Ο Ληστής είναι ο καλύτερος δάσκαλος για να έρθουμε στην θεία Λειτουργία. Να καταλάβουμε γιατί ερχόμαστε, για Ποιόν ερχόμαστε. Το ίδιο που ζει ο Ληστής, το ζούμε κι εμείς σε κάθε θεία Λειτουργία.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Τετάρτη 11 Οκτωβρίου ((Πρόβου, Ταράχου και Ανδρονίκου μαρτύρων, Δομνίνης μάρτυρος, Συμεών του νέου θεολόγου, του Ευγνώμονος ληστού), στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στην οποία προεξήρχε και κήρυξε τον θείο λόγο, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Φανούριος Κατσαρός, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» και μεταδόθηκαν από το κανάλι του προγράμματος στο YouTube.
Ο π. Φανούριος στο κήρυγμα του αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Ευγνώμονος Ληστού που τιμά, μεταξύ άλλων αγίων, σήμερα η Εκκλησία μας και που όπως τόνισε, είναι ο πρώτος κάτοικος του παραδείσου.
Αν συγκρίνουμε την εποχή μας με την εποχή του Χριστού, θα δούμε πάρα πολλά κοινά, δεν θα βρούμε όμως ένα χαρακτηριστικό που είχε αυτός ο άγιος, την φλογερή του μετάνοια. Γι’ αυτό υπάρχει στην Εκκλησία μας σαν άγιος Ληστής, για να μπορεί να κρυφθεί ο αμαρτωλός πίσω από το όνομα του.
«Αυτός ο άγιος είναι ένα φωτεινό παράδειγμα για όλους μας. Γιατί πολλοί από εμάς εξομολογούμαστε και κοινωνούμε, έχουμε αυτή τη σχέση με τον Χριστό, αλλά αυτό φαίνεται μετά στη ζωή μας; Για τον άγιο Ληστή ήταν αρκετές λίγες λέξεις για να κάνει την καλύτερη εξομολόγηση όλων των εποχών και να λάβει το μεγαλύτερο δώρο.»
Αν μπορούσαμε να περιγράψουμε το βιογραφικό του, θα ήταν μόνο αμαρτίες. Θα ήταν περήφανοι οι γονείς του άραγε, αναρωτήθηκε ο π. Φανούριος. Κι όμως, οι άγνωστοι γονείς αυτού του αγίου, έχουν ένα παιδί πρώτο στον παράδεισο. Γι’ αυτό, συνέχισε, να μην κρίνουμε τα παιδιά, να μην στοχοποιούμε τον άνθρωπο αλλά την αμαρτία για να μπορούμε να τον θεραπεύουμε.
Ο άγιος Ληστής, οδηγείται στον σίγουρο θάνατο απελπισμένος από όλους κι από όλα. Του αλλάζει τη ζωή, τα τελευταία λεπτά της, ο λόγος του Χριστού, που ζητά από τον Θεό Πατέρα να συγχωρήσει τους σταυρωτές Του γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν.
Αυτό αυτομάτως φώτισε το σκοτάδι του Ληστή και ξεθάβεται από μέσα του κάτι το οποίο ήταν πολύ καλά θαμμένο και βγαίνει σταδιακά στην επιφάνεια.
«Και ακούει την γλυκιά φωνή του Χριστού να απευθύνεται κάτω από τον Σταυρό και χαμηλώνοντας το βλέμμα, βλέπει την ωραιότερη ύπαρξη, την Κυρία Θεοτόκο. Πόσο τον συγκλόνισαν αυτά τα βλέμματα και για εκείνον, μια στιγμή ήταν αρκετή.»
Για να γίνει στη συνέχεια κάτι θαυμαστό, όπως τόνισε ο π. Φανούριος. Ακούει τον άλλο ληστή να ζητάει από τον Χριστό αν είναι Υιός του Θεού να κατέβει από τον Σταυρό και να σώσει και τους ίδιους. Και τότε γίνεται από τον άγιο Ληστή, η μεγαλύτερη εξομολόγηση και σε λίγα λεπτά γίνεται ο μεγαλύτερος θεολόγος.
Αναγνωρίζει τον αναμάρτητο Θεό και του είπε αυτήν την μικρή πρόταση «μνήσθητι μου Κύριε εν τη βασιλεία Σου», που την απευθύνουμε κι εμείς πριν προσέλθουμε στην θεία Κοινωνία. Η τελευταία πρόταση που μπορεί να πει ο άνθρωπος στον Χριστό, πριν ανοίξει το στόμα του για να Τον κοινωνήσει, είναι αυτή η κουβέντα του μεγάλου αυτού αγίου Ληστή.
Κι ενώ μέχρι τότε, ο Χριστός δεν έχει κάνει διάλογο με κανέναν, Εκείνος γυρίζει το βλέμμα του και του απαντά ότι σήμερα θα είναι μαζί Του στον παράδεισο.
«Ο Ληστής είναι ο καλύτερος δάσκαλος για να έρθουμε στην θεία Λειτουργία. Να καταλάβουμε γιατί ερχόμαστε, για Ποιόν ερχόμαστε. Το ίδιο που ζει ο Ληστής, το ζούμε κι εμείς σε κάθε θεία Λειτουργία.»
Ο Ληστής είναι μάρτυρας, γιατί αφού λαμβάνει αυτή τη δωρεά από τον Θεό, αυτό που θέλουμε όλοι μας να ακούσουμε από τα δικά Του χείλη ότι θα είμαστε μαζί Του, του σπάνε τα σκέλη.
Και, ο π. Φανούριος κλείνοντας τον λόγο επεσήμανε ότι:
«Στον Ληστή συνέβη αμέσως όλο το Ευαγγέλιο, έγινε ευαγγελισμός, σύλληψη μέσα του, σάρκωση, γέννηση, μεταμόρφωση, έγιναν όλα τα θαύματα που έκανε ο Χριστός. Μια στιγμή αρκούσε για να γίνει εντός του σταυρός, θάνατος, ανάσταση, πεντηκοστή και παρουσία.
Να έχουμε την μετάνοια του αγίου Ευγνώμονος Ληστού.»
