Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος το απόγευμα της Κυριακής 8 Μαρτίου 2026 χοροστάτησε στην ακολουθία του Γ΄ Κατανυκτικού Εσπερινού στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καρδίτσης.
Στη συνέχεια, πραγματοποίησε το εσπερινό του κήρυγμα, με θέμα: «Διδαχή στην προς Ρωμαίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου».
Στο θείο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος ανέπτυξε ερμηνευτικά αποσπάσματα από την προς Ρωμαίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου, συνεχίζοντας τη θεολογική διδασκαλία του. Στην αρχή αναφέρθηκε στη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, οι οποίοι μαρτύρησαν στη λίμνη της Σεβαστείας για την πίστη τους στον Ιησού Χριστό, επισημαίνοντας ότι η αγάπη τους προς τον Χριστό τους οδήγησε να υπομείνουν το μαρτύριο μέσα στα παγωμένα νερά.
Στη συνέχεια ανέλυσε τη διδασκαλία του Αποστόλου Παύλου από το ένατο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους Επιστολής, όπου ο Απόστολος εκφράζει τη βαθιά λύπη του για την απιστία μέρους του ισραηλιτικού λαού, ο οποίος, ενώ έλαβε τόσες ευεργεσίες από τον Θεό, απομακρύνθηκε από τη σωτηρία που έφερε ο Μεσσίας. Τόνισε ότι ο αληθινός λαός του Θεού δεν προσδιορίζεται απλώς από τη σαρκική καταγωγή, αλλά από την πίστη και την αποδοχή της θείας επαγγελίας, όπως φανερώνεται μέσα από τα παραδείγματα του Ισαάκ και του Ιακώβ.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο μυστήριο της θείας οικονομίας και στην ελευθερία του Θεού να εκλέγει και να καλεί τους ανθρώπους σύμφωνα με τη σοφία και την πρόγνωσή Του. Εξήγησε ότι το έλεος του Θεού δεν εξαρτάται μόνο από την ανθρώπινη προσπάθεια, αλλά από τη χάρη του Θεού που ελεεί και σώζει, χωρίς όμως να καταργείται το αυτεξούσιο του ανθρώπου.
Ερμηνεύοντας ακόμη λόγους της Αγίας Γραφής και ιδιαίτερα τον ψαλμικό λόγο «αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις», υπογράμμισε ότι ο Θεός παραμένει αμετάβλητος και αιώνιος, ενώ ο άνθρωπος καλείται να αλλάξει. Η αλλαγή αυτή, όπως τόνισε, είναι η μετάνοια, δηλαδή η μεταστροφή του νου και της καρδιάς προς τον Θεό. Σημείωσε ότι ο άνθρωπος συχνά φοβάται την αλλαγή, μήπως χάσει όσα έχει, ενώ η αληθινή αλλαγή στηρίζεται στην ελπίδα που γεννά η σχέση με τον Χριστό.
Για να καταδείξει τη δύναμη της μετανοίας, αναφέρθηκε στο παράδειγμα του βασιλέως Εζεκία, ο οποίος, όταν ταπεινώθηκε και μετανόησε ενώπιον του Θεού, έλαβε το έλεος του Κυρίου και παράταση της ζωής του. Με τον τρόπο αυτόν ανέδειξε ότι η μετάνοια αποτελεί την απαρχή της σωτηρίας του ανθρώπου.
Ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε ακόμη ότι σκοπός της παρουσίας του Χριστού στον κόσμο είναι η σωτηρία του ανθρώπου και ότι η σωτηρία αυτή προσφέρεται σε όλους όσοι πιστεύουν και μετανοούν, χωρίς να περιορίζεται σε κάποιον λαό ή κοινωνική ομάδα. Ο Χριστός, τόνισε, είναι ο «λίθος της γωνίας» της Εκκλησίας, στον οποίο άλλοι σκοντάφτουν λόγω της απιστίας, ενώ όσοι πιστεύουν σε Αυτόν δεν θα καταισχυνθούν.
Ολοκληρώνοντας το κήρυγμά του, αναφέρθηκε στην παρουσία των Αγίων μέσα στη ζωή της Εκκλησίας, τονίζοντας ότι η αγιότητα αποτελεί δώρο του Θεού προς όσους την επιζητούν και αγωνίζονται για αυτήν. Ιδιαίτερα μνημόνευσε την ευλογία της παρουσίας της αποτμήτου δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος του Θαυματουργού, η οποία αυτές τις ημέρες βρίσκεται προς προσκύνηση, υπογραμμίζοντας ότι οι Άγιοι με τη ζωή και το παράδειγμά τους επιβεβαιώνουν τη μαρτυρία της πίστεως και καλούν όλους τους πιστούς να τους μιμηθούν στον δρόμο της αγιότητας και της σωτηρίας.
Κλείνοντας, ευχήθηκε σε όλους καλή δύναμη στον πνευματικό αγώνα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
