Εὐαγγελία Τσαγκαρλὴ- Διαμάντη*
ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ καὶ τὴν ἀνάγκη ἀκύρωσης ὅλων τῶν προγραμμάτων σπουδῶν (ΠΣ) τῶν Θρησκευτικῶν, γράψαμε ἐπανειλημμένως. Τελικὰ πραγματοποιήθηκε πρόσφατα, ἀπὸ τὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας (ΣτE) καὶ μὲ τὶς ἀποφάσεις αὐτὲς ἀναμένεται ἡ κανονικὴ λειτουργία τοῦ σχολικοῦ προγράμματος. Θὰ συνεχίσει τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο νὰ μορφώνει καὶ νὰ προσανατολίζει ὀρθόδοξα τοὺς μαθητές, ἔργο τὸ ὁποῖο πράττει συνεχῶς, ἐδῶ καὶ δύο αἰῶνες. Σ’ ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια, ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία παρέχει στοὺς νεοέλληνες τὴ δυνατότητα τῆς ὀρθόδοξης διδασκαλίας, ἐνῶ καὶ ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας ἀξιολογεῖ τὰ προγράμματα, γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῶν ἀληθειῶν τῆς ὀρθόδοξης πίστης. Ἀσφαλῶς ὑπάρχει μέριμνα καὶ γιὰ τοὺς μὴ ὀρθοδόξους μαθητές.
Εἶναι σημαντικὴ ἡ ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας. Καὶ εἶναι σημαντικὸ νὰ ξεκινήσει ἄμεσα καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῶν ἀποφάσεων. Ὀφείλουμε, ὡς Ἕλληνες, νὰ συνειδητοποιοῦμε συνεχῶς τὴν εὐθύνη μας. Ἂν στὴν Ἑλλάδα καταργηθεῖ ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία, αὐτὸ θὰ ἀποτελέσει τὸν μεγαλύτερο, ἴσως, καὶ σοβαρότερο βανδαλισμὸ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα ἔχει γραφεῖ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα προηγήθηκε καὶ ἡ μετάφραση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Ἀλλὰ καὶ οἱ ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, τὰ ὀρθόδοξα δόγματα καὶ οἱ κανόνες, στὴν Ἑλληνικὴ γλώσσα διατυπώθηκαν. Οἱ Ἕλληνες ὀρθόδοξοι, μέσα στοὺς αἰῶνες, κράτησαν τὴν ἀνθρωπιστικὴ παράδοση ὡς θεανθρωπότητα καὶ μ’ αὐτὸν τὸν τρόπο βοήθησαν καὶ χῶρες ποὺ τὴν εἶχαν ἀπολέσει. Ὀφείλουμε, νὰ ἀναζητοῦμε τὰ παιδαγωγικὰ μέσα ποὺ θὰ καθιστοῦν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν εὐχάριστο, ἑλκυστικὸ καὶ ἐνδιαφέρον γιὰ τοὺς μαθητές. Πρωτοπόροι στὸ ἔργο αὐτὸ οἱ Θεολόγοι, οἱ ὁποῖοι μποροῦν νὰ ἀναδεικνύουν τὴν ἀξία τῆς ὀρθόδοξης παράδοσης καὶ νὰ βοηθοῦν τοὺς μαθητές τους, Ἕλληνες καὶ μή. Ἡ συνεχὴς ἀναζήτηση νέων μεθόδων διδασκαλίας εἶναι καθῆκον, ἀφοῦ τὸ συνιστοῦν καὶ οἱ κορυφαῖοι διδάσκαλοι καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, μὲ τὴν προϋπόθεση τῆς σταθερότητας στὴν Ἀλήθεια τῆς πίστης. Διότι, ἡ τῆς ἀληθείας διαστροφὴ ἐστὶν ἀνατροπὴ τῶν πάντων.
Ὅσο γιὰ τὰ ΠΣ τῶν Θρησκευτικῶν, ποὺ ἀκύρωσε τὸ ΣτE, θυμίζουμε ὅτι:
– στεροῦνται τῆς ὀρθῆς μεθοδολογίας σχεδιασμοῦ -ἑτοιμάστηκαν μὲ στόχο νὰ βολευτοῦν ὅλοι, χωρὶς τὴν βασικὴ προϋπόθεση τῆς τήρησης ὅλων τῶν ἐπιστημονικῶν δεδομένων σχεδιασμοῦ προγραμμάτων καὶ τὸν ἀνάλογο προσανατολισμό.
– τὰ ὀρθόδοξα μαθήματα-προτάσεις στὴ διδακτέα ὕλη τοῦ ΠΣ, εἶναι δοσμένα χωρὶς τὴν ἀπαραίτητη ἱστορικότητα, ὥστε νὰ κατανοοῦν οἱ μαθητὲς τὴν ὀρθόδοξη χριστιανικὴ διδασκαλία. Στὰ προγράμματα αὐτὰ ὑπάρχει διάσπαρτη ἀναφορὰ σὲ ἱστορικὰ γεγονότα, μὲ τυχαία σειρά. Προστίθενται θέματα ποὺ ἀφοροῦν διάφορα θρησκεύματα καὶ ἔτσι χάνεται ἡ ἱστορικότητα τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἡ προϊστορία του. Ἐπίσης μὲ τὸν σχεδιασμὸ αὐτόν, τὰ προγράμματα σπουδῶν ἀπομακρύνουν τὸ μαθητὴ καὶ ἀπὸ τὴν ἀντίληψη τῆς ἐπίδρασης τῆς χριστιανικῆς ἐκκλησίας στὴν ἐξέλιξη τῆς παγκόσμιας ἱστορίας. Γι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους καὶ ἐπειδὴ ἡ φιλοσοφία τῶν προγραμμάτων αὐτῶν δὲν συνάδει μὲ τὸν ὀρθόδοξο προσανατολισμό, προτείνουμε τὴν ἀλλαγὴ προγραμμάτων καὶ βιβλίων καὶ ὄχι ἁπλὰ τὴν βελτίωσή τους. Ἀναμένουμε τὴν κατανόηση τοῦ θέματος, ἀπὸ τοὺς φορεῖς τῆς πολιτείας, ὥστε νὰ ξεκινήσει ἄμεσα ἡ ἀλλαγή.
*Εὐαγγελία Τσαγκαρλὴ- Διαμάντη,Δρ Θεολογίας, Mr Φιλολογίας (Εἰδίκευση: «Θεωρία καὶ Πράξη τῆς Διδασκαλίας καὶ τῆς Ἀξιολόγησης»)
