Κατά το διήμερο 18-19 Φεβρουαρίου 2026, ο Ιερός Ναός Αγίας Φιλοθέης Αττικής πανηγύρισε την έφορο και πολιούχο της ομώνυμης Κοινότητας, αλλά και του Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού, Αγία Φιλοθέη την Αθηναία.
Στην Ακολουθία του Μεγάλου Εσπερινού χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, κατόπιν σεπτής αδείας και ευλογίας του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου.
Το θείο λόγο κήρυξε ο Πανασιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Νικόδημος Αθανασίου, 2ος Γραμματεύς της Ιεράς Συνόδου.
Την κυριώνυμο ημέρα, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος κ. Τιμόθεος τέλεσε το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Στο κήρυγμά του, αφού αρχικά ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο για την άδεια να τελέσει την ιερά πανήγυρη του Ναού, όπου διακόνησε επί 14 συναπτά έτη, ανέπτυξε λόγο πνευματικό, τιμώντας το ιερό πρόσωπο της Αγίας και προβάλλοντας τη ζωή της ως κανόνα και πορεία ζωής για κάθε πιστό. Όπως υπογράμμισε, η Αγία Φιλοθέη επέλεξε συνειδητά να ζει με την παρουσία του Θεού ως κέντρο της υπάρξεώς της, μετατρέποντας τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες σε ευκαιρία αγιασμού.
Αναφερόμενος στο Αποστολικό Ανάγνωσμα από τις Πράξεις των Αποστόλων, στάθηκε στο πρόσωπο της Ταβιθά από την Ιόππη, «ἥτις ἦν πλήρης ἐλεημοσυνῶν». Η Εκκλησία, σημείωσε, πριν ακόμη ονομασθούν οι πιστοί «Χριστιανοί» στην Αντιόχεια, τους αποκαλούσε «ἁγίους», διότι ζούσαν την εμπειρία της βαπτισματικής τους κλήσεως. Η Ταβιθά, άνθρωπος αγάπης και φιλανθρωπίας, προσέφερε όχι μόνο υλικά αγαθά, αλλά και πνευματική στήριξη. Μετά την κοίμησή της, οι πιστοί κάλεσαν τον Απόστολο Πέτρο, ο οποίος, γονυκλινής, προσευχήθηκε στον Κύριο Ιησού Χριστό και την ανέστησε, προσφέροντάς την ζώσα στις χήρες που θρηνούσαν.
Το γεγονός αυτό, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, φανερώνει ότι η Εκκλησία είναι Εκκλησία της Αναστάσεως. Η αγάπη προς τον αδελφό αποτελεί μέτρο της αγάπης μας προς τον Θεό, κατά το ευαγγελικό κριτήριο «ἐπείνασα καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν». Στους ελαχίστους αδελφούς μας συναντούμε τον ίδιο τον Χριστό.
Στο ίδιο πνεύμα παρουσίασε τη ζωή της Αγίας Φιλοθέης, η οποία, μέσα σε σκοτεινή περίοδο δουλείας και προσωπικών δοκιμασιών, μετέβαλε την «κόλαση» της ζωής της σε «παράδεισο», διά της κοινωνίας με τον Θεό και της έμπρακτης αγάπης προς τον άνθρωπο. Η μαρτυρική της τελείωση, οι διωγμοί, οι φυλακίσεις και οι κακουχίες που υπέμεινε, αποτελούν ζωντανή μαρτυρία ότι ο Χριστός παραμένει «σημεῖον ἀντιλεγόμενον», «κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα ιερά λείψανα της Αγίας, τα οποία, ως δοχεία του Αγίου Πνεύματος, μαρτυρούν την Ανάσταση του Κυρίου και την μέλλουσα ανάσταση όλων μας. Κάλεσε τους πιστούς να προσεγγίζουν με πίστη και ταπείνωση το θαύμα της παρουσίας του Αναστημένου Χριστού στη ζωή της Εκκλησίας.
Στο τέλος εξέφρασε τη χαρά του για την παρουσία των πιστών, ευχαρίστησε τον προϊστάμενο του Ναού π. Διονύσιο, τους συνεφημερίους π. Αντώνιο και π. Βασίλειο, καθώς και τον διάκονο, για τη συνεργασία και τον πνευματικό αγώνα της ενορίας, ενώ συνεχάρη όλους για την πρόοδο και την επιμέλεια του ιερού Ναού, ο οποίος κοσμεί την περιοχή που φέρει το όνομα της Αγίας.
Ευχόμενος έτη πολλά και ευλογημένα, παρακάλεσε την Αγία Φιλοθέη να πρεσβεύει υπέρ πάντων, ώστε η χάρις του Αναστημένου Χριστού να πληροί τις καρδιές όλων και να μεταμορφώνει τη ζωή μας σε πορεία φωτός και Αναστάσεως.
