«Ὡς τέκνα φωτός περιπατεῖτε·… μή ὡς ἄσοφοι, ἀλλ’ ὡς σοφοί, ἐξαγοραζόμενοι τόν καιρόν, ὅτι αἱ ἡμέραι πονηραί εἰσί» (Ἐφεσ. 5, 8, 15-16).
Μητροπολίτου Αὐλῶνος ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
Ἡ αὐριανή περικοπή τῆς ἑορτῆς τοῦ Παναγίου Πνεύματος εἶναι ἀπό τήν πρός Ἐφεσίους ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, μία ἀπό τίς λεγόμενες ἐπιστολές τῆς αἰχμαλωσίας, πού γράφτηκε στή φυλακή τῆς Ρώμης. Μέ αὐτή τήν ἐπιστολή παρακαλοῦσε καί προέτρεπε τούς χριστιανούς τῆς Ἐφέσου «τώρα πού πιστεύουν στόν Κύριο καί εἶναι στό φῶς, νά ζοῦν σάν ἄνθρωποι πού ἀνήκουν στό φῶς».
Ὁ Χριστός καί τούς Ἐφεσίους τότε, ἀλλά καί τούς χριστιανούς σήμερα ἤθελε καί θέλει νά εἶναι φῶς καί στή σκέψη καί στό συναίσθημα καί στή ζωή· ἀγαθοί, δίκαιοι, νά ἔχουν τή δύναμη νά διακρίνουν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ὁ Χριστός εἶναι τό Φῶς τοῦ κόσμου (Ἰωάν. 8, 12), γι’ αὐτό οἱ χριστιανοί θά πρέπει νά ζοῦν σάν ἄνθρωποι πού ἀνήκουν στό φῶς.
«Προσέχετε, λοιπόν, καλά πώς ζεῖτε· μή ζεῖτε ὡς ἀσύνετοι ἀλλά ὡς συνετοί. Νά χρησιμοποιεῖτε σωστά τό χρόνο σας, γιατί ζοῦμε σέ πονηρούς καιρούς. Γι’ αὐτό μήν εἶστε ἄφρονες, ἀλλά νά ἀντιλαμβάνεστε τί θέλει ὁ Κύριος ἀπό σᾶς». Ὅταν ὁ ἄνθρωπος πράττει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε εἶναι ὑπαρξιακά πλήρης ἀπό ἀγάπη καί ἀνεξικακία. Τί σημαίνει αὐτό; Πώς τό Πανάγιο Πνεῦμα ἔχει φωτίσει ἄπλετα τήν ψυχή του. Ὅσον δέ ἀφορᾶ στόν καρπό τοῦ Πνεύματος (βλέπε Γαλάτας 5, 22-23).
Ὁ,τιδήποτε κάνει ὁ ἄνθρωπος στή ζωή του θά πρέπει νά τό ἐλέγχει μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Γιά νά γίνει αὐτό, ὅμως, ὁ ἄνθρωπος θά πρέπει στήν καρδιά του νά ἔχει γραμμένο τό Νόμο τοῦ Θεοῦ ὄχι μέ μελάνι, ἀλλά μέ τό Πνεῦμα τοῦ ζωντανοῦ Θεοῦ. Καί πράγματι ἔτσι εἶναι γραμμένος (Β΄ Κορ. 3, 3).
Ἀπό τήν ἄλλη μεριά, ὅμως, ὑπάρχει ὁ διάβολος μέ τά παιδιά του· τήν ἁμαρτία καί τό θάνατο. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος γιά τήν ἁμαρτία λέει πώς «σκοτοῖ τόν λογισμόν καί ἀπατᾶ τήν διάνοιαν». Πετρώνει, δηλαδή, τήν καρδιά, γι’ αὐτό τά ἔργα αὐτοῦ τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἄκαρπα. Κανένας συμβιβασμός γιά ἄκαρπα ἔργα. «Ἡ ζωή ἐκείνων πού ὁδηγοῦνται ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα διακρίνεται γιά τήν ἀγαθότητα, τή δικαιοσύνη καί τήν ἀλήθεια. Νά ἐξετάσετε τί ἀρέσει στόν Κύριο. Καί νά μή συμμετέχετε στά σκοτεινά κι ἀνώφελα ἔργα τῶν ἄλλων, ἀλλά νά τά ξεσκεπάζετε».
Τί σημαίνει τό «ξεσκεπάζετε»; Ἡ στάση τοῦ χριστιανοῦ ἀπέναντι σέ αὐτά τά σκοτεινά καί ἀνώφελα ἔργα δέν προσδιορίζεται μόνο ἀρνητικά μέ τή μή συμμετοχή στή διάπραξή τους, ἀλλά καί θετικά μέ τόν ἔλεγχο καί τήν καταδίκη τους. Δέν εἶναι μόνο τά φανερά ἔργα τους, ἀλλά εἶναι καί τά κρυπτά. «Γι’ αὐτά πού κάνουν [οἱ εἰδωλολάτρες] στά κρυφά εἶναι ντροπή ἀκόμα καί νά τά μιλᾶμε. Ὅταν ὅμως ὅλα αὐτά ἔρχονται στό φῶς, δείχνουν τί εἶναι. Γιατί ὅ,τι φανερώνεται γίνεται καί τό ἴδιο φῶς. Γι’ αὐτό λέει ἕνας ὕμνος: ‘’Ξύπνα ἐσύ πού κοιμᾶσαι, ἀναστήσου ἀπό τούς νεκρούς, καί ὁ Χριστός θά σέ φωτίσει’’».
Στό βάθρο τοῦ ἀγάλματος τῆς Ἐλευθερίας πού, μέ ὑψωμένο ἕνα πυρσό στό δεξί χέρι, δεσπόζει στό λιμάνι τῆς Νέας Ὑόρκης, κάποιος ἔγραψε: «Δέν θά εἶχες πυρσό νά φωτίζει, ἄν δέν σοῦ τόν ἄναβε ἕνα τέκνο φωτός, ὁ Ἀβραάμ Λίνκολν».
Αὔριο μεγάλη γιορτή τοῦ Παναγίου Πνεύματος ἄς φωτίζεται ὁ καθένας ἀπό Ἐκεῖνο ὄχι μόνο νά κρατάει στά χέρια του πυρσό φωτός καί ὄχι δαυλό ὀλέθρου, ἀλλά καί ὅλη ἡ ὕπαρξή του νά ζωοποιεῖται, νά παίρνει ζωή, νά καθαρίζεται καί νά ὑψώνεται πνευματοφόρος στίς σφαῖρες τοῦ Θείου.
