Την Τρίτη 20 Ιουλίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Προφήτου Ηλιού στο Άνω Ζερβοχώρι.
O Σεβασμιώτατος στην ομιλία του κατά την Θεία Λειτουργία ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἰδού μακαρίζομεν τούς ὑπομένοντας· τήν ὑπομονήν Ἰώβ ἠκούσατε καί τό τέλος Κυρίου οἴδατε».
Τιμᾶ σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας τόν μεγάλο προφήτη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Ἠλία. Τιμᾶ ἕναν προφήτη, ὁ ὁποῖος, ἄν καί ἔζησε δέκα σχεδόν αἰῶνες πρίν ἀπό τήν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ, τόν συναντοῦμε καί στήν Καινή Διαθήκη, τόν συναντοῦμε κατά τή Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου στό ὄρος Θαβώρ.
Καί καθώς ὁ Χριστός δήλωσε κατηγορηματικά ὅτι δέν ἦλθε γιά νά καταλύσει τούς νόμους ἤ τούς προφῆτες, ἀλλά γιά νά τούς συμπληρώσει, ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ καί προβάλλει τούς προφῆτες, ὡς πρότυπα μακροθυμίας καί ὑπομονῆς, ὅπως ἀκούσαμε πρό ὀλίγου στό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ἀπό τήν ἐπιστολή τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ ἀδελφοθέου.
Ἕνα τέτοιο παράδειγμα ὑπομονῆς μᾶς δίδει μέ τή ζωή του καί ὁ προφήτης Ἠλίας, ὁ ὁποῖος ὑπέμεινε τούς διωγμούς τοῦ ἀσεβοῦς βασιλέως Ἀχαάβ καί τῆς συζύγου του Ἰεζάβελ, λόγω τῆς πίστεώς του στόν ἀληθινό Θεό, ἀλλά καί τήν τριετῆ ἀπόλυτη μόνωση σέ μία σπηλιά στήν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνη κατά τήν περίοδο τῆς ξηρασίας τοῦ Ἰσραήλ.
Μπορεῖ ὅμως κάποιος νά διερωτηθεῖ γιατί εἶναι τόσο σπουδαία ἀρετή ἡ ὑπομονή, ὥστε νά προβάλλεται καί νά ἐγκωμιάζεται ὁ προφήτης Ἠλίας γι᾽ αὐτήν καί ὄχι γιά κάποια ἄλλη ἀρετή, ἀπό αὐτές πού ἐμεῖς θεωροῦμε ἴσως σπουδαῖες.
Ἡ ἀπορία εἶναι εὔλογη, ἀλλά καί ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ καί σαφής. Ἡ ὑπομονή εἶναι ὄντως μεγάλη καί σπουδαία ἀρετή, γιατί προϋποθέτει καί πολλές ἄλλες ἀρετές. Προϋποθέτει τήν ταπείνωση, προϋποθέτει τήν πίστη καί τήν ἐλπίδα στόν Θεό, προϋποθέτει τήν πραότητα καί τή μακροθυμία, προϋποθέτει τήν ἀγάπη. Ὁ ἐγωιστής δέν μπορεῖ νά ὑπομείνει τό παραμικρό, γιατί πιστεύει ὅτι ἀδικεῖται, ὅτι ὑποτιμᾶται, ὅτι αὐτό πού τοῦ συμβαίνει δέν ταιριάζει μέ τή δῆθεν ἀξία τῆς προσωπικότητός του.
Ὅποιος δέν ἔχει πίστη καί ἐλπίδα στόν Θεό, δέν μπορεῖ νά ὑπομένει, γιατί δέν βρίσκει λόγο γιά τόν ὁποῖο πρέπει νά ὑπομένει, γιατί δέν μπορεῖ νά κατανοήσει ὅτι τά πάντα στή ζωή μας εἶναι μέσα στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία μας, καί ὅτι αὐτά πού μᾶς φαίνονται δυσάρεστα ἤ καμιά φορά ἐπώδυνα ἤ καί λυπηρά, μπορεῖ νά εἶναι αἰτία μεγάλης πνευματικῆς ὠφελείας.
Ὅποιος δέν εἶναι πρᾶος, ἐκνευρίζεται καί ὀργίζεται μέ τήν πρώτη δυσκολία, ἀντιδρᾶ καί δέν θέλει νά περιμένει, ὅπως καί ἐκεῖνος πού δέν ἔχει ἀγάπη πρός τούς ἀνθρώπους, ὀργίζεται ἐναντίον τους γιά ὅποιο πρόβλημα προκύψει καί τούς θεωρεῖ ὑπεύθυνους.
Ἀντίθετα, ὅποιος ὑπομένει στίς δυσκολίες καί τίς ἀντιξοότητες πού συναντᾶ, ἔχει διπλό ὄφελος: ἀφενός ἀσκεῖται σέ ὅλες τίς ἀρετές πού προαναφέραμε καί προάγεται πνευματικά καί ἀφετέρου λαμβάνει ἀπό τόν Θεό καί τόν μισθό τῆς ὑπομονῆς του, πού δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τή σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Διότι ἡ σωτηρία δέν εἶναι κάτι πού ἐπιτυγχάνεται ἀπό τή μία ἡμέρα στήν ἄλλη, δέν εἶναι κάτι πού μπορεῖ νά τό κατακτήσει ὁ ἄνθρωπος χωρίς προσπάθεια καί χωρίς κόπο. Ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, ἀλλά καί αὐτή ἀκόμη ἡ καθημερινότητά μας ἀπαιτεῖ διαρκῆ προσπάθεια καί ἀγώνα· καί προσπάθεια καί ἀγώνας χωρίς ὑπομονή δέν ὑπάρχει, διότι διαφορετικά σύντομα ὁ ἄνθρωπος τόν ἐγκαταλείπει, χωρίς νά φθάσει στό τέλος καί νά ἐπιτύχει τόν σκοπό του.
Ἀντίθετα, ὅποιος μπορεῖ νά ὑπομένει, φθάνει καί στό τέλος τοῦ δρόμου πού ἔχει χαράξει. Γι᾽ αὐτό καί ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μᾶς διαβεβαιώνει ὅτι «ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθαι τάς ψυχάς ὑμῶν». Μέ τήν ὑπομονή σας θά κερδίσετε τίς ψυχές σας, θά κερδίσετε τή σωτηρία σας.
Μέ αὐτή τήν ὑπομονή, τήν ὑπομονή τοῦ προφήτου Ἠλιού, τήν ὑπομονή τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας, ἄς προσπαθήσουμε καί ἐμεῖς νά πορευθοῦμε στή ζωή μας, καί τήν ἐγκόσμια καί τήν πνευματική, ὅπως μᾶς συστήνει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγοντας, «δι᾽ ὑπομονῆς τρέχωμεν τόν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν», ὑπομένοντας, δηλαδή, ὅποια δυσκολία, θλίψη, πειρασμό, ἀδικία ἤ ἀντιξοότητα συναντήσουμε στή ζωή μας μέ τή βεβαιότητα ὅτι ὅλα αὐτά μᾶς βοηθοῦν νά αὐξήσουμε τήν ὑπομονή μας καί μέσω αὐτῆς τήν πίστη καί τήν ἐλπίδα μας στόν Θεό, γιά νά ἀξιωθοῦμε καί τοῦ βραβείου τῆς ὑπομονῆς μας, δηλαδή τή σωτηρία τῆς ψυχῆς μας, διά πρεσβειῶν καί τοῦ τιμωμένου ἁγίου ἐνδόξου προφήτου Ἠλιού.
Ἰδιαίτερα ἡ περίοδος αὐτή εἶναι μία περίοδος κατά τήν ὁποία ὅλοι μας πρέπει νά δείξουμε ὑπομονή. Ἔχουμε νά ἀντιμετωπίσουμε ἕνα μεγάλο πειρασμό καί αὐτός εἶναι ὁ κορωνοϊός. Ἐάν δέν δείξουμε ὑπομονή καί ἐάν δέν τηρήσουμε ὅλα αὐτά τά ὁποῖα μᾶς προφυλάσσουν ἀπό τόν πειρασμό αὐτό, ἀπό τόν κορωνοϊό, δυστυχῶς, τά ἀποτελέσματα τά ζοῦμε, καί βλέπουμε καθημερινά πόσοι ἄνθρωποι ἀρρωσταίνουν καί πεθαίνουν. Ἀλλά καί γενικά στή ζωή μας, ὅλοι ἐμεῖς πού κατέχουμε μία θέση, ἐάν δέν ἔχουμε ὑπομονή, δέν μποροῦμε νά κάνουμε πρωτίστως τό καθῆκον μας, προκειμένου νά βοηθήσουμε καί τόν ἑαυτό μας καί πάνω ἀπό ὅλα τούς ἄλλους. Γιά φανταστεῖτε ἕνας ἐπίσκοπος νά μήν ἔχει ὑπομονή καί νά τά βάζει καθημερινά μέ τούς ἱερεῖς, μέ τόν κόσμο καί μέ ὅλα τά προβλήματα πού, θέλουμε δέν θέλουμε, θά ἔχουμε καθημερινά στή ζωή μας.
Ὅλοι πρέπει νά ἔχουμε ὑπομονή, διότι διά τῆς ὑπομονῆς, λέγει ὁ Χριστός, «κτήσασθαι τάς ψυχάς ὑμῶν». Ἑπομένως, χωρίς ὑπομονή καταστρέφουμε τό ἔργο πού ἴσως ἔχουμε κάνει. Χρειάζεται ὑπομονή σέ ὅλα τά στάδια καί σέ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς μας. Καί στήν οἰκογένεια καί στήν Ἐκκλησία καί στόν Δῆμο καί στήν πολιτεία. Πάντα χρειάζεται ἡ μεγάλη αὐτή ἀρετή τῆς ὑπομονῆς. Αὐτή μᾶς ἁγιάζει, ὅπως καί τόν προφήτη Ἠλία, ὅπως ὅλους τούς ἁγίους, οἱ ὁποῖοι μέ ὑπομονή δέχθηκαν καί κρίσεις καί κατακρίσεις καί διωγμούς καί μαρτύρια ἀκόμη. Ἑπομένως, αὐτά πού ὑφιστάμεθα ἐμεῖς εἶναι τίποτε μπροστά στήν ὑπομονή πού ἔδειξαν οἱ ἅγιοί μας. Γι᾽ αὐτό πρωτίστως ἐγώ καί μετά ὅλοι σας πρέπει νά δείχνουμε ὑπομονή, γιά νά κατορθώσουμε στή ζωή μας αὐτά πού σκεφτόμαστε, αὐτά πού ἔχουμε προγραμματίσει, καί κυρίως τό πρώτιστο πού δέν πρέπει νά ξεχνοῦμε ὅτι εἶναι ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Καί αὐτή θά τήν ἐπιτύχουμε μόνο διά τῆς ὑπομονῆς.
