Κυ­ρι­ακὴ τῆς Πεν­τη­κο­στῆς. Με­γάλη ἡ ση­με­ρινὴ ἑ­ορτὴ γιὰ τὴν Ἐκ­κλη­σία, ἀ­φοῦ ἀ­πο­τε­λεῖ τὴν ἀρχὴ τῆς πο­ρείας της στὴν ἱ­στο­ρία γιὰ τὸν ἄν­θρωπο καὶ τὸν κό­σμο. Κι αὐτὴ τὴ με­γάλη ἡ­μέρα πα­ρου­σι­ά­ζε­ται ὁ Χρι­στὸς μέσα ἀπὸ τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο τοῦ Εὐ­αγ­γε­λι­στοῦ Ἰ­ω­άν­νου, νὰ κα­λεῖ ὅ­λους τοὺς ἀν­θρώ­πους νά ’ρθουν νὰ πι­οῦν ἀπὸ τὸ δικό Του νερό, τὸ αἰ­ώ­νιο, γιὰ νὰ ξε­δι­ψά­σουν.

Ὁ Χρι­στὸς κα­λεῖ συ­νε­χῶς, ὅ­πως τότε καὶ τώρα καὶ πάντα ἐ­κεί­νους ποὺ δι­ψοῦν καὶ πει­νοῦν γιὰ τὴ δι­και­ο­σύνη Του καὶ τὴν ἀ­γάπη Του. «Ἐάν τις διψᾷ, ἐρ­χέ­σθω πρός με καὶ πι­νέτω», ἀ­φοῦ ἡ πηγὴ εἶ­ναι πάντα ρέ­ουσα καὶ παρέ­χει τὸ «ὕ­δωρ τὸ ζῶν».

Καὶ σ’ ἐ­κεί­νους, ποὺ κλει­σμέ­νοι σὰν μέσα σὲ σκο­τεινὸ σπή­λαιο -ἔτσι τοὺς φαν­τά­σθηκε ὁ ἀρ­χαῖος φι­λό­σο­φος στὴν «Πο­λι­τεία του» – ἐ­να­γώ­νια ζητοῦν νὰ μά­θουν τὴν ἀ­λή­θεια, ὁ Χρι­στὸς θὰ δι­α­κη­ρύσ­σει πὼς «ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κό­σμου». Ἐνῷ δὲ ὁ Χρι­στὸς δι­α­κη­ρύσ­σει αὐ­τὲς τὶς αἰ­ώ­νιες ἀ­λή­θειες καὶ ἐνῷ ἡ Ἐκ­κλη­σία προ­βάλ­λει συ­νε­χῶς τὸ πρό­σωπό Του, ὑ­πάρ­χουν καὶ ἐκεῖ­νοι ποὺ Τὸν το­πο­θε­τοῦν μέσα στὰ ἐγ­κό­σμια πλαί­σια. Καὶ οἱ ἄλ­λοι ποὺ Τὸν ἀμ­φι­σβη­τοῦν καὶ δι­α­λο­γί­ζον­ται πο­νηρά.

Δὲν ἔ­λει­ψαν οὔτε τότε μὰ οὔτε καὶ τώρα οἱ ἀμ­φι­σβη­τοῦν­τες καὶ οἱ ἀρνού­με­νοι, ὅ­πως στὸ ση­με­ρινὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο στὴν πε­ρι­γραφὴ τοῦ Εὐ­αγ­γε­λι­στοῦ Ἰ­ω­άν­νου, ὁ ὁ­ποῖος μι­λάει γιὰ τοὺς ἄρ­χον­τες, δη­λαδὴ τοὺς πνευ­μα­τι­κούς, κοι­νω­νι­κοὺς καὶ πο­λι­τι­κούς τα­γούς. Ὅ­λοι αὐ­τοὶ βά­ζουν τὰ πρά­γματα τῆς ζωῆς σὲ τάξη κατὰ πὼς ὁ­ρί­ζει καὶ ἐ­ξα­σφα­λί­ζει ὁ νό­μος. Γι­ατὶ γνω­ρί­ζουν μὲν τὸν νόμο, μὰ δὲν γνω­ρί­ζουν τὴν πί­στη τοῦ λαοῦ μήτε κα­τα­δέ­χον­ται νὰ ἀ­σχο­λη­θοῦν μὲ αὐ­τήν.

Ἐὰν ὅ­μως ἔτσι το­πο­θε­τή­σουμε τὰ πρά­γματα καὶ τοὺς δώ­σουμε αὐτὴ τὴ δι­ά­σταση, τότε βε­βαίως ὁ νό­μος εἶ­ναι ἡ λύση. Γι’ αὐτὸ εἶ­ναι πλα­νε­μέ­νος καὶ ἄ­θλιος ὅ­ποιος τὸν ἀ­γνοεῖ. «Ὁ ὄ­χλος οὗ­τος, ὁ μὴ γι­νώ­σκων τὸν νό­μον, ἐπι­κα­τά­ρα­τοι εἰ­σίν».

αὐτὰ ὑ­πάρ­χουν καὶ πο­ρεύ­ον­ται κατὰ τοὺς ἀμ­φι­σβη­τοῦν­τες ἢ ἀρνου­μέ­νους τὴν πρα­γμα­τικὴ ἀ­λή­θεια, ὅ­πως ἐκ­φρά­ζε­ται ἀπὸ τὸν Χρι­στό, κα­τα­γρά­φε­ται στὰ ἱ­ερὰ Εὐ­αγ­γέ­λια, δι­α­φυ­λάσ­σε­ται καὶ κη­ρύσ­σε­ται ἀπὸ τὴν Ἐκ­κλη­σία.

Γι’ αὐτὸ ἐ­κεῖ­νοι ποὺ ἀμ­φι­σβη­τοῦν τὸν Χρι­στὸ καὶ προ­βάλ­λουν τὴν δική τους γνώμη ὡς ἀ­λή­θεια, ἐ­πειδὴ κά­ποιες φο­ρὲς ἀ­δυ­να­τοῦν νὰ τὴν ἐ­πι­βά­λουν στὸ λαό, «κα­τα­ρι­ῶν­ται τοὺς ἀν­θρώ­πους γιὰ τὴν ἄ­γνοια καὶ τὴν ἀ­μά­θειά τους!».

 Μά, ἐὰν προ­σέ­ξουμε κα­λύ­τερα στὰ χρό­νια ποὺ πέ­ρα­σαν, θὰ πα­ρα­τη­ρή­σουμε πὼς ὑ­πάρ­χουν τὰ ἴ­δια πρά­γματα. Δη­λαδὴ ἐ­παναλαμ­βά­νε­ται ἡ πρόσκληση τοῦ Χρι­στοῦ «ἐάν τις διψᾷ, ἐρ­χέ­σθω πρός με καὶ πι­νέτω» καὶ ὑ­πάρ­χουν ἐ­κεῖ­νοι ποὺ Τὸν ὁ­μο­λο­γοῦν δί­χως καλά-καλά νὰ Τὸν γνω­ρί­ζουν. Καὶ πιὸ ἐ­κεῖ αὐ­τοὶ ποὺ κα­λο­προ­αί­ρετα ἀμ­φι­βάλ­λουν. Τέ­λος δὲ ἐ­κεῖ­νοι «ποὺ ἥ­συ­χοι καὶ κα­το­χυ­ρω­μέ­νοι στὴν ἐ­ξου­σία, Τὸν ἀρ­νοῦν­ται».

 Ἀ­γα­πη­τοὶ ἀ­δελ­φοί, ὅ­λες αὐ­τὲς οἱ πε­ρι­πτώ­σεις τῶν ἀν­θρώ­πων, ὑ­πάρ­χουν στὸ ση­με­ρινὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο. Μὰ ὑ­πάρ­χουν ἀ­κόμη καὶ στὴν κα­θη­με­ρι­νό­τητά μας. Καὶ συμ­βαί­νει αὐτό, γι­ατὶ οἱ ἄν­θρω­ποι εἶ­ναι μοι­ρα­σμέ­νοι κατὰ πὼς ὁ κα­θέ­νας γνω­ρί­ζει καὶ βι­ώ­νει τὸν λόγο τοῦ Χρι­στοῦ.

 Ἔτσι, ὁ κάθε ἄν­θρω­πος, ἀ­κόμη κι αὐ­τοὶ οἱ λε­γό­με­νοι ἄν­θρω­ποι τῆς Ἐκ­κλη­σίας, θέ­λει νὰ ἑρ­μη­νεύ­σει τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο ἀπὸ μό­νος του ὡς αὐ­θεν­τία. Τὸ ἀ­πο­τέ­λε­σμα εἶ­ναι νὰ πέ­φτει σὲ λάθη, νὰ κα­τα­κερ­μα­τί­ζει τὸ οὐ­ρά­νιο μήνυμα, νὰ δη­μι­ουρ­γεῖ, ἔ­στω καὶ ἄ­θελά του, αἱ­ρε­τι­κὲς δι­δα­σκα­λίες καὶ πλάνες. Καὶ τέ­λος, ποὺ εἶ­ναι καὶ τὸ σπου­δαι­ό­τερο, νὰ ἀ­χρη­στεύει τὸν λόγο τοῦ Χρι­στοῦ.

 Ὀ­φεί­λουμε ὅ­μως νὰ γνω­ρί­ζουμε πὼς ἀπὸ μό­νοι μας ἀ­δυ­να­τοῦμε νὰ ἑρμη­νεύ­σουμε σω­στὰ τὸ Εὐ­αγ­γέ­λιο, γι’ αὐτὸ μᾶς χρει­ά­ζε­ται ἡ πα­ρου­σία τοῦ Ἁ­γίου Πνεύ­μα­τος. Αὐτὸ ἄλ­λω­στε ἑ­ορ­τά­ζουμε σή­μερα, δη­λαδὴ τὴν κά­θοδο τοῦ Ἁ­γίου Πνεύ­μα­τος καὶ τὴν ἀπὸ τότε πα­ρου­σία του στὸν κό­σμο καὶ τὸν ἄν­θρωπο. Καὶ μιὰ μο­νάχα προ­σευχὴ κά­νουμε νὰ μέ­νει πάντα μαζί μας, γιὰ νὰ μᾶς κα­θο­δη­γεῖ στὸν σω­στὸ καὶ ἀ­λη­θινὸ δρόμο,νὰ μᾶς ἐ­νι­σχύει στὶς μικρὲς καὶ με­γά­λες ἀ­δυ­να­μίες μας,νὰ μᾶς βο­η­θάει νὰ ση­κω­θοῦμε ἀπὸ τὶς πολ­λὲς πτώ­σεις μας καὶ νὰ μᾶς ἁ­γι­ά­ζει κα­θη­με­ρινὰ μὲ τὴν χάρη Του. Ἀ­μήν.

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μεσογαίας

Γίνετε συνοδοιπόροι μας στην γνώση και την ενημέρωση. Στείλτε στο info@poimin.gr άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο ή κάτι που πιστεύετε ότι αξίζει να μοιραστείτε τόσο με εμάς όσο και με τους αναγνώστες μας.