Τον Αρχιδιάκονο της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος π. Άγγελο Παναγιωτόπουλο, κατά την ημέρα της ονομαστικής του εορτής, χειροτόνησε σήμερα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου στη Νέα Άμπλιανη Λαμίας παρουσία πλήθους πρεσβυτέρων, διακόνων, μοναχών, ιεροψαλτών και πιστού λαού.
Ο νέος πρεσβύτερος, πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος έλαβε και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη, από αύριο αναλαμβάνει ιερατική διακονία στον Ιερό Ενοριακό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στα Λουτρά Υπάτης.
Στον χειροτονητήριο λόγο του ο π. Άγγελος κατέθεσε ευλαβικά ευγνωμοσύνη και ευχαριστίες κυρίως προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη και Ποιμενάρχη του κ. Συμεών για την πολλή πατρική και έμπρακτη αγάπη και στοργή.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Συμεών στον πατρικό του λόγο προς τον π. Άγγελο μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Σήμερα είναι μα μέρα με πολλαπλά μηνύματα και τα πολλαπλά μηνύματα έρχονται από τα πολλαπλά βιώματα, γιατί η θεολογία της Εκκλησίας μας, είναι θεολογία βιωμάτων και γεγονότων και εμπειριών, δεν είναι θεολογία ιδεολογημάτων, δεν είναι θεολογία σκέψεων, δεν είναι θεολογία στοχασμών, δεν είναι θεολογία μίας κουλτούρας, ούτε πολύ περισσότερο είναι θεολογία σκοπιμοτήτων ή ιδιοτελειών. Η θεολογία της Εκκλησίας μας είναι η θεολογία της εμπειρίας.
Να ενθυμείσαι πάντοτε όχι απλώς ότι υπάρχει ένας πνευματικός κόσμος, ο κόσμος των Αγγέλων, ένας κόσμος αθέατος, αλλά γενικότερα ως ποιμένας της Εκκλησίας με πολύ δρόμο μπροστά σου καθώς τώρα ξεκινάς νεότατος στην ηλικία να ενθυμείσαι πάντοτε, ότι υπάρχει και ένας αθέατος κόσμος τον οποίον καλείσαι να τον συναντήσεις, έναν κόσμο που θα το βρεις στον κρυπτόν της καρδίας άνθρωπο, έναν κόσμο τον οποίο θα τον βρεις στα σοκάκια, στα σκοτάδια, έναν κόσμο τον οποίο θα τον βρεις μέσα στην απελπισία των ανθρώπων, έναν κόσμο τον οποίο θα συναντήσεις στη μοναξιά των ανθρώπων, έναν κόσμο τον οποίο θα συναντήσεις στην αρρώστια, στην ασθένεια, στην πείνα, στη φτώχεια, στον πόλεμο, σε όλες τις εκφράσεις ανθρώπινης τραγωδίας την οποία βιώνει ο άνθρωπος κάθε εποχή ακόμα και στις πιο ευνοούμενες πολιτείες. Στην πιο λαμπερή πολιτεία του κόσμου να βρεθείς, αν ψάξεις κάτω από τις γέφυρες, θα δεις κάποιους άστεγους, κάποιους γυμνούς, ακόμα και εκεί όπου τρέχει ο πλούτος χωρίς όριο και η απόλαυση χωρίς όριο συνυπάρχει η δυστυχία, ο πόνος, ο στεναγμός. Κατεξοχήν αυτό τον αθέατο κόσμο οφείλεις να τον κάνεις θεατό.
Έμαθες στη θεολογία ότι το «απρόσληπτον και αθεράπευτον», αν δεν προσλάβεις την τραγωδία του κόσμου, αν δεν γίνεις έναν με τον κάθε πονεμένο και αναγκεμένο αδελφό δεν θα μπορέσεις να του προσφέρεις την ίαση που παρέχει ο Χριστός και καλείσαι εσύ να γίνεις φορέας και αγωγός αυτής της ιαματικής, θεραπευτικής, αγαπητικής παρουσίας και παρέμβασης του Χριστού στη ζωή του κόσμου. Αυτό είναι το μεγάλο διακύβευμα που σου χαρίζει η σημερινή ημέρα.
Όταν οι πάντες απλώς αρνούνται χωρίς να προτείνουν τίποτα, η Εκκλησία είναι η μόνη απάντηση, γιατί προτείνει την ζωή και περισσόν ζωής και καλείσαι να προτείνεις ζωή και να προσφέρεις ζωή μέσα στον κόσμο, ζωή την οποία καλείσαι κάθε μέρα να την τροφοδοτείς εσύ ο ίδιος, να τρέφεσαι από αυτήν, από το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, από τα μυστήρια της Εκκλησίας και κυρίως από την παρακαταθήκη που άφησε ο Χριστός πάνω στο Σταυρό, που είναι παρακαταθήκη θυσίας, αγάπης χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς αστερίσκους, χωρίς υποσημειώσεις. Αυτήν την αγάπη έχει ο κόσμος. Από την άλλη την αγάπη έχει χορτάσει τόσο αυτή τη συναισθηματική, την ιδεολογικοποιημένη που είναι εργαλείο μόνο κατανάλωσης, είτε ανθρώπων, είτε σχέσεων, είτε και πραγμάτων, ακόμη και προϊόντων, ή από την άλλη την αγάπη, η οποία είναι μόνο ένας ακτιβισμός, μία ηθικού και εξωτερικού ευσεβιστικού χαρακτήρα ενάρετη δραστηριότητα. Εσύ όμως καλείσαι να ζήσεις την αγάπη την σταυρωμένη, αυτή την αγάπη πάνω από στο Σταυρό καρφωμένη και λαβωμένη, προδομένη από τον ευεργετημένο τον άνθρωπο, συγχωρεί, αγαπά και αγκαλιάζει. Αυτή είναι η μόνη αληθινή αγάπη και αυτή είναι η μόνη αγάπη που χαρίζει ελευθερία, είναι η μόνη αγάπη, η οποία ανοίγει διάπλατα τα παράθυρα της ψυχής για να εισέλθει η χάρις του Αγίου Πνεύματος και να γεμίσει τον άνθρωπο.
Έχεις όμως και την παρακαταθήκη των Αγγέλων, οι οποίοι υμνούν ακατάπαυστα, διακονούν ακατάπαυστα και χαίρονται ακατάπαυστα. Αυτά τα τρία χαρακτηριστικά των Αγγέλων καλούνται να είναι οι πυλώνες της δικής σου διακονίας.
Σε συνάντησα μαθητή του Πρότυπου Εκκλησιαστικού Γυμνασίου – Λυκείου «Όσιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης». Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στις αποφάσεις μου το γεγονός, ότι είσαι ο καρπός γέννημα και θρέμμα της εκκλησιαστικής εκπαίδευσης, αγάπησες το σχολείο σαν το σπίτι σου και αυτό το έλαβα ιδιαίτερα υπόψη και αγάπησες τη θεολογία, αγάπησες τη θεολογική επιστήμη, σεβάστηκες και σέβεσαι και αγαπάς τους καθηγητές σου, τιμάς τον κόπο τους, τις σπουδές τους, τις αγωνίες τους και κυρίως ως καλή μέλισσα αντλείς κάθε καλό που μπορούν να σου προσφέρουν. Το γεγονός ότι περάτωσες επιτυχώς τις θεολογικές σπουδές κι είχα την τιμή να βρεθώ και στην ορκωμοσία σου και να σε τιμήσω με αυτό τον τρόπο αποτέλεσε για μένα καθοριστικό παράγοντα να παρακάμψω το νεαρό της ηλικίας σου και να σε καλέσω τόσο γρήγορα στον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης και να αναλάβεις ευθύνες από αύριο, οι οποίες είναι πνευματικές και κυρίως θα μου επιτρέψουν οι πολύ σεβαστοί σε μένα καθηγητές σου να σου δοθεί η δυνατότητα να συνεχίσεις τις σπουδές σου όχι μόνο στο πανεπιστήμιο αλλά κυρίως στο πανεπιστήμιο της ποιμαντικής πράξης και ζωής.
Στο δρόμο σου θα συναντήσεις «κάθε καρυδιάς καρύδι», που λέει ο λαός μας, και καλείσαι αυτήν την ετερότητα, τη μοναδικότητα να τη σεβαστείς, να την προσκυνήσεις ευλαβικά γιατί είναι εικόνα του Θεού. αλλά κυρίως να της δώσεις τη δυνατότητα της αντιλήψεως ότι υπάρχει και μια «άλλη βιοτή» όπως ψέλνουμε τη νύχτα του Πάσχα, υπάρχει μία καινή ζωή στην οποία θα προσκαλείς τους ανθρώπους: «εν καινότητι ζωής περιπατήσωμεν». Το καινούργιο καλείσαι να κομίσεις χωρίς να παραθεωρείς καμία από τις μεθόδους τις δοκιμασμένες, τις παλαιές, τις διαχρονικές που αποτελούν αξίες πολιτισμού και αξίες ζωής. Το καινούριο θα προσφέρεις, το «αεί» καινούργιο, αυτό που είναι πάντοτε νέο, το οποίο δεν γηράσκει ποτέ, το οποίο δεν κοιτά ηλικία, το καινούριο και το νέο.
Έχεις να συζητήσεις μόνο με το μέλλον, μόνο το μέλλον θα είναι εταίρος της διακονίας σου, με το μέλλον θα διαλεχθείς, το μέλλον θα φωτίσεις, το μέλλον θα δείξεις κι ως άλλος Πρόδρομος θα πεις στους ανθρώπους «ίδε ο αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου».
Μεταξύ των πιστών στις Ιερές Ακολουθίες παραβρέθηκαν και Καθηγητές και φοιτητές της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ και εκπρόσωποι άλλων συλλόγων και φορέων του τόπου.
