Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ἂς ὑπομείνωμε τό οὐράνιο «ἐπιτίμιο»

Ὁ Θεός οἰκονόμησε, διά τάς ἁμαρτίας ἡμῶν, νά ζοῦμε ἡμέρες ὄχι ἀπλῶς δύσκολες, ἀλλά ἄκρως ἐπώδυνες, ἀφοῦ ὁ κόσμος ὅλος καί βεβαίως ἡ Πατρίδα μας, δοκιμάζονται ἀπό τόν φοβερό ἰό, ὁ ὁποῖος δυστυχῶς ἐξαπλώνεται μέ ρυθμούς, ὡς ἐπισημαίνουν οἱ εἰδικοί, ταχυτάτους. Στήν δύσκολη αὐτή κατάσταση, πιστεύω ὅτι μόνο ὁ Θεός μπορεῖ νά μᾶς βοηθήσῃ. Ἄς γονατίσωμε λοιπόν, προσευχόμενοι καί ἄς μετανοήσωμε διά τάς πολλάς ἡμῶν ἁμαρτίας. Ἄς ἐκζητήσωμε τό μέγα ἔλεος τοῦ Κυρίου μας καί μέ δάκρυα ἄς Τόν παρακαλέσωμε νά μᾶς ἐλεήσῃ.

Ἄς προσπέσωμε στήν Εἰκόνα τῆς Παναγίας μας καί ἄς δεηθῶμεν, ὥστε νά μεταφέρῃ τόν πόνο μας στόν Ὑιό καί Θεό Της, στόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, προκειμένου νά γίνῃ ἳλεως σέ ὅλους μας. Καί στόν δικό μας Ἀπόστολο, τόν μέγα προστάτη μας ἂς καταφύγωμε, στόν Ἅγιον Ἀνδρέα, ὥστε οἱ πρεσβεῖες Του θερμές νά ἀναπέμπωνται πρός τόν Θεόν, ὑπέρ ἡμῶν.

Τώρα πλέον ἀδελφοί εἶναι ἡ ὥρα νά ταπεινωθοῦμε καί νά δεχθοῦμε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά διορθωθοῦμε. Ἡ ταπείνωση αὐτή περνάει μέσα ἀπό τόν περιορισμό μας εἰς τά ἴδια καί μάλιστα κατά τήν ἁγίαν αὐτή περίοδο πού διανύομε.

Ἄς κάνωμε πλέον ὁ καθένας τόν «κανόνα μας» στό σπίτι μας καί στό δωμάτιό μας. Ὁ οὐράνιος Πατήρ, αὐτόν τόν κανόνα μᾶς ἔβαλε. Καί οἰκονόμησε νά μᾶς ἐπιβληθῇ, αὐτός ὁ κανόνας, κατά τρόπον ἐξαιρέτως ὀδυνηρό. Ὅμως, πιστεύω, ὃτι ὃλο αὐτό ἒγινε διά τήν σωτηρία μας. Τώρα τελοῦμε ὅλοι μας ὑπό «ἐπιτίμιον» (ὁ ὅρος εἶναι γνωστός γιά ὅσους γνωρίζουν ἀπό πνευματικά θέματα). Ἄς τό ὑπομείνωμεν, ὅπως πράττομε ὅταν ὁ πνευματικός μας, μᾶς βοηθάει, βάζοντάς μας ἔστω καί ὀδυνηρά ἐπιθήματα προκειμένου νά θεραπευθοῦν οἱ πνευματικές μας πληγές.

Ἄς μείνωμε, λοιπόν, στό σπίτι μας καί μάλιστα ὑπό αὐστηρόν περιορισμό. Εἶναι ἀναγκαῖο παρά ποτέ, ἓως ὅτου παρέλθη ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου. Ἄς ποτίσωμε ἐκεῖ τόν τόπο μέ τά δάκρυα μας καί ἄς κοιλάνομεν τό ἔδαφος μέ τίς γονυκλισίες μας καί τίς μετάνοιές μας. Ἂς διαβάζομε τούς Χαιρετισμούς τῆς Παναγίας καί ἂς τελοῦμε τό ἱερό Ἀπόδειπνο. Ἄς λοιώσει στό χέρι μας τό κομβοσχοίνι καί ἄς λησμονήσωμε πρός καιρόν τήν φθοροποιό ἐκκοσμίκευση, ἡ ὁποία μᾶς κατέστησε τοῦ διαβόλου παίγνια. Ἄς παύσωμε τήν πολυλογία. Ἄς σιγήσουν οἱ κακοί λογισμοί καί ἄς φροντίσωμε νά νεκρωθοῦν οἱ ψυχθοφόρες ἐπιθυμίες. Ἂς χαροῦμε τήν οἰκογενειακή ἑστία καί θαλπωρή.

Ἦλθεν ἡ ὥρα, φεῦ, νά σιγήσουν οἱ ψαλμωδίες καί νά μή ἀκούωνται πρός καιρόν οἱ ὑμνωδίες ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν. Ἦλθε καιρός νά ποθήσωμε τόν ἐκκλησιασμό καί νά κατανοήσωμε τήν μεγίστη ἀξία καί δωρεά τοῦ Κυρίου, ὥστε νά γινώμεθα ὅμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ μέσα ἀπό τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας.

Ἂς δεχθοῦμε αὐτό τό «ἐπιτίμιο» διά τήν σωτηρία μας, ὡς μέσο θεραπευτικό καί ἂς ἱκετεύσωμε τόν Κύριο, ὣστε ταχέως νά λύσῃ αὐτόν τόν «κανόνα» τόν ὁποῖον ἐπέσυρε ἡ ἀποστασία μας ἀπ’ Αὐτόν.

Γνωρίζω ὃτι οἱ πνευματικῶς σκεπτόμενοι θά κατανοήσουν τά γραφόμενά μου, τό μέγεθος τῆς εὐθύνης μας διά τά συμβάντα, ἀλλά καί τήν ἀδήριτη ἀνάγκη τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας.

Ὃσοι δέν κατανοοῦν τά πνευματικά, ἂς μή χλευάσουν τῆς ψυχῆς μας τό ἂλγος καί ἂς μή λοιδορήσουν τοῦ Κυρίου μας τήν ἀγάπη καί τό μέγα Αὐτοῦ ἒλεος. Ἂς ἐφαρμόσουν ὃμως, ὃσα οἱ ἁρμόδιοι στόν τομέα τῆς ὑγείας αὐστηρῶς συνιστοῦν καί ἂς εἶναι βέβαιοι ὃτι θερμῶς προσευχόμεθα ἰδιαιτέρως δι’ αὐτούς, ἀφοῦ περιπαθῶς τούς ἀγαπᾶμε.

Ἀδελφοί μου, ἒγραψα τά παραπάνω μέ ἂλγος ψυχῆς καί βαθυτάτην ἐσωτερικήν ὀδύνη, διότι ἡ πραγματικότης δέν εἶναι αὐτή πού φαίνεται, ἀλλά ὀδυνηροτέρα, τοὐλάχιστον ἀπό πλευρᾶς ἐπιστημονικῆς, ὃσον ἀφορᾶ στήν διασπορά τοῦ ἰοῦ.

Εὐσεβεῖς Ἐπιστήμονες μέ ἐκλιπαροῦσαν χθές νά συστήσω καί στούς Ἱερεῖς καί στόν Λαό σύνεσιν ἐν πᾶσι καί φρόνησιν ἐν Κυρίῳ, ἓως ὃτου καιρός παρέλθῃ.

Ἂν δέν τηρήσωμε αὐστηρῶς τίς ἰατρικές ὁδηγίες, θά θρηνήσωμεν σέ λίγο (τά λέγω αὐτά σύμφωνα μέ τά ἐπιστημονικά δεδομένα) καί στήν Πατρίδα μας, δεκάδες θυμάτων.

Ἂς παραμείνωμε, λοιπόν, στό σπίτι μας καί ἂς προσευχώμεθα ἀπό ἐκεῖ, ἡσυχάζοντες καί δεόμενοι μυστικῶς διά τήν σωτηρία μας.

Ὃπως ἒχομεν ἢδη ἀναγγείλλει τελοῦνται συνεχῶς παρακλήσεις ἐνώπιον τῶν ἱερῶν Λειψάνων καί τοῦ Τάφου τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου καί οἱ Ἀκολουθίες, ἡ Θεία Λειτουργία καί οἱ ἂλλες, θά μεταδίδωνται ἀπό τόν τηλεοπτικό Σταθμό τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως «ΛΥΧΝΟΣ» καί τόν ραδιοφωνικό σταθμό «ἈΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΩΝ, 88.4FM Stereo», τελούμενες λιτά, μέ τό ἂκρως ἀπαραίτητο προσωπικό (Ἱερεύς, Διάκονος, Ψάλτης), χωρίς τήν συμμετοχή Λαοῦ, ἀπό τό Ἱερό Παρεκκλήσιο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου τοῦ Ἐπισκοπείου Πατρῶν.

Αἰσθάνομαι καί πάλι τό χρέος νά μνησθῶ τῶν κόπων καί τῆς ἀκοιμήτου ἐργασίας τῶν Ἰατρῶν μας, τοῦ Νοσηλευτικοῦ προσωπικοῦ, τῶν ἐργαζομένων στά Νοσοκομεῖα, ὡς καί ὃλων τῶν ἐμπλεκομένων στό τομέα τῆς Ὑγείας, ὑπέρ τῶν ὁποίων ἐκτενῶς δεόμεθα καί πρός τούς ὁποίους ἐκφράζομε τήν βαθυτάτην ἀγάπη μας καί τίς εὐγνώμονες εὐχαριστίες μας. Ἐπίσης εὐχαριστῶ τούς Ἱερεῖς τῶν Νοσοκομείων μας. Ἰδιαιτέρως καί γονυκλινῶς προσευχόμεθα ὑπέρ τῶν ἐν ἀσθενείᾳ εὑρισκομένων ἀδελφῶν ἡμῶν καί τῶν οἰκείων αὐτῶν.

Ἀγαπητοί μου ἂς φροντίσωμε, ὃσον ἐξαρτᾶται ἀπό μᾶς, νά μήν ἒλθουν τά χειρότερα.

Πρέπει νά μείνωμε στό σπίτι. Πρέπει νά ἀποφεύγωμε τίς ἂσκοπες ἐξόδους καί ἐπικίνδυνες διά τήν ὑγεία μας, ἀλλά καί διά τήν ὑγεία τῶν ἂλλων μετακινήσεις. Ἡ κατάσταση δυστυχῶς, δέν εἶναι καθόλου ἁπλῆ καί εὒκολη.

Δέεσθε-δέεσθε ἀδελφοί, παρακαλεῖτε- παρακαλεῖτε, νά μᾶς λυπηθῇ ὁ Θεός καί νά μᾶς ἐλεήσῃ τούς ταλαιπώρους, ὣστε νά ἑορτάσωμε τό Πάσχα στούς Ἱερούς Ναούς μας.

Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ.