Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και τη συμμετοχή Αρχιερέων, κληρικών, εκπροσώπων των τοπικών αρχών και πλήθους πιστών εορτάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Καστορίας, την Τετάρτη 14 και την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026, η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου Καλλινίκου, Επισκόπου Εδέσσης του Θαυματουργού.
Κατά την εορτή αυτή άγει τα ονομαστήριά του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας κ. Καλλίνικος, ο οποίος έλκει την καταγωγή του από την πόλη της Έδεσσας.
Το απόγευμα της Τετάρτης τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Καστοριάς ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Σισανίου και Σιατίστης κ. Αθανασίου και συγχοροστατούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου, Γρεβενών κ. Δαβίδ, Φθιώτιδος κ. Συμεών και του εορτάζοντος Ποιμενάρχου κ. Καλλινίκου.
Στην ακολουθία συμμετείχαν πολλοί προσκεκλημένοι κληρικοί και κληρικοί της τοπικής Εκκλησίας, με προεξάρχοντα τον Αρχιμανδρίτη π. Παΐσιο Παρασκευά, εκπρόσωπο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών.
Ὁ Μητροπολίτης κ. Συμεὼν στὸ κήρυγμά του ἀναφέρθηκε στὴν προσωπικότητα καὶ τὴν ἁγιότητα τοῦ Ἁγίου Καλλινίκου, Ἐπισκόπου Ἐδέσσης, μέσα ἀπὸ τὰ τρία δοξαστικὰ τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς ἀνακομιδῆς τῶν ἱερῶν του λειψάνων. Ἐξέφρασε τὴν ἀγάπη του πρὸς τὴ γενέτειρά του, τὴν Καστοριά, καὶ ὑπογράμμισε ὅτι ἡ ἀκολουθία ποὺ γράφτηκε γιὰ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία προσφέρει πλούσια θεολογικὰ καὶ πνευματικὰ διδάγματα.
Ἑρμηνεύοντας τὸ δοξαστικὸ τῶν Στιχηρῶν, σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου, παρουσίασε τὴν Ἐκκλησία ὡς «ἰατρεῖον ἀδάπανον», στὸ ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος προσέρχεται μὲ ταπείνωση καὶ ἐπίγνωση τῆς ἀνάγκης του γιὰ θεραπεία. Τόνισε ὅτι μέσα στὴν Ἐκκλησία ἀναδεικνύονται οἱ Ἅγιοι, οἱ ὁποῖοι, ὡς φίλοι τοῦ Χριστοῦ, προσφέρουν ἰάματα ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν κοίμησή τους, διὰ τῶν ἱερῶν τους λειψάνων.
Στὴ συνέχεια, ἀναφερόμενος στὸ δοξαστικὸ τῆς Λιτῆς, σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ πρώτου, στάθηκε στὴ φράση «Καλλίνικος καὶ ἐκλήθης καὶ ἀνεδείχθης». Ἐπισήμανε ὅτι ὁ Ἅγιος δικαίωσε τὸ ὄνομά του μὲ τὴ ζωή του, ἀναδεικνυόμενος ὑπόδειγμα ἀνδρείας καὶ ὑπομονῆς στὶς ἀδικίες, τοὺς πειρασμοὺς καὶ τὶς θλίψεις. Παράλληλα, προσέφερε στοὺς ἀδελφούς του τὰ χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, παρηγορώντας τοὺς θλιβομένους καὶ στηρίζοντας ὅσους εἶχαν ἀνάγκη.
Προσεγγίζοντας τὸ δοξαστικὸ τῶν Ἀποστίχων, σὲ ἦχο πλάγιο τοῦ τετάρτου, συνέδεσε ἀναγωγικὰ τοὺς τρεῖς ἤχους μὲ τὴν κάθαρση, τὸν φωτισμὸ καὶ τὴ θέωση. Ὑπογράμμισε ὅτι ἡ ἁγιότητα καρποφορεῖ μέσα στὴν Ἐκκλησία, στὴν κοινωνία μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τοὺς ἀδελφούς. Ἰδιαίτερη ἔμφαση ἔδωσε στὸν χαρακτηρισμὸ τοῦ Ἁγίου ὡς «ἄρχοντα τῆς ἀγάπης», καθὼς ἄσκησε τὴν ποιμαντική του διακονία μὲ ἀγάπη ποὺ θεραπεύει, παρηγορεῖ, τρέφει καὶ ἐλευθερώνει.
Ἀντλώντας διδάγματα ἀπὸ τὴ ζωὴ τοῦ Ἁγίου, τόνισε ὅτι ἡ πνευματικὴ πορεία εἶναι διαρκὴς πρόοδος, ποὺ ἀπαιτεῖ κόπο, ὑπομονὴ καὶ καθημερινὸ ἀγώνα. Ὁλοκληρώνοντας, ἀναφέρθηκε στὴ δημιουργικὴ ποιμαντικὴ προσφορὰ τοῦ ἑορτάζοντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Καλλινίκου καὶ εὐχήθηκε νὰ προοδεύει ἀδιάκοπα, μὲ καλὲς νίκες στὴν προσωπικὴ καὶ ἐκκλησιαστική του ζωή, πρὸς ὄφελος τοῦ λαοῦ τῆς Καστοριᾶς καὶ ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας.
Μετά το πέρας του Εσπερινού, ο Σεβασμιώτατος κ. Καλλίνικος δέχθηκε στο Ιερό Επισκοπείο τις ευχές των Αρχιερέων, των κληρικών και των πιστών.
Το πρωί της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου, ανήμερα της εορτής, τελέστηκαν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό ο Όρθρος και η πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του εορτάζοντος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Καλλινίκου και συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμοθέου και Φθιώτιδος κ. Συμεών, με τη συμμετοχή πολυάριθμων πρεσβυτέρων και διακόνων.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων κ. Τιμόθεος, ο οποίος ἀναφέρθηκε στὴν προσωπικότητα καὶ τὴν ἁγιότητα τοῦ Ἁγίου Καλλινίκου, Ἐπισκόπου Ἐδέσσης, ἀναδεικνύοντας ὡς κεντρικὸ θέμα τὸ πῶς ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ γίνει πραγματικὸς φίλος τοῦ Χριστοῦ καὶ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ. Ἀρχικά, ὑπενθύμισε ὅτι κατὰ τὸν Ἑσπερινὸ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεὼν παρουσίασε τὴν προσωπικότητα τοῦ Ἁγίου μέσα ἀπὸ τὰ δοξαστικὰ τῆς ἀκολουθίας, ἐνῶ ὁ ἴδιος προσέγγισε τὴν ἁγία βιωτή του μὲ ἀφετηρία τὸ ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς ἑορτῆς.
Ἑρμηνεύοντας τὸ χωρίο τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς «Τοιοῦτος ἡμῖν ἔπρεπεν ἀρχιερεύς», ὑπογράμμισε ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Ἀρχιερέας, ὁ ὁποῖος προσέφερε τὸν ἑαυτό Του γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ κόσμου καὶ ἔγινε Μεσίτης τῆς Καινῆς Διαθήκης. Σημείωσε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ἐπέλεξε τὸ συγκεκριμένο ἀνάγνωσμα γιὰ τὶς ἑορτὲς μεγάλων Ἱεραρχῶν, καθὼς στὴ ζωὴ καὶ τὴν ποιμαντικὴ διακονία τους φανερώθηκε ἡ μίμηση τοῦ Χριστοῦ. Στὴν ἴδια παράδοση ἐντάχθηκε καὶ ὁ Ἅγιος Καλλίνικος, ὁ ὁποῖος ἔζησε τὴν παρουσία τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὴ νεότητά του μέχρι τὸ τέλος τῆς ἐπίγειας ζωῆς του.
Ἰδιαίτερη ἀναφορὰ ἔκανε στὴν ὁσιότητα, τὴν ἀκακία καὶ τὴν καθαρότητα τοῦ Ἁγίου, ἐπισημαίνοντας ὅτι τὰ γνωρίσματα αὐτὰ συνδέονται μὲ τὸν ἀγώνα γιὰ τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὴν πλήρωση τῆς καρδιᾶς ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὁ Ἅγιος Καλλίνικος ἀνέδειξε αὐτὰ τὰ χαρίσματα τόσο κατὰ τὰ χρόνια τῆς ἱερατικῆς του διακονίας ὅσο καὶ ὡς Ἐπίσκοπος Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας, προσφέροντας τὸν ἑαυτό του γιὰ τὸ ποίμνιό του καὶ ὁδηγώντας τοὺς ἀνθρώπους στὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ στὴν κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Παράλληλα, μνημόνευσε τὴν προσφορά του στὴ συνοδικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὴν ὁποία κατέθετε τὴν ἐμπειρία τῆς πίστεως μὲ παρρησία, εὐγένεια καὶ ὀξύνοια.
Στὴ συνέχεια, ἐπικαλούμενος τὴ διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητῆ, τόνισε ὅτι ἡ ζωὴ τοῦ Ἁγίου ἀποτελεῖ πρόσκληση πνευματικοῦ ἀγώνα γιὰ κάθε πιστό. Ἐξήγησε ὅτι ὁ ἄνθρωπος καλεῖται νὰ δεχθεῖ τὸν Χριστὸ στὴν ψυχή του μὲ τὴν ἀληθινὴ καὶ ἀμόλυντη πίστη καὶ νὰ φανερώσει τὴν παρουσία Του στὴ ζωή του μὲ τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν. Μέσα ἀπὸ τὸν κόπο τῆς ἀσκήσεως καὶ τὴ σταύρωση τῶν παθῶν καὶ τῶν ἐπιθυμιῶν του, ὁδηγεῖται στὴν πνευματικὴ ἀνακαίνιση, στὴ γνώση τοῦ Θεοῦ καὶ στὴ βίωση τῆς ἀναστάσιμης ζωῆς τοῦ Χριστοῦ.
Ὁ Σεβασμιώτατος ἐπισήμανε ἀκόμη ὅτι ὁ Ἅγιος Καλλίνικος ἀναδείχθηκε ἔμψυχο θυσιαστήριο, γνήσιος πνευματικὸς πατέρας, ποιμένας καὶ διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας. Ἀναφέρθηκε στὴ θαυματουργικὴ χάρη του καὶ στὴν παρρησία του ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὑπογραμμίζοντας ὅτι ἡ Ἐκκλησία τὸν προσφέρει στοὺς πιστοὺς ὡς πρότυπο ζωῆς καὶ προσευχητικὸ συμπαραστάτη στὶς ἀνάγκες καὶ τὶς δυσκολίες τους.
Ὁλοκληρώνοντας τὸ κήρυγμά του, ἀναφέρθηκε στὸν πνευματικὸ δεσμὸ τοῦ ἑορτάζοντος Μητροπολίτου Καστορίας κ. Καλλινίκου μὲ τὸν Ἅγιο, μέσω τοῦ Γέροντός του, Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου καὶ Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου, ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδωσε τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου κατὰ τὴ μοναχική του κουρά. Εὐχήθηκε ὁ Θεὸς νὰ τὸν ἁγιάζει, νὰ τὸν χαριτώνει καὶ νὰ τὸν ἐνισχύει ὡς πνευματικὸ πατέρα καὶ ἐργάτη τοῦ Εὐαγγελίου, μὲ τὴν προστασία καὶ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ἁγίου του, καὶ προέτρεψε ὅλους τοὺς πιστοὺς νὰ προσεύχονται γιὰ τὸν Ποιμενάρχη τους.
Πριν από την απόλυση της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστορίας ευλόγησε τα κόλλυβα του Αγίου και απηύθυνε σύντομο λόγο προς το εκκλησίασμα.
Μεταξύ άλλων μετέφερε την μαρτυρία του Καστοριανού Σωτηρίου Κατσογιάννη, ο οποίος κατά την στρατιωτική του θητεία και αργότερα γνώρισε τον Άγιο.
Σύμφωνα με τον Σ.Κ. ο Άγιος Καλλίνικος «εἶχε ἄνεση. Εἶχε κάτι πού σέ ἐνέπνεε ἐμπιστοσύνη. Εἶχε τήν δύναμη, νά σέ μεταφέρει, νά σέ δώσει δύναμη. Ὅ,τι ἔλεγε, ἤτανε κάτι ἄλλο!… Ἐκεῖνο πού δέν μπορῶ ἀκόμη νά τό αἰτιολογήσω, πῶς εἶχε τήν δυνατότητα αὐτός ὁ ἄνθρωπος, νά σέ λέει κάτι καί νά σοῦ δίνει ζωή γιά δέκα χρόνια! Νά μή σοῦ πῶ καί παραπάνω… Πολύ, πάρα πολύ!».
Μάλιστα ο Σ.Κ. τον συνέκρινε μέ ἄλλα μεγάλα πνευματικά ἀναστήματα τῆς ἐποχῆς, τά ὁποῖα γνώρισε καί ἐξετίμησε ἰδιαιτέρως, «ἀνθρώπους πού σέ ἔδιναν μιά δύναμη, ὄχι νά σέ πάρουν, ἀλλά νά σέ δώσουν», «ἀλλά, τώρα μιλᾶμε καί γιά τόν ἕναν καί γιά τόν ἄλλον καί γιά τόν ἄλλον… Ὁ Καλλίνικος εἶχε ἄλλο πράγμα! Δέν ἦταν αὐτό πού νόμιζε ὁ κόσμος· δέν μποροῦσε νά τόν καταλάβει. Δηλαδή, δέν ὑπάρχει τρόπος νά γραφτεῖ τί ἔφτιαχνε! Πῶς μετέδιδε τήν δύναμη! Δέν ξέρω».
Όπως υπογράμμισε ο Σεβασμιώτατος, ο κ Σωτήρης, ο οποίος ήταν στο έκκλησίασμα, με αυτά τα λόγια τα άτεχνα και απλά μαρτυρεί για το πως αντιλαμβάνονταν την αγιότητά του Αγίου Καλλινίκου οι απλοί άνθρωποι.
Τέλος ο Σεβασμιώτατος επικαλέσθηκε την ευλογία του Αγίου για όλη την πόλη και την επαρχία, την οποία ο Άγιος Καλλίνικος αγαπούσε ιδιαιτέρως.
Στη Θεία Λειτουργία παρέστησαν η Βουλευτής Καστοριάς κ. Μαρία Αντωνίου, ο Αντιπεριφερειάρχης Καστοριάς κ. Δημήτριος Σαββόπουλος, ο Δήμαρχος Καστοριάς, οι Άρχοντες του Οικουμενικού Θρόνου κ. Νικόλαος Παπανικολάου, από τη Σιάτιστα, συνοδευόμενος από τη σύζυγό του κ. Ελένη Παπανικολάου, και κ. Βασίλειος Σταμπούλιδης, Αντιδήμαρχος του Δήμου Αμυνταίου, ο εκπρόσωπος του Δημάρχου Άργους Ορεστικού κ. Στέργιος Φιλιάδης. Ο Δήμαρχος του Άργους Ορεστικού κ Παναγιώτης Κεπαπτσόγλου επισκέφθηκε τον Σεβασμιώτατο την επομένη το πρωΐ στο γραφείο του για τις ευχές.
Μετά τη Θεία Λειτουργία παρατέθηκε πρόγευμα στην αίθουσα «Ταβιθά» του Ιερού Μητροπολιτικού Ναού και ακολούθως ο Σεβασμιώτατος δέχθηκε ευχές στο Ιερό Επισκοπείο.
Το μεσημέρι ο Σεβασμιώτατος παρέθεσε επίσημο γεύμα στους εκπροσώπους των τοπικών αρχών, στους προσκεκλημένους από τη Ναύπακτο, όπου διακόνησε επί είκοσι πέντε έτη ως κληρικός και Πρωτοσύγκελλος, και από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Έδεσσα, καθώς και στους κληρικούς συνεργάτες του, στους Αρχιερατικούς Επιτρόπους και στους συνεργάτες της Ιεράς Μητροπόλεως. Στο γεύμα συμμετείχαν επίσης αντιπροσωπείες μαθητών από τα σχολεία της μητροπολιτικής περιφέρειας, συνοδευόμενες από τους εκπαιδευτικούς τους, προσδίδοντας στη συνάντηση τη χαρά και τη ζωντάνια της μαθητικής παρουσίας.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ο Σεβασμιώτατος δέχθηκε στο Ιερό Επισκοπείο τις ευχές του ποιμνίου του. Εκπρόσωποι των αρχών, πνευματικά του τέκνα και πλήθος πιστών προσήλθαν για να εκφράσουν την αγάπη και τον σεβασμό τους προς τον πατέρα και Ποιμενάρχη τους και να του ευχηθούν έτη πολλά, υγεία και καρποφόρο αρχιερατική διακονία προς δόξαν Θεού και οικοδομή της τοπικής Εκκλησίας.
Ιδιαίτερο τόνο έδωσε η Παιδική Χορωδία, η οποία τραγούδησε για τον Σεβασμιώτατο το τραγούδι του Αγίου Καλλινίκου, ο χορός των Ιεροψαλτών με χοράρχη τον κ. Γεώργιο Αποστολίδη, οι μαθητές των γειτονικών σχολείων και των κατηχητικών.
