Την Δευτέρα 12 Νοεμβρίου πανηγύρισε η ενορία του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος Βεροίας τη μνήμη του επωνύμου Αγίου της. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε την Θεία Λειτουργία στο ενοριακό παρεκκλήσιο του Αγίου Στεφάνου.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος τέλεσε μνημόσυνο των δωρητών και μελών της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Κυριών Βεροίας, και χειροθέτησε σε Αναγνώστη τον κ. Στυλιανό Παμπούκα.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου :
«Πλοῦτον τόν σόν ἐσκόρπισας τοῖς πένησι καί τῶν οὐρανῶν τόν πλοῦτον νῦν ἀπείληφας,Ἰωάννη πάνσοφε».
Στή χορεία τῶν ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας συναριθμεῖται δικαίως καί ὁ ἑορταζόμενος σήμερα ἅγιος προστάτης τῆς ἐνορίας σας, ὁ ἅγιοςἸωάννης ὁ ἐλεήμων,ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας.
Καί τόν λόγο γιά τόν ὁποῖο τόν συναρίθμησε μετά τῶν ἁγίων της ἡἘκκλησία τόν ὑποδηλώνει τό προσωνύμιο τό ὁποῖο τοῦ ἀπέδωσε, τό ἐπίθετοἐλεήμων, τό ὁποῖο ἔχει δώσει σέ ἕναν μόνο ἀκόμη ἅγιό της, ὁ ὁποῖος ἔζησε ἀργότερα, στόν ἅγιο Φιλάρετο τόν ἐλεήμονα.
Ὅμως ἀκόμη καί ἐάνἡ Ἐκκλησία μας δέν ἀπέδιδε στόν ἑορταζόμενο ἅγιο Ἰωάννη αὐτόν τόν τιμητικό χαρακτηρισμό, δέν θά ἄλλαζε τίποτε, διότι ὁ ἅγιος Ἰωάννηςἦτανἐν τοῖς πράγμασι ἐλεήμων. Ἡ ζωή του ἦταν μία διαρκής ἐλεημοσύνη, μία διαρκής προσφορά στόν ἀδελφό του, στόν πάσχοντα, στόν πτωχό, στόν ἀσθενοῦντα καί τόν ἀδύναμο.
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης προσέφερε βεβαίως καί ὁλόκληρη τή μεγάλη περιουσία πού κληρονόμησε ἀπό τήν οἰκογένειά του στούς πτωχούς καί τούς ἀναξιοπαθοῦντες συνανθρώπους του, ὅταν μετά τόν θάνατο τῆς συζύγου του, σέ νεαρή ἡλικία, ἀποφάσισε νά ἀφιερωθεῖ στόν Θεό, θεωρώντας, ὅπως ἔλεγε, τόν ἑαυτό του ὀφειλέτη πρός ὅλους τούς ἀνθρώπους· δέν ἦτανὅμως μόνο αὐτήἡκίνηση καί ἡπράξη πού τόν κατέστησε ἐλεήμοναἀλλάὁλόκληρηἡζωή του. Διότι, ἐάν ἦταν μόνο αὐτήἡπροσφορά του, προσφορά πού ἐπίσης δέν εἶναι πολύ εὔκολο γιά τόν καθένα μας νά τήν κάνει, θά μποροῦσε νά ἰσχυρισθεῖκανείς ὅτι εἶχε τόσα πολλά χρήματα, τά ὁποῖα μάλιστα δέν ἀπέκτησε προσωπικά ἀλλά τά κληρονόμησε, ὥστε δέν ἦταν δύσκολο νά τά χαρίσει στούς πτωχούς καί ἀναξιοπαθοῦντες.Ὅμως δέν ἦταν,ὅπως εἴπαμε αὐτήἡπροσφορά πού τόν ἀνέδειξε ἐλεήμονα.Ἦτανἡκαθημερινή προσφορά του στούς ἀνθρώπους, τό ἐνδιαφέρον του καί ἡἀγάπη του γι᾽αὐτούς, γι᾽αὐτούς εἶχανἀνάγκη, γι᾽αὐτούς πού πεινοῦσαν καί διψοῦσαν, γι᾽αὐτούς πού ἦτανἀσθενεῖς καί γι᾽αὐτούς πού χρειαζόταν στήριξη καί ἀλληλεγγύη.
Καί ἡπροσφορά του αὐτήἦτανἡἔκφραση τῆςἐλεήμονος καρδίας του, ἦταν ἡπιστή τήρηση τῆςἐντολῆς τοῦΚυρίου πού δέν περιορίζει τήν ἔννοια τῆςἐλεημοσύνης στήν προσφορά χρημάτων, ἀλλά τήν διευρύνει, ὥστε νά εἶναιἐφικτή σέ ὅλους μας. Διότι αὐτό πού ζητᾶὁΧριστός ἀπό τούς μαθητές του καί αὐτό πού θά ἀποτελέσει τό κριτήριο κατά τή μέλλουσα κρίση εἶναι ἡἔμπρακτηἔκφραση τῆςἀγάπης μας πρός τούς ἀδελφούς μας, ὅπως τήν ἔδειξεὁκαλός Σαμαρείτης, στήν εὐαγγελική παραβολή πού ἀκούσαμε χθές. Εἶναιἡφροντίδα καί ἡμέριμνά μας γιά τούς πεινασμένους, τούς διψασμένους, τούς ἀσθενεῖς, τούς φυλακισμένους καί ἀναξιοπαθοῦντεςἀδελφούς μας μέ ὅποιον τρόπο μπορεῖὁκαθένας μας: μέ τήν ἀγάπη του, μέ τήν ἐπίσκεψή του, μέ τόν χρόνο πού θά διαθέσει γιά νά τούς ἀνακουφίσει καί νά τούς παρηγορήσει, ἀκόμη καί μέ ἕνα «ποτήριο ψυχροῦὕδατος». Διότι πίσω ἀπό τά πρόσωπα ὅλων αὐτῶν τῶνἀδελφῶν μας εὑρίσκεταιὁἴδιοςὁΧριστός, ὁὁποῖος καί μᾶς διαβεβαιώνει πώς ὅ,τι κάνουμε στούς ἀδελφούς μας, τό κάνουμε στόν ἴδιο, καί μᾶςὑπόσχεταιὡςἀνταπόδοση τῆς προσφορᾶς μας τήν οὐράνιο βασιλεία του. «Ἐφ᾽ὅσονἐποιήσατεἑνί τούτων τῶνἀδελφῶν μου τῶνἐλαχίστωνἐμοίἐποιήσατε», λέγει ὁΧριστός καί τοποθετεῖὅσους τό ἔκαναν στούς εὐλογημένους τοῦΠατρός του.
Ἡτήρηση αὐτῆς τῆς μεγάλης ἐντολῆς, τῆςἔμπρακτηςἀγάπης καί ἐλεημοσύνης πρός τόν πλησίον, ἀποτελοῦσε καθημερινό ἔργο τοῦτιμωμένου ἁγίουἸωάννου τοῦἐλεήμονος,ἡζωή καί τό ἔργο τοῦὁποίου θά πρέπει νά γίνουν παράδειγμα καί γιά ἐμᾶς. Θά πρέπει νά γίνουν τό κίνητρο ἐκεῖνο πού θά μᾶς παρακινήσει γιά νά ἐγκαταλείψουμε τή ραθυμία καί τήν ἀδιαφορία μας γιά τούς ἀδελφούς μας καί νά τούς δείξουμε μέ ὅποιον τρόπο μποροῦμε τήν ἀγάπη μας. Θά πρέπει νά μᾶς παρακινήσει γιά νά ἐγκαταλείψουμε τίς ὅποιες δικαιολογίες χρησιμοποιοῦμε, ὥστε νά πείσουμε τόν ἑαυτό μας ὅτι τάχα δέν ἔχουμε τίς δυνατότητες νά ἐφαρμόσουμε αὐτή τήν ἐντολή τοῦΧριστοῦ. Θά πρέπει νά μᾶς παρακινήσει νά ἀναθεωρήσουμε τή στάση μας ἀπέναντι στούς ἀδελφούς μας καί νά συνειδητοποιήσουμε ὅτι κανείς μας δέν ἐξαιρεῖταιἀπό τήν ἔμπρακτηἐφαρμογή τῆςἀγάπης πρός τόν πλησίον, καί ἰδιαιτέρως πρός ὅσους τήν ἔχουνἀνάγκη,ὥστε νά μή μείνουμε ἔξω τοῦνυμφῶνος τοῦΚυρίου καί μή στερηθοῦμε τῆς αἰωνίου ζωῆς,ἀλλά νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς τῶν ἀγαθῶν τῆς αἰωνίου βασιλείας τοῦ Θεοῦ, τῶν ἀγαθῶν «ἅἡτοίμασενὁΘεός τοῖςἀγαπῶσιν αὐτόν» διά τῶν πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ ἐλεήμονος καί τῆς χάριτος τοῦ πανοικτίρμονος Θεοῦ τοῦ ἐλέους.Ἀμήν.
