Συναξάρι 28ης Ἰουνίου

† Μνήμη τῆς ἀνακομιδῆς τῶν λειψάνων τῶν ἁγίων καί θαυματουργῶν Ἀναργύρων Κύρου καί ᾿Ιωάννου· καί τῆς ἁγίας μάρτυρος Ἀθανασίας καί τῶν τριῶν αὐτῆς θυγατέρων καί παρθένων Θεοδό-της, Θεοκτίστης καί Εὐδοξίας.

Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες Κύρος καί ᾿Ιωάννης, Ἀθανασία, Θεοδότη, Θεοκτίστη καί Εὐδοξία († 31 Ἰανουαρίου) ἄθλησαν κατά τήν ἐποχή τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284-305 μ.Χ.). Σήμερα ἑορτάζεται ἡ εὕρεση τῶν ἱερῶν λειψάνων αὐτῶν. Ἡ Σύναξή τους ἐτελεῖτο «ἐν τοῖς Φωρακίου καί ἐν ταῖς Ἀρκαδιαναῖς»¹.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Πλουτάρχου, Σερέ-νου, Ἡρακλειδίου, Ἥρωνος, Ἡραῒδος, Ποταμιαίνης καί Μαρκέλ-λας.

Οἱ Ἅγιοι αὐτοί Μάρτυρες ἐμαρτύρησαν στήν Ἀλεξάνδρεια, τό 203 μ.Χ., κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Σεπτιμίου Σεβή-ρου (193-211 μ.Χ.). Ἡ Ἁγία Ποταμιαίνη ἦταν θυγατέρα τῆς Ἁγίας Μαρκέλλας.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος Δονάγου, ἐπι-σκόπου Λιβύης.

Ὁ Ἅγιος Ἱερομάρτυς Δόναγος ἐτελειώθηκε διά πυρός.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Μακεδονίου.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Μακεδόνιος ἐμαρτύρησε, ἀφοῦ τοῦ ἀπέκο-ψαν τούς δακτύλους τῶν χειρῶν καί τῶν ποδῶν.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων δύο παίδων, μαρτύρων.

Ἐτελειώθησαν, ἀφοῦ ἐσταυρώθησαν.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων τριῶν μαρτύρων, τῶν ἐκ Γαλα-τίας.

Ἐμαρτύρησαν διά ξίφους.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ἁγίων 70 μαρτύρων, τῶν ἐν Σκυθο-πόλει.

Οἱ 70 αὐτοί Ἅγιοι Μάρτυρες ἐτελειώθησαν διά ξίφους.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου μάρτυρος Παππίου.

Ὁ Ἅγιος Μάρτυς Παππίας ἐμαρτύρησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (284-305 μ.Χ.). μεταξύ τῶν ἐτῶν 303 καί 305 μ.Χ. Ἐπειδή ὁμολόγησε τόν Σωτήρα Χριστό καί δέν ἀρνήθηκε τήν πίστη του, ἐφυλακίσθηκε καί ἐβασανίσθηκε γιά πολ-λές ἡμέρες. Ἐπειδή ὅμως παρέμενε ἀκλόνητος στήν πατρώα εὐσε-βεια, ἀποκεφαλίσθηκε.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Μάγνου, τοῦ προσευχομένου.

Ὁ Ὅσιος Μάγνος ἐτελειώθηκε μέ εἰρήνη ἐνῶ προσευχόταν.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Μωϋσέως, τοῦ ἀναχωρητοῦ.

Ὁ Ὅσιος Μωϋσῆς ὁ Ἀναχωρητής, ἀφοῦ ἀσκήτεψε θεοφιλῶς, ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Οὐλκιανοῦ.

Ὁ Ὅσιος Οὐλκιανός ἐκοιμήθημε μέ εἰρήνη.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Παύλου, τοῦ ἰατροῦ.

Ὁ Ὅσιος Παῦλος ὁ ἰατρός ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρα μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Σεργίου, μαγί-στρου, τοῦ συστησαμένου τήν μονήν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τήν ἐν τῷ κόλπῳ τῆς Νικομηδείας, καί λεγομένην τοῦ Νικητιάτου.

Ὁ Ὅσιος Σέργιος καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη Νικήτια τῆς Ἀμάστριδος τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Ἡ οἰκογένειά του ἦταν διακε-κριμένη, συγγενής τῆς αὐτοκράτειρας Θεοδώρας, συζύγου τοῦ αὐτο-κράτορος Θεοφίλου (829-842 μ.Χ). Μπόρεσε λοιπόν ὁ Σέργιος νά ἐκπαιδευθεῖ καί νά φθάσει σέ μεγάλα πολιτικά καί στρατιωτικά ἀξιώματα. Ἄν καί ὁ Θεόφιλος ἦταν προστάτης τῶν εἰκονομάχων, ὁ Σέργιος παρέμενε πιστός στήν ὀρθόδοξη διδασκαλία ἀγωνιζόμενος γιά τήν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν εἰκόνων. Προστάτεψε μάλιστα πολλούς πιστούς κατά τό διωγμό τους, καί ὅταν ἀπέθανε ὁ αὐτο-κράτορας Θεόφιλος, ὁ Ὅσιος συνετέλεσε μέ τήν ἐπιρροή του νά ἐνισχυθεῖ ἡ γνώμη τῆς Θεοδώρας ὑπέρ τῆς ἀναστηλώσεως τῶν εἰκό-νων.

Ὁ Ὅσιος Σέργιος ἐκοιμήθηκε μέ εἰρήνη στήν Κρήτη, ὅπου εἶχε ἀποσταλεῖ ὡς ἀρχηγός τῶν βασιλικῶν πλωτήρων καί ναυκλήρων, καί ἐνταφιάσθηκε στή μονή τοῦ Μαγίστρου. Ἀργότερα τά τίμια λείψανά του ἀνεκομίσθηκαν καί ἐδόθησαν στή μονή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, πού ὁ ἴδιος εῖχε ἀνεγείρει στόν κόλπο τῆς Νικομήδειας, καί ἡ ὁποία λεγόταν «τοῦ Νικητιάτου», ἐπειδή ὁ κτήτορας αὐτῆς καταγόταν ἀπό τήν κωμόπολη Νικήτια.

Ὁ Ὅσιος Σέργιος ἑορτάζεται ἰδιαίτερα στήν Κρήτη.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν ὁσίων πατέρων ἡμῶν Σεργίου, ἱδρυ-τοῦ τῆς μονῆς τοῦ Βάλαμο, καί Γερμανοῦ.

Οἱ Ὅσιοι Σέργιος καί Γερμανός ἐγκατεστάθησαν στό νησί Βάλαμο τῆς Φιλλανδίας τό 1329, ὅπου καί ἵδρυσαν μονή.

Ἐκεῖ διέδωσαν τό φῶς τῆς Ὀρθοδοξίας καί τό μήνυμα τοῦ Εὐαγγελίου στή γῆ τῆς Καρελίας παρά τίς προσπάθειες τῶν Σουηδῶν νά στε-ρεώσουν τόν ρωμαιοκαθολικισμό. Οἱ Ὅσιοι ἐκοιμήθησαν μέ εἰρήνη, τό 1353.

† Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, ἡ σύναξις τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς ἐπο-νομαζομένης Τριχερούσης.

Ἡ ἱερά εἰκόνα, μία ἀπό τίς ἀποδοδόμενες κατά τήν παράδοση στόν Εὐαγγελιστή Λουκᾶ, ἀνήκει στόν εἰκονογραφικό τύπο τῆς Ὁδηγήτριας. Ἡ παναγία κρατάει ὅμως τόν Χριστό στό δεξιό της χέρι. Εἶανι ἑπομένως μιά Δεξιοκρατοῦσα, τῆς ὁποίας τό πρωτότυπο εὑρισκόταν στόν προσκυνηματικό ναό τῶν Ἀβραμιτῶν στήν Κων-σταντινούπολη, μέ τό ὄνομα Ἀχειροποίητη.

Ἡ πολύτιμη εἰκόνα φυλάσσεται στήν ἱερά μονή Χιλανδαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Τά ἀντίγραφα αὐτῆς εἶναι ἀμέτρητα, κυρίως στήν Σερβία, στά Βάλκάνια καί στήν Ρωσσία, ὅπου σημειώνουμε κυρίως ἐκείνη τήν ὁποία παρήγγειλε ὁ Πατριάρχης Νίκων, τό 1663, καί ἡ ὁποία ἐτοποθετήθηκε στή μονή τῆς Ἀναστάσεως, τή λεγόμενη «Νέα Ἱερουσαλήμ», κοντά στήν Μόσχα.

Ἡ εἰκόνα εὑρέθηκε στήν Δαμασκό τήν ἐποχή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ (8ος αἰώνας μ.Χ.) καί στόν ὁποῖο ἔκανε τό θαῦμα νά τοῦ ἀποκαταστήσει τό κομμένο του χέρι. Ὁ Ἅγιος τή μετέφερε κατόπιν μαζί του στή Λαύρα τοῦ Ἁγίου Σάββα, κοντά στά Ἱεροσόλυμα, ὅπου διῆλθε τό ὑπόλοιπο τοῦ βίου του. Γενόμενος μοναχός, ἔμαθε ἀπό τούς ἄλλους Πατέρες τῆς Λαύρας, ὅτι ὁ Ὅσιος Σάββας († 5 Δεκεμβρίου), πρίν τήν κοίμησή του, ἔδωσε ἐντολή νά στερεώσουν καλά κοντά στόν τάγο του τήν «πατερίτσα», δηλαδή τή ράβδο του. Προεφήτευσε δέ, ὅτι κάποτε θά ἔλθει ὡς προσκυνητής στή Λαύρα ἕνας βασιλόπαιδας συνώνυμός του, Σάββας δηλαδή, καί ὅτι, ὅταν προσκυνήσει τόν τάφο του, θά πέσει κάτω ἡ ράβδος του. Στό βασιλόπουλο αὐτό, παρήγγειλε ὁ Ὅσιος Σάββας, νά δοθεῖ ὡς εὐλογία ἡ ράβδος του μαζί μέ τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Γαλα-κτοτροφούσης.

Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, γνωρίζοντας τά ἀνωτέρω, κατέλιπε καί αὐτός μέ τή σειρά του, πρό τῆς κοιμήσεώς του, παραγ-γελία, νά λάβει ὁ βασιλόπαιδας αὐτός ὡς εὐλογία καί τήν ἱερά εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Τριχερούσης.

Ὅταν ἐκοιμήθηκε, τό 749 μ.Χ., ἡ εἰκόνα παρέμεινε στή Λαύ-ρα μέχρι τόν 13ο αἰώνα μ.Χ., ὁπότε ὁ ἡγούμενος, τό 1217, τήν ἐδώ-ρισε στόν Ἀρχιεπίσκοπο τῆς Σερβίας Σάββα († 14 Ἰανουαρίου), ὁ ὁποῖος τή μετέφερε στή μονή Χιλανδαρίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Ἡ εἰκόνα ἑορτάζει, ἐπίσης, στίς 12 καί 18 Ἰουλίου.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν!