Την Τρίτη 21 Νοεμβρίου το πρωί, με την ευκαιρία της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου, ημέρα αφιερωμένη στις Ένοπλες Δυνάμεις, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον παλαιό Μητροπολιτικό Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Παύλου και Πέτρου Βεροίας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε Δοξολογία για τις Ένοπλες Δυνάμεις.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία:
«Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν».
Ἡ ἀναζήτηση τῆς εὐτυχίας εἶναι, ἀδελφοί μου, τό διαρκές καί διαχρονικό ζητούμενο τῶν ἀνθρώπων, καί οἱ τρόποι μέ τούς ὁποίους ἐπιτυγχάνεται ἡ εὐτυχία ἀποτελεῖ ἀντικείμενο τῆς μελέτης καί τοῦ στοχασμοῦ τῶν ἀνθρώπων σέ κάθε ἐποχή. Παρά ὅμως τή διαρκῆ ἀναζήτηση τῆς εὐτυχίας καί τοῦ προσδιορισμοῦ τῶν προϋποθέσεων ὑπό τίς ὁποῖες εἶναι αὐτή ἐφικτή, βλέπουμε πολύ συχνά ἀνθρώπους οἱ ὁποῖοι, παρότι πληροῦν ὅλες τίς προϋποθέσεις, αἰσθάνονται δυστυχεῖς καί ταλαίπωροι.
Ἀντίθετα ὅμως μέ τούς ἀνθρώπους, ὁ Χριστός προσδιορίζει μέ ἀκρίβεια ποιοί εἶναι οἱ ἀληθινά εὐτυχεῖς καί μακάριοι. Καί τά κριτήριά του εἶναι ἀψευδῆ καί ἀλάνθαστα.
Ἔτσι ἀκούσαμε σήμερα τόν Χριστό νά ἀπαντᾶ στόν ἄγνωστο ἀκροατή τῶν λόγων του, ὁ ὁποῖος, ἀκούοντάς τον νά κηρύττει, μακάρισε τήν Παναγία Μητέρα του γιατί ἀξιώθηκε νά κυοφορήσει στά σπλάγχνα της καί νά βαστάσει στίς ἀγκάλες της τόν Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, ὅτι μακάριοι εἶναι ὅσοι ἀκοῦν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν φυλάσσουν, δηλαδή τόν ἀκολουθοῦν καί τόν κάνουν πράξη στή ζωή τους.
«Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν».
Ἡ ἀπάντηση τοῦ Ἰησοῦ δέν ἀποτελεῖ ἀντίλογο στόν μακαρισμό τῆς Παναγίας Μητέρας του πού ἀκούστηκε μέσα ἀπό τό πλῆθος, ὅπως κάποιοι μπορεῖ νά νομίσουν. Εἶναι, ἀντίθετα, ἡ ἐπιβεβαίωση τοῦ μακαρισμοῦ τῆς Παναγίας μας. Γιατί ἡ ὑπεραγία Θεοτόκος πληροῖ σέ ἀπόλυτο βαθμό τίς προϋποθέσεις πού θέτει ὁ μακαρισμός τοῦ Υἱοῦ της.
Ἦταν αὐτή πού ὄχι μόνο ἄκουε καί μελετοῦσε τόν λόγο τοῦ Θεοῦ ἀπό τή νηπιακή της ἡλικία, ἀλλά καί αὐτή πού τόν τήρησε ἀπαρέγκλιτα σέ ὅλη της τή ζωή μέ τέλεια ὑπακοή καί ταπείνωση.
Ἦταν αὐτή πού ἀπό τήν ἡμέρα τῆς εἰσόδου της στόν ναό τοῦ Θεοῦ, τήν ὁποία ἑορτάζει καί τιμᾶ σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας, κατά τήν ὁποία τριετίζουσα μόλις ἀξιώθηκε νά εἰσέλθει στά Ἅγια τῶν Ἁγίων, γιά νά παραμείνει ἐκεῖ ὡς καθαρώτατος ναός τοῦ Σωτῆρος καί νά προετοιμασθεῖ κατάλληλα προκειμένου νά ἀνταποκριθεῖ στή μεγάλη κλήση καί ἀποστολή, ἀφοσιώθηκε στήν ἐντρύφηση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ· ἀφοσιώθηκε στήν προσευχή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τό μέσο διά τοῦ ὁποίου ὁ Θεός ὁμιλεῖ πρός τόν ἄνθρωπο πού στρέφεται πρός Αὐτόν μέ ἀνοικτά τά ὦτα τῆς ψυχῆς καί τοῦ σώματός του καί μέ πρόθυμη διάθεση γιά νά ἀκούσει τούς λόγους του· ἀφοσιώθηκε καί στήν ἔμπρακτη φύλαξη τοῦ λόγου τοῦ Κυρίου, στήν πιστή καί συνεπῆ ἐφαρμογή τοῦ θελήματος καί τῶν ἐντολῶν, ἔχοντας αὐτές, ὅπως γράφει καί ὁ ψαλμωδός Δαβίδ, «λύχνον τοῖς ποσί» αὐτῆς «καί φῶς ταῖς τρίβοις» της ὄχι μόνο κατά τό διάστημα τῆς παραμονῆς της στόν ναό τοῦ Θεοῦ, ἀλλά μέχρι καί τοῦ τέλους τῆς παναγίας αὐτῆς ζωῆς.
«Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν».
Ἑορτή τῶν Εἰσοδίων τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου σήμερα, ἀδελφοί μου, ἡμέρα κατά τήν ὁποία «ἄγγελοι τήν εἴσοδον τῆς Παρθένου ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς ἡ Παρθένος εἰσῆλθε εἰς τά Ἅγια τῶν Ἁγίων», καί ὁ μακαρισμός τοῦ Κυρίου ἀκούεται καί πάλι γιά νά ἀπαντήσει καί στό δικό μας ἐρώτημα ποιός εἶναι ὁ πραγματικά μακάριος ἄνθρωπος.
Γίνεται ὅμως πιό ἠχηρός, πιό ρεαλιστικός μέσα ἀπό τό παράδειγμα τῆς ζωῆς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Γίνεται προτροπή γιά ὅλους ἐμᾶς, ἀδελφοί μου, πού τόν ἀκοῦμε, νά παύσουμε νά ἀναζητοῦμε τήν εὐτυχία στά τερπνά καί ἡδέα τοῦ κόσμου, στά χρήματα, στίς τιμές καί τή δόξα, σέ ὅ,τι λάμπει καί ἐντυπωσιάζει. Καί μᾶς καλεῖ νά ἐπιλέξουμε τήν ὁδό πού ὁδηγεῖ μέ ἀσφάλεια στή μακαριότητα, τήν ὁδό τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καί νά βαδίσουμε αὐτή τήν ὁδό μέ τή βεβαιότητα πώς ἔστω καί ἐάν φαίνεται «στενή καί τεθλιμμένη», μᾶς χαρίζει τή ἀληθινή εὐτυχία καί τή μακαριότητα πού ὁ Θεός προσφέρει σέ ὅσους τόν ἐμπιστεύονται καί τόν ἀκολουθοῦν, ὅπως ἔκανε ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, τῆς ὁποίας τιμοῦμε σήμερα τήν εἴσοδο στόν ναό τοῦ Θεοῦ.
Τήν τιμοῦμε ὅμως, ἀδελφοί μου, καί γιά ἕνα ἀκόμη λόγο. Τήν τιμοῦμε ὡς ὑπέρμαχο Στρατηγό καί προστάτιδα τῶν Ἐνόπλων μας Δυνάμεων, γιατί ὑπῆρξε πάντοτε ἡ προστάτις καί ἡ βοηθός ὅλων ὅσων στό πέρασμα τῶν αἰώνων ἄκουσαν τή φωνή τῆς πατρίδος καί τή φωνή τῆς συνειδήσεώς τους καί ὑπερασπίσθηκαν μέ γενναιότητα τά σύνορά της. Ὑπῆρξε πάντοτε προστάτις καί βοηθός ὅλων ἐκείνων πού ἔταξαν τόν ἑαυτό τους νά φυλάγουν τίς Θερμοπύλες τῆς πατρώας γῆς, καί γι᾽ αὐτό οἱ Ἔνοπλες δυνάμεις τῆς πατρίδος μας ἀλλά καί ὅλοι οἱ Ἕλληνες τήν τιμοῦμε καί τήν εὐγνωμονοῦμε γιά τήν ἀκοίμητη καί ἀκαταίσχυντη προστασία της.
Καί σήμερα, ἡμέρα τῆς ἑορτῆς της, ἄς παρακαλέσουμε τήν Παναγία μας, ἀδελφοί μου, νά προστατεύει πάντοτε τίς Ἔνοπλες δυνάμεις τῆς πατρίδος μας ἀλλά καί τόν λαό μας ἀπό κάθε κίνδυνο καί κάθε ἀνάγκη, καί νά μᾶς διατηρεῖ σώους ὥστε νά βαδίζουμε πάντοτε τήν ὁδό τῶν ἐντολῶν τοῦ Υἱοῦ της πού θά μᾶς ὁδηγήσει στήν ἀληθινή εὐτυχία καί ὡς ἄτομα καί ὡς Ἔθνος.
