Ανήμερα του Πάσχα η εφημερίδα Καθημερινή δημοσίευσε τέσσερα εντελώς απαράδεκτα και υβριστικά άρθρα, που προσβάλλουν κατά τρόπο βάναυσο την ορθόδοξη πίστη μας. Αυτό δημιούργησε ένα κλίμα ιεράς αγανακτήσεως, διότι ανεξέλεγκτα και υπό τύπον μονολόγου θίγει και προσβάλλει τα ιερά και όσια της πίστεώς μας.
Παλαιότερα τηρούσε τις παρακαταθήκες που έλαβε από τους πρώτους ιδιοκτήτες της Γεώργιο και Ελένη Βλάχου. Γιατί άραγε τώρα συμβιβάστηκε με αρχές και στόχους, αλλότριους από κάθε τι που θυμίζει ελληνική και ορθόδοξη Παράδοση; Πως δημοσίευσε την πιο ιερή ημέρα, την ημέρα της Αναστάσεως, τέτοια προσβλητικά και υβριστικά κείμενα; Είχε άρα γε την αίσθηση, ότι απευθύνεται σε Έλληνες χριστιανούς ορθοδόξους με ποσοστό 90%,όπως και αυτή παραδέχεται; Σε τέσσερα σημεία αναφερόταν στην Ανάσταση του Χριστού, και αυτά ήσαν αντίχριστα. Το πρώτο, που χαρακτηρίζεται ως….“πασχαλινό διήγημα”!!!, (που μάλλον «αντιπασχαλινή προπαγάνδα» είναι), περιγράφει κάποια φανταστικά γεγονότα που καλλιέργησε στο μυαλό του ο «συγγραφέας». Όπως όμως το παρουσιάζει, δίδει την εντύπωσι, ότι πρόκειται περί πραγματικών γεγονότων, προκαλώντας σύγχυση με τον τρόπο αυτό στον μέσο αναγνώστη. Μπλέκει ιστορίες φανταστικές, ανακατεύει αρχιερείς με κραιπάλες, πόρνες, διονυσιασμούς και τελικά αυτό που καταφέρνει να αποδείξει είναι το πόσο πάσχει ο αρρωστημένος νούς του. Που να ζούσε ο Αλ. Παπαδιαμάντης, ο Α. Καρκαβίτσας, ο Φ. Κόντογλου κ.λ.π. και να το διάβαζαν…. Θα έκλαιγαν; Θα γελούσαν; Μπορεί και τα δύο. Δεν ξέρω. Πάντως γεγονός είναι ότι ο αρμόδιος εισαγγελέας θα είχε λόγο να επέμβει.
Στο δεύτερο άρθρο προσπαθεί να μειώσει τον παγκόσμιο θαυμασμό και δέος, που προκαλεί η αφή του Αγίου Φωτός, το Μέγα Σάββατο στα Ιεροσόλυμα. Ένα μοναδικό θαύμα, που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, το έχουν ιδεί εκατομμύρια προσκυνητών, και έχει αφήσει μια αδιάψευστη, αιώνια μαρτυρία, τη σχισμένη δηλαδή κολώνα στην είσοδο του ναού, από όπου ξεπετάχτηκε το Άγιο Φως. Εν συνεχεία επιλέγει να παραθέσει ανώνυμα και αόριστα, ότι κάποιοι λατίνοι περιηγητές του 17-18ου αιώνα, ειρωνεύονται το θαύμα. Κατωτέρω παρατίθενται επώνυμα, οι λόγοι του πάπα Ουρβανού του Β΄, (που οι Ρωμαιοκαθολικοί τον τιμούν ως άγιο), στην σύνοδο του Κλερμόν, στην Γαλλία, (1095 μ.Χ.): «Πόσο πολύτιμος θα ήταν ο πολυπόθητος , ο απαράμιλλος τάφος του Κυρίου, ακόμα κι αν ο Θεός παρέλειπε να πραγματοποιήσει το ετήσιο θαύμα. Διότι, τις ημέρες του Πάθους Του, όλες οι κανδήλες μέσα στον Τάφο, και γύρω απ’αυτόν μέσα στον Ναό, οι οποίες είναι σβησμένες, ξανανάβουν με θεϊκή εντολή. Ποιού η καρδιά είναι τόσο πέτρινη, αδέλφια, που να μη τον εγγίζει ένα τόσο μεγάλο θαύμα; Πιστέψτε με, ο άνθρωπος του οποίου η καρδιά δεν πιστεύει από μία τέτοια θεϊκή ένδειξη ευλογίας, είναι κτηνώδης και αναίσθητος». (Βλ.Baldris, Historia Ierosolimitiona, in: Cesta Dei per Frankos Annovero 1611 σελ. 87,. Νομίζω δεν χρειάζεται κανένα σχόλιο.
Υπάρχουν επίσης εκατοντάδες παρόμοιες θετικές μαρτυρίες που έχουν δεί το φως της δημοσιότητος. Γιατί άραγε δεν έλαβε καμία από αυτές υπ’όψιν;
Ο Νικ. Θεοτόκης, που φέρεται να αμφισβητεί την γνησιότητα του θαύματος, ουδέποτε παρέστη στην τελετή της αφής, ώστε να έχει ιδίαν εμπειρίαν. Ο αρθρογράφος δε, στην μετάφραση της επιστολής του Νικ. Θεοτόκη που κάνει, αυθαίρετα προσθέτει ότι ο Νικ. Θεοτόκης τα άκουσε από αυτόπτες μάρτυρες. Η λέξη «αυτόπτες», είναι προσθήκη του Π. Μπουκάλα στο μεροληπτικό άρθρο του. Μήπως προσπαθεί έτσι να εξαπατήσει το αναγνωστικό κοινό;
Με την γελοιογραφία που στην συνέχεια η “Κ” προβάλλει, προσβάλλει ακόμη πιο έντονα το θρησκευτικό συναίσθημα των αναγνωστών. Θα περιμέναμε στο πασχαλινό φύλλο της, να διαβάζαμε έστω και μια φορά το «Χριστός Ανέστη», να δούμε μια πραγματική εικόνα της Σταυρώσεως ή της Αναστάσεως του Χριστού, και όχι τον Σταυρωθέντα Κύριο σε γελοιογραφία.
Τέλος, αναφέρεται, σ’ένα απόκρυφο Ευαγγέλιο, (έχει γίνει πλέον της μόδας η προβολή τους), που δεν το αποδέχεται όμως η Εκκλησία. Υπάρχουν οι τέσσερεις Ευαγγελιστές που έγραψαν θεό-πνευστα το Ιερό Ευαγγέλιο. Γιατί ψάχνει να βρεί απαντήσεις σε θολές πηγές με όζοντα ύδατα; Γι’ αυτό δυστυχώς και όλα τα ανωτέρω κείμενά της όζουν.
Κάποτε είχαμε την Καθημερινή σε περιωπή. Τώρα όμως που μετάλλαξε την ταυτότητά της, το ρόλο της, έρριξε ταυτόχρονα μόνη της και ανεπανόρθωτα το επίπεδό και την αξιοπιστία της. Αλήθεια, ποιος νούς συνέλαβε ανήμερα του Πάσχα να συγκεντρώσει και να μας σερβίρει αυτό το απαίσιο και αντιχριστιανικό υλικό; Δεν καταλάβαινε ότι θα προσέκρουε στο κοινό αίσθημα του αναγνωστικού κοινού; Είναι τυχαίο άραγε το ότι το ίδιο δημοσιογραφικό απόστημα παρουσίασε τις ημέρες αυτές η τηλεόραση και το θέατρο; Διερωτώμαστε εύλογα, ποιους οργανωμένα όλοι αυτοί υπηρετούν;
Αποτελούν λοιπόν και τα κείμενα αυτά μια χορδή της γενικώτερης συγχορδίας δυνάμεων, που έχουν βαλθεί ύπουλα να γκρεμίσουν ο,τι ιερό και όσιο έχουμε. Δεν θα πρέπει να αφήνουμε αναπάντητα όλα αυτά τα επιμελώς μεθοδευμένα και ύπουλα τεκταινόμενα.
Χριστός Ανέστη! λοιπόν, στον κ. Διευθυντή της Καθημερινής, Χριστός Ανέστη! στους κ. αρθρογράφους, Χριστός Ανέστη! και στο αξιαγάπητο και πολύπαθο αναγνωστικό κοινό.
Σημείωση:
Συνιστώ σε όλους τους εμπλεκομένους στη δημοσίευση των προσβλητικών και βλασφήμων αυτών άρθρων να διαβάσουν το αντίστοιχο φύλλο του “Εθνικού Κήρυκα Αμερικής” (Μεγ. Σάββατο-Κυριακή του Πάσχα 2018). Θα τους οφελήσει και διδάξει.
Δανιήλ Γάλλος , Ε.Τ. Δικηγόρος
