Ιερό Αρχιερατικό Μνημόσυνο για την εμβληματική Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής Γενεσίου της Θεοτόκου Δαμάστας, Γερόντισσα Κασσιανή τελέσθηκε σήμερα, Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 2025 στο Καθολικό της ιστορικής Ιεράς Μονής υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κ. Συμεών επί τη συμπληρώσει 30 ετών από της κοιμήσεως της.
Η μακαριστή Καθηγουμένη Γερόντισσα Κασσιανή με μία ομάδα αδελφών νοσηλευτριών από τις Φυλακές «Αβέρωφ» στην Αθήνα, όπου διακονούσαν εγκαταστάθηκαν στην Μονή Δαμάστας, επανασυστήνοντας την ιστορική Μονή, εις διαδοχήν μιας άλλης ευλογημένης εκκλησιαστικής και πατριωτικής μορφής, του Ιερομονάχου Ευλογίου Μόρφη, μετατρέποντας το Μοναστήρι της Παναγίας από ανδρώα Ιερά Μονή σε γυναικεία, όπου και μέσα στο διάβα της ιστορίας, φθάνει σήμερα να ανθεί ως πνευματική κυψέλη με 15μελή αδελφότητα, υπό την πεπνημένη καθοδήγηση της μητρός και Καθηγουμένης της Μονής Γερόντισσας Ιωάννας της ιατρού.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών το πρωί ιερούργησε στο Καθολικό της Μονής πλαισιούμενος από τον Αρχιμ. π. Χρυσόστομο Κουλουριώτη, Καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Μαζίου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεγάρων και Σαλαμίνος, τον Αρχιμ. π. Νεκτάριο Καλύβα, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος και κληρικούς της τοπικής Εκκλησίας.
Οι Ιερές Ακολουθίες από το Καθολικό της Μονής μεταδόθηκαν απευθείας από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως (89,4 Fm) και από διαδικτύου, ενώ έψαλε χορός μαθητών του Ωδείου της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος «Γερμανός ο Μελωδός» υπό τον Καθηγητή και Πρωτοψάλτη κ. Ανάργυρο Βλάχο.
Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών ανέφερε:
«Σήμερα μας φανερώνει η αγία μας Εκκλησία πως οι άνθρωποι του Θεού με τη χάρη τους, με την προσφορά τους, με το δόσιμο τους στο Θεό και στην Εκκλησία μπορούν και μας συγκεντρώνουν επί το αυτό ακόμη και αρκετές δεκαετίες μετά την κοίμησή τους. Ο μόνος χώρος στον οποίον πραγματικά οι άνθρωποι είναι ορατοί, γιατί ζούμε σε μία εποχή που ιδιαίτερα γίνεται λόγος για την ορατότητα, για την προσβασιμότητα, για την ανοιχτότητα, για την συμπεριληπτικότητα, έχουμε χορτάσει από διάφορες έννοιες οι οποίες έχουν γίνει κενά περιεχομένου ιδεολογήματα, ο μόνος χώρος όπου ο άνθρωπος νιώθει την πραγματική συμπερίληψη, την πραγματική ανοιχτότητα και είναι πραγματικά ορατός και νιώθει ότι είναι προσβάσιμος γι αυτόν, είναι ο χώρος της Αγίας Τράπεζας, ο χώρος του Θυσιαστηρίου, ο χώρος της Εκκλησίας.
Στο χώρο της Εκκλησίας ο άνθρωπος δεν μετριέται ως μονάδα μετρήσιμη είτε για λόγους αγοράς και οικονομίας είτε για λόγους ακόμα και κοινωνικών, έστω, μετρήσεων, αλλά είναι πρόσωπο μοναδικό και ανεπανάληπτο, το οποίο μπολιασμένο μέσα στην μυστηριακή ζωή από το Άγιο Βάπτισμα και όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας μας αποκτά προσωπικότητα, η οποία όπως πολύ όμορφα ψέλνουμε κατά την Εξόδιο Ακολουθία είναι μία μνήμη πραγματικά αιώνια, μία μνήμη άληκτος, μία μνήμη την οποία δεν μπορεί να τη νικήσει η λήθη, γιατί είναι μία αλήθεια ότι ο άνθρωπος αποκτά πρόσωπο μέσα στη ζωή της Εκκλησίας και βλέπουμε άσημες κατά τον κόσμο ανθρώπινες υπάρξεις, που γίνονται απλοί μοναχοί, απλές μοναχές, που αποφασίζουν στη ζωή τους να επιλέξουν ως επιλογή ζωής το να χαθούν από τον κόσμο, το να εξαφανιστούν τελείως από τον κόσμο, να εγκαταλείψουν γονείς, συγγενείς, φίλους, συνήθειες, τόπους, πατρίδες και παρά ταύτα επειδή ακριβώς είναι δοσμένοι στην μόνη πραγματική κοινωνία ορατών προσώπων, βλέπουμε τελικά αυτά τα πρόσωπα να είναι αυτά, τα οποία να μένουν και να δεσπόζουν εις τον αιώνα, να μνημονεύονται στην Ιερά Προσκομιδή ως παρόντα σε κάθε ευχαριστιακή σύναξη, να μνημονεύονται στο κομποσκοίνι των επόμενων γενεών επίσης ως παρόντα και κυρίως να μνημονεύονται ακόμα και από τους λίθους Ιερών Μονών και Ιερών Ναών, καθώς ακόμα και αυτοί οι λίθοι φέρουν τους ιδρώτες, το αίμα, τους κόπους, τα δάκρυα, τους στεναγμούς, την αγάπη τέτοιων προσώπων.
Ένα τέτοιο εμβληματικό πρόσωπο 30 χρόνια μετά την κοίμησή του, σήμερα μας συνεκάλεσε εδώ. Η μακαριστή Καθηγουμένη της Ιεράς Μονής η αδελφή Κασσιανή. Η πρώτη Ηγουμένη μετά τη μετατροπή της Μονής σε γυναικεία Ιερά Μονή, γεγονός κομβικό για την σύγχρονη ιστορία της Μονής, αλλά και για τη σύνολη ιστορία της Μονής. Ένα πρόσωπο, το οποίο ταυτίστηκε με δύσκολες και ζοφερές περιόδους του Γένους και της Εκκλησίας.
Μέσα στις φυλακές γνώρισε τον προκάτοχό της και μεγάλο επίσης Καθηγούμενο και πνευματικό πατέρα Αρχιμανδρίτη Ευλόγιο Μόρφη μέσα στις περιπέτειες του Γένους, μέσα στις περιπέτειες της Εκκλησίας και στο κάλεσμα του μακαριστού προκατόχου μου Μητροπολίτου Φθιώτιδος κυρού Αμβροσίου, ο οποίος άφησε ανεξίτηλο στίγμα από το γεγονός ότι υπήρξε ο κατ’ εξοχήν αναμορφωτής του μοναχισμού στη Φθιώτιδα στοχεύοντας όχι σε κτίρια, όχι σε κατασκευάσματα μόνο, αλλά κυρίως σε πρόσωπα. Αποκρίθηκε η Γερόντισσα Κασσιανή σε αυτό το κάλεσμα και διακόνησε με πιστότητα, με αυταπάρνηση, με μεγαλειώδη ικανότητα κυρίως με αφοσίωση και αταλάντευτο φρόνημα τον άγιο μοναχισμό, την Αγία μας Εκκλησία και έτσι το αποτύπωμα της υπήρξε ανεξίτηλο και δημιούργησε ακριβώς την παρακαταθήκη, ώστε εις διαδοχήν της να μπορούν να σταθούν μόνο τέτοιου μεγέθους Γερόντισσες, όπως η σημερινή σπουδαία εμβληματική Γερόντισσα Ιωάννα, για την οποία είμαι βέβαιος ότι η Γερόντισσα Κασσιανή χαίρεται και καυχάται εν Κυρίω από τους ουρανούς».
Μετά το Αρχιερατικό Μνημόσυνο ακολούθησε θεολογικό Μνημόσυνο εις μνήμην της μακαριστής Καθηγουμένης, Γερόντισσας Κασσιανής στο Μεγάλο Συνοδικό της Μονής, το οποίο συντόνισε ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών και στο οποίο έλαβαν τον λόγο ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής της Αγίας Παρασκευής Μαζίου Μεγάρων π. Χρυσόστομος, ο Αντιδήμαρχος Μεγαρέων κ. Βασίλειος Σάλτας, ο Αρχιμ. π. Νεκτάριος Καλύβας, Ιεροκήρυξ της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος, ο Αντιδήμαρχος Λαμιέων κ. Γεώργιος Σγάγιας, ενώ κεντρικός ομιλητής ήταν ο εκπρόσωπος των κατά σάρκα συγγενών της μακαριστής γερόντισσας κ. Δημήτριος Μπεναρδής.
Η σεμνή αυτή εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τον ταπεινό και λιτό λόγο της Καθηγουμένης της Μονής, γερόντισσας Ιωάννας.
