Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι.Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκτάριου Μουλατσιώτη
Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα η Αγία Εκκλησία μας τιμά, εορτάζει και προβάλλει προς όλους μας ένα μεγάλο γεγονός. Την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος εις τους πρώτους μαθητές του Ιησού Χριστού. Το Πνεύμα το Άγιο είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Όπως ο Πατήρ είναι πρόσωπο, όπως ο Υιός είναι πρόσωπο, έτσι και το Πνεύμα το Άγιο είναι πρόσωπο. Μάλιστα η προσευχή «Βασιλεύ Ουράνιε…» είναι μια προσευχή που απευθύνεται μόνο στο τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, στο Άγιο Πνεύμα.
Πριν από την Ανάληψή Του στους ουρανούς ο Κύριος είχε υποσχεθεί ότι δεν θα άφηνε τους μαθητές Του ορφανούς και μόνους, αλλά θα τους έστελνε το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θα έμενε μαζί μας έως της συντελείας του αιώνος.
Έτσι στην Εκκλησία του Χριστού υπάρχει και ενεργεί έως τις ημέρες μας το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, το οποίο συγκροτεί όλο τον θεσμό Της. Το Τρίτο Πρόσωπο είναι που κατέρχεται και τελεί όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας. Αυτό μας δίδει χαρίσματα και ιάσεις. Τα πάντα γίνονται εν Αγίω Πνεύματι και χωρίς αυτό τίποτε δεν γίνεται. Στην καρδιά του ανθρώπου κατέρχεται για πρώτη φορά το Άγιο Πνεύμα με το άγιο Μυστήριο του Χρίσματος κατά την ώρα της βαπτίσεώς μας. Επίσης κατέρχεται στις καρδιές μας κάθε φορά που συμμετέχουμε στα μυστήρια της Εκκλησίας.
Με την προσευχή «Βασιλεύ Ουράνιε…» το παρακαλούμε όχι μόνο να έρχεται στις καρδιές μας, αλλά να «σκηνώσει εν ημίν». Να μείνει δηλαδή μόνιμα μέσα στην ψυχή μας. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μείνει το Άγιο Πνεύμα μόνιμα μέσα στην ψυχή και την καρδιά μας;
Η απάντηση στο ανωτέρω ερώτημά μας είναι εύκολη. Η εφαρμογή της είναι δύσκολη. Διότι το Άγιο Πνεύμα έρχεται μόνο σε ψυχές που αγωνίζονται να ζουν μέσα στο Φως του Χριστού. Σε ψυχές που αγωνίζονται κατά των παθών τους και εναντίον της αμαρτίας. Σε ψυχές που ποθούν να ζουν με ταπείνωση, χωρίς εγωισμό και υπερηφάνεια. Έναν υπερήφανο και εγωιστή άνθρωπο ποτέ δεν χαριτώνει ο Θεός, δηλαδή ποτέ δεν κατέρχεται το Άγιο Πνεύμα στην καρδιά του.
Το Πνεύμα το Άγιον δεν πλησιάζει σε ανθρώπους που θέλουν να γίνεται το δικό τους θέλημα, που επιμένουν να επιβάλλουν στους άλλους την δική τους γνώμη και άποψη, επειδή θεωρούν ότι όσα αυτοί λέγουν και κάνουν, είναι τα σωστά. Ποτέ το Άγιον Πνεύμα δεν κατέρχεται σε ανθρώπους που πεισμώνουν ή γίνονται σκυθρωποί, απέναντι στους συνανθρώπους τους και που νομίζουν ή, το χειρότερο, πιστεύουν ότι αυτοί κατόρθωσαν να κάνουν τα πάντα για την οικογένειά τους και τα παιδιά τους. Ποτέ το Άγιον Πνεύμα δεν κατέρχεται σε ψυχές ανθρώπων που υπερηφανεύονται για όσα οι ίδιοι πιστεύουν ότι δημιούργησαν ή έκαναν στο σπίτι τους, στην εργασία τους, στην γειτονιά τους, στην εκκλησία, στην πόλη, στην περιοχή ή στη χώρα τους. Διότι σε όλες αυτές τις ψυχές που αναφέραμε ανωτέρω κρύβεται το εγωιστικό πνεύμα του ανθρώπου. Άνθρωπος με εγωισμό δεν είναι ποτέ ταπεινός. Χωρίς ταπείνωση όμως, Πνεύμα Άγιον δεν κατέρχεται στις ψυχές μας.
Αποτέλεσμα της απουσίας του Αγίου Πνεύματος είναι η υλιστική ζωή που βιώνει σήμερα ο άνθρωπος. Δεν ζει πνευματικά, αφού δεν έχει Πνεύμα Άγιο. Ζει μια υλιστική ζωή και κοιτά μόνο το εφήμερο και το προσωπικό του συμφέρον. Ενδιαφέρεται μόνο για να περάσει καλά σε αυτή τη ζωή. Κανένα σχεδόν ενδιαφέρον δεν δείχνει για την ψυχή του, για την μέλλουσα και αιώνια ζωή, για τον Παράδεισο. Ζει χωρίς Πνεύμα Άγιο, γι’ αυτό και βυθίζεται στον συγκεκριμένο αμαρτωλό και γήινο τρόπο ζωής. Χωρίς Πνεύμα Άγιο δεν κατανοεί επίσης ότι ζει στο σκοτάδι. Εμπιστεύεται τον εαυτό του, ζει με τις εγωιστικές του ψευδαισθήσεις και θεωρεί ότι πορεύεται σωστά. Δεν θέλει να αλλάξει τρόπο ζωής. Δεν κατανοεί τι σημαίνει Πάσχα, τι σημαίνει πέρασμα από το σκοτάδι στο Φως. Δεν αναγνωρίζει την ανάγκη να βιώσει την εν Χριστώ ζωή, να βρει την σωτηρία του.
Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ δίδασκε καθημερινά όπως έχουμε αναφέρει ξανά σε άλλο κήρυγμά μας, ότι ο κύριος σκοπός της ζωής μας επάνω στην γη είναι το να κατακτήσουμε το Πνεύμα το Άγιο και να αγωνισθούμε να μείνει για πάντα μέσα στις καρδιές μας. Πόσοι όμως από εμάς έχουν στην ζωή τους αυτόν τον σκοπό; Μόνο εκείνοι που αγάπησαν την ταπείνωση. Αυτοί λοιπόν θα απολαύσουν και όλα τα χαρίσματα και τις χαρές του Αγίου Πνεύματος σε αυτή τη ζωή και στην άλλη. Χωρίς το Πνεύμα το Άγιον ο άνθρωπος δεν μπορεί να πιστεύσει ότι ο υιός της Μαριάμ από τη Ναζαρέτ είναι ο Χριστός. Ότι ο Μεσσίας αναστήθηκε, ότι ανελήφθη στους ουρανούς και ότι όλα αυτά τα γεγονότα έχουν άμεση σχέση με την σωτηρία της ψυχής του. Γι’ αυτό ο άνθρωπος χωρίς Πνεύμα Άγιο δεν μπορεί να φθάσει στην αγιότητα.
Ευλογημένοι αδελφοί μου, ας γίνουμε πνευματοφόροι. Ας παρακαλέσουμε το Πνεύμα το Άγιο να έλθει και να μείνει μόνιμα στις ψυχές μας, για να γίνουν πράξη όλα όσα έχουμε προαναφέρει. Ας ετοιμάσουμε λοιπόν τις ψυχές μας με την αρετή της ταπεινώσεως, για να γίνουμε κι εμείς δοχεία της Χάριτος του Παναγίου Πνεύματος. Μόνο έτσι θα φθάσουμε στην αγιότητα, όπως όλοι όσοι έγιναν Άγιοι, τους οποίους η Εκκλησία μας εορτάζει την επόμενη Κυριακή. Αμήν.
