έχει επικρατήσει στην παγκοσμιοποιημένη κοινωνία μας, αφού η Εκκλησία μας δεν φρόντισε έγκαιρα να ενημερώσει το ποίμνιο της για την εορτή της Υπαπαντής και να την εντάξει, να την συνδυάσει και να την κατοχυρώσει στην συνείδηση όλων των ανθρώπων με την πραγματική παγκόσμια «Ημέρα της Μητέρας», την 2α Φεβρουαρίου, κάτι που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν κάποια επιχειρηματικά και οικονομικά συμφέροντα ανά τον κόσμο και μάλιστα όπως διαπιστώνουμε καθημερινά με πολύ μεγάλη επιτυχία).

Αρχιμανδριτης Χρυσόστομος Τελίδης

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.

Πρόσφατα Άρθρα

Δυστυχώς η ιστορία επαναλαμβάνεται…

Η μάχη του Ορμενίου, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1371, ήταν καθοριστικής σημασίας για τις εξελίξεις στο χώρο της Βαλκανικής. Η κυριαρχία των Οθωμανών στην...

Ἂρχισαν οἱ ἑορτασμοί τῆς ἑορτῆς τῆς Τιμίας Κάρας τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στήν Πάτρα

Συμπληρώνονται ἐφέτος 56 χρόνια ἀπό τήν ἐπανακομιδή τῆς Κάρας τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἀπό τήν Ρώμη στήν Πάτρα (26 Σεπτεμβρίου 1964- 26 Σεπτεμβρίου 2020). Ὃπως κάθε...

Η εορτή της Μεταστάσεως του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στην Ι.Μ. Χαλκίδος

Mε λαμπρότητα εορτάσθηκε την Παρασκευή 25 και το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2020, η Ιερά Πανήγυρις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Ιερά Μητρόπολη Χαλκίδος.  Στον...

Ο Άγιος Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – Καθηγητού Ο απόστολος και ευαγγελιστής Ιωάννης ανήκει στα ιερά εκείνα πρόσωπα που αποτελούσαν το στενό κύκλο των μαθητών του Κυρίου....

Επικίνδυνη σίγουρα δεν είναι η Θεία Κοινωνία…

Του Μητροπολίτου Χαλκίδος Χρυσοστόμου Διάβασα σε ιστότοπο την είδηση, ότι ο δημοσιογράφος κ. Μανώλης Καψής, συνομιλών σε τηλεοπτικό διάλογο, σε πρωινή εκπομπή του τηλεοπτικού σταθμού...

Η εορτή της Μεταστάσεως του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου στην Άνδρο

Ο Σεβασμιώτατος κ. Δωρόθεος Β’ ιερούργησε σήμερα το πρωί , εν πληθούση Εκκλησία και την παρουσία πολλών παιδιών, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου...

Μνημόσυνο Γέροντος π. Συμεών Κραγιόπουλου

Μέσα σε κλίμα κατάνυξης και συγκίνησης, τελέσθηκε το πρωί της 26ης Σεπτεμβρίου ε.έ., εις το Καθολικό του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίας Τριάδος Πανοράματος, το πενταετές...

«Πρώτα η υγεία μου ή η σωτηρία της ψυχής μου;»

Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη Αδελφοί μου. Με την βοήθεια και τη χάρη του Θεού φθάσαμε σήμερα στο τέλος της φετινής ιεραποστολικής και...

Ένας υποδειγματικός οικογενειάρχης – Κυριακή Α’ Λουκά

Τοῦ Μητροπολίτου Ἐλευθερουπόλεως ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ «ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες  οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου  χαλάσω τὸ δίκτυον»  (Λουκᾶ 5,5) Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, ἀγαπητοί Ἀδελφοί,...

Η αναβολή της Ιεραρχίας

Του Γιώργου Ν. Πασπαθανασόπουλου Η αναβολή – ματαίωση της ετήσιας υποχρεωτικής συγκλήσεως της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν έχει καμία δικαιολογία. Ούτε φυσικά τον κορωνοϊό....

Περί κανονικής προσκτήσεως της μοναχικής ιδιότητος (μέ ἀφορμή Ἀνακοινωθέν μας διά τόν ἐκπεσόντα Ἀρχιμανδρίτην κ. Ἀνδρέαν Κονάνον)

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΚΤΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΙΚΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΟΣ Ὁ πολιός καί πολυσέβαστος καί βαθυνούστατος Μητροπολίτης Ἠλείας κ.κ. Γερμανός μέ τήν ὀξυδέρκεια καί τόν δυναμισμό πού τόν...

Η εορτή του Αγίου Σιλουανού στην Μητρόπολη Θηβών

Στην  Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας) στο Ακραίφνιο λειτούργησε την Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2020 ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. Γεώργιος. Ο Σεβασμιώτατος τέλεσε...

Ἡ Ἐξόδιος Άκολουθία τῆς Μοναχῆς Νειλίας στήν Τρίπολη

Τήν Παρασκεύη 25 Σεπτεμβρίου 2020, τελέστηκε ἡ Ἐξόδιος Ἀκολουθία τῆς Μοναχῆς Νειλίας, στόν Ἱερό Ναό Νεομάρτυρος Δημητρίου Μερκοβουνίου Τριπόλεως. Ἡ Μοναχή Νειλία (κατά κόσμον Χρυσούλα)...

Ορκωμοσία Νεοσύλλεκτων Οπλιτών από τον Μητροπολίτη Λαγκαδά

Τηρώντας αυστηρά τα μέτρα προφύλαξης για τον κορωνοϊό, με αποστάσεις αλλά και χωρίς την παρουσία συγγενών ή φίλων πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής 25...

Δεν θα εορτάσει ο Μητροπολίτης Κορίνθου λόγω κορωνοϊού

Ανακοινώνεται ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Διονύσιος το Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2020, μνήμη του Αγίου Ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ημέρα κατά την οποίαν...