Ομιλία του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά στην εκδήλωση προς τιμήν του Αγίου Χρυσοστόμου (Παπασαραντόπουλου) του Μεγάλου Ιεραποστόλου και Φωτιστού της Αφρικής στον Ενοριακό ιερό Ναό Αναλήψεως του Χριστού, στην πόλη της Καλαμάτας.
*****
Σεβασμιώτατε,
Πανοσιολογιώτατοι, Αιδεσιμολογιώτατοι,
κ. εκπρόσωποι των τοπικών αρχών
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Κατά πρώτον θα ήθελα να εκφράσω την χαρά μου, διότι σήμερα βρίσκεστε ανάμεσά μας, εσείς Άγιε Καρθαγένης, ο Ιεράρχης του Αλεξανδρινού Θρόνου, ο άνθρωπος που υπηρετεί στην Αφρική και γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα μας, τι σημαίνει ιεραποστολή. Εκεί στην Μαύρη Ήπειρο, που το Μυστήριο του Βαπτίσματος δεν είναι ένα κοσμικό γεγονός, αλλά εμπειρικό βίωμα τόσο του νεοφώτιστου όσο και του τελούντος ιερέως. Εκεί που το Βάπτισμα είναι Βάπτισμα!!!
Όταν διαβάζουμε την Καινή Διαθήκη και τις Πράξεις των Αποστόλων, βλέπουμε μια Εκκλησία που δεν μένει ακίνητη, αλλά συνεχώς αεικίνητη. Βλέπουμε ανθρώπους γεμάτους πίστη που αφήνουν την πατρίδα τους, ταξιδεύουν σε μακρινούς τόπους και κηρύττουν το Ευαγγέλιο του Χριστού.
Οι Άγιοι Απόστολοι άφησαν τα πάντα για να ακολουθήσουν τον Χριστό. Ο Απόστολος Πέτρος και ο Απόστολος Παύλος ταξίδεψαν σε πόλεις και χώρες μακρινές, αντιμετώπισαν δυσκολίες, διωγμούς και κινδύνους, αλλά δεν σταμάτησαν να μεταφέρουν το μήνυμα της σωτηρίας.
Αυτό το αποστολικό πνεύμα δεν σταμάτησε στους πρώτους αιώνες της Εκκλησίας. Συνέχισε και συνεχίζει να ζει μέσα στην Εκκλησία μέχρι και σήμερα. Υπάρχουν φωνές που η απόσταση και ο χρόνος δεν μπόρεσαν ποτέ να σβήσουν.
Και ένα ζωντανό παράδειγμα αυτής της αποστολικής συνέχειας είναι ο μεγάλος Ορθόδοξος ιεραπόστολος, ο Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, ο νέος Άγιος της Εκκλησίας μας. Ένας διαφορετικός άνθρωπος που έγινε η “φωνή” της Αφρικής. Ένας αληθινός ιεραπόστολος που δεν μετέφερε μόνο λόγια, αλλά πράξεις αγάπης, ελπίδας και φως σε μια ήπειρο που το είχε ανάγκη και ξεπέρασε τα γεωγραφικά όρια για χάρη της αγάπης του Χριστού.
Ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να ζήσει μια ήρεμη ζωή στην πατρίδα του. Και όμως…εκείνος αποφασίζει να αφήσει τα πάντα πίσω του, να ταξιδέψει χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, σε μια άγνωστη ήπειρο, σε έναν τόπο με φτώχεια, δυσκολίες και κινδύνους. Όχι για χρήματα και δόξα, αλλά μόνο για έναν λόγο: για να βοηθήσει άλλους ανθρώπους και να μεταφέρει το μήνυμα της αγάπης του Χριστού. Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος.
Θα μπορούσα να σας αναφέρω τα βιογραφικά του στοιχεία, εν είδει ανάγνωσης συναξαρίου, όμως πιστεύω ότι λίγο ως πολύ, όλοι μας, έχουμε καταστεί γνώστες της βιοτής του Αγίου Χρυσοστόμου του εν Αφρική. Οπότε αποφάσισα να αναφερθώ στο έργο της Ιεραποστολής, που είναι ουσιαστικά η ταυτότητα του νέου Αγίου της Εκκλησίας μας. Διότι πλέον το όνομα Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος και η Ιεραποστολή είναι πλέον ταυτόσημα.
Η Εκκλησία του Χριστού από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής της έχει έναν ιεραποστολικό χαρακτήρα. Ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, λίγο πριν από την Ανάληψή Του στους ουρανούς, έδωσε στους μαθητές Του την μεγάλη εντολή: «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη».
Αυτή η εντολή του Χριστού δεν ήταν μόνο προς τους Αποστόλους. Είναι μια εντολή που απευθύνεται σε ολόκληρη την Εκκλησία, σε κάθε εποχή και σε κάθε τόπο. Μια εντολή που ουσιαστικά είναι και η αποστολή κάθε Χριστιανού.
Στην ιστορία της Εκκλησίας συναντούμε πολλούς ανθρώπους που αφιέρωσαν τη ζωή τους σε αυτή την αποστολή. Ένας από αυτούς είναι ο μεγάλος σύγχρονος Άγιος της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, ο Ιεραπόστολος.
Σε ηλικία που πολλοί άνθρωποι σκέφτονται να ξεκουραστούν, να πάρουν σύνταξη και να αποσυρθούν, εκείνος άκουσε μέσα στην καρδιά του την κλήση του Θεού. Η κίνησή του αυτή μάς θυμίζει ότι η πίστη δεν είναι θεωρία. Η πίστη είναι θυσία, προσφορά και αγάπη.
Ο Χριστός μας δίδαξε: «ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.»
Αυτό ακριβώς έκανε ο Άγιος Χρυσόστομος. Άφησε την άνεση της ζωής του για να υπηρετήσει ανθρώπους που δεν γνώριζε. Και αυτό είναι το αληθινό μήνυμα του Ευαγγελίου, η Αγάπη για τον άνθρωπο, τον όποιον άνθρωπο, προ πάντων δε τον ξένο.
Και η Εκκλησία καλείται να μεταφέρει αυτό το μήνυμα του Ευαγγελίου σε κάθε γωνιά της γης, με την ιεραποστολή, η οποία δεν είναι απλώς μια δραστηριότητα της Εκκλησίας, αλλά είναι η ίδια η καρδιά της Εκκλησίας.
Η ιεραποστολή σημαίνει: να μοιραζόμαστε την πίστη μας, να μεταφέρουμε το φως του Χριστού, να στηρίζουμε τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Γι’ αυτό σε πολλές περιοχές της Αφρικής η Ορθόδοξη ιεραποστολή δεν περιορίζεται μόνο στο κήρυγμα.
Δημιουργεί σχολεία, βοηθά τα παιδιά να μορφωθούν, στηρίζει οικογένειες που ζουν μέσα στη φτώχεια και προσφέρει ελπίδα σε ανθρώπους που αγωνίζονται καθημερινά για την επιβίωση.
Ο κόσμος σήμερα έχει πολλά πράγματα. Έχει τεχνολογία, γνώση και δύναμη, αλλά συχνά του λείπει το πιο σημαντικό: Η αγάπη. Και αυτή την αγάπη καλείται να προσφέρει η Εκκλησία στον κόσμο. Ο Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος μας δείχνει ότι ένας άνθρωπος που αγαπά πραγματικά τον Χριστό μπορεί να αλλάξει τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.
Γιατί η αγάπη του Χριστού είναι σαν ένα κερί. Όταν ανάψει ένα κερί, μπορεί να ανάψει χιλιάδες άλλα κεριά χωρίς να σβήσει. Έτσι και η πίστη. Όταν ανάψει σε μια καρδιά, μπορεί να φωτίσει ολόκληρο τον κόσμο. Ο Άγιος Χρυσόστομος δεν είχε πλούτη, δεν είχε δύναμη, δεν είχε μεγάλα μέσα. Είχε όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο: Πίστη στον Θεό και αγάπη προς τον άνθρωπο και χάρη σε αυτή την πίστη κατάφερε να μεταφέρει το φως του Χριστού σε μια ολόκληρη ήπειρο με μόνο εφόδιο την αγάπη.
Αυτό μας λέει ο ίδιος ο Άγιος Χρυσόστομος μέσα από κάποιες γραμμές που χάραξε στο ημερολόγιό του : “Έχει δόξαν ο Κύριος που με αξιώνει να πατήσω την Μάυρην Ήπειρον. Ας ευδοκιμήσει η χάρις Του να φτάσω εις τον προορισμόν και την Αποστολήν μου προς δόξαν του Αγίου Ονόματός Του και της Εκκλησίας Του, προς σωτηρίαν πολλών ψυχών διά τας οποίας Εκείνος εθυσιάσθη επάνω εις τον Σταυρόν”.
Οι Άγιος Χρυσόστομος δεν ήταν υπεράνθρωπος. Ήταν άνθρωπος σαν και εμάς. Αυτό που τον έκανε υπεράνθρωπο και μεγάλο στη συνείδηση της Εκκλησίας ήταν ότι άνοιξε την καρδιά του στον Θεό. Και όταν ο άνθρωπος ανοίξει την καρδιά του στον Θεό, τότε ο Θεός μπορεί να κάνει θαυμαστά πράγματα μέσα από αυτόν. Γιατί όταν η καρδιά γεμίσει από τον Χριστό, τότε ο άνθρωπος μπορεί να γίνει φως για όλον τον κόσμο.
Αδελφοί μου,
Ίσως εμείς να μην ταξιδέψουμε ποτέ στην Αφρική, όμως όλοι μπορούμε να γίνουμε μικροί ιεραπόστολοι στη ζωή μας και να συνεχίζουμε το έργο που ξεκίνησαν οι Απόστολοι και που συνέχισαν άνθρωποι όπως ο Άγιος Χρυσόστομος.
Πως ;
Όταν βοηθούμε έναν άνθρωπο που έχει ανάγκη.
Όταν δείχνουμε αγάπη και κατανόηση.
Όταν μεταφέρουμε το φως του Χριστού στους γύρω μας.
Και ίσως το μεγαλύτερο μήνυμα είναι αυτό: Δεν χρειάζεται να πάμε στην Αφρική για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο.
Διότι τελικά ο κόσμος δεν αλλάζει μόνο από τους ισχυρούς. Ο κόσμος αλλάζει από ανθρώπους που έχουν το θάρρος να αγαπούν.
Σας ευχαριστω.
