Την Πέμπτη 25 Μαΐου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αναλήψεως του Κυρίου και Αγίου Νεκταρίου Βεροίας.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων χειροθέτησε Πνευματικό τον προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αρχιμ. Μητροφάνη Τουτζιαράκη, ο οποίος κατόπιν αδείας και ευλογίας του Ποιμενάρχου μας διακονούσε από ετών το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, ενώ παράλληλα τον συνεχάρη για το σπουδαίο έργο που επιτελεί στην ενορία συγκεντρώνοντας πλήθος νέων παιδιών.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Τήν ὑπέρ ἡμῶν πληρώσας οἰκονομίαν καί τά ἐπί γῆς ἑνώσας τοῖς οὐρανίοις, ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστέ ὁ Θεὸς ἡμῶν».
Πρίν ἀπό σαράντα περίπου ἡμέρες ἀκούσαμε τόν Χριστό νά λέγει πρός κατά τήν ἀρχιερατική του προσευχή τόν Θεό-Πατέρα του: «ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπί τῆς γῆς, τό ἔργον ἐτελείωσα ὅ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· καί νῦν δόξασόν με σύ, Πάτερ, παρά σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρό τοῦ τόν κόσμον εἶναι παρά σοί».
Μέ τούς λόγους αὐτούς ὁ Χριστός βεβαιώνει τόν Θεό-Πατέρα του ὅτι ὁλοκλήρωσε τό ἔργο πού τοῦ ἀνέθεσε καί τόν δόξασε ἐπί τῆς γῆς. Τό ἔργο αὐτό, ὅπως λέγει ὁ Χριστός σέ ἄλλο σημεῖο τῆς προσευχῆς του, ἦταν νά γνωρίσει τόν Θεό στούς ἀνθρώπους, νά μᾶς δείξει τόν δρόμο πρός τόν οὐρανό, νά μᾶς ἀποκαλύψει τόν Θεό-πατέρα πού χάσαμε μέ τήν παρακοή μας καί ξεχάσαμε μέσα στήν τύρβη τῆς καθημερινότητος καί τῆς ἁμαρτίας, νά μᾶς ἀποκαταστήσει ἐκεῖ ἀπό ὅπου ἐκπέσαμε καί νά μᾶς χαρίσει καί πάλι τήν υἱοθεσία.
Καί ἐάν τά δικά μας καλά ἔργα δοξάζουν τόν Θεό κατά τόν λόγο τοῦ Κυρίου, αὐτό ἰσχύει κατά μείζονα λόγο γιά τό ἔργο τό ὁποῖο ἐπιτέλεσε ὁ Χριστός στή γῆ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, κενώνοντας τόν ἑαυτό του καί «γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δέ Σταυροῦ» στόν Πατέρα του.
Ὁ Χριστός ὅμως ζητᾶ καί κάτι ἀπό τόν Θεό-Πατέρα του. Ζητᾶ νά τόν δοξάσει μέ τή δόξα πού εἶχε ἀνέκαθεν κοντά του. Καί δέν τό ζητᾶ γιά ἄλλο λόγο παρά μόνο γιά νά δώσει στούς μαθητές του καί σέ ὅλο τόν κόσμο μία ἀκόμη ἀπόδειξη τῆς Θεότητός του καί συγχρόνως νά τούς δείξει ποιά δόξα ἀναμένει καί τούς ἀνθρώπους πού θά τόν πιστεύσουν καί θά τόν ἀκολουθήσουν.
Αὐτή τή δόξα πού ζήτησε ὁ Χριστός ἀπό τόν Θεό πρίν ἀπό τή Σταύρωσή του λαμβάνει σήμερα, καθώς δέν ἀνέρχεται στούς οὐρανούς ταπεινά καί χωρίς νά τόν ἀντιληφθεῖ κανείς, ὅπως συνέβη κατά τή γέννησή του, ἀλλά ἀνέρχεται ἐν δόξῃ.
Ἐπιστρέφει στόν οὐρανό μέσα στή θεία του δόξα ἐνώπιον τῶν μαθητῶν του, οἱ ὁποῖοι παρίστανται γιά νά εἶναι αὐτόπτες μάρτυρες τοῦ θαυμαστοῦ αὐτοῦ γεγονότος καί τῆς δόξης πού ἀπολαμβάνει ὁ Χριστός ὡς Υἱός τοῦ Θεοῦ καί συγχρόνως ὡς Σωτήρας τοῦ κόσμου καί τῶν ἀνθρώπων.
Ἐπιστρέφει στόν Θεό-Πατέρα ἀπό τόν ὁποῖο ἐξῆλθε καί κατῆλθε στή γῆ μέ τήν ἀνθρώπινη σάρκα πού ἔλαβε ἀπό τήν Παναγία Μητέρα του, ὄχι ὅμως φθαρτή ὅπως τήν ἔλαβε, ἀλλά ἀναστημένη, ὅπως τήν μεταποίησε πρός χάρη τῆς δικῆς μας σωτηρίας.
Ἐπιστρέφει στόν Θεό δείχνοντας στούς ἀποστόλους καί δι᾽ αὐτῶν σέ ὅλους ὅσους θά πιστεύσουν σ᾽ αὐτόν, ποιός εἶναι ὁ δρόμος τῆς ἐπιστροφῆς στόν Θεό καί ποιός εἶναι ὁ τρόπος.
Ἡ θεωθεῖσα στό πρόσωπο τοῦ Θεανθρώπου ἀνθρώπινη σάρκα ἀνεβαίνει καί αὐτή στόν οὐρανό καί παραμένει ἐκεῖ ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός, δείχνοντας τήν ἀξία τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος καί διδάσκοντας τήν ἐν σώματι ἀνάστασή μας κατά τήν ἡμέρα τῆς δευτέρας καί ἐνδόξου παρουσίας τοῦ Κυρίου.
Καί αὐτό κάνει τή δόξα τοῦ Χριστοῦ ἀκόμη μεγαλύτερη, ἀλλά καί ἀκόμη πιό σημαντική γιά ἐμᾶς τούς χοϊκούς ἀνθρώπους. Διότι θά μποροῦσε ὁ Χριστός νά ἐπιστρέψει στόν οὐρανό καί νά δοξασθεῖ μόνο ὡς Θεός, ἀλλά ὁ Χριστός, πού ἔγινε ἄνθρωπος γιά τή σωτηρία μας διατηρεῖ καί κατά τήν ἀνάληψή του τή θεανθρώπινη φύση του, δείχνοντάς μας ὅτι μέ τήν ἐνανθρώπησή του δέν ἀπάλλαξε ἁπλῶς τήν ἀνθρώπινη φύση ἀπό τήν ἁμαρτία ἀλλά τήν ἀπεκατέστησε στήν τιμή καί τή δόξα, τήν ὁποία στερήθηκε ἐξαιτίας τῆς παρακοῆς καί τῆς ἀπομακρύνσεως τῶν ἀνθρώπων ἀπό τόν Θεό.
Ἔτσι ἡ ἐν δόξῃ ἀνάληψη τοῦ Κυρίου μας στόν οὐρανό μαζί μέ τό ἀναστημένο θεανθρώπινο σῶμα του ἀποτελεῖ καί τήν ἐπισφράγιση ἀπό τόν Θεό τοῦ ἔργου πού ὁλοκλήρωσε ὁ Υἱός του.
Γι᾽ αὐτό καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει καί πανηγυρίζει χαρμόσυνα τό γεγονός τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ, διότι αὐτή ἀποτελεῖ ἐχέγγυο γιά τή δόξα τήν ὁποία θά μπορέσουμε νά ἀπολαύσουμε καί ἐμεῖς στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἐφόσον βέβαια ἀγωνιζόμεθα καί προσπαθοῦμε ἐδῶ στή γῆ νά βαδίζουμε τόν δρόμο τόν ὁποῖο μᾶς ὑπέδειξε ὁ Χριστός μέ τή διδασκαλία καί τίς ἐντολές του, ἐφόσον ἀγωνιζόμεθα καί ἐμεῖς νά «τελειώσουμε» μέ τή χάρη του τό ἔργο τοῦ Θεοῦ κατά τήν ἐπίγεια ζωή μας, πού δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τή σωτηρία μας, ὥστε νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς νά συναντήσουμε τόν ἐν δόξῃ ἀναληφθέντα Κύριο καί Θεό μας στόν οὐρανό, ὅταν καί ἐμεῖς θά ἀνέλθουμε ἐκεῖ.
