Του Πρωτοσυγκέλλου της Ι. Μ. Φωκίδος, Γέροντος Νεκταρίου Μουλατσιώτη
Αγαπητοί μου αδελφοί.
Έρχεται σήμερα πάλι ο Ευαγγελιστής Μάρκος να μας μιλήσει μέσα από μια άλλη Ευαγγελική περικοπή και να μας διδάξει πώς πρέπει να εργασθούμε για την σωτηρία της ψυχής μας.
Σε προηγούμενες Ευαγγελικές περικοπές του μας μετέδωσε το μήνυμα ότι όποιος αδιαφορεί και δεν εργάζεται καθημερινά για την σωτηρία της ψυχής κινδυνεύει από κάθε είδους ασθένειες. Μόνο σωματικές; Όχι, μάς λέγει, παραλύει και η ψυχή του νεκρώνεται το πνεύμα του και συσκοτίζεται ο νους του. Γι’ αυτό και ο άνθρωπος αυτός τελικά αδυνατεί να εργασθεί πνευματικά για την σωτηρία της ψυχής του. Ενδιαφέρεται για τα γήινα αγαθά, τις υλικές καθημερινές απολαύσεις του κόσμου τούτου, την εξουσία, το χρήμα, τις ανέσεις και το πώς θα κερδίσει αν μπορέσει τον κόσμο όλο. Ξεχνά όμως ο άνθρωπος ότι έρχεται ξαφνικά ο θάνατος και όλα αυτά χάνονται αφού δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν στην άλλη του ζωή. Αποτέλεσμα αυτής της διαγωγής του βίου είναι το να χάσει τελικά τον Παράδεισο και την Βασιλεία των Ουρανών.
Θέλοντας εντούτοις να μας βοηθήσει ώστε να σώσουμε την ψυχή μας, ο Ευαγγελιστής Μάρκος μας παρουσιάζει κάποιον νέο άνθρωπο που από παιδί δεν ασχολήθηκε ούτε εργάστηκε ποτέ για την σωτηρία της ψυχής του. Αποτέλεσμα τούτου είναι η ψυχή του να έχει γίνει κατοικητήριο δαιμόνων, οι οποίοι σπρώχνουν τον νέο αυτό προς τα θανάσιμα σαρκικά αμαρτήματα που ομοιάζουν με την φωτιά αλλά τον αναγκάζουν και να κυλιέται στο έδαφος, όπως κυλιούνται όλα τα ζώα της κτίσεως, απολαμβάνοντας με κτηνώδη τρόπο όλες τις γήινες αμαρτωλές απολαύσεις του κόσμου τούτου.
Ο πατέρας του ανησυχεί, ρωτά τους μαθητές αν μπορούν να τον θεραπεύσουν. Ωστόσο αυτοί αδυνατούν. Τότε έρχεται ο Ιησούς Χριστός που τον θεραπεύει και του δείχνει και πώς πρέπει να ξεκινήσει την εργασία της καθάρσεως της ψυχής του από τα πάθη της, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά δαιμόνια, που θέλουν την κόλαση της ανθρώπινης ψυχής.
Ο πατέρας που θέλει να σώσει το άσωτο παιδί του, το οποίο από μικρή ηλικία ζει μακριά από τον Θεό και γεμίζει την ψυχή του όχι με αρετές και φως Χριστού αλλά με δαιμονικά πάθη, μας θυμίζει τον Θεό-Πατέρα της Παλαιάς Διαθήκης που προσπαθεί να οδηγήσει τον αμαρτωλό άνθρωπο στο δρόμο της σωτηρίας.
Έρχεται όμως ο Σωτήρας μας, ο Μεσσίας, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός και ότι δεν μπόρεσαν να κάνουν οι προ αυτού, όπως ήταν οι προφήτες και οι Άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης, το κάνει τώρα Αυτός. Λυτρώνει τον άνθρωπο από τους δαίμονες. Σώζει τον άνθρωπο από τα πάθη που οδηγούν την ψυχή του στην «φωτιά» της κολάσεως και του δείχνει τον δρόμο της σωτηρίας του. Έναν δρόμο που κατόπιν ακολούθησαν όλοι οι μεγάλοι Άγιοι της Εκκλησίας που καθάρισαν την ψυχή τους από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος. Αυτός ο δρόμος, όπως μας λέγει ο Χριστός, είναι ο δρόμος της πραγματικής νηστείας και της προσευχής.
Είναι ένας δρόμος που θέλει κοπιαστική πνευματική εργασία για να έλθει εις πέρας. Νηστεία όχι μόνο από φαγητό, αλλά και από κάθε αιτία που μολύνει την ψυχή και το σώμα, όπως είναι οι πονηρές σκέψεις, οι κακοί λογισμοί, τα βρώμικα και άσχημα λόγια, οι αισχρές και ανήθικες πράξεις και κάθε τι που λερώνει την ψυχή και το σώμα.
Όμως ο Κύριός μας ζητά επίσης ο άνθρωπος να μάθει να προσεύχεται. Η προσευχή, αν δεν είναι προϊόν πνευματικής εργασίας κόπου και μόχθου, καταντά μια ολιγόλεπτη ανιαρή διαδικασία, που ούτε εισακούγεται από τον Θεό, αλλά ούτε και την ψυχή μας γεμίζει.
Αδελφοί μου βλέπετε τι νοήματα και μηνύματα κρύβονται πίσω από τις σύντομες αφηγήσεις των Ευαγγελικών περικοπών. Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας τα συνέλαβαν όλα αυτά τα μηνύματα γι’ αυτό και τοποθέτησαν τις Ευαγγελικές περικοπές με μια σειρά και τάξη. Όμως και η Εκκλησία μας δεν λησμονεί τους Αγίους αυτούς άνδρες, αλλά τοποθέτησε την αγία μνήμη τους να τιμάται την περίοδο αυτή. Ιδού μερικά ονόματα Αγίων, οι οποίοι ακολούθησαν πρώτοι τα μηνύματα που ανακάλυψαν στις περικοπές του Ευαγγελιστού Μάρκου και τα εφήρμοσαν στην καθημερινή ζωή τους γεννώμενοι και για εμάς παραδείγματα μιμήσεως της βιωτής που οι ίδιοι ακολούθησαν: Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης ή της Κλίμακος, που έγραψε το βιβλίο «Η σκάλα των αρετών», παρουσιάζοντας σε όλους εμάς ποιες είναι οι αρετές που πρέπει να ανέβουμε ως σκάλα νοητή για να φθάσουμε στον Παράδεισο.
Τα μηνύματα αυτά τα συνέλαβαν και γυναίκες, ακόμη και πεσμένες μέσα στον βαθύ βούρκο της αμαρτίας, των γήινων και σαρκικών απολαύσεων. Ακολουθώντας μετά ζήλου την οδό αυτή της σωτηρίας που υπέδειξε ο Κύριος, τηρώντας νηστεία από όλα και αληθινή προσευχή, εισήλθαν παρ’ όλη την αμαρτωλότητά τους μέσα στον Παράδεισο. Εξ’ αυτών τιμάται μέσα στην Τεσσαρακοστή η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, μια πρώην πόρνη που αγωνίσθηκε και έγινε μια μεγάλη Αγία της Εκκλησίας μας.
Θέλεις άνθρωπε του αιώνος τούτου, του αμαρτωλού και απατεώνος κι εσύ να σωθείς; Εάν ναι, τότε «πορεύου και ζήσε κι εσύ ομοίως». Αμήν.
