Την Τετάρτη 7 Αυγούστου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα επί τη μνήμη του Αγίου Νικάνορος, Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στην Αγκαθιά του Δήμου Αλεξάνδρειας.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε σε Αναγνώστη τον κ. Κωνσταντίνο Καραβιδόπουλο.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία:
«Τήν γάρ πατρίδα λιπών τήν ἐπίγειον, τῆς οὐρανίου οἰκήτωρ γεγένησαι», ψάλλει σήμερα ὁ ἱερός ὑμνογράφος πρός τιμήν τοῦ ἑορταζομένου ὁσίου καί θεοφόρου πατρός ἡμῶν Νικάνορος, τοῦ κτίτορος τῆς ἱερᾶς μονῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος Ζάβορδας, τόν ὁποῖο τιμοῦμε καί ἐμεῖς ἰδιαιτέρως, ἐδῶ στήν ἐνορία σας, καθώς ὁ ὅσιος πέρασε καί ἀπό τήν ἐπαρχία καί τήν Ἱερά Μητρόπολή μας καί ἀσκήτευσε καί αὐτός στή Σκήτη τῆς Βεροίας.
Ἐγκατέλειψες, λέγει ἀναφερόμενος στή ζωή τοῦ ἁγίου Νικάνορος ὁ ἱερός ὑμνογράφος, τήν ἐπίγεια πατρίδα σου, τή Θεσσαλονίκη, καί ἔγινες κάτοικος τῆς οὐρανίου.
Καί εἶναι ἀλήθεια ὅτι ὁ ὅσιος Νικάνωρ, μιμούμενος τό παράδειγμα πολλῶν παλαιοτέρων ἁγίων καί ὁσίων τῆς πίστεώς μας, σέ νεαρή ἡλικία, μετά τήν κοίμηση τῶν εὐσεβῶν του γονέων, ἀποφάσισε νά ἐγκαταλείψει τήν πατρίδα του καί νά ἀναζητήσει ἕναν ἄλλο τόπο γιά νά κατοικήσει.
Δέν τό ἔκανε αὐτό, ὅπως τό κάνουν πολλοί ἄνθρωποι στίς ἡμέρες ἀλλά καί σέ παλαιότερες ἐποχές, γιά νά ἐξασφαλίσει στόν ἑαυτό του μία πιό ἄνετη ζωή, περισσότερα χρήματα, καλύτερες συνθῆκες διαβιώσεως, μεγαλύτερες εὐκαιρίες γιά τόν ἑαυτό του. Δέν ἐγκατέλειψε τήν πατρίδα του ὁ ὅσιος Νικάνορας γιά κανέναν ἀπό αὐτούς τούς λόγους. Τήν ἐγκατέλειψε γιά χάρη τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ. Τήν ἐγκατέλειψε θέλοντας νά ἀφοσιωθεῖ ἀπόλυτα στόν Θεό μέ τήν προσευχή, τήν ἄσκηση, τή νηστεία, τή μελέτη τοῦ λόγου του, τήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν. Τήν ἐγκατέλειψε θέλοντας νά ἀφοσιωθεῖ ἀπερίσπαστος ἀπό τά κοσμικά πράγματα, ἀπό τίς μέριμνες καί τίς φροντίδες τοῦ βίου, στήν ἐν Χριστῷ ζωή, ὥστε νά ἐπιτύχει τόν πραγματικό προορισμό τῆς ζωῆς τοῦ κάθε ἀνθρώπου. Νά ἐπιτύχει νά γίνει καί αὐτός πολίτης τῆς ἐπουρανίου Ἰερουσαλήμ, ἡ ὁποία εἶναι ἡ ἀληθινή καί μόνιμη πατρίδα ὅλων τῶν χριστιανῶν. Εἶναι ὁ προορισμός τοῦ κάθε ἀνθρώπου πρός τόν ὁποῖο πρέπει ὅλοι νά ἀποβλέπουμε καί νά στοχεύουμε ἀπό αὐτή τή ζωή.
Διότι, ὅπως γράφει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «οὐκ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν ἀλλά τήν μέλλουσαν ἐπιζητῶμεν». Δέν ἔχουμε, δηλαδή, ἐδῶ στή γῆ μία μόνιμη καί σταθερή πατρίδα, διότι εἴμαστε «πάροικοι καί παρεπίδημοι», εἴμαστε περαστικοί καί ξένοι. Καί ὅσα χρόνια καί νά ζήσουμε, εἶναι λίγα μπροστά στήν αἰωνιότητα.
Γι᾽ αὐτό καί πρέπει νά ἀποβλέπουμε στήν αἰώνια πατρίδα μας, τόν οὐρανό, τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καί νά κάνουμε ὅ,τι μποροῦμε ὥστε νά βρεθοῦμε ἐκεῖ.
Καί αὐτό ἐπιτυγχάνεται, ὅταν προσπαθοῦμε νά ζοῦμε σάν νά βρισκόμεθα ἐκεῖ. Σάν νά ζοῦμε μέσα στήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Ὅταν προσπαθοῦμε καί ἀγωνιζόμεθα νά ζήσουμε ὅπως θέλει ὁ Θεός, σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές του. Ὅταν προσπαθοῦμε καί ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε ἑνωμένοι μέ τόν Χριστό διά τῆς προσευχῆς καί τῶν μυστηρίων τῆς Ἐκκλησίας μας. Ὅταν ἀγωνιζόμεθα νά προετοιμάζουμε τόν ἑαυτό μας γιά νά ζήσει τήν αἰώνια ζωή στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Διότι ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἀρχίζει ἀπό αὐτή τή ζωή. «Ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντός ὑμῶν ἐστίν», μᾶς βεβαιώνει ὁ Χριστός.
Γι᾽ αὐτό καί κανείς θά μπορέσει νά τή ζήσει στό μέλλον, ἐάν δέν τή ζεῖ ἀπό αὐτή τή ζωή. Ἐάν δέν ζεῖ τή ζωή γιά τήν ὁποία μᾶς ἔπλασε ὁ Θεός ἀπό τή γῆ.
Αὐτή τή ζωή ἔζησε καί ὁ ἑορταζόμενος καί τιμώμενος ὅσιος Νικάνορας, καί γι᾽ αὐτή τή ζωή ἐγκατέλειψε τήν πατρίδα του, ὥστε ἀπερίσπαστος ἀπό τίς φροντίδες καί τίς μέριμνες τοῦ κόσμου νά ἐπιτύχει τόν στόχο του.
Ἀσφαλῶς, ἀδελφοί μου, ὁ Θεός δέν ζητᾶ ἀπό ὅλους μας νά ἐγκαταλείψουμε τήν πατρίδα μας ἤ τόν κόσμο γιά νά ζήσουμε σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τίς ἐντολές του, γιατί αὐτό δέν μποροῦμε νά τό κάνουμε ὅλοι. Τό κάνουν μόνο ὅσοι ἔχουν τή δύναμη ἀλλά καί μεγάλο πόθο καί ἀγάπη γιά τόν Χριστό, ὥστε δέν θέλουν νά ὑπάρχει κάτι πού νά διαταράσσει τόν σύνδεσμό τους μαζί του καί νά παρακωλύει τήν ἀπόλυτη ἀφοσίωσή τους σ᾽ Αὐτόν.
Ἔτσι αἰσθανόταν ὁ ὅσιος Νικάνορας, καί γι᾽ αὐτό θά πρέπει ἐμεῖς πού τόν τιμοῦμε νά παραδειγματιζόμεθα ἀπό τή ζωή του καί νά προσπαθοῦμε στό μέτρο τῶν δυνάμεών μας νά ζοῦμε μέσα στόν κόσμο, μέσα στήν οἰκογένειά μας, μέσα στό ἐπάγγελμά μας, τήν ἐν Χριστῷ ζωή. Νά ζοῦμε ὅπως μᾶς ζητᾶ ὁ Θεός, νά ζοῦμε ὡς τέκνα του, ἔχοντας πάντοτε πρό ὀφθαλμῶν τήν αἰώνια πατρίδα μας καί παρακαλώντας τόν Θεό νά μᾶς ἀξιώσει νά φθάσουμε ἐκεῖ καί νά ἀπολαύσουμε τά ἀγαθά της.
Αὐτό εὔχομαι νά ἐπιτύχουμε ὅλοι μας διά πρεσβειῶν τοῦ ἑορταζομένου ὁσίου Νικάνορος ἀλλά καί τοῦ ἁγίου Γεωργίου.
