Συνεχίζοντας την ποιμαντική του περιοδεία στις Ιερές Μονές της Φθιώτιδος κατά την περίοδο της Αγίας και Μ. Τεσσαρακοστής ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών ευρέθη για τέταρτη φορά την Α’ εβδομάδα των Νηστειών ξανά στην Ανατολική Φθιώτιδα.
Αυτή τη φορά ο Σεβασμιώτατος, συνοδευόμενος από τον Άγιο Πρωτοσύγκελλο της Μητροπόλεως και Καθηγούμενο της Μονής του Αγίου Βλασίου Στυλίδος Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Άγγελο Ανθόπουλο, επισκέφθηκε την Ιερά Μονή του Αγίου Γεωργίου Νεράιδος Στυλίδος, προκειμένου να χοροστατήσει στο ν Β΄ Κατανυκτικό Εσπερινό και να στηρίξει και να ευλογήσει τον σεβαστό Γέροντα και Άγιο Καθηγούμενο της Μονής Πανοσιολ. Αρχιμ. π. Ιγνάτιο Σάπιο.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του μεταξύ άλλων ανέφερε:
«Αγαπητοί αδελφοί, σήμερα βρισκόμαστε εδώ σε αυτό εδώ το κατανυκτικό Καθολικό της Ιεράς Μονής του Αγίου Γεωργίου Νεράιδος Στυλίδος, Κυριακή Ορθοδοξίας, μία ημέρα ιδιαίτερη για το Μοναστήρι και μία ημέρα ιδιαίτερη για την Στυλίδα και για την Ανατολική Φθιώτιδα γενικότερα και τη Μητρόπολη μας, αλλά και μια ημέρα ιδιαίτερη λόγῳ των ιδιαιτέρων συνθηκών που βιώνει η οικουμένη και βιώνει η πατρίδα μας.
Και ήλθαμε σήμερα ως ευλαβικοί προσκυνητές εδώ στο Μοναστήρι, μεταξύ των άλλων για να καταθέσουμε την ευγνωμοσύνη ενός λαού ολόκληρου, που περίμενε φέτος την εικόνα του Αγίου να ευλογήσει και να αγιάσει τον τόπο, αλλά και να αποδώσει ο λαός την ευγνωμοσύνη του. Είναι αλήθεια ότι είναι πονεμένος ο λαός από αυτή την στέρηση και είναι βέβαιο ότι περιμένει να ομαλοποιηθούν οι συνθήκες, να ξεπεραστούν οι δυσκολίες και πιο απλόχερα και πιο αυθόρμητα και με ακόμη μεγαλύτερο ενθουσιασμό και αγάπη να αποδώσει την ευγνωμοσύνη στον Άγιο. Σ’αυτόν τον Άγιο, που στέκεται καβαλάρης ειρήνης και αγάπης και όχι καβαλάρης πολέμου και βίας, στον Άγιο Γεώργιο που στέκεται φύλαξ και προστάτης.
Και τούτη η ημέρα Κυριακή της Ορθοδοξίας κρύβει μέσα της ένα παράδοξο, που θα μπορούσε κανείς να απορήσει, γιατί η Αγία μας Εκκλησία, μέσα σε μια περίοδο κατανυκτική, μέσα σε μια περίοδο βαθιάς ασκήσεως φέρνει μπροστά μας, την πρώτη της Κυριακή μία τόσο θριαμβευτική εορτή, που θα περίμενε κανείς να συνοδεύεται με ένα έντονο πανηγυρικό χαρακτήρα σε κάθε της διάσταση. Σε περίοδο νηστείας να εορτάζει αυτό τον θρίαμβο, τον θρίαμβο όχι των ορθοδόξων πατέρων, αλλά της Ορθοδοξίας, τον θρίαμβο όχι των ορθοδόξων θεολόγων, αλλά της Ορθοδοξίας, τον θρίαμβο όχι των ορθοδόξων χριστιανών, αλλά της Ορθοδοξίας, τον θρίαμβο δηλαδή της αλήθειας πάνω στο ψέμα, τον θρίαμβο της ζωής πάνω στον θάνατο, τον θρίαμβο της ορθής πίστης απέναντι στην ψευδή πίστη. Κι όμως είναι πάρα πολύ σοφή η επιλογή της Αγίας μας Εκκλησίας, όχι μόνο για να μας παρηγορήσει στον αγώνα της νηστείας, που μας δίνει και άλλες πολλές παρηγοριές.
Γιατί λοιπόν η Κυριακή της Ορθοδοξίας μέσα στην Σαρακοστή; Γιατί είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε όλοι μας ανεξαιρέτως ότι δεν αρκεί κανείς να νηστεύει, να ασκείται ή και να μονάζει ή και να θρησκεύει και σαν χριστιανός να εκτελεί τα διάφορα καθήκοντα του, αν δεν τα κάνει με τον ορθόδοξο τρόπο, με το ορθόδοξο δόγμα και με το ορθόδοξο ήθος, διότι μοναχισμός υπάρχει και εκτός ορθοδοξίας, είτε αυτός είναι ακτιβιστικός, είτε αυτός είναι μυστικιστικός, είτε είναι οποιασδήποτε άλλης μορφής. Νηστεία υπάρχει και εκτός ορθοδοξίας, είτε αυτό είναι ένα «life style» οικολογικό, είτε είναι αυτό ιατρικώς επιβεβλημένο, είτε αυτό είναι ακόμη και μια νευρική ανορεξία! Άσκηση υπάρχει και εκτός ορθοδοξίας, είτε αυτή είναι αποκρυφιστική, είτε αυτή είναι οποιασδήποτε άλλης μορφής. Έρχεται να μας πει η Αγία μας Εκκλησία ότι όλα όσα μας προσκαλεί να πράξουμε και να ζήσουμε, αξίζει να τα ζήσουμε μονάχα εφόσον τα ζήσουμε ορθόδοξα, σύμφωνα με τις ορθόδοξες προϋποθέσεις, τις ορθόδοξες προδιαγραφές και την ορθόδοξη προοπτική. Η ορθόδοξη προϋπόθεση είναι ο πόθος και η λαχτάρα για την ένωση με τον Θεό, η ορθόδοξη προδιαγραφή είναι με κάθε τρόπο να καταπολεμούμε τον εγωισμό μας και την φιλαυτία μας, η οποία είναι η ρίζα όλων των κακών. Και η ορθόδοξη προοπτική είναι ο πόθος της βασιλείας, η λαχτάρα της αιωνιότητας, ο έρωτας των εσχάτων. Και τα Μοναστήρια αυτό φανερώνουν, τα ορθόδοξα μοναστήρια αυτό βιώνουν, αυτό φανερώνουν και αυτό κηρύττουν. Και γι’ αυτό αυτή η εορτή είναι κατεξοχήν μοναστηριακή εορτή. Άλλωστε και η τάξις της λιτανείας, της λιτανεύσεως των ιερών εικόνων προήλθε από τα Μοναστήρια, το μοναστικό τυπικό, από το οποίο το έλαβαν και οι ενορίες στο ενοριακό τους τυπικό, διότι πάντοτε τα Μοναστήρια βρίσκονται στην πρωτοπορία και χαράζουν δρόμους και στη λειτουργική ζωή και στην πνευματική ζωή, αλλά και στο ορθόδοξο ήθος και στο ορθόδοξο δόγμα».
Προ της απολύσεως ο π. Ιγνάτιος ευχαρίστησε εγκαρδίως τον Σεβασμιώτατο για την αγιαστική παρουσία του υπογραμμίζοντας:
«Σεβασμιώτατε σας ευχαριστούμε πολύ για την παρουσία σας στο Μοναστήρι μας. Είναι αλήθεια ότι ο Θεός μας στέλνει πλουσιοπάροχα την ευλογία του, διότι μας απέστειλε για πατέρα και αδελφό μας τον Μητροπολίτη Φθιώτιδος κ. Συμεών. Και μόνο το επιφώνημά σας «Γλυκέ μου πάτερ», με αναπαύει και μου δίνει δύναμη. Και πάλι σας ευχαριστώ».
Στην πόλη της Λαμίας ο Β’ Κατανυκτικός Εσπερινός τελέσθηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Λαμίας και μεταδόθηκε απευθείας μέσω του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος (89,4 FM) .
Σύμφωνα με το κατηρτισθέν πρόγραμμα της Ιεράς Μητροπόλεως την διακονία του Θείου Λόγου ανέλαβε ο Άγιος Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως, ο οποίος ωμίλησε επίκαιρα με θέμα: «Η έννοια της αποστολής στην Εκκλησία».
Ο π. Νεόφυτος χαρακτηριστικά ανέφερε:
«Η Εκκλησία, αφού το πρωί γιόρτασε τη νίκη της ορθοδοξίας εναντίον των αιρέσεων, ως «εποφειλομένη προς τον Θεόν ευχαριστία,…», απόψε σ΄αυτόν τον κατανυκτικό Εσπερινό μας καλεί να ζήσουμε τι στην πραγματικότητα είναι η Ορθοδοξία και ποιά είναι η ζωή της.
Για την πραγμάτωση αυτής της ζωής η Εκκλησία μας τοποθετεί εμπρός στην έννοια της αποστολής και καλεί τον καθένα μας να αναλάβει πρώτα-πρώτα να εργασθεί για τη σωτηρία του και στη συνέχεια να εργασθεί για τη σωτηρία του κόσμου..
Όλοι οι χριστιανοί είμαστε ιερείς γιατί αποτελούμε οργανικά μέλη του μυστικού σώματος του Χριστού. Ο Θεόδωρος ο Στουδίτης γράφει ότι «Ο καθένας γίνεται ιερεύς για τον εαυτό του σ΄ ότι αφορά τη σωτηρία του».
Στη ζωή της Εκκλησίας η έννοια της αποστολής μεταμόρφωσης του κόσμου δεν είναι απλά ένα αγαθό έργο της Εκκλησίας ή της ζωή των επι μέρους πιστών, αλλά πορεία από το Χριστό προς τον κόσμο.
Η Εκκλησία, η Ορθοδοξία είναι η ρωμαλέα πνευματική δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει τα πάντα, σαν συνέχεια του έργου του Χριστού επί πλέον το ότι σήμερα ομιλούμε ενώπιον των αγίων λειψάνων των Φθιωτών Αγίων, φέρνει τον καθένα μας, ακόμα περισσότερο αντιμέτωπο με την κατανόηση της διττής αποστολής του στην ασκητικό – λειτουργική πορεία ζωής προς την αλήθεια του Θεού».
