Oμιλία Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων κατά την Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στην αδελφότητα ΠΕΛΕΚΑΝ .
«Ὁ γάρ καρπός τοῦ Πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καί δικαιοσύνῃ καί ἀληθείᾳ».
Χθές ἡ Ἐκκλησία μας ἑόρτασε τήν ἐκπλήρωση τῆς ὑποσχέσεως τοῦ Χριστοῦ στούς μαθητές του. Ἑόρτασε τήν ἐπιφοίτηση καί ἐπιδημία τοῦ ἁγίου Πνεύματος, τό ὁποῖο ἐπρόκειτο νά συνεχίσει τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο, νά φωτίσει καί νά ἐνισχύσει τούς μαθητές στήν ἀποστολή τους νά κηρύξουν τό εὐαγγέλιο εἰς πάντα τά ἔθνη, ἀλλά καί νά μείνει στόν κόσμο ὡς ἡ αἰσθητή παρουσία τοῦ Θεοῦ πού συγκροτεῖ τόν θεσμό τῆς Ἐκκλησίας καί ἁγιάζει τούς πιστούς.
Καί ἐάν οἱ μαθητές καί ἀπόστολοι τοῦ Κυρίου ἀντελήφθησαν τήν ἐπιφοίτηση τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀπό τόν ἦχο πού ἀκούσθηκε στό ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλήμ, ὡς ἦχος φερομένης βιαίας πνοῆς, ὅπως περιγράφουν οἱ Πράξεις τῶν Ἀποστόλων, ἀπό τίς γλῶσσες τοῦ πυρός πού διεμερίσθησαν ἐπάνω στόν καθένα τους καί ἀπό τήν παρόρμηση καί τή δύναμη πού αἰσθάνθηκαν μέσα τους οἱ φοβισμένοι μέχρι τότε ἀπόστολοι, ὥστε νά βγοῦν στούς δρόμους τῆς Ἱερουσαλήμ καί νά κηρύττουν τόν Χριστό σέ ὅλες τίς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων, τό ἐρώτημα πού τίθεται γιά ἐμᾶς, ἀδελφοί μου, πού τιμοῦμε καί ἑορτάζουμε σήμερα τό Πανάγιο Πνεῦμα, εἶναι πῶς ἀντιλαμβανόμεθα ἐμεῖς τήν παρουσία του.
Τήν ἀπάντηση μᾶς τήν δίδει ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέ τό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ἀπό τήν ἐπιστολή του πρός τούς Ἐφεσίους λέγοντας: «Ὁ γάρ καρπός τοῦ Πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καί δικαιοσύνῃ καί ἀληθείᾳ». Ὁ καρπός τοῦ ἁγίου Πνεύματος βρίσκεται μέσα στήν ἀγαθότητα, τή δικαιοσύνη καί τήν ἀλήθεια.
Ἐάν θέλουμε δηλαδή νά διαπιστώσουμε τήν παρουσία τοῦ ἁγίου Πνεύματος, θά πρέπει νά ἀναζητήσουμε αὐτές τίς τρεῖς ἀρετές γύρω μας καί μέσα στήν ψυχή μας: τήν ἀγαθότητα, τή δικαιοσύνη καί τήν ἀλήθεια.
Ὅλες οἱ ἀρετές εἶναι, ἀδελφοί μου, καρποί τοῦ ἁγίου Πνεύματος, γιατί εἶναι ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ, πού τό ἅγιο Πνεῦμα δίδει σέ ὅσους ἀγωνίζονται νά ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ μέ τίς ὁποῖες εἶχε κοσμήσει ὁ Θεός καί τή δική μας φύση, ὅταν μᾶς εἶχε πλάσει κατ᾽ εἰκόνα του, ἀλλά ἡ πτώση τῶν πρωτοπλάστων καί ἡ ροπή πρός τήν ἁμαρτία, τήν ὁποία μᾶς κληροδότησαν, τίς ἀμαύρωσε καί τίς ἐξαφάνισε. Ὀφείλουμε ὅμως νά τίς ἐπανακτήσουμε, ἐάν θέλουμε νά φθάσουμε στήν ὁμοίωση τοῦ Θεοῦ, στό καθ᾽ ὁμοίωσιν, γιά τό ὁποῖο μᾶς ἔχει πλάσει ὁ Δημιουργός.
Καί ἐπειδή δέν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση νά ἀποκτήσουμε τίς θεῖες ἰδιότητες πού στερηθήκαμε, γι᾽ αὐτό ὁ Θεός ἔστειλε τό ἅγιο Πνεῦμα, τό ὁποῖο ἐνισχύει τήν προσπάθεια καί τόν ἀγώνα ὅλων τῶν πιστῶν πού προσπαθοῦν καί θέλουν νά ὁμοιάσουν μέ τόν Θεό καί ἐπιβραβεύει τήν προσπάθειά τους μέ τίς ἀρετές, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν κατά τόν ἀπόστολο Παῦλο καρπούς τοῦ ἁγίου Πνεύματος.
«Ὁ γάρ καρπός τοῦ Πνεύματος ἐν πάσῃ ἀγαθωσύνῃ καί δικαιοσύνῃ καί ἀληθείᾳ».
Ἐάν ἑπομένως διακρίνουμε στήν μέσα μας καί γύρω μας τήν ἀγαθή καί καλή διάθεση, τήν ἀπουσία τῆς πονηρίας καί τῆς ἐπιδιώξεως τοῦ προσωπικοῦ συμφέροντος, τό ἐνδιαφέρον καί τή φροντίδα γιά τούς ἀδελφούς μας, τότε αὐτό εἶναι καρπός καί δεῖγμα τῆς παρουσίας τοῦ ἁγίου Πνεύματος, γιατί ἡ ἀγαθότης εἶναι ἰδιότητα τοῦ Θεοῦ, τήν ὁποία εἶχε διαστρέψει στήν ψυχή μας ἡ ἁμαρτία.
Ἐάν διαπιστώσουμε μέσα μας καί γύρω μας τήν ἀγάπη γιά τό δίκαιο καί τήν προάσπισή του, τήν ἀποφυγή τῆς ἀδικίας, τήν προσπάθεια νά ἀποδίδουμε στόν καθένα αὐτό πού τοῦ ἀνήκει χωρίς νά ἐπιδιώκουμε νά ἐπωφεληθοῦμε τυχόν ἀπό τήν ἀδυναμία του ἤ τήν ἀπροσεξία του, τότε θά πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι ἡ δικαιοσύνη δέν εἶναι προσωπικό μας ἐπίτευγμα ἀλλά εἶναι καρπός τοῦ Παναγίου Πνεύματος, διότι δίκαιος εἶναι ὁ Θεός καί «δικαιοσύνας ἠγάπησε».
Καί ἐάν ἡ ἀλήθεια εἶναι αὐτή πού κυριαρχεῖ στούς λόγους μας, στίς πράξεις μας, στίς σχέσεις μας, στή ζωή μας, σέ μία ἐποχή στήν ὁποία τό ψεῦδος ἐπικρατεῖ καί καλύπτει τά πάντα, τότε νά γνωρίζουμε ὅτι τό ἅγιο Πνεῦμα εἶναι αὐτό πού μᾶς ἐπισκιάζει καί μᾶς ὁδηγεῖ στήν ἀλήθεια. Γιατί αὐτό εἶναι τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὅπως ἀλήθεια εἶναι καί τό δεύτερο πρόσωπο τῆς ἁγίας Τριάδος, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ.
Ἀδελφοί μου, ἑορτάζοντας καί τιμώντας τό Παράκλητο Πνεῦμα, ἄς τό παρακαλέσουμε, ὄχι μόνο σήμερα ἀλλά καί «πάσας τάς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν», νά μᾶς δίδει τή χάρη του καί νά μᾶς ἀξιώνει τῶν καρπῶν του, τῶν ἀρετῶν ἐκείνων πού θά μᾶς κάνουν νά ὁμοιάζουμε μέ τόν Θεό, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε τῆς σωτηρίας μας καί συναντήσεώς μας μαζί του στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἐκεῖ ὅπου ἐλπίζουμε καί προσευχόμεθα νά ἀναπαύεται καί ὁ μακαριστός π. Ἀμβρόσιος, ὁ ἱδρυτής τῆς ἱερᾶς αὐτῆς Ἀδελφότητος καί τοῦ πανηγυρίζοντος ἱεροῦ αὐτοῦ ναοῦ, μετά τῶν ἀειμνήστων ἀδελφῶν τῆς Ἀδελφότητος ταύτης. Ἀμήν.
