Την Κυριακή 20 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων Βεροίας επί τη εορτή του Αγίου Αρτεμίου.
Στο τέλος τελέστηκε Δοξολογία για τον προστάτη της Ελληνικής Αστυνομίας, Άγιο Αρτέμιο, παρουσία των τοπικών πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.
ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ
Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ
«Καί ἠρώτησεν αὐτόν ἅπαν τό πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ᾽ αὐτῶν … αὐτός δέ ἐμβάς εἰς τό πλοῖον ὑπέστρεψεν».
Μία ἀσυνήθιστη παράκληση διατυπώνουν στό σημερινό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα οἱ κάτοικοι τῶν Γαδάρων πρός τόν Ἰησοῦ. Τί τοῦ ζητοῦν; Τοῦ ζητοῦν νά μήν εἰσέλθει στήν πόλη τους, διότι «φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο», γιατί φοβόταν πάρα πολύ.
Καί ποιά ἦταν ἡ αἰτία τοῦ φόβου τους; Ἦταν τό θαῦμα πού εἶχε κάνει ὁ Χριστός, λίγο πρίν νά εἰσέλθει στήν πόλη τους. Τό θαῦμα τῆς θεραπείας ἑνός δυστυχοῦς καί ταλαιπώρου ἀνθρώπου, ἑνός δαιμονισμένου, τόν ὁποῖο ἀπελευθέρωσε ἀπό τήν λεγεώνα τῶν δαιμόνων πού τόν εἶχε κατακυριεύσει.
Ἕνα θαῦμα, λοιπόν, τό ὁποῖο θά ἔπρεπε νά τούς χαροποιήσει καί νά τούς γεμίσει μέ εὐγνωμοσύνη, ὥστε νά τόν παρακαλοῦν νά μείνει κοντά τους, ὅπως συνέβαινε καί μέ τά ἄλλα θαύματα τοῦ Χριστοῦ, τούς δημιουργεῖ φόβο.
Ἕνα ἀσυνήθιστο αἴσθημα προκαλεῖ ἕνα ἀσυνήθιστο αἴτημα.
Καί ὁ Χριστός ἀνταποκρίνεται στό αἴτημα τῶν Γαδαρηνῶν, γιατί σέβεται τήν ἐλευθερία τῶν ἀνθρώπων καί δέν ἐκβιάζει τή θέλησή τους. Γι᾽ αὐτό καί «ἐμβάς εἰς τό πλοῖον ὑπέστρεψεν», μπῆκε στό πλοῖο καί γύρισε πίσω.
Ὁ φόβος ὅμως τῶν Γαδαρηνῶν, καθώς συνδυάζεται μέ τήν παράκλησή τους γιά ἀπομάκρυνση τοῦ Χριστοῦ, δέν εἶναι φόβος πού προέρχεται ἀπό σεβασμό πρός τόν Χριστό, ἀλλά εἶναι φόβος πού προέρχεται ἀπό τό αἴσθημα τῆς ἐνοχῆς καί τῆς ἀμετανοησίας τους. Εἶναι φόβος σάν αὐτόν πού αἰσθάνθηκαν οἱ πρωτόπλαστοι στόν κῆπο τῆς Ἐδέμ, ὅταν μετά τήν παρακοή τῆς ἐντολῆς τοῦ Θεοῦ, τόν ἄκουσαν νά τούς καλεῖ. Εἶναι ὁ φόβος, τόν ὁποῖο προκαλεῖ ἡ ἀποξένωση ἀπό τόν Θεό. Εἶναι ὁ φόβος τόν ὁποῖο ἐκφράζουν καί τά δαιμόνια, πού βρίσκονται μέσα στόν ταλαίπωρο δαιμονισμένο, καί ὅταν τόν πλησιάζει ὁ Χριστός γιά νά τόν θεραπεύσει τοῦ λέγουν «τί ἐμοί καί σοί, Ἰησοῦ, υἱέ τοῦ Θεοῦ;»
Γι᾽ αὐτό καί ὁ φόβος πού αἰσθάνονται οἱ Γαδαρηνοί δέν τούς βοηθᾶ οὔτε νά μετανοήσουν γιά τήν παράβαση τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, οὔτε νά πλησιάσουν τόν Χριστό, ὁ ὁποῖος δέν ζητᾶ ἀπό τούς ἀνθρώπους πού τόν ἀκολουθοῦν νά τόν φοβοῦνται ἀλλά ζητᾶ νά τόν ἀγαποῦν. Καί ὅπως γράφει ὁ εὐαγγελιστής τῆς ἀγάπης, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, «ἡ ἀγάπη ἔξω βάλλει τόν φόβον». Ἡ ἀγάπη ἀπομακρύνει καί διώχνει τόν φόβο, γιατί ἐπιτρέπει στούς ἀνθρώπους νά προσεγγίσουν τόν Θεό, ὁ ὁποῖος «ἀγάπη ἐστί», τούς κάνει νά ζοῦν μέσα στήν παρουσία τοῦ Θεοῦ, τούς κάνει νά ὁμοιάζουν μέ τόν Χριστό.
Αὐτή τήν ἀγάπη πρός τόν Χριστό εἶχαν καί οἱ ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας. Αὐτή τήν ἀγάπη εἶχαν καί οἱ ἅγιοι μάρτυρες καί ὁ τιμώμενος σήμερα ἅγιος ἔνδοξος μεγαλομάρτυς Ἀρτέμιος, ὁ προστάτης τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας.
Καί ἡ ἀγάπη τους ἦταν τόσο μεγάλη πού ὄχι μόνο δέν ἐφοβοῦντο τίποτε καί κανέναν, ἀλλά ἦταν πρόθυμοι νά θυσιάσουν καί τή ζωή τους γιά τόν Χριστό, νά μαρτυρήσουν προκειμένου νά μήν ἀρνηθοῦν τήν πίστη τοῦ Χριστοῦ καί νά μήν χωρισθοῦν ἀπό τήν ἀγάπη του. Γι᾽ αὐτό καί ἀπαντοῦσαν καί ἐκεῖνοι μέ τή ζωή καί μέ τίς πράξεις τους ἀρνητικά στό ἐρώτημα τοῦ πρωτοκορυφαίου ἀποστόλου Παύλου: «τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;»
Τίποτε δέν μποροῦσε νά χωρίσει τούς μάρτυρες, ὅπως τίποτε δέν χώρισε καί τόν ἅγιο μεγαλομάρτυρα Ἀρτέμιο, ὁ ὁποῖος δέν δίστασε νά θυσιάσει καί ἀξιώματα καί δόξες καί τιμές πού τοῦ προσέφερε ὁ αὐτοκράτορας Ἰουλιανός, προκειμένου νά μήν ἀρνηθεῖ τήν πίστη του στόν Χριστό καί νά μήν χωρισθεῖ ἀπό τήν ἀγάπη του.
Αὐτή τήν ἀγάπη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Ἀρτεμίου ἄς μιμηθοῦμε καί ἐμεῖς, ὅσοι τόν τιμοῦμε σήμερα, καί ἰδιαιτέρως τό προσωπικό τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας, ἡ ὁποία ἀπό πολλῶν ἐτῶν τιμᾶ τόν ἅγιο Ἀρτέμιο ὡς προστάτη της. Διότι, ὅταν ἀγαποῦμε τόν Χριστό, ὅταν μέ τίς πράξεις μας ἀποδεικνύουμε τήν ἀγάπη μας πρός αὐτόν, ὅταν τηροῦμε τίς ἐντολές του, δείχνοντας μέ αὐτό τόν τρόπο τήν ἀγάπη μας, τότε ζοῦμε πλησίον του, ἀπολαμβάνουμε τήν εὐλογία τῆς παρουσίας του, ἔχουμε διαρκῆ τήν παρουσία του καί τή χάρη του στή ζωή μας.
Καί εὔχομαι ἀπό καρδίας σέ ὅλους καί ἰδιαιτέρως στούς ἀστυνομικούς μας νά ἔχουν πάντοτε, διά πρεσβειῶν τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Ἀρτεμίου, τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Χριστοῦ, νά ἔχουν τήν κραταιά προστασία του στό δύσκολο ἔργο πού ἐπιτελοῦν, θέτοντας κάποιες φορές σέ κίνδυνο καί τήν ἴδια τους τή ζωή, προκειμένου ὅλοι ἐμεῖς νά αἰσθανόμεθα καί νά ζοῦμε ἀσφαλεῖς, καί νά ζοῦν διαρκῶς τήν χαρά τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ στή ζωή τους, ἀλλά καί τήν προστασία τοῦ προστάτου τους ἁγίου Ἀρτερμίου, ὁ ὁποῖος νά τούς συνοδεύει στό ὄντως δύσκολο ἔργο τους. Ἀμήν.
