Την Τετάρτη 13 Νοεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε τη θεία λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βρυσακίου επί τη εορτή του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Τούς δοξάζοντάς με δοξάσω».
Αὐτή ἡ ὑπόσχεση τοῦ Θεοῦ, τήν ὁποία μᾶς παραδίδει τό πρῶτο βιβλίο τῶν Βασιλειῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἐπιβεβαιώνεται καί στήν περίπτωση τοῦ ἑορταζομένου σήμερα ἁγίου καί μεγάλου Πατρός τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως.
Ἦταν, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, ὁ ἑορταζόμενος ἅγιος ἕνας ταλαντοῦχος καί χαρισματικός ἄνθρωπος, μέ θαυμάσιες σπουδές καί ἀνεξάντλητες ἱκανότητες, πού θά μποροῦσε νά κάνει μιά ἐξαιρετική σταδιοδρομία ὡς ρήτορας καί νά δρέψει τίς δάφνες τῆς ἐπίγειας καί ἀνθρώπινης δόξας.
Ὅμως ὁ ἅγιος Ἰωάννης ἔκανε ἄλλη ἐπιλογή στή ζωή του. Ἀπέφυγε τή δόξα καί ἀκολούθησε τήν ὁδό τῆς ταπεινώσεως καί τῆς διακονίας τῶν ἀνθρώπων. Ἀπέφυγε τίς περίφημες ρητορικές σχολές τῆς ἐποχῆς του, ὅπου καί ὁ ἴδιος εἶχε σπουδάσει, καί προτίμησε τόν ἱερό ἄμβωνα τῆς Ἐκκλησίας καί τόν λαό τοῦ Θεοῦ. Ἀπέφυγε τά σοφιστικά τεχνάσματα καί τά ρητορικά σχήματα καί ἐπέλεξε τήν πράξη καί τή φιλανθρωπία γιά χάρη τῶν πτωχῶν καί ἀδικημένων τοῦ κόσμου τούτου. Ἀπέφυγε τήν προσωπική προβολή πού ὁδηγεῖ στήν ἔπαρση καί στόν ἐγωισμό καί προτίμησε νά ἀποδίδει δόξα στόν Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ δοτήρ παντός ἀγαθοῦ, εἶναι αὐτός ἀπό τόν ὁποῖο προέρχονται ὅλα τά ἀγαθά καί ὅλα τά χαρίσματα πού ἔχουμε.
Καί πῶς ἀπέδιδε δόξα ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος στόν Θεό; Τήν ἀπέδιδε μέ δύο τρόπους. Ὁ πρῶτος ἦταν μέ τή ζωή καί τά ἔργα του. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ζοῦσε ἐφαρμόζοντας στή ζωή του τό θέλημα καί τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ὄχι θεωρητικά, ἀλλά πρακτικά καί οὐσιαστικά.
Πολλές φορές νομίζουμε ὅτι ἐφαρμόζουμε τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, ἀλλά αὐτό πού κάνουμε εἶναι μόνο κάτι ἀόριστο καί ἀφηρημένο. Νομίζουμε ὅτι ἀγαπᾶμε τούς ἀδελφούς μας, ἀλλά δέν κάνουμε τίποτε γιά νά τούς βοηθήσουμε. Νομίζουμε ὅτι τούς συγχωροῦμε, ἀλλά παραμένουμε στή συγχώρηση μέ τά λόγια, ἐνῶ στήν πράξη προσπαθοῦμε νά τούς βλάψουμε. Νομίζουμε ὅτι δέν λέμε ψέμματα μέ τά λόγια μας, ἀλλά κάνουμε τόσα μέ τίς πράξεις μας.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ὅμως δέν κήρυττε μόνο τόν λόγο τοῦ Εὐαγγελίου, τόν ζοῦσε μέ ἀκρίβεια καί συνέπεια καί τόν ἔκανε πράξη στήν καθημερινότητά του μέ τά καλά του ἔργα, μέ τήν ἀγάπη, μέ τήν ταπείνωση, μέ τήν ὁμολογία τοῦ ὀνόματος τοῦ Θεοῦ, μέ τή φιλανθρωπία καί τήν ἐλεημοσύνη. Ἔτσι μέ ὅλα αὐτά τά ἔργα γινόταν ἀφορμή νά δοξάζεται, διότι οἱ ἄνθρωποι δοξάζουν τόν Θεό, ὅταν βλέπουν τά καλά μας ἔργα, ὅπως μᾶς βεβαιώνει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός λέγοντας: «οὕτω λαμψάτω τό φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τά καλά ἔργα καί δοξάσωσι τόν πατέρα ὑμῶν τόν ἐν τοῖς οὐρανοῖς».
Ἐκτός ὅμως ἀπό τή δοξολογία τοῦ Θεοῦ πού προκαλοῦσε μέ τά ἔργα του ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος δέν ἔπαυε ποτέ νά δοξολογεῖ καί ὁ ἴδιος ἀκατάπαυστα τόν Θεό γιά ὅ,τι συνέβαινε στή ζωή του, καί γιά τίς εὐλογίες καί γιά τίς δυσκολίες πού ἀντιμετώπιζε· δέν παρέλειπε νά εὐχαριστεῖ καί νά δοξάζει τόν Θεό λέγοντας «δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν».
Αὐτή τή φράση τῆς δοξολογίας τοῦ Θεοῦ ἐπαναλάμβανε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἀκόμη καί στίς πιό δύσκολες στιγμές τῆς ζωῆς του, ὅταν ὑπέμενε τίς κακουχίες καί τίς ταλαιπωρίες τῆς ἄδικης ἐξορίας στήν ὁποία τόν καταδίκασε ἡ κακία τῆς αὐτοκράτειρας Εὐδοξίας, τήν ὁποία ἤλεγξε ὁ ἅγιος γιά τή συμπεριφορά της, δοξάζοντας ἔτσι σέ ὅλη του τή ζωή ἔργῳ καί λόγῳ τόν Θεό, ὁ ὁποῖος κατά τήν ὑπόσχεσή του τόν δόξασε καί τόν δοξάζει καί στή γῆ καί στόν οὐρανό.
Ἄν ἐμεῖς, λοιπόν, ἤλθαμε σήμερα γιά νά τιμήσουμε τόν μεγάλο αὐτόν ἱεράρχη τῆς Ἐκκλησίας μας, τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ἄς διδαχθοῦμε ἀπό τή δική του δοξολογία πρός τόν Θεό. Ἄς προσπαθοῦμε νά δοξάζουμε καί ἐμεῖς μέ τά ἔργα μας καί μέ τή ζωή μας τόν Θεό· ἄς προσπαθοῦμε νά δείχνουμε μέ τή συμπεριφορά μας ὅτι εἴμαστε ὄντως μαθητές τοῦ Χριστοῦ, καί ἄς μήν γινόμαστε αἰτία ἀντί νά δοξάζεται νά βλασφημεῖται τό ὄνομα τοῦ Θεοῦ.
Καί ἀκόμη ἄς συνηθίσουμε νά εὐχαριστοῦμε καί νά δοξάζουμε τόν Θεό γιά ὅσα μᾶς χαρίζει ἀλλά καί γιά τούς τυχόν πειρασμούς πού ἐπιτρέπει νά μᾶς ἐπισκεφθοῦν. Ἄς συνηθίσουμε νά ἐπαναλαμβάνουμε καί ἐμεῖς τή δοξολογία τοῦ ἁγίου Ἰωάννου «δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν». Καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ Θεός πού ἀνταμείβει πάντοτε τίς εὐγνώμονες ψυχές, πού ἀνταμείβει πάντοτε ὅσους τόν εὐχαριστοῦν καί τόν δοξάζουν, δέν θά ἐγκαταλείψει καί ἐμᾶς, ἀλλά θά μᾶς δίδει πλούσια τήν εὐλογία του.
Τότε πράγματι θά τιμοῦμε τόν ἅγιο, τότε πράγματι ἡ προσέλευσή μας στόν ναό θά ἔχει κάποια οὐσία, ὅταν καί αὐτή τή στιγμή ἀκόμη πάρουμε τήν ἀπόφαση ὅτι ἀφενός μέν μέ τή ζωή μας θά δοξάζουμε τόν Θεό καί ἀφετέρου ὅτι ὅ,τι καί νά μᾶς συμβαίνει στή ζωή μας, καί χαρές καί λύπες καί ἀτυχίες καί εὐτυχίες, πάντοτε θά τόν εὐχαριστοῦμε μέ τό «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν».Καί νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι πάντοτε θά ἔχουμε αὐτή τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ πού εἶχε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος σέ ὅλη του τή ζωή, καί στίς δοκιμασίες ἀλλά καί στίς χαρές, τίς ὁποῖες εἶχε ὅταν διακονοῦσε τό ποίμνιό του. Ἔτσι πράγματι θά τόν τιμήσουμε καί θά ἔχουμε τήν εὐλογία του. Ἀμήν.
