Σε κλίμα κατάνυξης τελέσθηκε την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026 η ακολουθία της Α’ Στάσης των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο, στον Ιερό Ναό Αποστόλου Παύλου στο Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας.
Στην ιερά ακολουθία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, ο οποίος έψαλλε τους Οίκους ενώπιον της εικόνας της Θεοτόκου, συμπαραστατούμενος από τον Ιεροκήρυκα και Προϊστάμενο της Ενορίας, Αρχιμ. Θεολόγο Ντούβαλη, τον Αρχιδιάκονο Δημήτριο Λαγούδη και τους Ιεροδιακόνους π. Ιγνάτιο Γοργολίτσα και π. Βαρθολομαίο Κοσμά.
Κηρύσσοντας τον θείο λόγο ανέλυσε τον στίχο της ε’ ωδής του κανόνος: ««Σύ γάρ, ἀπειρόγαμε Παρθένε, ἔσχες ἐν μήτρᾳ τόν ἐπί πάντων Θεόν», τονίζοντας τα εξής:
«Όπως κάθε μικρό παιδί στις δύσκολες και στενάχωρες στιγμές της ζωής του βρίσκει καταφυγή στην αγκαλιά της μητέρας του, έτσι και κάθε χριστιανός σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής του, βρίσκει αληθινό καταφύγιο και παρηγοριά στο Άγιο πρόσωπο της Μητέρας όλων, την Παναγία μας. Στην περίοδο που διανύουμε, της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αγωνιζόμενοι κατά των παθών, πιεζόμενοι από τα κύματα της αμαρτίας και πορευόμενοι προς τα Άγια Πάθη και την Ανάσταση του Σωτήρος Χριστού, όλοι οι ευσεβείς χριστιανοί, ιδιαιτέρως προστρέχουμε «στην Θεοτόκο και Μητέρα του Φωτός», ώστε να λάβουμε δύναμη από την αγάπη Της και τις μεσιτείες Της.
Στην σειρά των θαυμάτων, θα μπορούσαμε να πούμε, ότι το θαύμα της Παρθένου κατέχει πρωτεύουσα θέση, και απέναντι σε αυτό, ο άνθρωπος καταπλήσσεται και κυριεύεται από ιερό δέος. Από το γεγονός ότι η Παρθένος Κόρη, χωρίς να λειτουργήσουν σ’ αυτήν οι φυσικοί νόμοι της συλλήψεως και της κυήσεως, μπόρεσε να συλλάβει και να γεννήσει. Το μεγάλο θαύμα όμως είναι, πως μπόρεσε να χωρέσει στην μήτρα Της ο αχώρητος Θεός!
Είναι, λοιπόν, και λέγεται Μητέρα η Παρθένος κατά δύο τρόπους. Πρώτον, Μητέρα του Θεού, και δεύτερον Μητέρα πάντων των χριστιανών. Είναι Μητέρα του Θεού, αληθώς Θεοτόκος, διότι αληθώς γέννησε αυτόν τον Υιό του Θεού από την αδιάφθορη μήτρα Της, όπου ο Λόγος κατοίκησε και ένωσε σε αδιαίρετη υπόσταση, την θεία Του με την ανθρώπινη φύση. Είναι, όμως, υπέρ φύσιν και έννοιαν και θετή Μητέρα όλων των χριστιανών, διότι αν εμείς δια την χάριν της υιοθεσίας είμαστε αδελφοί του Χριστού, κατά τον Απόστολο Παύλο «εις το είναι αυτόν πρωτότοκον εν πολλοίς αδελφοίς» (Ρωμ. 8, 29), συνεπάγεται ότι εμείς είμαστε θετοί υιοί της Θεομήτορος.
Ως Μητέρα του Θεού η Παναγία μας έχει τόση χάρη από τον Θεό, την οποία δίνει στους χριστιανούς, ώστε η Παρθένος να είναι πέλαγος χαρίτων. Πώς, λοιπόν, να μην αγαπούμε και να μην ευλαβούμαστε την Θεοτόκο, όταν απολαμβάνουμε την θεομητορική στοργή Της και την βοήθειά Της ανά πάσα στιγμή; Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης έλεγε: «εμείς οι χριστιανοί αγαπούμε και τιμούμε τόσο πολύ την Παναγία, γιατί περισσότερο αγαπούμε και τιμούμε τον Χριστό». Δεν είναι δυνατόν κάποιος που αγαπά την Παναγία, να μην αγαπά τον Χριστό, όπως και όποιος αγαπά τον Χριστό, είναι αδύνατον να μην αγαπά και την Μητέρα Του. «Πας ο αγαπών την γεννήσασαν αγαπά και τον γεγεννημένον εξ αυτής» (Α Ἰωάν. 5, 1).
Ο Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης έγραψε πως «όποιος δεν τιμά και δεν ευλαβείται την φυσική μητέρα του, δεν είναι άξιος να λέγεται άνθρωπος. Όποιος δεν τιμά και δεν ευλαβείται την Μητέρα του Θεού, δεν είναι άξιος να λέγεται χριστιανός. Ποιός μπορεί να καυχηθεί ότι είναι πιστός δούλος του Χριστού, αν δεν είναι πιστός δούλος και της Μητρός Του, ή ότι είναι ευλαβής του Υιού, χωρίς να είναι και της Μητρός; Χριστιανοί, μικροί και μεγάλοι, όσοι λατρεύετε και προσκυνείτε το όνομα του Ιησού, να τιμάτε και να ευλαβείσθε και το όνομα της Παρθένου Μαρίας, της Μητρός του Κυρίου και Μητρός ημών».
