Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Πειραιῶς τήν Ε΄ Κυριακήν τῶν Νηστειῶν, 5 Ἀπριλίου ἐ.ἔ., εἰς τόν Ἱερόν Καθεδρικόν Ναόν Παναγίας Τριάδος Πειραιῶς ἐτέλεσε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, τό τεσσαρακονθήμερον Μνημόσυνον ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ Μακαριστοῦ καί Ἀοιδίμου Μητροπολίτου πρώην Πειραιῶς Κυροῦ Καλλινίκου.
Ο Καθεδρικός Ἱερός Ναός τῆς Παναγίας Τριάδος λειτουργεῖ κατά τάς διατάξεις τῆς κειμένης νομοθεσίας εἰς τά πλαίσια τῶν μέτρων ἀντιμετωπίσεως τῆς πανδημίας.
Κατά τήν Θ. Λειτουργία ἱερούργησε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιῶς κ. Σεραφείμ συνευχομένου τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου ἀπό Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας κ. Ἀμβροσίου, ὁ ὁποῖος καί προέστη κατά τήν ἐπακολουθήσασα ἐπιμνημόσυνο δέηση.
Κατά τήν Θ. Λειτουργία ὡμίλησε ὁ ἱερουργήσας Μητροπολίτης κ. Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος καί ἐτόνισε τρία σημεῖα. Ἐκ τοῦ Ἱ. Εὐαγγελίου τῆς ἡμέρας ὅτι τό παράδειγμα καί ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ ἀποτελοῦν τήν μόνη ἀληθινή ἀνατροπή τῆς βίας, τῆς ἀπάνθρωπης ἐξουσίας καί τῆς καταδολίευσης τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας. Ὁ Χριστός προτείνοντας ὡς ἀληθινό μεγαλεῖο τήν διακονία τοῦ κάθε συνναθρώπου πού ἀποτελεῖ τήν εἰκόνα Του θέτοντας τό ἄφθιτο πρόταγμα μέγας=διάκονος, πρῶτος=δοῦλος καί ἐπαληθεύοντας τό λόγο Του μέ τήν νήψη τῶν ποδῶν τῶν μαθητῶν Του ἀνατρέπει ὀντολογικά τό κακέκτυπο τῆς βίας, καί τῆς καταδυναστεύσεως πού χειμάζουν διϊστορικά τίς ἀνθρώπινες κοινωνίες. Ἐκ τῆς ἑορταζομένης Ὁσ. Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας ὅτι συνησθάνθη τήν ἀπρέπεια τῆς ζωῆς της ἀπό τό ἐπιτίμιο ἀκοινωνησίας πού τῆς ἐπεβλήθη ἀπό τόν Πανάγιο Θεό μέ τήν παρεμπόδισή της νά προσκυνήσει τόν Τίμιο καί Ζωοποιό Σταυρό. Ἔτσι ξεκίνησε τό ἐπικό της ταξείδι 47 ὁλόκληρα χρόναι στήν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου καί ἐπετέλεσε τήν ἔνδοξη εἴσοδό της στήν αἰώνια Βασιλεία. Ἕνα τέτοιο ἐπιτίμο ἀκοινωνησίας ἔχει ἐπιβληθεῖ μέ τήν πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ στίς ἀνθρώπινες κοινωνίες μας καί καλούμεθα νά μιμηθοῦμε τήν Ὁσ. Μαρία στήν μετάνοια καί τήν μεταστοιχείωση τῆς ζωῆς μας.
Ἐκ τῆς ἐπιμνημοσύνου δεήσεως ὅτι ὁ μακαριστός Γέροντας Μητροπολίτης Πειραιῶς κυρός Καλλίνικος κατέλιπε μετάμελον τοῦ ἐνθέου βίου του μέ τήν τετιμημένη καί πεφωτισμένη 28ετή ποιμαντορία του τήν πεπληρωμένη ἔργων ποιμαντικῆς συνέσεως, φροντίδος καί ἀγάπης ἀλλά καί μέ τήν μέριμνά του ὑπέρ πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν μέ τήν ἀνάδειξη πλειάδος Ἱεραρχῶν, δοκίμων ἐργατῶν τοῦ Εὐαγγελίου καί μέ τήν ἔμπνευση τοῦ Εὐαγγελικοῦ μηνύματος σέ ἀναρίθμητες καρδιές μέ ρηξικέλευθα καί πρωτοπορικά ἔργα εὐαγγελισμοῦ τῶν ψυχῶν. Ἀνεδείχθη μέντωρ καί ποδηγέτης τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, δόκιμος συγγραφεύς καί ἱεραποστολικά δρῶν πρόσωπο καί ταυτόχρονα περίπαθος ἐραστής τῆς Ἐκκλησίας.
