«Άη Σπυρίδωνα Σοφέ, υπέρμαχε της πίστης, φωτιά νερό και χώμα βρες, γίνε Τριάδος Μύστης!».
Με την δέουσα μεγαλοπρέπεια, την πρέπουσα Εκκλησιαστική ευταξία, αλλά και Ιερή κατάνυξη, εόρτασε η Ενορία του Αγίου Σπυρίδωνος Πύργου το διήμερο 11 και 12 Δεκεμβρίου στον ομώνυμο Ιερό Ναό της, τον προστάτη και έφορο αυτής Άγιο Σπυρίδωνα, ο οποίος είναι από τους πλέον λαμπρότερους αστέρες της Χριστιανικής πίστεώς μας, «επίγειος άγγελος και ουράνιος άνθρωπος», καθώς επίσης και μία προσωπικότητα γεμάτη φως, που μας οδηγεί στο δρόμο της πίστης, της αρετής, της αγάπης, της φιλανθρωπίας και της υπομονής.
Ο Άγιος Σπυρίδων, παρά το γεγονός ότι ήταν ολιγογράμματος από βοσκός αλόγων προβάτων έγινε ποιμήν λογικών προβάτων, αναδείχθηκε στην συνέχεια Επίσκοπος της Εκκλησίας μας, κατατάχθηκε με την αγία του ζωή στον Ιερό χώρο των αγίων της, ενώ κατέστη το “Καύχημα των Ορθοδόξων και το Φως της Οικουμένης”. Τα δε θαύματά του, είναι άπειρα μέχρι και σήμερα, επιβεβαιώνοντας έτσι τους στίχους του Συναξαριστού που μας λέει χαρακτηριστικά ότι: «Ο θαυματουργός καν τέθνηκε Σπυρίδων του θαυματουργείν ουκ έληξε εισέτι».
Ο Άγιος Σπυρίδων με το παράδειγμά του, καθοδηγεί την Οικουμένη και μας διδάσκει να συμπεριφερόμαστε στη ζωή μας, από όποια θέση κληθούμε να υπηρετήσουμε την κοινωνία, με απλότητα, ακακία, αγάπη προς το συνάνθρωπο και πίστη στην Εκκλησία και τις πατρώες παραδόσεις, γενόμενοι φωτεινά παραδείγματα για όλους.
Την παραμονή της εορτής, τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ’ αρτοκλασιών και Θείου Κηρύγματος, υπό του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ωλένης κ.κ. Αθανασίου, με την φιλάδελφη συμμετοχή των Αιδεσιμ. π. Θεοδώρου Χαμάλη, π. Χαραλάμπους Αθανασοπούλου, π. Γρηγορίου Πάπαρη, π. Βασιλείου Λαγκαδινού, π. Αυγερινού Τσουκαλά, π. Παναγιώτου Δημητρακοπούλου, π. Νεκταρίου Συμεωνίδη, π. Γεωργίου Κάμπρα, π. Ρωμανού Καββαθά και του οικείου Εφημερίου π. Νικολάου Κατσηδήμα, ενώ ακολούθησε μικρή δοχή από τον Εφημέριο και τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου στο Ενοριακό κέντρο του Ναού.
Την κυρία ημέρα της εορτής, τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία μετά Θείου Κηρύγματος υπό του Αιδεσιμολογιοτάτου π. Αλεξίου Αναγνωστόπουλου, πλαισιωμένου από τον Αιδ. π. Γρηγόριο Πάπαρη και τον οικείο Εφημέριο. Ακολούθησε κέρασμα στο Ενοριακό κέντρο.
Τους ύμνους της εορτής έψαλαν μελίρρυτα οι καλλικέλαδοι Ιεροψάλτες του Ναού Χαράλαμπος Σαργέντης και Δημήτριος Καλογερόπουλος, ως καλοί και γνήσιοι θεράποντες της πατρώας Βυζαντινής Μουσικής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά το διήμερο των λαμπρών Θρησκευτικών εκδηλώσεων, συγκινητική ήταν η συμμετοχή πλήθους φιλέορτων Χριστιανών εκ της Ενορίας, καθώς επίσης και των κατοίκων του Πύργου, οι οποίοι κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό μας, προσερχόμενοι για να προσκυνήσουν τον εορταζόμενο Άγιο Σπυρίδωνα, ζητώντας παράλληλα την βοήθειά του, στον καθημερινό τους δύσκολο και επίπονο αγώνα, προσευχόμενοι για την γρήγορη απαλλαγή των παρόντων δεινών λόγω της σοβούσης πνευματικής, ηθικής και οικονομικής κρίσεως στην πατρίδα μας και στις οικογένειές τους, λαμβάνοντας την ευλογία του μεγάλου και λαοφιλούς Αγίου, που διακρίθηκε για την πίστη, την αγάπη, την φιλανθρωπία και την υπομονή του, ενώ με το κύρος της αγίας και ηθικής ζωής του κατατρόπωσε τους Αρειανούς και αναδείχτηκε ως ένας από τους λαμπρούς υπερασπιστές της Ορθόδοξης Χριστιανικής πίστεώς μας, στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, που έγινε στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μ.Χ.
«Πάτερ, Σπυρίδων μακάριε, πρέσβευε διηνεκώς περιφρουρήσαι καὶ σώσαι τους τιμώντας σε, απὸ πάσης προσβολής».
