Ότι έχουμε είναι δώρα του Θεού, δεν έχουμε τίποτα δικό μας. Και αυτά τα δώρα σκοπό έχουν να μας κινήσουν σε ευγνώμονα αποδοχή και σε αναγωγή, ώστε από τα δώρα να ανεβούμε στον δωρητή. Και η Ευχαριστία είναι αυτό ακριβώς το γεγονός.
Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου
Την αρχαιοπρεπή θεία Λειτουργία του Αγίου Αμβροσίου, Επισκόπου Μεδιολάνων, τέλεσε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ, την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς και μετά το πέρας της, κήρυξε τον θείο λόγο
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του, αναφέρθηκε στην θεία Λειτουργία που τελέστηκε και την οποία μας χάρισε η γραφίδα, η αγάπη και πιστότητα, ενός μεγάλου Επισκόπου της Εκκλησίας και πνευματικού γίγαντα, του Αγίου Αμβροσίου.
Και η καρδιά των πιστών πλημμυρίζει από θάμβος, αγαλλίαση και χαρά, διότι αυτή η Λειτουργία, μας έρχεται σήμερα, στον 21ο αιώνα, από τις αυγές του εκκλησιαστικού βίου, τον 4ο αιώνα και καταδεικνύει την ενότητα της Εκκλησίας.
«Η Εκκλησία δεν είναι ένας σύλλογος ευσεβών ανθρώπων, ούτε ένας χώρος συγκεντρώσεως κάποιων πιστών, αλλά είναι το Σώμα του Χριστού, παρατεινόμενο στους αιώνες.
Γι’ αυτό και δεν είναι θρησκεία, αφού οι θρησκείες είναι κατασκευές των ανθρώπων, στις οποίες γίνεται αγώνας να φτάσει ο άνθρωπος στον Θεό και προσπαθούν να απαντήσουν τα υπαρξιακά ερωτήματα.
Η Εκκλησία είναι το τέλος των θρησκειών, είναι Σώμα Χριστού. Ο Θεός πιά, δεν είναι κάπου στο σύμπαν, αλλά είναι ενωμένος στο πρόσωπο του Θεού – Λόγου, με τον άνθρωπο, η ανθρώπινη φύση είναι ενωμένη με την θεία.»
Η Εκκλησία έχει κεφαλή τον Χριστό και όλοι οι πιστοί είναι μέλη της και επομένως αδελφοί. Δεν έχουν κανέναν άνθρωπο ηγέτη ή ηγεμόνα.
Αυτό το ένα Σώμα πανηγυρίζουμε σε κάθε θεία Λειτουργία, συνέχισε ο Σεβασμιώτατος, και με την λειτουργική αναφορά του Αγίου Αμβροσίου, που είναι κατά πάντα Ορθόδοξη, ενωνόμαστε με την Εκκλησία της Δύσεως, γιατί η Εκκλησία είναι μία και αιώνια, διαχρονική.
Η θεία Λειτουργία του Αγίου Αμβροσίου, έπεται της ορθής πίστης, διακονεί την ορθή πίστη και γι’ αυτό είναι μία απάντηση στη σύγχρονη τραγική αποκοπή μεγάλων τμημάτων του χριστιανικού κόσμου, από την μία Εκκλησία.
Και μία απάντηση ακόμη, στον παναιρετικό οικουμενισμό, που προσπαθεί να ενώσει αυτά τα τμήματα με το Σώμα της Εκκλησίας, όχι με την ακρίβεια της πίστεως, αλλά με διάφορες θεωρίες, που αποδέχονται τους αιρετικούς χωρίς να τους υποχρεώνουν να απαρνηθούν τις αιρέσεις.
«Κάθε μέρα η Εκκλησία τελεί την Ευχαριστία, που είναι ότι ιερότερο υπάρχει για τον άνθρωπο.
Ότι έχουμε είναι δώρα του Θεού, δεν έχουμε τίποτα δικό μας. Και αυτά τα δώρα σκοπό έχουν να μας κινήσουν σε ευγνώμονα αποδοχή και σε αναγωγή, ώστε από τα δώρα να ανεβούμε στον δωρητή.
Και η Ευχαριστία είναι αυτό ακριβώς το γεγονός. Τα δώρα του Θεού, εμείς του τα αντιπροσφέρουμε και Εκείνος τα αποδέχεται και τα καθαγιάζει μεταβάλλοντας τα στον εαυτό Του.
Και μας χαρίζει τον εαυτό Του, αφού μεταλαμβάνοντας, παίρνουμε Αυτόν τον ίδιο τον δημιουργό της ζωής των απάντων».
Ακόμη ο Σεβασμιώτατος παρέπεμψε και στην ευαγγελική περικοπή της ημέρας, που την χαρακτήρισε φωτογραφία της πεσμένης ανθρωπότητας, του φθαρμένου ανθρώπου.
Ο Χριστός θεραπεύει έναν άνθρωπο ασθενή. Τι μεγαλύτερο δώρο και τι ευλογία.
Κι όμως, ο υπεύθυνος της συνάξεως του λαού του Θεού, γεμίζοντας από φθόνο, μίσος, ζήλια, κακία, εμπάθεια για τον μεγάλο θεραπευτή, αντί να συγκινηθεί η καρδιά του και να δώσει όλη του την δοξολογία στον Θεό, προσπαθεί να ρίξει το δηλητήριο της απαξιώσεως του θαύματος.
Πίσω από όλα όσα βιώνουμε ως κοινωνία, έθνος, λαός και ως οικουμένη, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, υπάρχει ακριβώς αυτό το πάθος της κακίας και του ψεύδους, που είναι τα «δώρα» του πονηρού. Εκείνος μισεί και διαβάλει τον Θεό στους ανθρώπους, αυτό είναι το έργο του.
«Αυτή είναι η αιτία όλων των προβλημάτων. Αν δεν απαλλαγούμε με την χάρη του Θεού και την μετοχή στην Ευχαριστία, από αυτά τα πάθη, δεν μπορεί να θεραπευθεί ο κόσμος μας, ούτε να μεταβληθεί σε βασιλεία του Θεού».
Αναφέρθηκε τέλος ο Σεβασμιώτατος στην μεγάλη ευλογία της πρόσφατης ενθρόνισης στο Ναό της Ευαγγελιστρίας, του αντιγράφου της θαυματουργού εικόνος της Παναγίας Βηματάρισσας, από την Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους.
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Καράπασιας.
