ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΕΡΧΟΜΟΣ ΤΟΥ
«Καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν»
Φτάσαμε μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ στό κατώφλι τῶν Χριστουγέννων. Τή μεγάλη γιορτή τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ καί τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου. Τό εὐαγγέλιο πού σήμερα ἀκούσαμε, μᾶς προετοιμάζει.
* * *
α) Οἱ πρόγονοί Του.
1. Ὁ ἱερός εὐαγγελιστής Ματθαῖος, ξεκινάει τό Εὐαγγέλιό του, παραθέτοντας τήν ἀνθρώπινη γενεαλογία τοῦ Κυρίου μας. Γιά νά δείξει ἔτσι ὅτι εἶναι ἀπόγονος τοῦ Ἀβραάμ καί ἐπηγγελμένος Μεσσίας, Λυτρωτής τοῦ ἀνθρώπου.
2. Στό μακρύ αὐτόν κατάλογο, ὑπάρχουν ὀνόματα ἐπισήμων, ἀλλά καί ἀσήμων ἀνθρώπων. Δικαίων, ἀλλά καί ἁμαρτωλῶν. Ἐκπρόσωποι τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ, τοῦ Ἰσραήλ, καί ταυτόχρονα ὅλων τῶν ἐθνῶν.
3. Καί ἡ γενεαλογία αὐτή φτάνει μέχρι τόν δίκαιο Ἰωσήφ, τό μνήστορα, καί τή μητέρα τοῦ Κυρίου μας, τήν ἀειπάρθενο Μαρία, πού καί οἱ δύο ἦταν ἀπόγονοι τοῦ Δαυΐδ. Καί εἶχαν ἔτσι βασιλική καταγωγή.
β) Ὁ Ἰωσήφ καί ἡ Μαρία.
1. Ὁ ἱερός εὐαγγελιστής ἀμέσως μετά τήν παράθεση τῶν προγόνων τοῦ Χριστοῦ, μᾶς δίνει μιά πολύ σημαντική πληροφορία: Ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ἦταν υἱός τῆς Παρθένου καί ὄχι τοῦ Ἰωσήφ.
2. Ὁ Ἰωσήφ, μέσα στό σχέδιο τῆς θείας οἰκονομίας γιά τή σωτηρία μας, διαλέχθηκε ἀπό τό Θεό, γιά νά εἶναι προστάτης τῆς Θεοτόκου. Ἦταν «δίκαιος», ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ δηλαδή. Ὅταν ἀντιλήφθηκε τήν ἐγκυμοσύνη της σκέφθηκε νά τήν διώξει, χωρίς νά τήν ἐκθέσει στά μάτια τοῦ κόσμου.
3. Ἡ Παναγία μας ἔβλεπε τή στάση του, μά δέ θέλησε νά τοῦ ἀποκαλύψει τή μεγάλη ἀλήθεια πού σήκωνε. Ἐμπιστευόταν ἀπόλυτα στόν Θεό.
γ) Οἱ ἐπεμβάσεις τοῦ Θεοῦ.
1. Στήν κρίσιμη αὐτή στιγμή, ἄγγελος Κυρίου παρουσιάστηκε στόν Ἰωσήφ καί τοῦ ἀπεκάλυψε τήν ἀλήθεια. Τό βρέφος πού ἡ Μαριάμ ἔφερε στά σπλάχνα της εἶχε συλληφθεῖ «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου». Αὐτός θά ἦταν ὁ «Ἰησοῦς», πού σημαίνει Θεός-Σωτήρας. Καί ἀκόμα θά ἦταν ὁ «Ἐμμανουήλ».
2. Χαρά γέμισε ἡ ψυχή τοῦ Ἰωσήφ, γιά τόν ἐρχομό τοῦ Μεσσία! Καί ἔτσι τελείως ἥσυχος, στάθηκε μέ αἰσθήματα λατρείας ἀπέναντι στόν «ἐνανθρωπήσαντα Θεόν», καί μέ σεβασμό στή Μαρία.
3. Τό ἴδιο μέσα στούς αἰῶνες κι ὅλοι οἱ πιστοί. Στέκονται μπροστά Του καί τόν προσκυνοῦν ὡς Θεό πού ἔγινε ἄνθρωπος, καί μένει κοντά στούς ἀνθρώπους, «πάσας τάς ἡμέρας».
* * *
Ἄς τόν βλέπουμε, ἀδελφοί μου, κι ἐμεῖς μέ τόν ἴδιο τρόπο. Ὡς «Θεόν ἐνανθρωπήσαντα», ὡς Λυτρωτή καί Σωτήρα μας. Καί ἄς ρυθμίζουμε τά βήματά μας στό θεῖο Του θέλημα, κάνοντας ἀρχή ἀπό μιά πιό πνευματική προετοιμασία γιά αὐτά τά Χριστούγεννα.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΦΕΡΣΑΛΩΝ
