Την Τετάρτη 5 Αυγούστου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού Μουτσιάλης.
Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ὦ φιλοθεάμονες τῶν ὑπέρ νοῦν καί φιλήκοοι, μυστικῶς ἐποπτεύσωμεν Χριστόν ἐξαστράψαντα … καί ἐνηχηθῶμεν τήν τοῦ γεννήτορος φωνήν».
Ἑορτή τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου μας αὔριο καί ὁ ἱερός ὑμνογράφος ἀπευθύνει μία πρόσκληση πρός ὅλους ὅσους θέλουν νά δοῦν καί νά ἀκούσουν· πρός ὅλους ὅσους ἀγαποῦν νά βλέπουν καί νά ἀκοῦν. Ἀλλά δέν μᾶς καλεῖ νά δοῦμε καί νά ἀκούσουμε κάτι συνηθισμένο, κάτι καθημερινό. Μᾶς καλεῖ νά δοῦμε κάτι θαυμαστό καί μοναδικό. Μᾶς καλεῖ νά δοῦμε τόν Χριστό νά ἀστράφτει μέσα στό φῶς τῆς θεότητος καί νά ἀκούσουμε τή φωνή τοῦ Θεοῦ-Πατέρα νά τόν ἀνακηρύσσει Υἱό ἀγαπητό.
Πράγματι, αὐτό εἶναι τό παράδοξο θέαμα καί τό ὑπερκόσμιο ἄκουσμα τῆς αὐριανῆς ἑορτῆς. Αὐτό εἶναι τό ξένο θέαμα καί τό ξένο ἄκουσμα τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς Μεταμορφώσεως πού πανηγυρίζουμε.
Ζοῦμε σέ ἕνα κόσμο πού κατακλύζεται ἀπό εἰκόνες καί ἀπό θεάματα. Ζοῦμε σέ ἕνα κόσμο πού στηρίζεται στό θέαμα πού προσφέρει στούς ἀνθρώπους. Ζοῦμε σέ μία ἐποχή κατά τήν ὁποία ἡ σύγχρονη τεχνολογία προσφέρει στόν ἄνθρωπο μέ μεγάλη εὐκολία τήν εἰκονική πραγματικότητα. Καί παράλληλα ζοῦμε σέ ἕνα κόσμο στόν ὁποῖο οἱ ἦχοι καί τά ἀκούσματα κάθε εἴδους πλημμυρίζουν τά πάντα καί ἐπηρεάζουν τά πάντα· σέ ἕναν κόσμο πού οἱ ἦχοι ἀπό τά πέρατα τοῦ κόσμου φθάνουν καί στό πιό ἀπομακρυσμένο χωριό καί στόν πιό ἀπομονωμένο ἄνθρωπο.
Ζοῦμε σέ μία κοινωνία στήν ὁποία τά πάντα σχεδόν στηρίζονται στόν ἦχο καί τήν εἰκόνα. Καί τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: τότε γιατί νά σπεύσουμε νά δοῦμε τό θέαμα καί νά ἀκούσουμε τή φωνή πού μᾶς προτείνει ὁ ἱερός ὑμνογράφος, πού μᾶς προτείνει ἡ Ἐκκλησία μας;
Γιατί τά συνήθη θεάματα καί ἀκούσματα εἶναι ἐκ τοῦ κόσμου, καί ἐάν δέν εἶναι ἁμαρτωλά, ἐάν δέν εἶναι βλαβερά, ἐάν δέν εἶναι δυσάρεστα, δέν ἔχουν καμία σχέση μέ αὐτό πού πραγματικά εὐφραίνει τήν ψυχή μας, δέν ἔχουν καμία σχέση μέ αὐτό πού στό βάθος ἐπιθυμεῖ νά ἀπολαύσει. Γιατί αὐτό τό θέαμα δέν εἶναι εἰκονική πραγματικότητα, καί αὐτός ὁ ἦχος τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι πλαστός καί ἀπατηλός.
Ἀντίθετα ἀπό τά θεάματα καί τά ἀκούσματα τοῦ κόσμου πού μᾶς παρασύρουν σάν τίς μυθικές σειρῆνες σέ κόσμους ψεύτικους καί ἀπατηλούς, τό θέαμα τοῦ μεταμορφωθέντος Χριστοῦ καί τό ἄκουσμα τῆς φωνῆς τοῦ Θεοῦ-Πατρός μᾶς δείχνει τόν πραγματικό κόσμο τοῦ οὐρανοῦ καί μᾶς καλεῖ πρός αὐτόν, γιατί αὐτός εἶναι ὁ προορισμός μας, αὐτή εἶναι ἡ ἀληθινή μας πατρίδα.
Ὁ Χριστός μεταμορφώθηκε στό ὄρος Θαβώρ ὄχι γιά νά τρομάξει ἀλλά γιά νά ἐνισχύσει τούς μαθητές του στήν πίστη καί δι᾽ αὐτῶν καί ὅλους τούς ἀνθρώπους. Γιά νά τούς δείξει ποιός πραγματικά εἶναι καί ποιόν ἀποφάσισαν νά ἀκολουθήσουν ἐγκαταλείποντας τά πάντα. Γιά νά τούς δείξει ποιά ἦταν ἡ ἀληθινή μορφή του καί ἀληθινή ταυτότητά του. Γιά νά τούς δείξει ποιά εἶναι ἡ δόξα καί ἡ λαμπρότητα πού ἀναμένει στόν οὐρανό ὅσους πιστεύουν σ᾽ Αὐτόν καί τόν ἀκολουθοῦν.
Ὁ Χριστός ὅμως δέν ἐπεφύλαξε αὐτό τό μοναδικό θέαμα μόνο στούς τρεῖς μαθητές του πού τόν συνόδευσαν στό ὄρος Θαβώρ καί ἀξιώθηκαν νά ἀκούσουν τή φωνή τοῦ Θεοῦ. Τό προσφέρει σέ ὅλους τούς πιστούς κάθε ἐποχῆς, τό προσφέρει καί σέ ὅλους ἐμᾶς, ἄν θελήσουμε νά τόν ἀκολουθήσουμε στό νοητό Θαβώρ.
Ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ ζωή τῶν ἁγίων μας εἶναι γεμάτη ἀπό ἐμπειρίες τῆς θείας Μεταμορφώσεως, εἶναι γεμάτη ἀπό ἐμπειρίες τοῦ θείου φωτός πού ἔλαμψε στό ὄρος Θαβώρ καί ἔκανε τά ἱμάτια τοῦ Χριστοῦ νά φαίνονται λευκά ὡς τό φῶς καί τό πρόσωπό του ὡς ὁ ἥλιος. Καί αὐτῶν τῶν ἐμπειριῶν καλεῖ καί ἐμᾶς ὁ ἱερός ὑμνογράφος νά γίνουμε μέτοχοι, γιατί ὅλοι μποροῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά γίνουμε, ἐάν ἀγωνισθοῦμε καί προσπαθήσουμε νά καθάρουμε τόν ἑαυτό μας, νά καθάρουμε τά μάτια τῆς ψυχῆς μας ἀπό τά θεάματα τοῦ κόσμου πού τήν κατακλύζουν, ἐάν καθάρουμε τά αὐτιά μας ἀπό τούς ἤχους πού τά πληροῦν καί ἐάν στρέψουμε τήν προσοχή μας στόν ἔσω μας ἄνθρωπο, ἐκεῖ πού τελεσιουργοῦνται τά μυστήρια τοῦ Θεοῦ.
Καί βεβαίως ἐμεῖς μπορεῖ νά μήν εἴμαστε ἄξιοι, ὅπως οἱ ἅγιοι, νά δοῦμε τό φῶς τῆς Μεταμορφώσεως, νά δοῦμε τό ἄκτιστο φῶς, μποροῦμε ὅμως στό μέτρο τῶν δυνατοτήτων μας νά κατανοήσουμε κάτι ἀπό τή λάμψη του καί νά ἀκούσουμε τή φωνή τοῦ Θεοῦ καί στή δική μας ψυχή. Γιατί ὁ Θεός δίνει στόν καθένα μας τή χάρη νά τόν δεῖ, ὅπως καί στούς μαθητές καί ἀποστόλους του, «καθώς ἠδύναντο», ὅσο δηλαδή ὁ καθένας μας μπορεῖ.
Αὐτῆς τῆς χάριτος εὔχομαι ταπεινά, διά πρεσβειῶν καί τοῦ ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, νά ἀξιώσει ὁ μεταμορφωθείς Κύριος καί ὅλους ἐμᾶς πού τιμοῦμε ἐν εὐλαβείᾳ καί κατανύξει τή θεία του Μεταμόρφωση καί πού σπεύσαμε νά τήν ἑορτάσουμε ἀπόψε στήν πανηγυρίζουσα Ἱερά αὐτή Μονή, ἀλλά καί στίς εὐλαβεῖς μοναχές τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Ἀδελφότητος οἱ ὁποῖες ἀγωνίζονται καθημερινά γιά τήν προσωπική τους μεταμόρφωση.
