Κάθε Τρίτη στις 6 απόγευμα στον υπό κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας, τελείται Αρχιερατικός Εσπερινός και ψάλλεται ο παρακλητικός κανόνας του Αγίου, ενώ τίθεται σε προσκύνηση το χαριτόβρυτο Ιερό Λείψανο του και η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Τριχερούσας, πιστό αντίγραφο της Ιεράς Εικόνας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους.
Έτσι και εχθές, Τρίτη 6 Οκτωβρίου, τελέστηκε ο Εσπερινός και η παράκληση του Αγίου χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε το θείο λόγο και όπως κάθε Τρίτη ανέγνωσε τα νέα θαύματα του Αγίου που αποστέλλονται στην Ιερά Μονή και την σχετική ευχή, ενώ ο εφημέριος του Ιερού Ναού έχρισε με το λάδι από την καντήλα του Αγίου όλους τους προσκυνητές.
Οι ιερές ακολουθίες μεταδίδονται μέσα από τον Ραδιοφωνικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Βεροίας «Παύλειος Λόγος» καθώς και μέσα από διαδικτυακή μετάδοση στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως και την αντίστοιχη σελίδα στο Youtube και στο Facebook.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: Ἑόρτασε ἡ Ἐκκλησία μας σήμερα τή μνήμη ἑνός ἀπό τούς μαθητές τοῦ Κυρίου μας, ἑνός ἀπό τούς δώδεκα ἀποστόλους, τή μνήμη τοῦ ἁγίου ἐνδόξου ἀποστόλου Θωμᾶ.
Ὁ ἀπόστολος Θωμᾶς ἦταν, ὅπως ὅλοι γνωρίζουμε, ὁ μαθητής ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος δέν ἦταν παρών στήν πρώτη ἐμφάνιση τοῦ Κυρίου στούς μαθητές του μετά τήν Ἀνάστασή του καί εἶχε ἀμφισβητήσει τή μαρτυρία τῶν ἄλλων μαθητῶν ὅτι εἶχαν δεῖ τόν Χριστό.
Ὅμως ὁ Χριστός ἐμφανίσθηκε καί πάλι γιά νά τόν πείσει γιά τήν Ἀνάστασή του, ὥστε νά μπορεῖ νά ἀναθέσει καί σέ ἐκεῖνον, ὅπως καί στούς ἄλλους μαθητές του, τό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου του εἰς πάντα τά ἔθνη.
Ἔτσι καί ὁ ἀπόστολος Θωμᾶς μαζί μέ τούς ἄλλους ἀποστόλους συνέχισαν τό ἔργο τοῦ Κυρίου καί ἔσπειραν, ὅπως θά ἀκούσουμε τήν ἐρχόμενη Κυριακή στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου. Αὐτόν τόν σπόρο συνεχίζει νά σπέρνει μέχρι σήμερα ἡ Ἐκκλησία μας στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων, στίς ψυχές ὅλων μας.
Τό ἐρώτημα ὅμως πού τίθεται, ἤ μᾶλλον τό ἐρώτημα τό ὁποῖο πρέπει νά θέσει ὁ καθένας ἀπό ἐμᾶς στόν ἑαυτό του, εἶναι τί κάνουμε ἐμεῖς τόν σπόρο τοῦ θείου λόγου πού σπέρνει ἡ Ἐκκλησία μας στίς ψυχές μας.
Ἄς ἀκούσουμε ὅμως πρῶτα τί λέγει ὁ ἅγιος Λουκᾶς σχετικά μέ τήν παραβολή τοῦ σπορέως καί τή σπορά τοῦ θείου λόγου.
Ὁ Χριστός, λέγει, ὡς καλός σπορέας ρίχνει τόν σπόρο του. Μερικοί ἄνθρωποι, δέν βρίσκονται ἐκεῖ, ὅταν σπέρνεται ὁ σπόρος, ἀλλά περιπατοῦν δίπλα, στόν δρόμο, στήν εὐρύχωρη ὁδό τοῦ πλούτου καί τῶν ἀνέσεων καί ἀδιαφοροῦν γιά τόν λόγο τοῦ Θεοῦ. Ὅμως καί αὐτοί καμιά φορά μπαίνουν ἀπό περιέργεια στήν Ἐκκλησία καί ἀκοῦν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, καί «σταματοῦν καί ἀναλογίζονται ἄν ἔχει νόημα νά ἀκολουθοῦν αὐτή τήν εὐρύχωρη ὁδό, ἤ μήπως πρέπει νά σκεφθοῦν τή ψυχή τους καί νά μήν ἀσχολοῦνται μόνο μέ τήν ἄνεση τῆς σάρκας, τήν εὐημερία τή δική τους καί τῆς οἰκογενείας τους.
Πάνω ἀπό αὐτή τήν εὐρύχωρη ὁδό», συνεχίζει ὁ ἅγιος, «πετᾶνε πουλιά, ἀόρατα πουλιά, οἱ ἀντίπαλοι τοῦ ἀνθρώπινου γένους, οἱ σκοτεινές δαιμονικές δυνάμεις … καί ἐπιτίθενται στόν ἄνθρωπο καί ἁρπάζουν τόν σπόρο τοῦ Θεοῦ πού μόλις εἶχε μπεῖ στήν καρδιά του».
Ὅμως ἀπό αὐτούς κάποιοι τόν δέχονται, ὅπως συνέβη μέ πολλούς ἁγίους πού ἦταν ἁμαρτωλοί καί μία τυχαία εἴσοδός τους κάποια ἡμέρα στόν ναό τοῦ Θεοῦ τούς ἔκανε νά ἀλλάξουν ἐντελῶς ζωή.
Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τίς περιπτώσεις πού ὁ σπόρος τοῦ Θεοῦ πέφτει «ἐπί τά πετρώδη». Εἶναι οἱ ἄνθρωποι ἐκεῖνοι πού ἔχουν καλή διάθεση, ἀγαθές προθέσεις, δέν ἔχουν ὅμως βάθος, τούς λείπει ἡ προσοχή καί ἡ συνέπεια. Εἶναι ἀσταθεῖς. Μπορεῖ νά ἀρχίσουν μέ ἐνθουσιασμό νά κάνουν καλά ἔργα … ἀλλά στή συνέχεια τά ἀφήνουν καί παραδίδονται σέ κάτι ἄλλο. … Τέτοιοι ἄνθρωποι μόλις τούς ἀγγίξει τό χέρι τοῦ Θεοῦ γιά νά τούς νουθετήσει, γιά νά τούς μάθει τήν ὁδό τῆς δικαιοσύνης καί τῆς θλίψεως, ἀμέσως ἀρχίζουν νά γογγύζουν. Δέν θέλουν νά ὑπομένουν τίς θλίψεις, βλασφημοῦν τόν Θεό καί ἀπομακρύνονται ἀπ᾽ Αὐτόν.
Τό ἴδιο συμβαίνει, συνεχίζει ὁ ἅγιος Λουκᾶς, καί μέ τόν σπόρο πού πέφτει στά ἀγκάθια. Γιατί πῶς μπορεῖ ὁ σπόρος τοῦ Θεοῦ νά μεγαλώσει μέσα σ᾽ αὐτά τά ἀγκάθια, τά πάθη καί τίς ἁμαρτωλές συνήθειες; Εἶναι αὐτονόητο ὅτι γρήγορα θά πνιγεῖ καί δέν θά φέρει καθόλου καρπούς.
Γιά νά μήν, λοιπόν, χάσουμε τόν σπόρο πού ρίχνει ὁ Χριστός στήν ψυχή μας, ἄς φροντίζουμε, καταλήγει ὁ ἅγιος Λουκᾶς, «νά εἶναι ἡ καρδιά μας ἀνοιχτή στόν Θεό. Πρέπει νά ἀνοίξουν οἱ ὀφθαλμοί καί τά ὦτα τῆς ψυχῆς σας γιά νά δεχθεῖτε μέσα σας τό λόγο τοῦ Θεοῦ, τόν ὁποῖο ἐμεῖς, οἱ ποιμένες σας, σπέρνουμε μέ ζῆλο», συμβουλεύει.
«Πρέπει νά φυλάγετε αὐτό τό λόγο, νά τόν κρατᾶτε μέ προσοχή σάν δoχεῖο γεμάτο πολύτιμο κρασί, ὅταν ἀφήνετε τήν Ἐκκλησία καί πᾶτε στά σπίτια σας, προσέχοντας νά μήν χυθεῖ οὔτε μία σταγόνα.
Πρέπει αὐτή τήν εὐλογία καί τήν χάρη τοῦ Θεοῦ νά τήν πηγαίνετε στά σπίτια σας χωρίς νά χάνεται. Καί αὐτό εἶναι δυνατό μόνο γιά ἐκείνους πού ἡ καρδιά τους εἶναι σάν ἕνα καλλιεργημένο χωράφι. Γνωρίζω ὅτι πολλοί ἀπό σᾶς ἔχουν τέτοια καρδιά, καθαρή καί καλή. Χρειάζεται ὅμως καί κάτι ἄλλο ἐκτός ἀπό τό νά εἶναι τό χωράφι καλό καί καλλιεργημένο. Χρειάζονται οἱ βροχές γιά νά ποτίζουν τό σπόρο καί ὁ ἥλιος γιά νά τό ζεσταίνει.
Καί αὐτό πρέπει νά τό φροντίζετε ἐσεῖς. Θά μέ ρωτήσετε· «Πῶς νά ποτίζουμε τό σπόρο τοῦ Θεοῦ;» Μέ τά δάκρυά σας. Μέ τά δάκρυα τῆς μετανοίας νά τόν ποτίζετε. Νά τόν φωτίζετε μέ τό φῶς τῆς ἀγάπης σας. Νά τόν θερμαίνετε μέ τά καλά σας ἔργα, μέ τά ἔργα τῆς εὐσπλαγχνίας καί τῆς συμπαθείας πρός τόν πλησίον.
Καί τότε θά μεγαλώνει μέσα στήν καρδιά σας ὁ σπόρος πού σπέρνουμε ἐμεῖς» οἱ κληρικοί πρός δόξαν Θεοῦ καί σωτηρία τῶν ψυχῶν σας.
Αὐτά λέγει καί σέ μᾶς, ἀδελφοί μου, ὁ ἅγιος Λουκᾶς. Καί τά λόγια του εἶναι σπόρος πού πέφτει στίς ψυχές μας. Καί ἔχουμε χρέος νά μήν τόν ἀφήσουμε οὔτε νά ξεραθεῖ οὔτε νά τόν φᾶνε τά πετεινά τοῦ οὐρανοῦ, ἀλλά νά τόν βοηθήσουμε νά βλαστήσει καί νά καρποφορήσει. Ἄς μήν τό ἀμελήσουμε. Ἄς μήν ξεχασθοῦμε ἀφήνοντας τόν σπόρο πού πέφτει στήν ψυχή μας νά ξεραθεῖ, ἀλλά ἄς τόν φροντίσουμε, γιά νά ἀποδώσει καρπούς πρός δόξαν Θεοῦ καί σωτηρία τῶν ψυχῶν μας.
Μία εὐλογημένη ψυχή μᾶς ἀπέστειλε μία ἐπιστολή ἐκφράζοντας ἔτσι τήν εὐγνωμοσύνη της πρός τόν ἅγιο Λουκᾶ.
«Θά ἤθελα», λέγει, «νά σᾶς μιλήσω γιά τό μεγάλο θαῦμα τό ὁποῖο ἔζησα στήν οἰκογένειά μου καί νά τό κάνω γνωστό ὥστε νά ἀντιληφθοῦν ἀκόμα καί ἐκεῖνοι πού ἔχουν τίς ἐπιφυλάξεις του σχετικά μέ τά θαύματα τοῦ Μεγαλοδύναμου Θεοῦ μας. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι γιά ὅλα τά προβλήματα ὑγείας καταφεύγουμε στήν ἰατρική βοήθεια γιά νά βροῦμε λύση. Εἶναι γεγονός ὅμως ὅτι καί ὁ γιατός γιά τή σωστή καί ἔγκαιρή διάγνωση καί θεραπεία χρειάζεται τή φώτιση ἀπό τήν ἀνωτέρα δύναμη πού εἶναι ὁ Θεός. Αὐτή τήν παρέμβαση τῆς μεγάλης αὐτῆς δύναμης αἰσθανθήκαμε κι ἐμεῖς στήν οἰκογένειά μου σέ ἕνα πρόβλημα ὑγείας τῆς κόρης μου Γιαννούλας.
Ἦταν 1η Αὐγούστου 2017 ἡμέρα Τρίτη (σημειώνω ἀρχίζει τό δεκαπενθήμερο τῆς Κοιμήσεως τῆς Παναγίας). Ἤμασταν διακοπές καί τό ἀπόγευμα καθόμασταν στήν αὐλή. Κάποια στιγμή λέει ἡ Γιάννα μέ ἐνοχλεῖ τό στομάχι μου, ὄχι πολύ ἀλλά μία μικρή ἐνόχληση στήν ὁποία πολλές φορές δέν δίνουμε καί πολλή σημασία. Συζητώντας το μέ μία φίλη της, τήν παροτρύνη νά ἀπευθυνθεῖ σέ ἕναν εἰδικό γιατρό καί νά μήν ἀδιαφορήσει. Ἐγώ προσωπικά πιστεὐω ὅτι ἡ παρότρυνση ἦταν ἀπό τήν Παναγία μας γιά νά προλάβει μία χειρότερη ἐξέλιξη.
Πραγματικά 2 Αὐγούστου κλείσαμε ραντεβοῦ γιά ἐξέταση. Ἀφοῦ εἶδε τό στομάχι ὁ γιατρός ἔστειλε δείγματα γιά ἀνάλυση. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι δέν εἴχαμε τόση ἀγωνία γιά τά ἀποτελέσματα, (χωρίς νά εἴμαστε εἰδικοί), ἐπειδή θεωρούσαμε ὅτι ἦταν μία ἐξέταση ρουτίνας. Μετά ἀπό λίγες μέρες καλῶ στόν γιατρό νά μέ ἐνημερώσει γιά τό ἀποτέλεσμα. Δυστυχῶς μοῦ λέει δέν ἔχω νά σοῦ πῶ καλά νέα βρισκόμαστε μπροστά σέ ἕνα πολύ μεγάλο πρόβλημα καί ἐλπίζω νά εἶναι κάτι σέ ἀρχικό στάδιο καί ἰάσιμο.
Ἐκείνη τή στιγμή ἔχασα τή γῆ κάτω ἀπό τά πόδια μου γιά δύο λόγους. Ἕνας ἦταν αὐτό πού ἄκουσα γιά τό παιδί ἀπό τόν γιατρό καί ὁ δεύτερος μέ ποιόν τρόπο νά τό ἀνακοινώσω στό παιδί μου καί γιά τά περαιτέρω. Ἔπρεπε ὅμως νά φανῶ δυνατή καί τό πρῶτο πού ἔκανα ἦταν νά παρακαλέσω τήν Παναγία μας νά ἔχει ὑπό τή Σκέπη της τί παιδί μου. Παρακάλεσα τήν Παναγία μας, ἀφοῦ ἄφησα τό παιδί μου στό χέρι της νά μοῦ δώσει δύναμη ἐμένα καί ὅλη τήν οἰκογένειά μου καί μέ τή βοήθειά της νά ἀγωνισθοῦμε ὥστε νά ξεπεράσουμε αὐτό πού εἴχαμε μπροστά μας. Τό ἐξέλαβα ὡς μία δοκιμασία γιά νά πᾶμε ἀκόμη πιό κοντά στόν Παντοδύναμο Θεό μας. Τέλος πάντων μέ τίς ὁδηγίες τῶν γιατρῶν τήν προσευχή μου καί τήν παράκλησή μου στήν Παναγία μας κάναμε ὅ,τι μᾶς συνέστησαν οἱ γιατροί. Θεραπεῖες, χειρουργεῖο, ξανά θεραπεῖες οἱ γιατροί ἦταν αἰσιόδοξοι ὅτι ὅλα θά πᾶνε καλά, ἐγὠ μέσα μου εἶχα μεγάλη πίστη καί ἐπειδή τό στήριγμά μου ἦταν ἡ Παναγία μας πίστευα ὅτι θά ἔχουμε αἴσιο τέλος.
Ὁ πνευματικός μου μοῦ συνέστησε πρίν τό χειρουργεῖο νά σταυρώσουμε τό σημεῖο τῆς ἐπέμβασης μέ λαδάκι ἀπό τό καντήλι τοῦ ἁγίου Λουκᾶ. Ἦρθα στήν Παναγία Δοβρᾶ στή Βέροια καί ἀπό τήν παράκληση τοῦ ἁγίου Λουκᾶ, μεγάλη ἡ χάρη του, πῆρα λαδάκι ἀπό τό καντήλι του, τήν εἰκόνα του καί τήν παράκλησή του, νά τόν παρακαλῶ νά εἶναι μέσα στό χειρουργεῖο κοντά στό παιδί μου καί νά ὁδηγεῖ τά χέρια τῶν γιατρῶν καθότι εἶναι καί γιατρός νά κάνουνε τό καλύτερο. Εἶμαι σίγουρη ὅτι ὅλη αὐτήν τήν ὥρα ἦταν μαζί τους στό χειρουργεῖο ὁ Ἅγιός μας. Διάβαζα καί συνεχίζω νά διαβάζω τήν εὐχή του τόν παρακάλεσα νά πρεσβεύει στήν Παναγία. Καί ὄντως βγαίνοντας ὁ γιατρός μας εἶπε ὅτι ὅλα πῆγαν καλά καί ἦταν ἕνα κακό ὄνειρο καί πέρασε. Ὁ ἅγιος Λουκᾶς ἔκανε τό θαῦμα του καί στόν μετεγχειρητικό ἔλεγχο πού ἔκανε ἡ κόρη μου ἦταν ὅλα καθαρά. Δοξάζω τόν Θεό, ἐπειδή μέσα ἀπό αὐτή τήν δοκιμασία βγῆκε μόνο καλό γιά τήν οἰκογένειά μου δοξάζω καί προσκυνῶ τήν Παναγία μας γιά τή μεσιτεία της, δοξάζω καί εὐχαριστῶ τόν μεγάλο ἅγιο Λουκᾶ γιά τή βοήθειά του.
Ἕνα τεράστιο εὐχαριστῶ εἶναι λίγο γιά αὐτό τό θαῦμα πού ζήσαμε, τό ὁποῖο ὅσο ζῶ θά τό φωνάζω μέ ὅλη τή δύναμη τῆς ψυχῆς μου.
Χατζηκωνσταντίνου Κερασίνα»
Αὐτά εἶναι τά θαύματα τοῦ ἁγίου, τά ὁποῖα ζοῦμε καθημερινῶς, καί ἔχουμε τήν εὐλογία νά τόν ἔχουμε ἐδῶ νά μᾶς εὐλογεῖ, νά μᾶς ἁγιάζει καί νά θαυματουργεῖ καί γιά τίς πνευματικές ἀλλά καί γιά τίς σωματικές μας ἀνάγκες.
